|
Hierdie is `n nie-WLC artikel. Wanneer ons hulpbronne van buite outeurs gebruik, publiseer ons slegs die inhoud wat 100% in harmonie is met die Bybel en WLC huidige Bybelse oortuiginge. Sulke artikels kan dus behandel word asof hulle direk van WLC kom. Ons is grootliks geseën deur die bediening van baie dienaars van Yahuwah. Maar raai ons lede nie aan om ander werke van hierdie skrywers te verken nie. Sulke werke het ons van publikasie uitgesluit, omdat dit foute bevat. Ongelukkig moet ons nog `n bediening vind wat foutloos is. As jy geskok is deur sommige nie-WLC gepubliseerde inhoud [artikels/episodes], hou Spreuke 4:18 ingedagte. Ons begrip van die waarheid is besig om te ontwikkel, soos meer lig op ons pad gewerp word. Ons koester waarheid meer as die lewe self, en soek dit waar dit ookal gevind mag word.
|
Ons keer hierdie bespreking na Openbaring 20:1-6, wat hoofsaaklik fokus op die “gebondenheid van Satan” vir `n duisend jaar. Eerstens, twee punte van verduideliking vir hierdie lesing se titel:
Die soteriologiese werk van Christus waardeur Hy die werk van die Duiwel vernietig en hom gebind het moet die onderwerp van vreugde wees vir enige ernstige Bybel gelowige Christen.
|
1. Ek maak nie daarop aanspraak deur hierdie titel dat slegs Amillennialiste die Duiwel sien as gebonde nie. Die soteriologiese werk van Christus waardeur Hy die werk van die Duiwel vernietig en hom gebind het moet die onderwerp van vreugde wees vir enige ernstige Bybel gelowige Christen. Maar, die woord amillenniaal hier is bedoel om die simboliese interpretasie te onderstreep wat ek gee van Openbaring 20 as `n geheel en die vas bind van Satan in besonder. As `n amillennialis, sien ek Openbaring 20 se verwysing na `n duisend jaar millennium as `n simboliese getal eerder as `n letterlike duisend-jaar periode (Sedert ‘a’ – millennialis, “geen millennium” beteken), en die vas binding van Satan vir daardie duisend jaar ook as `n simboliese verwysing.
2. Maar so `n simboliese interpretasie van die duisend jaar in Open. 20 beteken NIE dat ek Openbaring 20 beskou as beroof van besondersheid of die realiteit ontken dat die duisend jaar bedoel waarop dit dui NIE. Die duisend jaar simboliseer iets van uiterste belang vir al die Christene, naamlik, die teenswoordige heerskappy van Koning Yahushua oor al Sy vyande. Miskien is dan `n beter woord as ‘amillennialisme’ (wat deur die privatiewe ‘a’ mag dui vir sommige wat ons nie enigiets sal glo omtrent die millennium nie) sou wees wat Jay Adams “gerealiseerde millennialisme,” noem, bv., die siening dat ons in die millennium van Openbaring 20 nou is en daar is nie `n letterlike millennium wat sou kom voor die Laaste Oordeel nie – presies omdat geen so `n letterlike millennium nodig is nie: Christus heers alreeds saam met Sy heiliges en Satan is alreeds gebind!
Dit is dan die goeie nuus. Die teenswoordige en toekomstige sukses van Christus se koninkryk is nou vir seker. Waarom? Omdat Satan `n oorwonne vyand is, geplunder deur Christus en alreeds gebind, nes Openbaring 20:2 dit duidelik stel. Maar sommige sal nie saamstem met my oortuiging dat Satan alreeds gebind is nie en dat die millennium begin het. Ek dink aan die premilleniale dispensasioniste wie glo dat slegs Christus se wederkoms die millennium van Openbaring 20:1-9 sal inlei. In hul siening moet Christus weer na die aarde terugkeer om Satan te bind. Dan sal die heerskappy van Christus se koninkryk vir `n duisend jaar begin, en dan sal die nasies ‘nie mislei word nie” (Openbaring 20:3). Tot en met Christus se wederkoms, is Satan besig om die nasies aktief te mislei, die evangelie verhinder en die regering van Koning Yahushua verhoed om op aarde plaas te vind. Maar na Christus se wederkoms, sal Hy met Sy heiliges vanuit Jerusalem heers vir `n duisend jaar (Open. 20:4-9). Voorstaanders van hierdie siening is, daarom, premillennialiste genoem, omdat hulle glo dat Christus se Wederkoms moet plaasvind voor Satan gebind is, die Koninkryk van Yahuwah gevestig, en die millennium ingelei word.
Die teenswoordige en toekomstige sukses van Christus se koninkryk is nou reeds verseker. Waarom? Omdat Satan `n oorwonne vyand is, geplunder deur Christus en alreeds gebind, nes Openbaring 20:2 dit duidelik maak.
|
Nou, kom baie kommentare in die denke omtrent daardie idee dat slegs Christus se wederkoms Satan effektiewelik sal bind en die koninkryk na die aarde bring. Maar ek wil hê ons moet dink omtrent hoe hierdie premillennialiste dispensasionaliste siening wat die koninkryk van Yahuwah op aarde sien dat dit deesdae nie bestaan nie. Aanhangers van hierdie siening sê dat die nasies in Openbaring 20:3 so mislei is en Satanies onbevoegd soveel so om dit onmoontlik te maak vir die koninkryk van Yahuwah om op aarde gevestig te word in hierdie tyd. Vir hulle, is die koninkryk `n toekomstige hoop waarvan die kerk van vandag nie deel is nie! Inderwaarheid dat die skeiding tussen die hedendaagse kerk en komende hoop op aarde so volmaak is dat hulle die Bybel skei in twee boeke: die Boek van die Koninkryk en die Boek van die kerk, met `n verskil in leerstelling vir elk van die twee eras: die evangelie van vrye genade wat die kerk deesdae moet verkondig en die evangelie van die koninkryk wat verkondig sou word na Christus se wederkoms en die koninkryk van die millennium wat begin.
Maar vir nou, bestaan die koninkryk van Yahuwah en die goeie nuus van hul aankoms op aarde nie. Net die Kerk word na die hemel weggeraap en Satan word gebind in die put sonder afgrond dan sal die Heiden wêreld `n onbelemmerde geleentheid hê om die volle aardse heerskappy van Christus in hul lewens te kry. Dit sou die ongelooflike bekering van die Heidense wêreld wees, die “7 de dispensasie”, die “koninkryks dispensasie,” wanneer Christus die koninkryk waarmee met Dawid `n verbond gesluit is en dit suksesvol na die aarde bring vir die eerste keer. Slegs dan sal Ou Testamentiese profesies van die koninkryks koms vervul word.
Staan stil en laat dit insink. Hier is mense, veral Amerikaanse Christene, wie opreg glo dat Satan gebind moet word in een of ander komende wederkoms van Christus voordat die beloftes van die koninkryk op aarde vervul kan word en voordat die evangelie inderdaad effektief kan wees in die bekering van die nasies. Tot dan, is die nasies so mislei dat bewyse van Christus se heerskappy op aarde so weinig is dat gemeenskappe van sleg na slegter gaan. Sulke mense, nes my liewe ouma, kom swaarmoedig tot die slotsom dat die “einde op hande is,” en is daarop uit om van hierdie wêreldse probleme te ontsnap deur te hoop dat die wegraping op die punt is om plaas te vind. U sien, daar is geen hoop in hierdie wyse nie want vir die nasies om nou nie mislei te word nie, vir die evangelie om nou wêreldwye sukses, vooruitgang, en groei te hê.
Maar dit raak erger: sommige dispensasioniste dink tenminste dat Christus inderdaad pogings aangewend het om die koninkryk van Yahuwah na die aarde te bring met Sy eerste opstanding maar kon dit nie vestig in die aangesig van menslike ongehoorsaamheid en sonde nie. Volgens premillenniale dispensasionis Dave Hunt, aangehaal deur Bruce Barron in sy boek Heaven on Earth, het Yahuwah `n “weldeurdagte plan van veranderings” gehad nadat Yahushua nie die antagonisme van die Jode oorwin het nie. Volgens Barron, maak Hunt daarop aanspraak dat, “Yahushua eintlik na die aarde gekom het met die Inkarnasie om die koninkryk van Yahuwah in te lyf, maar toe dit verwerp is deur die Jode, sy agenda ingekort en instede daarvan sy kerk opgekommandeer.” Barron het toe skokkend tot die slotsom gekom, deur die idee van Dave Hunt op te neem: “Dispensasioniste veronderstel dat menslike ongehoorsaamheid kan veroorsaak dat Yahuwah merkwaardige midkoers-verstellings moet maak.
Nou, behalwe die gewigtige Teologiese probleme wat so `n ‘Ope’ siening van Yahuwah uitnooi, is daar die enge vraag of Christus werklik Sy inhuldiging van die koninkryk van Yahuwah as so `n mislukking gesien het en of Hy sy oproep na die kerk as `n parentetiese nagedagtenis of ‘plan b’ gesien het? Wat was Yahushua se siening van Sy teenswoordige koninklike heerskappy oor die nasies?
“Aan My is gegee alle mag.” Hier, maak Christus aanspraak op die wetlike reg, mag, en krag om te doen na sy wil met die hemel en aarde.
|
Op antwoord aan sulke vrae, neem Yahushua se siening van die teenswoordige toestand van die koninkryk as Hy praat met Sy kerk in die Groot Opdrag in Matthéüs 28:18-20: “Aan My is gegee alle mag in die hemel en op aarde. Gaan dan en, maak dissipels van al die nasies, en doop hulle in die Naam van die Vader en die Seun en die Heilige Gees.” Let veral op die omvang van die gesag waarop Christus Sy Groot Opdrag baseer in Matthéüs 28:18 en daarop aanspraak maak, “Aan My is gegee alle mag.” Hier, maak Christus aanspraak op die wetlike reg, mag, en krag om te doen na sy wil met die hemel en aarde. Die gesag is Syne om te maak wat Hy wil. Wat, dan, wil Hy in Matthéüs 28:18-20 doen? Hy wil hê dat die nasies gedissiplineer word en “geleer word om al die dinge te onderhou wat Hy beveel het.” Gaan Hy dan die duiwel toelaat om die nasies te mislei en daarby Sy verlange vir die maak van dissipels en inkorporasie van die nasies in Sy kerk te verhinder?
Boonop lyk dit of Vader Yahuwah net so vasbeslote as Sy Seun klink om die heerskappy van Sy koninkryk en die binding van Satan te sien realiseer hier en nou op aarde. Aanskou, as voorbeeld Psalm 2:7 & 8, geïnterpreteer as beskrywend van Christus se opstanding in oorwinning, Handelinge 13:30-33. Christus was in die openbaar verklaar as die Seun van Yahuwah deur die opstanding. Wat is Vader Yahuwah se intensies vir die Seun sedert Sy opstanding uit die dood, triomfantelik oor Sy vyande? Die antwoord word gevind in Psalm 2:8: “Eis van My, en Ek wil nasies gee as u erfdeel en die eindes van die aarde as u besitting.”
Wanneer het die Seun Sy geleentheid geneem van hierdie versoek om te heers oor die nasies? Inderwaarheid met Sy hemelvaart, veertig dae na Sy opstanding. Onthou wat Christus aan die kerk gesê het toe Hy gereed maak om op te vaar, wat die taal weergee van die gesag en mag in die Groot Opdrag? “maar julle sal krag ontvang wanneer die Heilige Gees oor julle kom, en julle sal My getuies wees in Jerusalem sowel as in die hele Judéa sowel as in Samaría en tot aan die uiterste van die aarde.” (Handelinge1:8) Na Pinkster, was hierdie belofte vir die kerk vervul, toe die Heilige Gees deur Christus uitgestort was van Sy opgehefte heerlikheid in die hemel (Handelinge 2:33).
Hoe het die kerk dan die gawe van die Heilige Gees ingesien tydens Pinkster? Het hulle hulself gesien as maar net nog `n parentesis, in oorlewings toestand, wagtend op die wegraping, wagtend op die ware inbreuk van die koninkryk van Yahuwah na Christus se wederkoms? Waarskynlik nie, want in Handelinge 4:24-29 haal die kerk dieselfde Psalm aan omtrent Christus se beërwing van die nasies, interpreteer hul stryd in terme van daardie Psalm, en bid vir ywer om aan mense te getuig aan wie Christus gegee is as Sy erfdeel, of hulle te vinde is in Jerusalem, Judéa of die eindes van die aarde.”! Die vroeë kerk het nie saamgestem met Dave Hunt se idee dat Yahuwah Sy plan en Sy Dawidiese, Messianiese beloftes van aardse heerskappy moes verander, tot met die millennium nie. Hulle praat asof Yahuwah se woorde uit Dawid se mond in Psalm 2 alreeds in vervulling gegaan het in hul midde!
Hoe het die kerk dan die gawe van die Heilige Gees ingesien tydens Pinkster? Het hulle hulself gesien as maar net nog `n parentesis, in oorlewingsmodus, wagtend op die wegraping, wagtend op die ware inbreuk van die koninkryk van Yahuwah na Christus se wederkoms?
|
Maar steeds hoor ek die skeptiese stem van besorgdheid. “Wat van die gebondenheid van Satan? Is hy nie soos `n brullende leeu en kyk wie hy kan verslind nie? Is Satan se seggenskap oor die wêreld, nie gedemonstreer deur die opwelling van alle soorte euwels in ons midde, bewys dat Yahushua nie die ongehoorsaamheid van die nasie van Israel kon en die Sataniese blindheid van die nasies oorwin nie en dus die kerk era ingestel het as `n “tydelike oplossing” onderwyl die koninkryks planne ‘eers opsy gesit is’? Dit lyk steeds asof Yahuwah Sy plan van oorspronklike, profetiese inhuldiging van die koninkryk van Dawid, verander het tot maar net die versameling van `n paar bekeerdes in `n tydelike instelling bekend as die kerk.”(Om hierdie potensiële teenkanting meer potent te maak, kan ons daaraan toevoeg dat baie die gebondenheid van Satan in Openbaring 20:2-3 mag beskou as ver anders in sy finaliteit as enige vroeëre sege oor Satan genoem in die Skrifte omdat dit sê dat Satan is “gegooi in die put van die afgrond.) “Dit,” nes baie premillenniste sou sê, “nog nie gebeur het nie.”
Maar besef u dat Yahushua Self vir Satan as definitief gebind gesien het deur die inbreek van die koninkryk van Yahuwah onder die mense tydens sy bediening? Kyk hoe Yahushua met sy vyande in Matthéüs 12:28-29 redeneer: “Maar as Ek deur die Gees van Yahuwah die duiwels uitdryf, dan het die koninkryk van Yahuwah by julle gekom. Of hoe kan iemand in die huis van `n sterk man ingaan en sy goed roof, as hy nie eers die sterk man geboei het nie?”
