`n Vraag Wat Nie Vermy Kan Word Nie

Christelikheid staan of val op die identiteit van Jesus Christus/Yahushua¹. Die Nuwe Testament stel voortdurend ewige lewe as afhanklik op die kennis en oortuiging in die ware Christus voor.

Christus homself het gesê:

“En dit is die ewige lewe, dat hulle U ken, die enige waaragtige God, en Jesus Christus wat U gestuur het.” (Johannes 17:3)

As ewige lewe sou afhang van beide die enigste ware God, Yahuwah, en Christus

wie Hy gestuur het, dan is Christus se identiteit nie `n sêkondere kwessie nie.

Twee hoof interpretasies oorheers Christen teologie:

1. Die Unitariese Christus —`n wonderbaarlik verwekte, volle menslike Messias, die Seun van God Homself of `n goddelike Seun.
   
   Die Drie-enige Christus — Die ewige goddelike Seun wie vleesgeword het, volledig God/goddelik en ten volle mens.

Hierdie twee opvattings is nie nietige verskille nie. Hulle beskryf grondliggende verskillende wesens. Dit kan nie albei korrek wees nie. Nog kan hulle nie albei verkeerd wees nie, want die Skrifte stel `n werklike historiese Christus voor wie se identiteit objektief en beskryfbaar is.

Slegs een siening stem saam met die bybelse getuienis.

Die Beginsel van Nie-Kontrastering

Die twee modelle verskil by die basiese vlak van ontologie — die natuur van Christus se wese.

Die Unitariese posisie bevestig:

• Christus het begin bestaan met verwekking. (Lukas 1:35)
• Hy is ten volle en net menslik.
• God is een persoon — die Vader alleen (1 Kor. 8:6).

Die Drie-enige posisie bevestig:

• Christus het ewig vooraf-bestaan. (Johannes 1:1)
• Hy besit twee nature: goddelik en menslik.
• God is een essens in drie persone (Matthéüs 28:19).

Hierdie is nie komplementêre beskrywings nie. Hulle is teenstrydig met mekaar.

As Christus nie vooraf-bestaan het nie, kon Hy nie ewig bestaan het nie.

As hy net menslik is, kan hy nie gelykertyd ook ten volle goddelik wees nie.
As God net een persoon is, kan Hy nie gelykertyd drie persone in een essens wees nie.

Nie een van die raamwerke kan terselfdertyd dieselfde indiwidu beskryf nie.

Die Bybelse Klem op Christus se Menslikheid

Die Nuwe Testament beklemtoon herhaaldelik dat Jesus/Yahushua `n mens is.

Paulus skryf:

“Want daar is een God, en een middelaar tussen God en die mens, die mens Christus Jesus.” (1 Timóthéüs 2:5).

Petrus sê:

“Jesus die Nasaréner, `n man deur God vir julle aangewys met kragte en wonders en tekens wat God deur Hom onder julle gedoen het.” (Handelinge 2:22).

Die taal is konsekwent:

Yahushua is `n man deur Yahuwah bemagtig.

Verder is verlossing uitdruklik in die raamwerk van menslike terme:

“Want aangesien die dood deur `n mens is, is die opstanding van die dode ook deur `n mens.” (1 Korinthiërs 15:21)

Paulus se argument steun op simmetrie. Een man (Adam) het die dood gebring. Een mens (Christus) bring lewe.

As Christus fundamenteel `n goddelike wese was addisioneel ook menslik, tuimel die simmetrie ineen. Die parallel vereis gelykheid in die natuur.

Kan God Sterf?

Een van die sentrale teologiese teenstrydighede gaan oor die dood.

Skrifte bevestig prontuit: “dat Christus vir ons sondes gesterf het volgens die Skrifte.” (1 Korinthiërs 15:3)

“omdat Hy sy siel uitgestort het in die dood.” (Jesaja 53:12)

Dood in bybel terme is nie gedeeltelik nie. Dit is die einde van lewe. Jakobus skryf:

“Soos die liggaam sonder die gees dood is” (Jakobus 2:26)

As Christus werklik gesterf het, het alles van hom gesterf.

Drie-enige teologie probeer dit oplos deur te sê dat sy menslike natuur alleenlik gesterf het, terwyl sy goddelike natuur onsterflik gebly het.

Tog laat dit diepgaande vrae opkom. As die goddelike Seun ten volle lewend gebly het, kan dit werklik gesê word dat die persoon gesterf het? As net `n gedeelte van hom gesterf het, was die offerande volledig?

Skrifte sê nie “Christus se menslike natuur het gesterf” nie. Dit sê:

“Leef ek nou in die Seun van God wat my liefgehad het en homself vir my gegee het.” (Galásiërs 2:20)

As goddelikheid intrensiek onsterflik is (1 Timóthéüs 6:16), dan kan `n goddelike wese werklik nie sterwe nie. Die Unitariese argument voer aan dat die bybel getuienis van Christus se algehele dood van nature inlyn is met sy volle menslikheid.