Hier redeneer Christus, dat sy mag oor die demoniese wêreld, ver van bewys dat hy `n verbond met Satan aangegaan het, bewys is van Satan se val. Hy sê dat Hy die sterk man gebind het. Ja, om seker te wees, erken Christus dat Satan steeds `n georganiseerde koninkryk het, wat “staan” volgens Matthéüs 12:26. Niks wat Yahushua sê impliseer dat Satan hiervandaan onaktief sal wees in hierdie wêreld nie. Maar hy is gebonde en oorwin tot die mate dat hy kan nie die aankoms of vooruitgang van Yahuwah se koninkryk stop nie. “Die koninkryk het gekom.” Die bewys hiervan, wys Yahushua, is dat Satan nie die verlossing van diegene wie voorheen onder sy heerskappy was kan stop nie.
So, ja, Yahushua erken dat die koninkryk van Satan “staan” steeds. En ons sal saam stem met diegene wie sê dat daar komponente is van die heerlike oorwining van Christus oor al sy vyande wat die tweede koms afwag. Maar ek glo nie so `n vervulling sluit die gebondenheid van Satan in, in Openbaring 20:2-3 nie.
So, ja, Yahushua, Paulus, en Judas hulle almal erken dat daar `n tyd is wanneer Christus se sege vervul sal word, en Satan se aktiwiteite finaal sal eindig. Satan homself sal in die “poel van vuur” (Open. 20:10) gegooi word. Maar selfs nou, is hy gebind, hy is gebind en nie by magte om die aankoms en die vooruitgang van die koninkryk te stop nie. Dit is `n groot Christen hoop vir elke gelowige, hetsy postmillenniaal, amillenniaal, of klassieke premillenniaal.
Nou voordat ons hierdie lesing opsom, laat ek jou twee laaste woorde van toepassing gee:
Presies omdat Satan gebind is en die koninkryk gekom het, moenie bevrees wees om vir die Evangelie te werk waar Yahuwah jou ookal sit nie.
|
1. Presies omdat Satan gebind is en die koninkryk gekom het, moenie bevrees wees om vir die Evangelie te werk waar Yahuwah jou ookal sit nie. Daar is geen plek te verlate, boos, hard, of moeilik vir die kerk om sy plek in Yahuwah se naam te eis nie. Elke vierkante millimeter hoort alreeds aan Yahushua.
2. Omdat Satan reeds gebonde is, is hy `n gevaarliker vyand as voorheen vir diegene wie onbewus is van sy strategiese plan . . . Hy staan tee nes `n gewonde dier wiese wreedheid baie meer gevaarliker is presies omdat hy weet hy besig is om te sterf! Sulke gedagtes moet enige triomfantlikheid in ons harte temper, ons ywerig maak om “bewus te wees van Satan se middele” (2 Kor. 2:11) en realisties wees omtrent die pogings nodig om hierdie wêreld vir Christus te eis. Die eindtyd aktiwiteite waarmee ons nou bemagtig word as die oorwinnende kerk moet uitgevoer word in dieselfde duursame wyse nes die oorwinning deur Christus gedoen: deur lyding, deur die bloed van martelare, deur die kerk se demonstrasie van haar beeltenis van Yahushua deur haar kruis op te neem – dít is die maniere hoe oorwinning behaal word. Nes Christus homselwers gesê het: “As die wêreld julle haat, moet julle onthou dat dit My voor julle gehaat het. Onthou die woord wat Ek vir julle gesê het: `n Dienskneg is nie groter as sy heer nie. As hulle My vervolg het, sal hulle jul ook vervolg. As hulle my woord bewaar het, sal hulle jul woord ook bewaar.” (Johannes 15:18, 20).
Om op te som, luister na hierdie woorde van twee Skotte wie vrugtevolle maar dure jare in die diens in die koninkryk geniet het: eerstens, woorde aangaande die kosbaarheid van die oorwinning van my geliefde Pastoor in seminare, die laat William Still: “As Christene wie triomfantelik was in hierdie wêreld deur Yahushua Christus, is ons intelligensie gegee deur [Yahuwah] in respek van die wêreld waarin ons geleef het, op grond van Christus se oorwinning aan ons geskenk, het ons gekyk om daardie oorwinning te sien uitwerk in ons omstandighede. Dit beteken nie altyd dat ons die vyand aan sy nek beetneem’ en hom uitsmyt nie. Dit is nie hoe dit met [Yahushua] was nie: Hy het so gemaak in die versoeking in die woestyn, maar nie aan die Kruis nie. Hy het deur die dood gegaan en deur die dood oorwin. Ons moet ook verskeie kere sterwe, maar sal dit oorwin deur die opstandings van oorwinnings en vrugtevolle lewens, wat sal gebeur deur geloof wat weier om oorwin te word, selfs in die dood!”
Luister laastens na Sinclair Ferguson, wie die triomfantelike vrug van Christus se teenswoordige inhuldiging van Sy koninkryk en Sy teenswoordige gebondenheid van Satan as volg opsom:
1. Die koninkryk van [Yahuwah] is nou hier. Leef in dit (selfs as dinge nooit beter word nie).
2. Die tyd om die nasies te bereik in nou omdat die misleidings van die nasies verwyder is. Gaan daarheen.
3. Christus is waardig om voor te sterf in hierdie wêreld. Leef daarom vir Hom.
Enige eskatologiese siening wat nie vashou aan hierdie drie hoofpunte nie is minder as wat dit moet wees. Mag Yahuwah ons die genade skenk om te leef in Yahuwah se koninkryk, nou, om na die nasies te gaan met die Evangelie nou, en gewillig wees om “baie dode te sterf” om Christus nou met ons hele lewe te dien.
Dit is `n nie-WLC artikel deur Eerw. A. P. Durham.
Ons het al die paganistiese name van die Vader en Seun uit die oorspronklike artikel gehaal en dit vervang met die oorspronklik gegewe name. Verder het ons die name van die Vader en Seun vervang soos dit oorspronklik deur die geïnspireerde skrywers van die Bybel geskryf is – WLC Span
|
Hierdie is `n nie-WLC artikel. Wanneer ons hulpbronne van buite outeurs gebruik, publiseer ons slegs die inhoud wat 100% in harmonie is met die Bybel en WLC huidige Bybelse oortuiginge. Sulke artikels kan dus behandel word asof hulle direk van WLC kom. Ons is grootliks geseën deur die bediening van baie dienaars van Yahuwah. Maar raai ons lede nie aan om ander werke van hierdie skrywers te verken nie. Sulke werke het ons van publikasie uitgesluit, omdat dit foute bevat. Ongelukkig moet ons nog `n bediening vind wat foutloos is. As jy geskok is deur sommige nie-WLC gepubliseerde inhoud [artikels/episodes], hou Spreuke 4:18 ingedagte. Ons begrip van die waarheid is besig om te ontwikkel, soos meer lig op ons pad gewerp word. Ons koester waarheid meer as die lewe self, en soek dit waar dit ookal gevind mag word.
|
Verwys Daniël 12:2,3,12 na die Algemene Opstanding en die Finale Oordeel?
Hoewel die verwysing na Daniël in Matthéüs 24:21,22 sterk neig na die vervulling in AD 70, verwys die volgende twee verse in Daniël 12:2,3 na die Algemene Opstanding, die Laaste Oordeel; en die Ewige Koninkryk. Daniël 12:2,3 is die mees dikwels gebruikte proef teksverse vir hierdie eskatologiese gebeure. Dit is ongetwyfeld die uitdagendste gedeeltes in Daniël om te interpreteer uit `n preteris perspektief.
Praat Daniël 12:1 van gebeure in die eerste eeu om net duisende jare in die toekoms te spring en te praat van gebeure aan die einde van menslike geskiedenis in Daniel 12:2,3? Kom ons kyk hoe Daniël parallelisme regdeur die hoofstuk gebruik. Dit word vanselfsprekend dat die doel nie is om na `n Algemene Opstanding te wys nie maar om te sê dat die profesie vervul sou word lank nadat Daniël gesterf het in “die einde van dae.”
Kortliks wys hierdie gedeeltes dat Daniël en die Jode van daardie era sekerlik geglo het in `n Algemene Opstanding en `n Finale Oordeel, en dat die grammatika na hierdie twee groot gebeure verwys na wat nog in ons toekoms is.
|
Kortliks wys hierdie gedeeltes dat Daniël en die Jode van daardie era sekerlik geglo het in `n Algemene Opstanding en `n Finale Oordeel, en dat die grammatika na hierdie twee groot gebeure verwys wat nog in ons toekoms is. Maar die verwysing na `n finale Opstanding en Oordeel word gebruik om die “wyse” van die “bose” te onderskei – onder hulle wie die profesie sal “verstaan” en hul erfdeel van ewige lewe ontvang – en diegene wie nie verstaan nie en “ewige verderf” ondervind met die Finale Oordeel. Uit `n preteris oogpunt, is die verwarrende deel om uit te brei op wat sal gebeur “in daardie tyd,” wat dan praat van die dode wat opgewek word.
Maar in dié tyd sal jou volk gered word,
elkeen wat in die boek opgeskrywe staan.
En baie van die wat in die stof van die aarde slaap,
sal ontwaak, Sommige tot die ewige lewe En sommige tot groot smaadheid,
vir ewig afgryslik.
En die verstandiges sal glinster Soos die glans van die uitspansel,
En die wat baie tot regverdigheid lei,
Soos die sterre vir ewig en altoos. (Daniël 12:1b-3).
In Johannes hoofstuk 5, verskyn daar `n deel waarin Yahushua praat van die opstanding van die dode. Wanneer ons dit vergelyk met Daniël 12:2, vind ons byna dieselfde taalgebruik wat gebruik word om die opstanding te beskryf.
Want daar kom `n uur wanneer almal wat in die grafte is, sy stem sal hoor en sal uitgaan — die wat goed gedoen het, tot die opstanding van die lewe, en die wat kwaad gedoen het tot die opstanding van veroordeling (Johannes 5:18, 29).
Die probleem hier is dat die eerste sin van Daniël 12:1 ook met hierdie woorde begin, “In dié tyd …” Ek het voorheen gewys hoe dít verwys na Yahushua in Matthéüs 24:21,22 en dat dit baie waarskynlik vervul was deur die Joods-Romeinse Oorlog en die Judaïse Christene se Vlug na Pella.
In Johannes 5:28, 29, verwys Yahushua ook duidelik na Daniël 12:2,3 deur te praat van die Algemene Opstanding.
|
Hier is nou die raaisel vanuit `n preteris perspektief. Dit is maklik om tot die slotsom te kom dat die regverdiges hier opstaan tot die ewige lewe as `n metafoor vir die “Nuwe Geboorte” wat manifesteer in die tyd van Yahushua Christus en die Apostels se bediening in die eerste eeu. Maar, daar is ook die moontlikheid van hulle wie ontwaak tot “groot smaadheid.” In Johannes 5:28,29, verwys Yahushua ook duidelik na Daniël 12:2,3 deur te praat van die Algemene Opstanding. Maar let hier op dat die frase in 12:1b herhaal dieselfde aanduiding. Dit sal ook plaasvind “in dié tyd.” Yahushua gebruik ook die 12:1 verwysing in Matthéüs 24:21,22 om te verwys na die verwoesting van Jerusalem.
Sal ons veronderstel dat die Algemene Opstanding en die Finale Oordeel van alle regverdiges en die bose in die ganse geskiedenis plaasgevind het “in dié tyd” in die eerste eeu? Hoewel baie hyper-preteriste hierdie oplossing aanhang, val hierdie siening buite die grense van ortodokse Christendom. My oplossing vir hierdie “probleem vers” is dat Daniël die oordeel van die bose as `n parallelisme noem — as `n teenstelling teenoor die tydelike en ewige belonings ontvang deur die wyses. Die tydelike beloning vir die regverdiges is wysheid, insig en kennis van Yahuwah, terwyl hul ewige beloning verheerliking is. Dit is soortgelyk aan die vorige gedeelte in Daniël 11:32-35 wat herhaaldelik die wyse met die bose kontrasteer.
A. 11:32 – En die wat goddeloos handel teen die verbond, sal hy met vleiery afvallig maak;
B. maar die volk wat hulle God ken, sal vashou en optree.
11:33 – En die verstandiges onder die volk sal baie tot insig bring;
A. maar hulle sal struikel deur swaard en vlam, deur gevangenis en berowing, dae lank.
11:34 – En terwyl hulle struikel, sal hulle met `n klein hulp ondersteun word; dan sal baie uit listigheid by hulle aansluit.
B. En van die verstandiges sal sommige struikel, om onder hulle loutering en reiniging en suiwering aan te bring tot die tyd van die einde – want dit sal nog duur tot die vasgestelde tyd.
Let op dat daar `n A,B,A,B parallelle stuktuur in Daniél 11:32-35 is wat die lot van beide die wyse en die goddelose kontrasteer. In “A,” word die goddelose beskryf as die Jode wie “korrup” geraak het in die Makkabese era en “geval het deur die swaard,” maar nogtans voortgegaan het in “listigheid,” bedoelend in magsvergrype. In “B,” is die wyses gekenmerk as “sterk” en wie vervolging deurmaak om “hulle te reinig.” Yahuwah sal beproewinge gebruik om die wyses te “reinig,” terwyl die goddelose afvallig sal word en “sal val deur die swaard.”
Regdeur hoofstuk 12 is daar ook `n soortgelyke parallelle struktuur, wat verduidelik dat die vurige beproewinge deur die volk van Yahuwah ondervind word, dien die tweeledige doel om diegene uit te louter wie goddeloosheid doen en reinig wie wys is.
|
Regdeur hoofstuk 12 is daar ook `n soortgelyke parallelle struktuur, wat verduidelik dat die vurige beproewinge deur die volk van Yahuwah ondervind, dien die tweeledige doel om diegene uit te louter wie goddeloosheid doen en reinig wie wys is. Daniël 12:1-4 gee ons die drie hoof idees van die hoofstuk wat in totaal vier keer daarin beklemtoon is.
- Yahuwah se volk sal aan die tyd van die einde verlos word.
- Daar sal `n finale tyd van beproewing wees wat beide die regverdige en die onregverdige sal blootlê.
- Die tyd van die einde is nie vir baie dae nie, dus is die boek van die profesie verseël tot op daardie tyd.
A. 12:1 – “In dié tyd,” die tyd van die einde, sal die Messias kom.
B. Yahuwah se volk sal getoets word.
C. Diegene wie getrou is, sal verlos word.
CC. 12:2 – Diegene wie ontrou is sal die ewige oordeel ontvang.
BB. 12:3 – Die tyd van beproewing sal die heerlikheid van die Here in Yahuwah se volk openbaar.
AA. 12:4 – Die profesie moet verseël word deur Daniël want dit is nog nie “die tyd van die einde” nie.
Wat volg in Daniël 12 is meer herhalinge van hierdie drie idees. Hierdie herhalings, parallelismes, of chiasmes gee die Boek van Daniël ‘n gevoel van volledigheid. Die Vyfde Visioen eindig, en die profetiese belofte van verlossing vir Yahuwah se volk word verseël.
In my boek, In the Days of These Kings, is daar `n lang seksie wat Daniël 12 se parallelismes en chiastiese struktuur uitlê. Hoewel ek nie my hele interpretasie hier herhaal nie, sal ek `n paar beginsels gee om dit te help interpreteer.
Eerstens, “die tyd van die einde” waarna verwys word in Daniël 12:4,8,9,13 is nie die “einde van tyd,” nie maar die tye wanneer die profesie vervul sou word. Die vervulling het in die eerste eeu gebeur “in die dae van daardie konings” (Daniël 2:44) – in die tyd van die Romeinse keisers.
In teenstelling met diegene wie opgewek sal word, “Sommige tot die ewige lewe / Sommige tot groot smaadheid,” is om te wys dat `n regverdige oorblyfsel verlos sal word uit die “tyd van benoudheid.”
|
Tweedens, in teenstelling met diegene wie opgewek sal word, Sommige tot die ewige lewe / Sommige tot groot smaadheid,” is om te wys dat `n regverdige oorblyfsel verlos sal word uit die “tyd van benoudheid.” Die Groot Verdrukking, nes Yahushua dit noem, vind nie plaas aan die einde van tyd nie maar praat van die drie-en-`n- halwe-jaar vervolging van die Christene onder Nero (herfs van AD 64 tot Junie 68) en tydens die drie-en-`n-half jaar van die Joods-Romeinse Oorlog van (die lente van AD 67 tot mid-September van 70). Alhoewel die belofte van die Opstanding hierin verwys word, vind die Eerste Opstanding plaas tydens die “tyd van benoudheid” (Daniël 12:1). Die geestelike wedergeboorte kom met die herlewing, nie die Tweede Algemene Opstanding wat sal plaasvind met die Wederkoms nie. In my vorige boek, verduidelik ek hoe die Eerste en Tweede Opstandings – en die Eerste en Tweede Dood – dieselfde hier is as in Openbaring 20.
Derdens die kontrastering van die regverdige lewendes en dode met die onregverdige lewendes en dode – die wyse met die goddelose – in Daniël 12:2,3 word in parallelle struktuur herhaal met die belofte dat “en geeneen van die goddelose mense sal verstaan nie, maar die wyses sal verstaan” (12:9,10).
Laastens, word Daniël `n derde keer meegedeel om nie verder uit te vis nie maar dat hy sal “weer opstaan tot [sy] bestemming aan die einde van dae” (12:13). Dus is dit konsekwent met die res van die gedeelte, dat waarvan hier gepraat word nie die einde van die menslike geskiedenis nie is, maar die inhuldiging van `n Nuwe Verbond en die verlossing van Yahuwah se volk voor die vernietiging van die Tempel. Die erfdeel waarvan gepraat word is die ewige lewe; die boodskap van die Evangelie – dat Yahushua Christus die vervulling van die ewige lewe is – sal gemanifesteer word wanneer die profesie in vervulling gaan in die “einde van dae.”
Die onregverdige Jode wie sal “opstaan” tot “groot smaadheid, vir ewig afgryslik” was nie uit die dode opgewek en veroordeel in AD 70 nie. Maar, die Algemene Opstanding van die onregverdige dode en hul Finale Oordeel “tot groot smaadheid, vir ewig afgryslik” (Daniël12:2) word gekontrasteer as `n parallelisme met die “wyse” wie sal “glinster soos die glans van die uitspansel … vir ewig en altoos.” (Daniël 12:3).
`n Sleutel om te verstaan dat dit nog nie die Finale Oordeel is nie is dat Danël verwys na die regverdiges as “die wat baie tot regverdigheid lei (Daniël 12:3). Indien baie mense na regverdigheid gelei word “in dié tyd” deur “die regverdiges,” praat dit dan van die Evangelie getuienis wat in die geskiedenis voortgaan.
|
`n Sleutel om te verstaan dat dit nog nie die Finale Oordeel is nie is dat Danël verwys na die regverdiges as “die wat baie tot regverdigheid lei (Daniël 12:3). Indien baie mense na regverdigheid gelei word “in dié tyd” deur “die regverdiges,” praat dit dan van die Evangelie getuienis wat in die geskiedenis voortgaan. Met ander woorde, “in die tyd van die einde” wanneer die profesie vervul word, sal diegene onder die uitverkorenes verlos word. Dít is hulle wie die woorde van Daniël 12:1-3, 11-12 en die woorde van Yahushua in Matthéüs 24:21-22 “verstaan.” Hulle sal deur hul wysheid bemagtig word om baie na regverdigheid te lei selfs onder voortslepende vurige vervolging. Hulle verlossing uit die brand wat die Tempel en die stad Jerusalem verteer het, voorspel hul verlossing deur die Finale Oordeel in die ewige Koninkryk. Dit word inteenstelling gebring met die ondergang van die goddeloses in die Finale Oordeel van die ewige hel.
Ons word deur Hegesippus vertel (aangehaal deur Eusebius’ Ecclesiastical History) dat Christene wie in Judea geleef het in die tyd van die Romeinse inval in AD 60`s (hulle wie baie tot regverdigheid gelei het) het die profesie verstaan dat die stad op die punt was om verwoes te word. Hulle het uit die stad Jerusalem gevlug en eintlik in Pella gevestig. Meeste van die Jode wat in die stad van Jerusalem en regdeur Judea en Galilea agtergebly het, het omgekom – soveel as 1.1 miljoen, volgens Josephus. Die paar wat lewend agtergebly het, was deur die Romeine as slawe verkoop. Dus diegene wie geleef en vry was na die tydelike oordeel was Yahuwah se wyse uitverkorenes wie die oordeel vrygespring het. Die onregverdige Jode tydens die Beleg van Jerusalem in AD 70 was hulle wie omgekom het. Dit is hulle wie sal opstaan tot groot smaadheid vir ewig afgryslik in die Finale Oordeel.
Hierdie interpretasie leer nie `n hyper-preteris siening dat die Algemene Opstanding en die Finale Oordeel in die eerste eeu plaasgevind het nie. Daarenteen, weerlê die interpretasie dit deur te wys dat Daniël ongetwyfeld bewus was van `n Algemene Opstanding, `n Finale Oordeel, en die Ewige Koninkryk. Maar, die doel van Daniël 12 is nie om te voorspel wanneer dit sal gebeur nie maar om die morele karakter van die Jode te kontrasteer met diegene wie sal lewe in die “einde van dae” – in die dae wanneer die profesie vervul sou word – “in die dae van daardie konings” – in die dae van die eerste-eeuse Romeinse keisers.
Dit is `n nie-WLC artikel deur Jay Rogers
Ons het al die paganistiese name en titels van die Vader en Seun uit die oorspronklike artikel gehaal en dit vervang met die oorspronklik gegewe name. Verderaan, het ons uit die Skrifte aangehaal al die name van die Vader en Seun, vervang soos dit oorspronklik deur die geïnspireerde skrywers van die Bybel geskryf is – WLC Span
|
Hierdie is `n nie-WLC artikel. Wanneer ons hulpbronne van buite outeurs gebruik, publiseer ons slegs die inhoud wat 100% in harmonie is met die Bybel en WLC huidige Bybelse oortuiginge. Sulke artikels kan dus behandel word asof hulle direk van WLC kom. Ons is grootliks geseën deur die bediening van baie dienaars van Yahuwah. Maar raai ons lede nie aan om ander werke van hierdie skrywers te verken nie. Sulke werke het ons van publikasie uitgesluit, omdat dit foute bevat. Ongelukkig moet ons nog `n bediening vind wat foutloos is. As jy geskok is deur sommige nie-WLC gepubliseerde inhoud [artikels/episodes], hou Spreuke 4:18 ingedagte. Ons begrip van die waarheid is besig om te ontwikkel, soos meer lig op ons pad gewerp word. Ons koester waarheid meer as die lewe self, en soek dit waar dit ookal gevind mag word.
|
Openbaring 20:5 “En die ander dode het nie herlewe totdat die duisend jaar voleindig was nie. Dit was die eerste opstanding, 6 Salig en heilig is hy wat deel het aan die eerste opstanding; oor hulle het die dood geen mag nie; maar hulle sal priesters van Yahuwah en van Christus wees en sal saam met Hom as konings regeer duisend jaar lank.”
Die eerste, en gewoonlik enigste, ding van godsdienstige denke wanneer na hierdie hoofstuk gekyk word is die konsep van `n duisend jaar. Hierdie frase verskyn ses keer in vers twee regdeur tot by sewe. Maar, pogings om die waarheid te verstaan uit daardie perspektief het ons in `n verwarrende gemors gelaat! Die sleutel element in hierdie gedeelte is nie die duisend jaar nie maar eerder die eerste opstanding!
Die Opstanding van die Siel
Johannes 5:24 Voorwaar, voorwaar Ek sê vir julle, wie my woord hoor en Hom glo wat my gestuur het, het die ewige lewe en kom nie in die oordeel nie, maar het oorgegaan uit die dood in die lewe. 25 Voorwaar, voorwaar Ek sê vir julle, daar kom `n uur, en dit is nou, wanneer die dode die stem van die Seun van Yahuwah sal hoor, en die wat dit gehoor het, sal lewe.
Dit is die woorde van die eintlike Woord van Yahuwah Self, die Here Yahushua Christus! Hy, as die Alfa en die begin, bevestig die doktrinale waarheid dat die sondaar dood is! Hy voer aan dat die dooie sondaar se behoefte is `n soewereine bewerkstelligde opstanding! Hierdie opstanding word uitgevoer deur dieselfde geestelike metode wat gebruik was om Lasarus fisies op te wek. Dit is daarom die soewereine en dus effektiewe woord van Christus.
Soos gestel in die twee-en-twintigste vers hierbowe, as mens beide die woord kan hoor en glo, het hy alreeds deurgegaan van die dood na die lewe! Hy is geestelik opgewek! Die apostel Paulus skryf aan die Efesiërs omtrent hierdie selfde leerstelling. In hoofstuk twee, vers een, beskryf hy die sondaar as dood in oortredinge en sondes. Dan lees ons in verse vier tot ses: “Maar Yahuwah, wat ryk is in barmhartigheid, het ons deur sy grote liefde waarmee Hy ons liefgehad het, 5 ook toe ons dood was deur ons misdade, lewend gemaak saammet Christus – uit genade is julle gered – 6 en saam opgewek en saam laat sit in die hemele in Christus Yahushua.”
Daarom leer ons dat wedergeboorte die eerste opstanding is! Want dit kos Yahuwah se eintlike roepstem binne-in die dooie hart van die sondaar om hom lewe te gee, om `n geestelike herlewing te bewerkstellig!
Die sleutel element in hierdie gedeelte (Openbaring 20:5-6) is nie die duisend jaar nie maar eerder die eerste opstanding!
|
Opstanding van die Liggaam
Daar is vir seker `n fisiese opstanding. Onse Here het ook hierna verwys in hierdie gedeelte as bewys dat hy geestelik dooie sondaars opwek tot geestelike lewe. In verse ag- en-twintig en nege-en-twintig van dieselfde gedeelte uit Johannes, lees ons, “Moenie julle hieroor verwonder nie. Want daar kom `n uur wanneer almal wat in die grafte is, sy stem sal hoor en sal uitgaan, die wat goed gedoen het, tot die opstanding van die lewe, en die wat kwaad gedoen het, tot die opstanding van die veroordeling.”
U sal oplet dat wanneer verwys word na geestelike opstanding (herlewing), sê hy dat dit “nou” sal begin! Dit is, dit sou tydens sy bediening begin in daardie tyd op aarde! En, u sal sien dat die woord “nou” nie gebruik word in die verse wat die fisiese opstanding beskryf nie, wat aan die einde van die era sou plaasvind. Boonop word grafte genoem slegs in verband met die fisiese opstanding in verse 28 en 29. Die geestelike dode is in sonde gebind, nie in die aarde nie!
Ons kan ook oplet dat die leerstelling van die Algemene Opstanding, soos oorgedra deur die vaders in die 1689 London Baptiste Belydenis van Geloof, word deur hierdie verse ondersteun. Hierdie Belydenis haal ook Handelinge 24:15 aan, wat hoop in Yahuwah uitdruk, wat hulle self erken het, dat daar `n opstanding van die dode is, beide van die regverdiges en die onregverdiges. Natuurlik het ons verskeie verkeerde interpretasies sedertdien hiervan geskep, veral ná die vrystelling van die misleidende Scofield ‘Bybel’!
Maar, ons moet aanvaar dat onse Here net van een opstanding uit die graf praat, maar hy verwys duidelik na twee aspekte van daardie opstanding! Hy sê dat sommige opgewek sal word tot die opstanding van die lewe, terwyl andere gelyktydig opgewek sal word tot die opstanding van veroordeling.
Die Ander Dode
Gelowiges, soos daardie wie in ongeloof bly, was eens onder die beheer van Satan se invloede voor hul geestelike opstanding. Toe was hulle verlos van die mag van duisternis en was verplaas binne-in die koninkryk van Sy geliefde Seun (Kol. 1:13).
|
“Maar die ander dode het nie herlewe tot die duisend jaar voleindig was nie. Dit is die eerste opstanding.” Open. 20:5
Hoe verstaan ons hierdie frase? Ons verstaan dat dit beteken dat al die onwedergeborenes wie die evangelie meegedeel is maar ongelowig gebly het, die ander dode is wat nie herlewe nie. Dit is, die res van diegene wie dood gebly het in oortredinge en sonde! Die Apostel Paulus praat hiervan in die tweede vers van Efesiërs 2. Waarin julle te vore gewandel het volgens die loop van hierdie wêreld, volgens die owerste van die mag van die lug, van die gees wat nou in die kinders van ongehoorsaamheid werk.
Gelowiges, soos daardie wie in ongeloof bly, was eens onder die beheer van Satan se invloede voor hul geestelike opstanding. Toe was hulle verlos van die mag van duisternis en was verplaas binne-in die koninkryk van Sy geliefde Seun (Kol. 1:13). Maar, ongelowiges, wie geen herlewing of geestelike opstanding het nie, word van gesê dat hulle steeds Satan se gees het wat die dood in hulle bewerk. Daarom, is diegene aan wie die evangelie verkondig is, maar ongelowig gebly het, die ander dode.
Salig en Heilig
Salig en heilig is hy wat deel het aan die eerste opstanding; oor hulle het die dood geen mag nie; maar hulle sal priesters van Yahuwah en van Christus wees en sal saam met Hom as konings regeer duisend jaar lank. Die enigste ding wat mens salig en heilig maak is soewereine herlewing. Want deur dit alleen, kan ou dinge verbygaan en alles word nuut. Sekerlik, om ‘n dooie liggaam uit genade te bring, het geen vermoë om dit te bereik nie!