Die Kwessie van Aanbidding en Monoteïsme

Christus bevestig die Shema:

“Hoor, Israel, die Here onse God, is `n enige Here.” (Markus 12:29)

Paulus eggo

“Vir ons is daar een God, die Vader.” (1 Korinthiërs 8:6)

Die Unitariese posisie behou strenge persoonlike monoteïsme: die Vader alleen is die enigste God (Johannes 17:3).

Die Drie-enige formulasie stel `n onderskeid voor tussen essens en persone. Terwyl hulle op monoteïsme aanspraak maak, verbrei dit die definisie van God uit om drie medegelyke persone in te sluit.

Dít is nie maar net taalkundige verskille nie. Hulle verteenwoordig grondliggende verskillende konsepsies van God.

As Jesus God is/Homself goddelik, dan sluit die onderwerp van aanbidding hom in as `n intrinsieke godheid. As Jesus God se Messias is en verheerlikte Seun, dan word aanbidding eintlik gedelegeer na die Vader deur hom

Albei kan nie gelykertyd reg wees nie.

Verlossing Steun op die Ware Christus

Die Nuwe Testament waarsku omtrent geloof in “`n ander Jesus.”

Paulus skryf:

“Want as iemand kom en `n ander Jesus verkondig…laat julle jul dit goed geval.” (1 Korinthiërs 11:4)

Die implikasies is duidelik: nie alle Christusse verkondig is die ware een nie.

Ewige lewe steun op geloof in die ware Seun:

“Hy wat in die Seun glo, het die ewige lewe.” (Johannes 3:36)

Maar geloof mag korrespondeer met realiteit. Mens kan nie geloof plaas in `n teologiese konstruksie wat nie in lyn is met die bybel getuie nie.

Die werk van die WLC bediening, toegewy aan die beklemtoning van die Unitariese siening van Christus, is gebaseer op die oortuiging dat om Christus se identiteit te verstaan, duidelik `n deurslaggewende leerstelling is.

Die Wedersydse Uitsluitlikheid Beskryf

Ter opsomming:

• As Jesus die ewige God die Seun is, het hy nie begin met verwekking in die baarmoeder van Maria nie.
• As hy verwek was in die baarmoeder van Maria, is hy nie vir ewig God die Seun nie.
• As hy twee nature besit, is hy nie net menslik nie.
• As hy net menslik is, skort hy `n goddelike natuur.
• As God nie kan sterf nie, en Jesus het gesterf, dan is Jesus óf nie God nie of goddelike onsterflikheid moet hergedefiniëer word.

Hierdie stellings kan nie almal gelyktydig waar wees nie.

Daarom is die Unitariese Jesus en die Trinitariese Jesus onderling uitsluitende identiteite.

Slegs een korrespondeer met die historiese en bybelse Messias, Yahushua.

Gevolgtrekking: Volg die Ware Christus

Christus het aan sy dissipels gevra:

“Wie sê julle is Ek?” (Matthéüs 16:15)

Die vraag bly sentraal

Die Unitariese oortuiging is dat die Skrifte Yahushua voortdurend voorstel as:

• Die wonderbaarlik verwekte Seun van Yahuwah,
• Die algehele menslike Tweede Adam,
• Die gehoorsame dienskneg wie werklik gesterf het,
• Die Messias wie Yahuwah opgewek en verhoog het.

Omdat hy werklik een van ons is, is sy dood werklikheid. Omdat hy werklik gesterf het, is sy opstanding werklikheid. En omdat Yahuwah hom opgewek het, is hy Here [Koning] deur goddelike aanstelling (Handelinge 2:36).

As die ewige lewe afhang op die kennis van die enigste ware God en Jesus Christus wie Hy gestuur het (Johannes 17:3), dan is die identifisering van die ware Christus nie `n kantlyn doktrinale debat nie. As volgelinge van YAH, is dit onafwendbaar dat ons elke goddelike ligstraal aanneem, en die natuur van die Seun, Yahushua, is geen netelige saak nie.

Slegs een Christus stem ten volle ooreen met die Skrifte.

En dit is daardie Christus wat gelowiges mag volg.

---

¹ Ons het die Engelse titels en name van die Vader en die Seun met dít vervang deur die apostels gebruik. Nogtans erken ons die historiese ontwikkeling waarby die naam van Yahushua bekend geword het as “Jesus.” Boonop, erken ons dat die Engelse term “God” algemeen gebruik was as die ekwivalent vir die Hebreeuse Eloah of Elohim. In hierdie einste artikel, het ons ook verkies om sommige gevalle van “Jesus” net so te los. – WLC Span