1 Kor. 15:50 “Maar dit verklaar ek, broeders, dat vlees en bloed die koninkryk van Yauwah nie kan beërwe nie; ook beërwe die verganklikheid nie die onverganklikheid nie.” Dit is net diegene wie herlewing ondervind het, wat tot `n toestand van heiligheid verander word!”
Maar Yahuwah, …. Selfs toe ons nog dood in sonde was, het ons lewend gemaak saam met Christus, – deur genade is julle gered; –
Net herlewing, of geestelike opstanding, verseker dat die tweede dood geen mag oor diegene het wie dit besit nie. Die tweede dood (Open. 2:11, 20:14, 15, 21:7,8) verwys na ewige veroordeling. Net herlewing verhoed die siel se aanskoue van ewige verdoemenis in die poel van vuur! Dit word duidelik gestel dat wie ookal glo in Hom nie verlore sal gaan nie maar die ewige lewe sal hê.
Heersende Priesters
Die verlostes, herlewend in die eerste opstanding, word dan van gesê as opgewek saam met Christus (om) te sit in hemelse plekke in Christus Yahushua: (Efe. 2:6). Hulle is heersende priesters! Hulle het toegang tot die allerheiligste en gemeenskap met Yahuwah Homselwers! Heb. 10:19 Terwyl ons dan, broeders, vrymoedigheid het om in die heiligdom in te gaan deur die bloed van Yahushua, 20 op `n nuwe en lewende weg wat Hy vir ons ingewy het deur die voorhangsel heen, dit is sy vlees, 21 en ons `n groot Priester oor die huis van Yahuwah het, 22 laat ons toetree met `n waaragtige hart in volle geloofsversekerdheid, die harte deur besprenkeling gereinig van `n slegte gewete en die liggaam gewas met rein water.
Hulle het nie `n ‘heilige’ nodig nie, het nie behoefte aan Maria nie of selfs `n pastoor om hulle binne-in die glorieryke teenwoordigheid van die Vader te kry nie. Hulle het Christus en sy lewe inwendig! Daarom word van hulle gesê sit in sy hemelse plekke, heersend in geestelike ywer regdeur die kerk era.
Hierdie is `n nie-WLC artikel deur Pastoor Gene Breed (Julie 13, 2006).
Ons het al die paganistiese name en titels van die Vader en Seun uit die oorspronklike artikel gehaal en dit vervang met die oorspronklik gegewe name. Verderaan, het ons uit die Skrifte aangehaal al die name van die Vader en Seun, vervang soos dit oorspronklik deur die geïnspireerde skrywers van die Bybel geskryf is – WLC Span
|
Hierdie is `n nie-WLC artikel. Wanneer ons hulpbronne van buite outeurs gebruik, publiseer ons slegs die inhoud wat 100% in harmonie is met die Bybel en WLC huidige Bybelse oortuiginge. Sulke artikels kan dus behandel word asof hulle direk van WLC kom. Ons is grootliks geseën deur die bediening van baie dienaars van Yahuwah. Maar ons raai ons lesers nie aan om ander werke van hierdie skrywers te verken nie. Sulke werke het ons van publikasie uitgesluit omdat dit foute bevat. Ongelukkig moet ons nog`n bediening vind wat foutloos is. As jy geskok is deur sommige nie-WLC inhoud [artikels/episodes], hou Spreuke 4:18 ingedagte. Ons begrip van die waarheid is besig om te ontwikkel soos meer lig op ons pad gewerp word. Ons koester die waarheid meer as die lewe self, en soek dit waar dit ookal gevind mag word.
|
`n Sleutel saak vir Christene is om Satan vas te bind. Die algemeenste oortuiging is dat Satan in die toekoms gebind sal wees na die wederkoms van Yahushua. Hierdie oortuiging het veroorsaak dat baie Christene Satan toegelaat het om groter gesag op aarde uit te oefen as wat hy verdien.
Openbaring 20:1-3 beskryf die oorwinning oor Satan deur Yahushua.
En ek het `n engel uit die hemel sien neerdaal, met die sleutel van die Afgrond en `n groot ketting in sy hand. En hy het die draak gegryp –en die ou slang wat die duiwel en die Satan is – en hy het hom gebind duisend jaar lank, en hom in die Afgrond gewerp en hom toegesluit en dit bo hom verseël, sodat hy die nasies nie meer sou verlei totdat die duisend jaar voleindig is nie.
Ketting is die simbool van `n terughoudende mag. Dit staan vir die ware, soewerein, en die terughoudende mag van Yahushua. Tot en met die tyd van die kruis, was Satan by magte om die nasies van die aarde te domineer, maar die dood van Yahushua het hom verslaan. Hy het geen gesag in die hemel nie en kan slegs werk deur misleiding. Hy werk nog steeds maar sy aktiwiteite is beperk. Yahuwah beheer hom en hy kan nie die nasies domineer soos hy voorheen gedoen het nie. In die Ou Testament, het alle nasies behalwe Israel in duisternis gewoon. Satan sal nooit weer by magte wees om daardie soort mag weer te beoefen nie.
In die Ou Testament, het alle nasies behalwe die Israeliete in duisternis gelewe. Satan sal nooit weer by magte wees om daardie soort mag te beoefen nie.
|
Dit is nie `n beskrywing van een of ander toekomstige gebeurtenis nie. Die Bybel leer baie duidelik dat ons nie hoef te wag dat Satan in die toekoms vasgeketting moet word nie. Hy was verslaan deur Yahushua se oorwinning aan die kruis. Toe Yahushua aan die kruis getriomfeer het, het Hy Satan ontwapen van al sy magte en `n openbare tentoonstelling van hulle gemaak (Kol. 2:15). Hy het alles gedoen wat alreeds gedoen moet word om Satan se val te verseker.
Voordat Satan enigiets van Job kon aanraak, moes hy eers toestemming van die Here ontvang. Hy het geen mag oor `n regverdige man in die Ou Testamentiese wêreld gehad nie, Satan kon uitnemende mag uitgeoefen het. In hierdie eeu, is alle Christene regverdig gemaak deur die bloed van Yahushua. Satan kan hulle nie aanraak nie tensy hy toestemmng van die Here ontvang. Hy is `n instrument wat Yahuwah gebruik om Sy doelwitte te bereik. Satan het slegs mag oor hulle wie die verlossing verwerp deur Yahushua verskaf. As die meerderheid van die mense eers bekeer is, sal Satan se mag weg wees. Yahushua het hom gebind.
Die rede waarom Satan nog steeds blyk so aktief te wees is omdat die kerk misluk het om die volle omvang van wat Chistus bereik het te besef.
|
Die rede waarom Satan nog steeds so aktief blyk te wees is omdat die kerk gefaal het om die volle mate te besef van wat Christus bereik het. Deur Satan vas te ketting, werk Yahushua deur die kerk. Hy het die ketting wat Satan vasbind in die hande van sy volk gesit. Hulle moet Satan se mag oor die nasies teenwerk. Yahushua het `n geregtelike oorwinning aan die kruis verwerf. Wanneer `n besluit geneem is in `n geregshof, word dit nie `n feit totdat die polisie dit uitvoer nie. Die kerk het die polisiërings mag om Yahushua se geregtelike oorwinning af te dwing. Satan sal nie ten volle vasgebind wees totdat die kerk hom forseer om die uitslag wat uitgespreek is teen hom, aan die kruis, herken is nie.
Die kerk het die mag om Satan te bind maar is nie besig om die gesag aan haar toevertrou te gebruik nie. Satan sal nie gebind word in een of ander toekomstige gebeurtenis nie. Hy sal gebind word wanneer die kerk bewus sal word van haar alreedse bindende mag en sal begin om haar gesag in die naam van Yahushua te beoefen. Het Hy gesê,
Alles wat julle op die aarde bind, sal in die Hemel gebonde wees, en alles wat julle op die aarde ontbind, sal in die hemel ontbonde wees.” (Matt 18:18).
Yahushua het hierdie stelling herhaal om die belangrikheid daarvan te wys (Matt 16:9). Satan is reeds gebind. Yahushua wag vir die kerk om hom styf vas te bind. Die gesag wat ons erfdeel is deur die opvaarding gedeel sal werklikheid raak. Yahushua werk nie meer direk op aarde nie, Hy werk deur die Heilige Gees, wie gaan oor die lewens van sy volk. Dit is die kerk wat Satan styf moet vasbind.
Satan is gebind deur die verkondiging van die evangelie. Toe die sewentig dissipels teruggekeer het van hul suksesvolle evangelie veldtog, het Yahushua gesê,
Ek het die Satan soos `n bliksem uit die hemel sien val. Kyk Ek gee aan julle die mag om op slange en skerpioene te trap, en oor al die krag van die vyand; en niks sal julle ooit skade doen nie.” (Lukas 10: 18-19).
Namate die kerk die evangelie van die kruis met sukses verkondig, sal die Satan en sy engele die mag oor die lewens van mense verloor.
|
Soos die kerk die evangelie van die kruis suksesvol verkondig het, het Satan en sy engele die mag oor die lewens van die mense verloor. Die uitbreiding van die evangelie beperk hul sfeer van aktiwiteite. Wanneer die hele wêreld gewen is vir Yahushua, sal daar geen plek vir Satan op aarde wees nie.
Die kerk bind Satan ook deur geestelike oorlogvoering (Ef. 6:10-12). Toe Yahushua na die hemel opgevaar het, was alle mag aan hom gegee. Wat baie Christene nie besef nie, is dat hulle deelagtig is aan daardie gesag. Die Bybel leer dat,
en saam opgewek en saam laat sit in die hemele in Christus Yahushua (Ef. 2: 6).
Nie net was Christus opgewek in `n posisie van gesag nie, maar diegene wie in Christus is, is ook opgewek met hom in die Gees. Hulle deel in hierdie gesag. Die kerk kan slegs die geestelike mag gebruik om Satan te bind. Hy kan slegs optree wanneer sondaars hom gesag gee om so te maak. As die kerk werklik haar bevoorregte posisie verstaan, sou Satan alreeds gebonde wees. Dit is waarom die heiliges uitgebeeld word as sittend op trone.
Nie net was Christus opgewek na `n posisie van gesag nie, maar diegene wie in Christus opgewek is is ook met Hom in die Gees opgewek. Hulle deel in sy gesag.
|
En ek het trone gesien, en hulle het daarop gaan sit, en aan hulle is die oordeel gegee, en ek het die siele gesien van die wat onthoof is oor die getuienis van Yahushua en oor die woord van Yahuwah, en die wat die dier en sy beeld nie aanbid het nie, en die merk op hul hand en op hul voorhoof nie ontvang het nie, en hulle het geleef en as konings geregeer saam met Christus die duisend jaar lank. (Open 20:4)
Diegene getrou aan Yahushua het die gesag ontvang om na sy onthalwe te regeer. Hulle is diegene wat vir Satan vasbind.
Die groot vraag is dít: wanneer was Satan vasgebind? Die Bybel leer dat hy by die kruis vasgebind was. Een laaste voorbeeld is Matthéüs 12:29. Yahushua het geleer dat Satan gebonde is. Hy kon die bose geeste uitdryf, omdat die sterk man alreeds gebind is.
Of hoe kan iemand in die huis van `n sterk man ingaan en sy goed roof, as hy nie eers die sterk man geboei het nie? . . .
Die feit dat die vroeë kerk by magte was om die verlossings bediening voort te sit is bewys van Satan se gebondenheid by die kruis. Ons moet die uitslag van die Bybel aanvaar. Yahushua het nie nodig om Satan te bind nie. Hy het alreeds alles gedoen nodig om hom te verhoed. Ons moet ons deel doen.
Hierdie is `n nie -WLC artikel. Bron: https://www.kingwatch.co.nz/Times_Seasons/False_Teaching/binding_of
Ons het alle paganistiese name en titels van die Vader en Seun uit die oorspronklike artikel gehaal en dit vervang met die oorspronklik gegewe name. Verder het ons die name van die Vader en Seun in die Skrifte herstel soos dit deur die geïnspireerde skrywers van die Bybel geskryf is. – WLC Span
|
Hierdie is `n nie-WLC artikel. Wanneer ons hulpbronne van buite outeurs gebruik, publiseer ons slegs die inhoud wat 100% in harmonie is met die Bybel en WLC huidige Bybelse oortuiginge. Sulke artikels kan dus beskou word asof hulle direk van WLC kom. Ons is grootliks geseën deur die bediening van baie dienaars van Yahuwah. Maar ons raai ons lede nie aan om ander werke van hierdie skrywers te verken nie. Sulke werke het ons van publikasie uitgesluit, omdat dit foute bevat. Ongelukkig moet ons nog `n bediening vind wat foutloos is. As jy geskok is deur sommige nie-WLC gepubliseerde inhoud [artikels/episodes], hou Spreuke 4:18 ingedagte. Ons begrip van die waarheid is besig om te ontwikkel soos meer lig op ons pad gewerp word. Ons koester waarheid meer as die lewe self en soek dit waar dit ookal gevind mag word.
|
Die 24ste hoofstuk van Matthéüs is een van die mees mishandelde gedeeltes in die Bybel. Premillennialiste het hierdie hoofstuk gebruik as `n springplank vir alle soorte valse leerstelings en wilde spekulasies. In hierdie artikel sal ons die konteks van die hoofstuk ondersoek en na sy toepassing tot die verwoesting van Jerusalem in 70 n.C. kyk.
Voor Sy kruisiging, het onse Here in die tempel gegaan en die inwoners daarvan as die “seuns van diegene wie die profete vermoor het,” “addergeslag,” en diegene wie bestem is vir “die verdoemenis in die hel, tereggewys.” (Matt.23:31,33). Hy het sy snydende teregwysing beëindig met hierdie woorde: Jerusalem, Jerusalem, jy wat die profete doodmaak en stenig dié wat na jou gestuur is, hoe dikwels wou Ek jou kinders bymekaar maak, nes `n hen haar kuikens onder die vlerk bymekaarmaak, en julle wou nie! Kyk, julle huis word vir julle woes gelaat! Want Ek sê vir julle: Julle sal My van nou af sekerlik nie sien nie totdat julle sal sê: “Geseënd is Hy wat kom in die Naam van die Here!” (Matt. 23:37-39).
Toe Yahushua die tempel verlaat, “het Sy dissipels na Hom gekom om Hom die geboue van die tempel te wys.” (Matt. 24:1). En terwyl Hy na Herodus se tempel staar, vertel Yahushua die dissipels dat die dag sou kom wanneer “nie een klip op die ander gelaat word wat nie afgebreek sal word nie” (Matt.24:2). Nadat hulle die Kidron vallei oorgesteek het, het Yahushua en Sy dissipels op die Olyfberg gaan sit, kom die dissipels alleen na Hom en sê: “wanneer sal hierdie dinge wees, en wat is die teken van U koms en van die voleinding van die wêreld?” (Matt. 24:3).
Die vernietiging van die tempel was so `n sigbare gebeurtenis dat die dissipels net daaraan kon dink wat sal gebeur in verband met die tweede koms van Christus. Yahushua het hul misverstand reggestel en hul vrae die een na die ander beantwoord. Eerstens deel Hy hulle mee omtrent die verskeie tekens wat gegee sou word voor die verwoesting van die tempel. Tweedens verduidelik Yahushua dat daar nie tekens voor Sy terugkoms aan die einde van die wêreld sal wees nie. Die gebeure beskryf in Matthéüs 24 is ook opgeteken in Markus 13:1-37 en Lukas 21:5-36.
Sleutel Vir Die Diskoers
Dit is my siening dat alles waarvan in Matthéüs 24:4-35 gepraat word, verwant is aan die verwoesting van Jerusalem, en dat die res van die hoofstuk handel oor die wederkoms van Christus. Na die verduideliking van al die tekens wat sou gebeur voor die verwoesting van Jerusalem en die tempel, het Yahushua gesê: “Voorwaar, Ek sê vir julle, hierdie geslag sal sekerlik nie verbygaan, voordat al hierdie dinge nie gebeur het nie.” (Matt. 24:34). Yahushua het Sy volgelinge gewaarsku dat Jerusalem verwoes sou word binne-in hul eie generasie.
Joseph Henry Thayer omskryf die Griekse woord vir “generasie” as “1. a ‘n verwekking, geboorte, oorsprong 2. passief, dit wat verwek is, mans van dieselfde stam, ‘n familie die verskeie range in ‘n natuurlike afkoms, die opeenvolgende lede van ‘n genealogie b. metaaf. ‘n ras van mans wat baie soos mekaar is in gawes, strewes, karakter; en veral in ‘n slegte sin ‘n perverse ras 3. die hele menigte van mans wat op dieselfde tyd leef: Matt. xxiv. 34; Mark. xiii. 30; Luk. i. 48 xxi. 32 4. ‘n ouderdom (d.w.s. die tyd wat gewoonlik deur elke opeenvolgende geslag beset word), die tydperk van 30 tot 33 jaar” (Greek-English Lexicon Of The New Testament).
W. E. Vine sê die woord is “verbind met ginomai, om te word, beteken hoofsaaklik ‘n verwekking of geboorte; dan dit wat verwek is, ‘n familie; of opeenvolgende lede van ‘n geslagsregister of van ‘n ras van mense, wat soortgelyke eienskappe, strewes, ens. besit, (van ‘n slegte karakter) of die hele menigte mense wat op dieselfde tyd leef, Matt. 24:34; Markus 13:30; Lukas 1:48; 21:32 Oorgedra van mense na die tyd waarin hulle geleef het, het die woord ‘n era beteken, d.w.s. ‘n tydperk wat gewoonlik deur elke opeenvolgende geslag beset word, sê maar, van dertig of veertig jaar” (Vine’s Expository Dictionary Of Biblical Words).
`n Generasie is `n periode iewers tussen dertig en veertig jaar. Yahushua het die Olyfberg saligsprekinge om en by in 30 n.C. gegee; Jerusalem was deur Titus, die Romeinse generaal, in 70 n.C. vernietig.
Flavius Josephus
In hierdie artikel sal ons lang aanhalings uit die eerste eeuse historikus Flavius Josephus, `n Joodse priester aanhaal, wie `n opstand teen die Romeinse verdrukking in Galiléa gelei het. Hy was deur die Romeine in die val van Yotapata in 67 n.C. gevange geneem en as gevangene in Caesaréa aangehou tot 69 n.C. En het na Jerusalem teruggekeer in 70 n.C. saammet Titus, en `n ooggetuie geword van die finale beleg van Jerusalem. Josephus het `n Romeinse burger geword deur Vespasian. `n Uitnemende bibliografie van Josephus deur Steve Mason, het onlangs in Biblical Archaeology Review (September/Oktober 1997, pp. 58-69 verskyn.
Laat ons nou die tekens ondersoek wat Yahushua gesê het sou verskyn voor die vernietiging van Jerusalem.
Valse Christusse
Yahushua het Sy dissipels gewaarsku dat: “baie sal onder my Naam kom en sê: Ek is die Christus, en hulle sal baie mense mislei. Nes voorspel, het baie valse profete verskyn.
Josephus maak daarop aanspraak dat, “`n Egiptiese profeet wat die Jode meer skade aangedoen het as die vorige, want hy was `n bedrieër, en het voorgegee om ook `n profeet te wees, wie dertig duisend manne bymekaar gekry het wat deur hom mislei was; vir hulle het hy in die woestyn rondgelei na die Olyfberg, en gereed was om Jerusalem met mag vanaf hierdie plek in te val.” (The Wars Of The Jews, 2:13:5)
Josephus het ook geskryf: “Terwyl Fadus goewerneur van Judéa was, het dit gebeur, dat `n sekere towenaar, by name Theudas, `n groot gedeelte van die volk oorreed het om hul pogings met hulle op te neem, en hom na die rivier gevolg, omdat hy vir hulle vertel het hy `n profeet is, en dat hy, op sy eie bevel, die rivier sal skei, en hulle `n maklike deurgang daaroor bied; en baie was deur sy woorde mislei.” (The Antiquities Of The Jews, 20:5:1).
Oorloë en Gerugte van Oorloë
Die dissipels was gewaarsku dat hulle sou “hoor van gerugte van oorloë,” maar Yahushua het hulle vertel, “Pasop, moenie verskrik word nie” (Matt. 24:6). As daar deesdae elke keer net `n klapper in Jerusalem afgaan, sal een of ander prediker begin sweet en sy gemeente vertel dat die einde van die wêreld op hande is — jy sal dink dat die Midde-Ooste nooit konflik voorheen ondervind het nie. Dit is moeilik om `n prentjie te vorm wat baie moeiliker was as net voor die verwoesting van Jerusalem.
Tacitus,`n Romeinse historikus, sê dit van hierdie tydperk: “Die geskiedenis waarin ek gaan is dié van `n periode ryk in rampe, vreeslik met oorloë, verskeur deur burger onluste, verskriklik selfs in vrede. Vier keisers is deur die swaard gedood; daar was drie burger oorloë, meer vreemde oorloë, en dikwels albei in dieselfde tyd.” (The Histories, 1:2).
Josephus praat van `n dag waarin “die mense van Caesaréa die Jode verslaan het dat daar dieselfde dag en uur onder hulle [toe die soldate oorval was], wat mens dink teweeggebring was deur die Voorsieninigheid; soveel so dat in een uur se tyd meer as twintig duisend Jode vermoor was, en die hele Caesaréa van Joodse inwoners geledig was.” (Wars, 2:18:1).
Hongersnood en Pessiektes
Die verwoesting van Jerusalem sou voorafgegaan word deur `n tyd van “hongersnood en pessiektes” (Matt. 24:7). Jy het nie nodig om die bladsy van die Nuwe Testament te verlaat om die vervulling hiervan te sien nie. Lukas, wie deur die inspirasie van die Heilige Gees skryf, het aangeteken dat, “En in dié dae het daar profete van Jerusalem na Antiochië afgekom. En een van hulle met die naam Ágabus het opgestaan en deur die Heilige Gees te kenne gegee dat daar `n groot hongersnood oor die hele wêreld sou kom, wat ook gekom het onder Claudius.” (Handelinge 11:27-28).
Josephus vertel van koningin Helena se hulpverlenings poging vir Jerusalem. “Haar koms was `n groot verligting vir die volk in Jerusalem; want `n hongersnood het hulle in daardie tyd onderdruk, en vele mense het gesterf weens behoefte aan voorsiening van voedsel vir almal, koningin Helena het sommige van haar dienaars na Alexandrië gestuur, met geld, om `n groot hoeveelheid graan te koop, met andere na Cyprus, om `n vrag droë vye in te voer” (Antiquities, 20:2:5). Tacitus skryf: “Baie voorbodes het tydens die jaar plaasgevind. Vreemde voëls het hul plek ingeneem in die Kapiteel; huise het ingetuimel deur herhaalde aardskokke, en, namate die paniek versprei het, was die swakkeres vertrap in die stormloop van die menigte. `n Tekort aan graan, en, die hongersnood wat gevolg het, was beskou as `n bonatuurlike waarskuwing.” (The Annals of Imperial Rome, 12:43). Pessiektes het gewoonlik in tydperke van hongersnood vergesel.
Aardbewings
Saammet die deurmekaarspul wat deur die hongersnood en pessiektes gekom het, het ons Here gesê dat die groot aardbewing die gebiede sou skud voor die beleg van Jerusalem (Matt. 24:7).
J. Marcellus Kik het gesê, “En van aardbewings, word baie genoem deur skrywers tydens `n periode net tot 70 n.C. Daar was aardbewings in Kreta, Smyrna, Miletus, Samos, Laodicéa Hieropolis Kolosse, Kampanië, Rome, en Judéa. Dit is interessant om op te let dat die stad van Pompeii was grootliks beskadig deur `n aardbewing wat op 5 Februarie 63 n.C. plaasgevind het. (An Eschatology Of Victory, p. 93).
Vreeslike Gebeure Uit die Hemel
In Lukas se verslag oor die Olyfberg predikasies gee hy die waarskuwing van Christus “en daar sal verskriklike dinge en groot tekens van die hemel kom.” (Lukas 21:11).
Een nag toe “daar `n onheilspellende storm in die nag uitgebreek het, met vreeslike geweld, en baie sterk winde, met geweldige stortreëns, met voortdurende weerligte, vreeslike donderweer, en ongelooflike konkusies en verskuiwings van die aarde, wat in `n aardbewing is. Hierdie dinge was `n manifestasie wat dui dat een of ander verwoesting oor die mense sou kom, toe die stelsel van die wêreld in hierdie wanorde geplaas is; en enigeen sou raai dat hierdie wonders een of ander groot ramp sou voorafgaan wat aan komme is.” (Wars, 4:4:5).
Op `n ander geleentheid het Josephus geskryf: “En was daar `n ster wat soos `n swaard lyk, wat oor die stad gestaan het, en `n komeet wat die hele jaar oor die stad gehang het. So ook, voor die Jode se rebellie het so `n helder lig rondom die altaar en die gewyde huis geskyn, dat dit gelyk het soos helder dag; die lig wat vir `n half uur vertoef het, boonop was die oos hek van die binne [hof van die] tempel, met koper en yster beslaan, en baie swaar, en beswaarlik deur twintig man toegemaak moes word, en gerus het op `n basis van yster, en boute besit wat diep in die stewige vloer gepas is, was gesien dat dit op sy eie oopswaai omtrent die sesde uur van die nag.” (Wars, 4:4:5).
Evangelie Verkondig Aan Alle Nasies
Voor die verwoesting van Jerusalem “hierdie evangelie van die koninkryk sal verkondig word in die hele wêreld tot `n getuienis vir al die nasies” (Matt.24:14). Dit het in die eerste eeu plaasgevind. Paulus het aan die heiliges in Kolosse geskryf en gepraat van die evangelie “wat verkondig was aan die ganse mensdom onder die hemel” (Kol. 1:23).
“Tradisie skryf die volgende velde aan die verskeie apostels en evangeliste toe: Van Andréas was gesê dat hy in Scythia gearbei het; dus het die Russe hom as hul apostel aanbid. Fillip het sy laaste jare in Hierapolis in Phrygia spandeer. Bartholoméüs was van gesê om die evangelie volgens Matthéüs in Indië te verkondig. Die tradisie aangaande Matthéüs is eerder verward. Van hom word gesê dat hy aan sy eie mense gepreek het, en daarna in vreemde lande. Jakobus Alféüs het volgens oorlewering in Egipte en Brittanje geëvangeliseer; terwyl ander verslae hom met Persië en Babilonië verbind. Van die evangelis Johannes Markus was gesê dat hy gevind was in die kerk in Alexandrië.” (Lars P. Qualben, History Of The Christian Church)
Staan Voor Konings En Heersers
Yahushua het die apostels meegedeel “wees julle vir julleself op jul hoede, want hulle sal julle oorlewer aan regbanke, en in die sinagoges sal julle geslaan word en voor goewerneurs en konings gebring word om My ontwil, vir hulle tot `n getuienis.” (Markus 13:9).
Jy het nie nodig om die bladsye van die Nuwe Testament te verlaat om die vervulling van die profesie te sien nie.
Petrus en Johannes was voor die Sanhedrin gebring (Handelinge 4). Stefanus was gestenig om tot die dood toe deur bose Joodse bende (Handelinge 7:54-60). Herodus Agrippa “het Jakobus, die broer van Johannes met die swaard omgebring. En toe hy sien dat dit die Jode welgevallig was, het hy verder ook Petrus in hegtenis geneem.” (Handelinge 12:2).
Paulus is voor Gallio, goewerneur van Achaje gedaag (Handelinge 18:12), Felix, `n Romeinse goewerneur (Handelinge 24), en Koning Agrippa (Handelinge 25). Paulus was eintlik toegelaat om sy saak voor Caesar homself te stel.
Onse Here het die verwoesting van Jerusalem voorspel in die 24 ste hoofstuk van Matthéüs. In `n ander artikel het ons die opset van die Olyfberg saligsprekinge bespreek en die tekens in Matthéüs 24 gesien wat plaas sou vind binne-in die generasie (Matt. 24:36). Ons wil voortgaan om die tekens te ondersoek gegee voor die verwoesting van die stad in 70 n. C.
Gruwels In Die Heiligdom
Yahushua het ook die dissipels gewaarsku, dat, “Wanneer julle dan die gruwel van die verwoesting, waarvan gespreek is deur die profeet Daniël, sien staan in die heiligdom – laat hy wat lees, oplet – dan moet die wat in die berge is vlug;” (Matt. 24:15-16).
Josephus, `n eerste eeuse historikus, praat oor die treurige toestand waarin die tempel verval het voor die aankoms van die Romeinse generaal, Titus. “En nou, toe die menigte vergader vir `n byeenkoms, en almal was verontwaardig oor hierdie manne se beslaglegging op die heiligdom, oor hulle roof en moorde, maar hulle aanvalle op hulle was nog nie begin nie. Agnus het tussen hulle gestaan en sy oë gereeld na die tempel gewerp, en met ‘n vloed van trane in sy oë het hy gesê: ´Vir seker sou dit goed vir my gewees het om te sterf voordat ek die huis van Yahuwah vol van soveel gruwels gesien het, of hierdie heilige plekke wat nie ingegaan moes word nie, sommer netso betree word, gevul met voete van hierdie bloedvergietende skurke.’” (The Wars Of The Jews, 4:3:10).
Voor die verwoesting van Jerusalem het die tempel `n vergader plek vir bose manne geword. Yahushua het die dissipels beopdrag dat wanneer hulle sulke “gruwels van verwoesting” sien, moet hulle “vlug na die berge.” Hierdie gedeelte verwys nie na enige toekomstige terugkeer van ons Here nie. Wanneer hierdie “gruwel van verwoesting” plaasvind, moes hulle in Judéa vlug na die berge—nie mense wat deesdae in Amerika woon nie!
Jerusalem Omsingel
In Lukas se verslag oor die bergrede, het Yahushua ook sy dissipels vertel dat “wanneer julle Jerusalem deur leërs omsingeld sien, dan moet julle weet dat sy verwoesting naby is. Dan moet dié wat in Judéa is, na die berge vlug; en die wat in die stad is, moet uitgaan; en die wat in die buitewyke is, moet nie daar inkom nie.” (Lukas 21:20-21).
Hier word die dissipels gewaarsku dat as die Romeinse magte na Jerusalem optrek moes hulle vlug vir hul lewens. Christene het genoegsame waarskuwing gekry omtrent die komende inval. Josephus het gesê, “En nou het Vespasian al die plekke rondom Jerusalem versterk, en vestings in Jericho en Adida opgerig, en garisoene in beide geplaas. En nou het die oorlog deur die hele berglande gegaan, en die hele plein gedeeltes ook, diegene wie in Jerusalem was, was ontneem van hul vryheid om uit die stad te gaan; Nou toe Vespasian na Caesaréa teruggegaan het, en gereed gemaak het, om met sy hele magte na Jerusalem op te mars, was Hy ingelig dat Nero dood was. Daarom het Vespasian sy ekspedisie teenoor Jerusalem vir eers uitgestel, en het gewag of die keiserryk na die dood van Nero die Romeinse keiser verplaas sou word weens die onstabiele toestand waarin dit was, en om nie met die ekspedisie teen die Jode voort te gaan nie.” (The Wars Of The Jews, 4:9:1, 2).
Toe die legioene van Rome finaal in Jerusalem aankom het hulle laer opgeslaan teen die Olyfberg (The Wars Of The Jews, 5:2:3). Onmiddelik ná sy aankoms was `n skans rondom Jerusalem opgestel. `n Nege myl lange muur was in drie dae opgerig wat die stad geheel en al omsluit het. (The Wars Of The Jews, 5:12:2).
Groot Verdrukking
Yahushua het sy dissipels gewaarsku dat wanneer die Romeinse leërs arriveer, moet diegene wie in Judea is vlug na die berge en “wie op die dak is, moet nie afkom en iets uit die huis neem nie; en wie op die land is, moet nie omdraai om sy klere weg te neem nie. Maar weë die vroue wat swanger is en die wat nog soog, in daardie dae. En bid dat jou vlug nie in die winter en op die Sabbat mag plaasvind nie. Want dan sal daar groot verdrukking wees soos daar van die begin van die wêreld af tot nou toe nie gewees het en ook nooit sal wees nie.” (Matt. 24:17-21).
Dit is verbassend hoe baie mense probeer deesdae hierdie woorde toepas op `n toekomstige terugkeer van ons Here! Watter moontlike verskil sou dit maak as Yahushua op `n Saterdag of Sondag terugkeer? Watter verskil sou dit maak as Hy kom in die winter of somer? Maar, as jy sou vlug van `n invallende weermag sou dit `n groot mate van verskil gemaak het, want die poorte van die stad sou op die Sabbat dag gesluit wees sodat niemand kon ontsnap nie. Vlug van `n aanvallende weermag sou baie gemakliker gewees het indien jy nie`n moeder was wat soog nie.
Soms onderskat mense die felheid van die aanval op Jerusalem. Josephus vertel hoe die Romeinse soldate “in getalle in die lane van die stad ingegaan het, met hul swaarde getrek, diegene verslaan het wat hulle ingehaal het, genadeloos, en die huise aan die brand gesteek het met en elke siel daarbinne, en `n groot menigte van die res dood agtergelaat het; en die bo vertrekke gevul met die dooie lyke, van hulle wat omgekom het weens hongersnood; hulle het die gesig met afsku aanskou, en het uitgegaan sonder om enigiets aan te raak. Maar alhoewel hulle die medelye vir diegene gehad het wat so verwoes is, het hulle tog nie dieselfde vir diegene wie nog geleef het, gehad nie, maar hulle het elkeen met wie hulle in kontak gekom het agternagesit, en die einste lane met hul dooie liggamme opgehoop, en die hele stad laat afloop met hul bloed, tot so `n mate dat die vure van baie huise deur hierdie mense se bloed geblus was.” (The Wars Of The Jews, 6:8:5).
Meer as een miljoen Jode het gesterf in die verwoesting van Jerusalem—97,000 ander was in ballingskap weggevoer as slawe!
Die Sterre Sal Val Uit Die Hemel
“Onmiddelik na die verdrukking van daardie dae sal die son verduister word, en die maan sal sy lig nie gee nie; die sterre sal uit die hemel val, en die magte van die hemele sal geskud word” (Matt. 24:29). Premillenialiste sal hierdie gedeelte dikwels gebruik om “bewys” te lewer dat Matthéüs 24 praat van die wederkoms van Christus instede van die verwoesting van die heilige stad. Hulle sal dikwels sê, “Kyk net in die nag na buite—die sterre is ook nou nog steeds in die hemele.”
Vir diegene onbekend met die profetiese taal sal die premillenialiste soms oortuigend klink. Maar, `n kort reis deur die Ou Testament sal wys hoe soortgelyke taal gebruik was om die val van monarge en nasies te beskryf. Kyk na die voorbeelde van Yahuwah se regverdige oordele en sien hoe Hy die val van nasionale leiers beskryf het:
- Babilon (Jes. 13:10, 13)
- Edom (Jes. 34:4-6)
- Die Volke (Jes. 51:5-6)
- Juda (Jer. 4:1-6, 23-28)
- Egipte (Eség. 32:7-8)
- Die Nasies (Joël 3:15-16)
- Nineve (Nah. 1:1-5)
- Israel (Amos 8:1-2, 9)
Die Teken van die Seun van die Mens
In Matthéüs 24:30, sê Yahushua, “En dan sal die teken van die Seun van die mens in die hemel verskyn, en dan sal al die stamme van die aarde rou bedryf en die Seun van die mens sien kom op die wolke van die hemel met groot krag en heerlikheid.”
Let asseblief op dat Yahushua nie gesê het, “En dan sal die Seun van die mens in die hemel” of “dan sal die teken verskyn in die hemel(e) van die Seun van die mens.” Die frase is letterlik: “En dan sal verskyn die teken van die Seun van die mens in die hemel” (Berry’s Interlinear). Die frase “in die hemel” dui die lokaliteit van die Seun van die mens aan, nie die lokaliteit van die teken nie.
Die verwoesting van Jerusalem dien self as `n teken van die feit dat die Seun van die mens heers in die hemel, want dit was die vervulling van die voorspelling (cf. Deut. 18:20-22).
Een Steen Nie Op `n Ander Nie
Reg aan die begin van die Olyfberg predikasie, onderwyl gekyk word na die tempel, het Yahushua gesê, “Sien julle al hierdie dinge? Voorwaar Ek sê vir julle, daar sal hier sekerlik nie een klip op die ander gelaat word, wat nie afgebreek sal word nie.” (Matt. 24:2).
Titus, die Romeinse generaal, wou nie die tempel verwoes nie. In `n toespraak aan die Joodse verdedigers van die stad het hy gesê, “Ek versoek my eie weermag, en die Jode wat nou met my is, en selfs aan julleself, dat ek julle nie forseer om julle tempel te verontreinig nie; en as julle nie die plek verander waarin julle sal veg nie, sal geen Romein nóg naby julle heiligdom kom, of `n skans teen dit opslaan nie; nee, ek sal poog om julle hele huis te bewaar, of julle nou wil of nie.” (The Wars Of The Jews, 6:2:4).
Maar nadat die stad ingeneem was, het hy “die bevel gegee dat hulle nou die hele stad en die tempel kon afbreek, behalwe die res van die muur, dit was so deeglik gelyk met die grond gedoen deur diegene wat dit tot op die fondasie uitgegrou het, dat daar niks oorgelaat is om hulle wie daarheen gekom het te laat glo dit nooit bewoon was nie.” (The Wars Of The Jews, 7:1:1). Waarlik, het die woorde van die profeet waar geword, “Daarom sal Sion om julle ontwil soos `n land omgeploeg en Jerusalem puinhope word en die tempel berg bosrante.” (Miga 3:12).
Beduidende kontraste
Teken op teken was gegee sodat die dissipels vooraf sou weet omtrent die verwoesting van Jerusalem. Waarskuwings was gegee sodat die mense kon vlug tydens daardie abnormale tye toe `n beperkte, lokale oordeel van Yahuwah oor Jerusalem sou val.
Ons staar nou na die finale terugkeer van Yahuwah onse Here, “maar van daardie dag en uur weet niemand nie, nee, nie eens die engele van die hemel nie, maar My Vader alleen” (Matt. 24:26). Yahushua sal tydens normale tye terugkom en sonder vooraf waarskuwing. Instede van`n beperkte oordeel oor `n rebelse nasie, “en voor Hom sal al die nasies versamel word, en Hy sal hulle van mekaar afskei soos die herder die skape van die bokke afskei.” (Matt. 25:32).
Hierdie is `n nie-WLC artikel deur David Padfield.
Ons het al die paganistiese name en titels van die Vader en Seun uit die oorspronklike artikel gehaal en dit vervang met die oorspronklik gegewe name. Verderaan, het ons uit die Skrifte aangehaal al die name van die Vader en Seun, vervang soos dit oorspronklik deur die geïnspireerde skrywers van die Bybel geskryf is – WLC Span
|
Hierdie is `n nie-WLC artikel. Wanneer ons hulpbronne van buite outeurs gebruik, publiseer ons slegs die inhoud wat 100% in harmonie is met die Bybel en WLC se huidige Bybelse oortuiginge. Sulke artikels kan dus beskou word asof hulle direk van WLC af kom. Ons is grootliks geseën deur die bediening van baie dienaars van Yahuwah, maar ons raai ons lesers nie aan om ander werke van hierdie skrywers te verken nie. Sulke werke het ons van publikasie uitgesluit omdat dit foute bevat. Ongelukkg moet ons nog `n bediening vind wat foutloos is. As jy geskok is deur sommige WLC inhoud [artikels/episodes] hou Spreuke 4:18 ingedagte. Ons begrip van die waarheid is besig om te ontwikkel, soos meer lig op ons pad gewerp word. Ons koester die waarheid meer as die lewe self en volg dit waar dit ook al gevind mag word.
|
Die Ruïnes van die Antieke Stad van Pella, in Jordanië1
Jerusalem was vernietig in 70 A.D. deur die gekombineerde pogings van verskeie Romeinse Legioene wie `n uitgerekte belëering bedryf het. Yahuwah het nie Sy uitverkore volk beskerm nie, nie eens die Heilige Tempel deur hulle vir Hom gebou nie. Die Joodse boosheid van daardie tyd het té groot afmetings aangeneem, en hulle het Sy seun, Yahushua gekruisig, die seun wie Hy gestuur het as die langverwagte Messias en Heiland. Die Jode het Yahushua verwerp nes Yahushua, tydens Sy 3 1/2 jaar van onderrig en bediening, mondelings die gedrag van die leiers van die Joodse volk verwerp het.
Die Jode het Yahushua verwerp nes Yahushua, tydens Sy 3 1/2 jaar van onderrig en bediening, mondelings die gedrag van die leiers van die Joodse volk verwerp het.
|
Yahushua het die Priesters en Wetsgeleerdes se gedrag boos, self-dienend en vér van hulle Vader en Maker se intensies vir hulle ingesien. Hy het hulle luidkeels en in die openbaar daarop tereggewys terwyl ongelooflike wonderwerke reg voor hul oë gedoen was sodat hulle weet wie hulle tereggewys het.
Instede daarvan om te bekeer, het hulle saamgestaan om Yahushua te vermoor, en toe hulle hul plot uitvoer, het Yahushua hom geonderwerp tot hierdie euwel. Voor die Romeinse Goewerneur Pontius Pilatus, het `n skare Joodse gepeupel – opgesweep in `n waansin deur hul Priesters en waarskynlik demone ook, – uitgeskree dat Rome Yahushua moet kruisig.
Terwyl `n goed gemartelde en geslane Yahushua Sy swaar kruis na die plek genaamd Golgotha (plek van die skedel), op `n heuwel bekend as Plek van die Skedel, gesleep het, het mense geglo dat dit `n buitestaander was, nie `n mede Jood van Jerusalem of daar naby, wie hom gehelp dra het toe hy te moeg geraak het nie. Hierdie man was Simon en was van die Noord Afrika nasie Siréne. Hy het tot die Christendom bekeer weens sy ondervinding en het met sy seuns `n pilaar en leier van die Christen kerk in Antïochië geword. Dít was die eerste kerk waar die volgelinge van Yahushua ‘Christene’ genoem was.
Daar in Antiochië, sou Simon liefderyk rofweg bekend wees deur `n koggelnaam wat gewoonweg ‘Blackie’ beteken weens sy donkerder gelaatskleur, verklaar sommige ou geskrifte. As die swart Christen gemeenskappe wel trots is op Barack Obama as President, is dit goed. Maar ek hoop hulle is selfs meer trotser op hierdie man, Simon, wie die hoogste sport bereik het as die enigste mens wie fisies vir die Here gehelp het in sy moeilikste uur. Vir hulle wie die Here drankies gegee het met verskeie vloeistowwe toe Hy aan die kruis hang, het dit gehelp om die lewe te verleng of te verkort van een wie sterf op `n kruis? Dalk kan hulle getel word as helpers, of dalk nie.
Ja, Jerusalem het sy lot beslis in daardie dae en ure. Hulle het dikwels die profete in daardie dae wie deur Yahuwah gestuur was in die dae van ouds, vermoor, wie nie wou hoor dat hul dade boos was nie, wie nie wil verander selfs as Yahuwah hulle gewaarsku het om so te doen nie. Nou het hulle Yahuwah se Seun vermoor nadat hulle hom geslaan en bespot het.
Terwyl steeds lewend, het Yahushua die uitermate toekomstige vernietiging van Jerusalem voorspel. Hy het die mense vertel van wie hy gepraat dat op daardie dag sal hulle generasie nie verbygaan totdat alles vervul is nie.
|
Terwyl steeds lewend, het Yahushua die uitermate toekomstige vernietiging van Jerusalem voorspel. Hy het die mense vertel van wie hy gepraat dat op daardie dag sal hulle generasie nie verbygaan totdat alles vervul is nie. Die meeste van sy volgelinge sou dan op aftree ouderdom gewees het (60-80 jaar oud) toe die vernietiging sou plaas vind. Hulle sou bejaardes wees, maar baie sou steeds lewe.
Rondom 29 A.D., tydens Sy bediening, het Yahushua weereens baie demone uit `n duiwelbesete man gedryf. Die Besetene van die Gadareners, soos die man genoem was. Hy was `n lokale welbekende besete man daar in daardie geweste van die Gadareense volk. Sy mag was so bonatuurlik dat hy die kettings gebreek het! Dit het gelyk of hy nie eens gebind kon word nie – mense het al probeer. Hy het `n wilde lewe tussen die grafte gehad, blykbaar baie mal, en soms het hy sy eie vlees seergemaak totdat dit bloei. Hy was soos `n proto-tipe Viking beserker. `n Man soos díe sou goed-bekend en gewild wees oor `n baie wye area.
Die Gadaréners wie deur die Skrifte beskryf word as vark boere, het waarskynlik nie baie belydende Jode onder hulle gehad nie. Hulle was, miskien, `n heidense volk. Terug in die dae van die Assiriese oorwinning en deportasie van die Noordelike tien stamme, rondom 720 B.C., was baie vreemdelinge laat inkom in die area waar die oorwinnende Assirië die stamme van Reuben, Gad en die halwe stam van Mannasse uitverdryf het. Hierdie area was oos van die Jordaan Rivier en die See van Galiléa. Hierdie land was eens tuiste vir die reuse koning Og, en deel daarvan was Sihon se land. Maar in die antieke tye was Joshua die veroweraar daarvan. Dalk was hierdie mense sommige van daardie Assiriese indringers sedert Og en Sihon se volke heeltemal uitgewis was.
‘Gadareners’ impliseer moontlik verbintenis met die stam van ‘Gad,’ omdat Gad eens op `n tyd in daardie gebied gewoon het. Was dit slegs geografies of was hierdie mense afvallige Israeliete wie nie langer die Joodse dieëtkundige wette gehou het nie?
Toe Yahushua en die Apostels uit hul boot geklim het met die aankoms op die oewer van die Gadareense volk, het hierdie duiwelbesete man na Yahushua en die Apostels geharloop.
Yahushua het die duiwelse gees gevra om homself te identifiseer, en homself ‘Legio’ genoem, wat sê dat hulle baie geeste is, en nie net een nie, wat in die man woon.
Yahushua het hulle beveel om uit te gaan. Hulle het Hom gesmeek om toegelaat te word om in die trop van duisende varke in te vaar eerder om verdryf te word in die oopte, waar hulle (volgens ou oortuiginge) moet soek na `n gasheer of omkom.
Yahushua het hulle toegelaat om die trop varke binne te gaan, maar die trop het die krans afgestort en in die see versuip. Duisende dooie varke het in die see gedryf – die boere se fortuin! – maar die man wat deur hulle besete gemaak is, het nou by sy volle positiewe aan Yahushua se voete gesit.
En die plaaslike mense, wie gehaas het om self te sien wat die vark oppassers hulle vertel het, het duidelik die omvang van wat Yahushua gedoen het gesien. Die see moes oortrek gewees het met dooie varke. Die duiwel-besete man, eens so vreesaanjaend vir hulle, het nou in stilte aan die besoeker se voete gesit.
Toe Yahushua later weer `n besoek aan hierdie land gemaak het, het hulle ywerig bymekaar gekom om Sy leerstelling aan te hoor as gevolg van daardie dag se gebeure. Maar nou, het hulle Hom versoek om hul land te verlaat oor die ramp wat Hy veroorsaak het. Was elke vark gelykstaande aan 100,00 tot $300,00 Amerikaanse Dollar? Indien wel, dan het Yahushua hul land byna `n miljoen dollar gekos. Maar hulle was nie van plan om Yahushua te beseer nie!! Nie na dit wat Hy gedoen het nie. Dit was duidelik aan almal dat hierdie een groot mag het soos nooit te vore gesien nie.
Yahushua het gegaan toe hulle Hom die versoek rig. Die voormalige Demoniese man het gevra of hy saammet sy Verlosser kan gaan. Maar Yahushua het aan hom gesê:
‘Nee. Maar hy moet liewers uit gaan en die mense vertel wat gebeur het – wat vir hom gedoen is.’
Yahushua het weggegaan en hierdie man het sy opdrag uitgevoer omdat hy dankbaar was vir wat Yahushua vir hom gedoen het. Hy het in die gebied Oos van die Jordaan Rivier. `n area bekend as Peréa, vir `n tydperk lank net rondom hulle gewandel. In hierdie gebied, was daar tien groot stede, wat, as `n groep, as ‘die Dekapolis’ (die 10 Stede) bekend was. Hy het mense in hierdie stede vertel omtrent Yahushua en wat Yahushua vir hom gedoen het. En hulle sou hierdie verhaal aangehoor het bevestig deur vele uit daardie area waar dit gebeur het as hulle eers begin navraag doen het of dit waar is.
Die Besetene het die nuus so deeglik versprei dat die volgende keer toe Yahushua teruggekeer het na die area, skares mense gekom het en ywerig geluister het na Sy leerstellings. Dit het vrugbare grond geword.
Omtrent veertig jaar later, sou dit in `n groot mate baie beteken vir hierdie gebied om Yahushua te ontmoet, wie geleer het om Hom te respek en te vrees, en Hom met ope arms ontvang. Daar was tien stede in die Dekapolis. Een van hulle was bekend as Pella. En toe die Romeine gekom het om Jerusalem in 66 A.D. te vernietig, onder aanvoering van Gaius Cestius Gallus, was dit in hierdie gebied van die Dekapolis en na die Stad van Pella waarheen die Christene gevlug het!
Dit was 66 A.D.
`n Romeinse Generaal bekend as Cestius het die stad Jerusalem omsingel met `n enorme menigte Romeinse troepe. Die Jode was weereens in rebellie teen Rome, en die Romeine was tot die dood toe sat van hulle. Die Romeine het kat en muis met die Jode gespeel. Binne-in Jerusalem was reuse getalle mense, wie skuiling binne-in die stad gesoek het teen die Romeine. Dit was weens die ongelooflike veiligheid en sterk-geskanste mure. Tweedens was dit volgepak omdat Cestius se troepemag verskyn het tydens die verpligte Joodse feestye wanneer almal na Jerusalem gekom het om by die Heilige Tempel te wees.
Vir byna 150 jaar, het die Romeine oor die duidelike hardnekkige en moeilike Joodse volk regeer. Hulle het baie klein rebellies en sommige groteres verduur, en was maar net sat daarvan. Hulle het besluit om `n finale volskaalse oorlog teen die Jode te voer om hulle eens en vir altyd te verneder.
Binne in die mure, het die volk gemengde gedagtes gehad. Sommige het gedink dat Yahuwah hulle sou red deur `n groot verlossingswerk, nes Hy soms gedoen het in antieke tye. Andere het gedink dat Yahuwah hulle vele tekens gestuur het dat Hy ontevrede met hulle was in onlangse jare, en hulle het nie geglo dat Yahuwah hulle weer teen die Romeine sou help nie.
Maar nadat Cestius die stad omsingel het, ter voorbereiding om dit in beleg te neem, het hy skielik almal verras deur die blokkade op te hef en wegmarsjeer. Ek het nog steeds te leer wat sy bedoeling was. Opinies lyk of dit verskil, en dit lyk of hulle verkies om te sê dat hy uiterste skande wou verhoed teen `n goed-verskanse stad waar ander oorloë gevoer was in meer direkte wyse, veldslae wat buit en glorie gebied het!
Aan die Joodse soldate binne-in die mure van Israel, kom dit voor asof Yahushua weereens vrees in die harte van die vyand ingeboesem het. Hulle was ekstaties toe hulle lank genoeg gewag het om seker te maak dat dit nie `n lokval was om hulle uit te lok nie. Hulle was vasbeslote om die situasie uit te buit, en hulle weermag het die stad verlaat en die ‘bevreesde’ Romeine agternagesit, en hulle verslaan.
Die Jode het hierdie Romeinse mag naby Bethoron (Beth Horon) vernietig. Omtrent 5,300 Romeinse soldate en 480 kavaliere het gesneuwel toe Eleazar Ben Simons sy Joodse troepe teen Cestius in stryd aanvoer. Hulle het selfs die Legioene se ‘arend vleuel,’ `n Legioen se eiesoortige oorlogsembleem, op `n lang paal, gesteel. Dit was `n massiewe belediging aan die Romeinse mag en `n groot skande vir die spesifieke Legioen wat dit verloor het.
Maar, in daardie tyd, in 66 A.D., binne in Jerusalem was daar `n populasie van Christene wat geen deel aan oorlog of geweld vir `n rede gehad het nie. En hulle was goddelik gewaarsku om die stad te verlaat omdat dit vernietig sal word – en hulle sal vernietig word as hulle sou bly.
|
So `n oorwinning oor die goed-opgeleide Romeine was `n merkwaardige prestasie maar dit het die Joodse selfvertroue opgewek tot op `n punt waar hulle gedink het hulle kon die bevreesde en geroemde Romeine enige plek, enige tyd verslaan, wat eintlik tot hulle vernietiging gelei het.
Maar, in daardie tyd, in 66 A.D., binne in Jerusalem was daar `n populasie van Christene wat geen deel aan oorlog of geweld vir `n rede gehad het nie. En hulle was goddelik gewaarsku om die stad te verlaat omdat dit vernietig sal word – en hulle sal vernietig word as hulle sou bly.
So, toe die Jode verdwyn oor die horison om die terugvallende Romeine, te vang, het hulle hulle goue kans gehad—hulle uitkomkans. Die meer patriotiese en militante manne onder die Joodse plattelanders was weg, die vyand agterna. En niemand in die platteland sou hulle verhinder nie omdat daar niemand was nie. Almal het geskuil in watter verskanste stad hulle gedink het was die naaste en die veiligste.
Die Christene het deur die poorte van Jerusalem gegaan en het noord beweeg, omtrent 50 myl. Toe het hulle ooswaarts beweeg na die Jordaan Rivier en dit oorgesteek na Pella toe, waar hulle skuiling gevind het vir `n geruime tyd. Dit was omtrent `n sewentig myl roete deur die voetpaadjies wat hulle gewoonlik gevolg het (volgens die kaarte wat ek gevind het van hulle vlugroete, wat klaarblyklik net moontlikhede is.)
En dis hoe dit gekom het dat, so ver as wat verkeie ou skrywers, geweet het waarom daar nie enige Christene binne-in die mure van Jerusalem gesterf het nie `n paar jaar later toe die Romeinse soldate, kwaad oor die vernietiging van byna `n hele Legioen van hulle broeders, `n lang en bittere beleg teen Jerusalem gelê het, uiteindelik die mure afgebreek het, en honderde duisende Jode gedood het, hul huise vernietig het, Yahuwah se tempel tot op die grond afgebrand het, selfs die steenmure oopgebreek het op soek na gesmelte goud.
Maar Yahuwah het dit nie net toegelaat nie, Hy het dit teweeggebring.
Nes Titus, die general in bevel van die beleg (en eindelik die Keiser van Rome), gesê het: ‘Dit is nie `n groot doelwit om `n volk te verslaan wie deur hul god verlaat is nie.’
Daar is geen veiliger volk wanneer gehoorsame mense in geloof wag in tye van groot behoefte, wie staat maak op Yahuwah en Yahushua om hul redding. Wie kan Yahuwah se volk uit Sy hand wegruk? Niemand neem een skaap van Yahushua tensy dit deel is van een of ander plan wat Yahuwah se koninkryk meer van waarde sal wees as die oorlewing van daardie skaap. En Yahushua se volgelinge was gewaarsku, selfs belowe, dat hulle vele probleme en beproewinge sal hê aan hierdie kant van hul dood maar ewige lewe aan die ander kant.
Nes Yahushua homselwers gesê het, dat hy die enigste weg is wat verlossing aan die mens bied. Maar net om te weet wie Hy is, is nie genoeg om jou te red nie.
|
Nes Yahushua homselwers gesê het, dat hy die enigste weg is wat verlossing aan die mens bied. Maar net om te weet wie Hy is, is nie genoeg om jou te red nie. Yahushua se vyande verstaan wie Hy is.
Om `n gewilde ou te wees of `n perfekte dame sal jou nie red nie. Jy is baie geliefd onder die mense, maar die mens kan jou nie red nie. Net Yahushua kan. En Yahushua vereis dat jy Sy onderwysinge glo, bekeer van jou sondes, gedoop word in Sy naam, en die res van jou wêreldse lewe totaal en al vir Hom te gee sodat Hy jou kan gebruik om andere te bereik sodat jy in Sy offerande kan deel deur jouself te gee vir die welsyn van jou medemens nes Yahushua Homself vir jou gegee het. Volhou daarin, en met geloof, word ons vertel dat ons verlossing kan verkry tenspyte van ons onbevoegdheid ooit om die standaarde van optrede wat ons sal kwalifiseer om te lewe in die reinheid vereis deur Yahuwah.
Gryp jou geleentheid aan. Glo dat die Seun van Yahuwah aan jou gestuur, die afvallige sondaar! Wy jou lewe toe aan Yahushua. Hy en die Vader het jou liefgehad sedert die begin van alle tye, maar só `n kosbare gawe is aan jou gegee om jou te red dat daar groot toorn sal wees as jy daardie geskenk verwerp.
Dit is `n nie-WLC artikel deur Daniel Curry
1 Beeld van alextravel.world/jordanië-se-antieke-stad-van-pella
Ons het al die paganistiese name en titles van die Vader en Seun uit die oorspronklike artikel gehaal en dit vervang met die oorspronklik gegewe name. Verder het ons die naam van die Vader en Seun in die Skrif herstel, soos dit oorspronklik deur die geïnspireerde skrywers van die Bybel geskryf is – WLC Span
|
Hierdie is `n nie -WLC artikel. Wanneer ons hulpbronne van buite-outeurs gebruik, publiseer ons slegs die inhoud wat 100% in harmonie is met die Bybel en WLC huidige Bybelse oortuigings. Sulke artikels kan dus behandel word asof hulle direk van WLC kom. Ons is grootliks geseën deur die bediening van baie dienaars van Yahuwah. Maar ons raai ons lesers nie aan om ander werke van hierdie skrywers te verken nie. Sulke werke het ons van publikasie uitgesluit, omdat dit foute bevat. Ongelukkig moet ons nog `n bediening vind wat foutloos is. As jy geskok is deur sommige nie-WLC inhoud [artikels/episodes], hou Spreuke 4:18, in gedagte. Ons begrip van die waarheid is besig om te ontwikkel, soos meer lig op ons pad gewerp word. Ons koester die waarheid meer as die lewe self, en soek dit waar dit ookal gevind mag word.
|
Sommige mense maak voorspellings van Yahushua se wederkoms `n voltydse stokperdjie. Bevat Mattheüs 24 die tekens nodig om Christus se wederkoms te voorspel?
Kerk geskiedenis is deurtrek met voorbeelde van sensasionele “profete” wie publieke aandag getrek het deur aanspraak daarop te maak dat hulle weet wanneer die tyd van die Here se wederkoms is.
Kerk geskiedenis is deurtrek met voorbeelde van sensasionele “profete” wie die publieke aandag getrek het deur aan te voer dat hulle die tyd van die Here se wederkoms ken.
|
William Milller, stigter van die Advent beweging, het aangekondig dat Christus in 1843 sou kom; toe daardie voorspelling nie gebeur nie, was `n hersiening gedoen en 1844 was vasgestel as `n datum. Daardie “profesie” het ook bewys dat dit ietwat die kol gemis het.
Joseph Smith, van die Mormoonse faam. Het gedink dat Christus nie later as 1891 sou kom nie, maar hy het ook die merk gemis.
C.T. Russel, die stigter van die Wagtoring organisasie, het verklaar dat die Wederkoms in 1914 sou plaasvind.
Een van die mees onlangse voorspellers is Hal Lindsay, skrywer van die gewilde boek The Late Great Planet Earth, wie van die argument uitgegaan het dat die “tekens” van Matthéüs 24 aandui dat Yahushua teen 1988 na die aarde sal terugkeer.
Lindsay het by die slotsom uitgekom deur voor te stel dat die “generasie” wat die weder-geboorte van Israel sal aanskou ook Christus se wederkoms sal sien. Sedert `n generasie veronderstel om veertig jaar te wees, het Lindsay aangevoer dat Christus terug sal keer om die “wegraping” in effek te laat gaan teen 1988 (`n siening sonder bybelse ondersteuning). Verder het hy tot die slotsom gekom dat die wegraping gevolg sal word deur `n sewe-jaar “verdrukkings” periode. Yahushua sal sigbaar verskyn teen 1995 om die “Slag van Armageddon” te wen en sodoende sy aardse millenniese heerskappy te begin.
Soos ons hierbo vermeld het, was die veronderstelde bewyse van die Here se wederkoms teen 1995 of so, te vinde in Matthéüs, hoofstuk vier-en-twintig.
Met die Here se vertrek uit Jerusalem (Matt 24:1, 2), het sy dissipels sy aandag gevestig op die tempel geboue. Toe het die Here gevra: “Sien julle al hierdie dinge? Voorwaar Ek sê vir julle, daar sal hier nie een klip op die ander gelaat word nie, wat nie afgebreek sal word nie.” Die Heiland het van daardie ongelooflike vernietiging van Jerusalem gepraat, wat so veertig jaar later gesien sou word.
Die Bergpredikasie is verdeel in twee hoof seksies: eerstens het Yahushua gepraat van die afwagtende vernietiging van Jerusalem en die “tekens” wat daardie gebeurtenis sal aankondig; tweedens, het Hy gepraat van sy finale terugkeer en die te kort aan tekens wat daardie aangeleentheid sal karakter gee.
|
Terwyl hulle op die Olyfberg gesit het, het die dissipels die Here gevra wanneer hierdie dinge sal wees en wat sal die teken van die koms en die einde van die wêreld wees. Hulle veronderstel dat die tempel se vernietiging en einde van die wêreld gelyktydig sal wees. Christus, was in die diskoerse wat daarop sou volg, daarop uit om hul misverstand reg te stel.
Die Bergpredikasie is verdeel in twee hoof seksies: eerstens, Yahushua het gepraat van die afwagtende vernietiging van Jerusalem en die “tekens” wat daardie gebeurtenis sal afkondig (4-34); tweedens, het Hy gepraat van sy finale terugkeer en die tekort aan tekens wat daardie aangeleentheid sal karakter gee (35ff).
Dit is ongetwyfeld `n hartseer verhaal dat histeriese spekuleerders oor Bybelse profesie hierdie “tekens” sou neem wat alleenlik te doen het met die vernietiging van Jerusalem en poog om dit `n moderne toepassing te gee in konteks van `n kern Armageddon!
Die Tekens
Die tekens waarvan die Here praat is te vinde in Matthéüs 24:4-14. Ons sal nie die tyd vat om dit in hierdie artikel te bespreek nie. Tog, is dit genoegsaam om te sê dat elke enkele een was vervul binne die bestek van die veertig jaar tydstip tussen die tyd van die Here se diskoerse en die vernietiging van Jerusalem in 70 AD. Laat ons drie goeie bronne van materiaal voorstel in verband hiermee:
- J. Marcellus Kik, Matthew XXIV, Presbyterian & Reformed, 1948.
- Roy Deaver, “Matthew 24” in Premillennialism — True Or False1, Wendell Winkler, Ed., 1978, pp. 105ff.
- Cecil May, “Matthew 24,” The Biblical Doctrine of Last Things, David Lipe, Ed., 1984, pp. 115ff.
Dít is uitstekende studie materiaal vir hierdie tema.
In die oorblywende gedeelte van hierdie artikel wil ek uitsluitlik wys dat die “tekens” van Matthéüs 24:4-14 nie hul vervulling vind in die finale terugkoms van Christus nie.
Die uitdrukking “al hierdie dinge” verwys na die tekens wat die Here gegee het. En “al die dinge” – die tekens – moes in vervulling gaan voor “hierdie generasie” verbygaan.”
|
Want sterk argumente wys dat die tekens van Matthéüs 24:4ff verwys na die vernietiging van Jerusalem in 70 A.D.
“Hierdie geslag sal nie verbygaan totdat…”
Eerstens in daardie belangrike vers wat die “kontinentale verdeling” van die vers maak, het Yahushua duidelik gesê: “Voorwaar Ek sê vir julle, hierdie geslag sal sekerlik nie verbygaan voordat al hierdie dinge gebeur het nie.” (34). Die uitdrukking “al hierdie dinge” verwys na die tekens wat die Here gegee het. En “al hierdie dinge” – die tekens sou bereik word voor “hierdie generasie” verbygegaan het.
Die vraag is, wat is die betekenis van “hierdie generasie”? Dispensasionaliste is lief om te sê dat “generasie” na “ras” verwys; dus is dit net `n sinspeling tot die Joodse ras; en so, het die Here aangedui dat hierdie tekens vervul sal word terwyl die Joodse ras behoue gebly het (cf. The Scofield Reference Bible).
Maar so `n siening van “generasie” is teenstrydig met die gebruik van daardie woord in die Nuwe Testament. In die Greek Lexicon, sê Arndt & Gingrich dat genea [“generasie”] verwys basies na “die somtotaal van diegene wie in dieselfde tydstip gebore is, uitgebrei insluitende diegene wie lewe in `n sekere tydperk generasie, tydgenote” (bl. 153). `n Ondersoek van verskeie gedeeltes in Matthéüs se evangelie sal dit vining bevestig. (cf 11:16; 12:39,41,42,45; 16:4; 17:17; 23:36).
Belangrike antieke besonderhede
Alhoewel Lindsey en andere aanvoer dat Matthéüs 24 se beskrywing `n 20 ste eeuse internasionale kernoorlog voorstel, openbaar kontekstuele bepeinsing duidelik dat die Here verwys na `n antieke en lokale situasie.
Oordink die volgende faktore:
- Christus spesifiseer dat die komende vernietiging die antieke tempel area insluit [“die heilige plek”—24:15] en die stad Jerusalem (cf. Luk. 21:20).
- Die dissipels van Judea was gewaarsku om te vlug “na die berge vlug” (16) – instruksies wat feitlik nie van waarde is in `n tyd van `n atomiese aanval nie! Maar volgens die getuienis van die historikus Eusebius, het Christene gevlug na Pella oos van die Jordaan Rivier vóór Jerusalem se inval en was hulle die lot van die Jode gespaar.
- Die Here het hulle gewaarsku: “Wie op die dak is, moet nie afkom om iets uit sy huis te neem nie” (17). Sulke instruksies sou weereens skaars sin maak as die Heiland gespreek het van `n moderne kern aanslag. Maar dit maak perfekte sin omdat die huise van Jerusalem van ouds platdak huise was en knap uitmekaar gespassiëer was. Daarvolgens het Christene voortgegaan deur “die weg van die dakke” na die kante van die stad en ontsnap (cf. Edersheim, Sketches of Jewish Social Life, p. 93).
- Die berisping, “En bid dat julle vlug nie in die winter moet wees nie” (20) verwag primitiewe toestande waarby reise moeilik sal wees.
- “En bid dat julle vlug nie…of op die sabbat mag plaasvind nie.” neem in ag dat die poorte op die sabbat gesluit was (cf. Neh. 13:19) natuurlik, `n feit, wat nie kon vasstaan ná die vernietiging van die stad nie.
Yahushua se onderwysing aangaande die Wederkoms
In verskeie lewende historiese illustrasies, sê die Here dat geen tydaanduiders gegee sal word om Sy Wederkoms vooruit te gaan nie; instede daarvan sal Oordeelsdag die mens onverhoeds betrap..
|
Die illustrasies voorgestel deur Yahushua om voorbereidheid vir sy Wederkoms te verseker sluit die moontlikheid van tekens wat gegee is om die tyd van daardie gebeurtenis, vooraf uit.
In verskeie lewende historiese illustrasies, verklaar die Here dat geen tydaanduidende illustrasies gegee sal word om sy Terugkoms aan te kondig nie: in plaas daarvan, sal Oordeelsdag die mens onverhoeds betrap.
Neem notisie van die volgende:
- Nes die mense in die dag van Noag in hul gewone dinge voortgegaan het “tot op die dag” dat die sondvloed gekom het, “so sal ook die koms van die Seun van die mens wees” (38,39).
- Die mense van antieke Sodom was onbewus van die afwagtende ramp totdat “die dag dat Lot van Sodom uitgaan,” op dieselfde wyse, “netso sal dit wees in die dag wanneer die Seun van die mens geopenbaar word. (Lk. 17:28-30).
- Christus het verklaar dat Hy onverwags sou kom, selfs soos `n dief te werk gaan. “As die huisheer geweet het in watter nagwaak die dief sou kom, sou hy gewaak en nie toegelaat het dat in sy huis ingebreek word nie. Daarom moet julle ook gereed wees, want die Seun van die mens kom op `n uur dat julle dit nie verwag nie.” (43,44; cf. 1 Thess. 5:2; 2 Pet. 3:10).
- Die gelykenis van die Tien Maagde van Matthéüs 25 leer inderdaad die lesse van voortdurende voorbereiding, want die bruidegom sal kom op `n baie onverwagse tyd [die middernagtelike uur — `n tyd van groot verrassing vir `n troue!]
Niks in Matthéüs 24 ondersteun die teorie dat Christus sekere tekens gegee het wat die einde van die wêreld sal aankondig nie.
Yahushua se eie woordes
“Maar van dié dag en dié uur weet niemand nie, ook die engele van die hemel nie, maar net my Vader alleen.” (Matt.24:36)
|
Een van die beslissendste feite wat demonstreer dat die Here geen tekens gegee het waardeur die einde van tyd bereken kan word nie is die bevestiging van vers 36. “Maar van dié dag en dié uur weet niemand nie, ook die engele van die hemele nie, maar net my Vader alleen.”
Die argument is rampspoedig alhoewel Yahushua die tekens van Matthéüs 24:4-14 gee, weet nie eens hy wanneer sy Wederkoms sal plaasvind nie. Dit moet daarom voor die handliggend vir enigeen wees (behalwe vir diegene heeltemal mislei) dat die tekens van Matthéús 24 in geen of ander wyse toegepas word om die tyd van die Here se Wederkoms uit te reken nie!
Lyk dit nie snaaks dat moderne “profete” Matthéüs 24 kan lees en die tyd voorspel van die einde van die wêreld; nogtans was hy wie hierdie boodskap uitgespreek het, nie eens by magte om dit te ontsyfer nie?!
Daar is geen tekens aangaande die tyd van die einde van hierdie tyd nie. Laat ons dus strewe om altyd voorbereid te wees vir die Here se Wederkoms, of die dood, wat ook al eerste kom.
Ons het al die paganistiese name en titels van die Vader en Seun uit die oorspronklie artikel gehaal en dit vervang met die oorspronklik gegewe name. Verder het ons die name van die Vader en die Seun in die Skrifte herstel soos dit oorspronklik geskryf was deur die geïnspireerde skrywers van die Bybel – WLC Span
|
Hierdie is `n nie-WLC artikel. Wanneer ons hulpronne van buite outeurs gebruik, publiseer ons slegs die inhoud wat 100% in harmonie is met die Bybel en WLC huidige Bybelse oortuigings. Sulke artikels kan dus behandel word asof hulle direk van WLC kom. Ons is grootliks geseën deur die bediening van baie dienaars van Yahuwah. Maar ons raai ons lesers nie aan om ander werke van hierdie skrywers te verken nie. Sulke werke het ons van publikasies uitgesluit omdat dit foute bevat. Ongelukkig moet ons nog `n bediening vind wat foutloos is. As jy geskok is deur sommige nie-WLC gepubliseerde inhoud [artikels/episodes], hou Spreuke 4:18 ingedagte. Ons begrip van die waarheid is besig om te ontwikkel soos meer lig op ons pad gewerp word. Ons koester die waarheid meer as die lewe self, en soek dit waar dit ookal gevind mag word.
|
Wie op aarde is hierdie Twee Getuies van Openbaring 11, en hoe is ons veronderstel om hierdie gedeeltes van die Skrifte te interpreteer? Indien u met vrae kom, dan het ek die antwoorde. Laat ons begin met `n teksvers. Openbaring 11:3-6 sê die volgende:
“En Ek sal aan my twee getuies gee dat hulle, met sakke bekleed, duisend twee honderd en sestig dae lank sal profeteer.”
4 Hulle is die twee olyfbome en die twee kandelare wat voor die God van die aarde staan. 5 En as iemand hulle wil beskadig, gaan daar vuur uit hulle mond en verslind hulle vyande, en as iemand hulle wil beskadig, moet hy op dieselfde manier gedood word. 6 Hulle het mag om die hemel te sluit, sodat daarin die dae van hulle profesie geen reën val nie; en hulle het mag oor die waters, om dit in bloed te verander en die aarde te tref met allerhande plae so dikwels as hulle wil.
Nes in die geval van alles in Johannes se Openbaring, is daar niks nuuts hier nie, net ou dinge – dit is, Ou Testamentiese dinge – in nuwe gewaad, en die Twee Getuies in niks anders nie.
|
Nes in die geval van Johannes se Openbaring, is daar niks nuut hier nie, net ou dinge – dit is, Ou Testamentiese dinge – in nuwe bekleedsel, en die Twee Getuies is niks anders nie. Die volgende sewe stellings sal ons help om hierdie figure te identifiseer. Hulle sal ons ook lei na sekere verrassende insigte binne-in die gedagte wêreld van die Bybel.
1. Die Twee Getuies is Moses en Elia
Kyk na die teks. Elia het vuur uit die hemel aangevra (1 Konings 18). Dit was Elia wat die die hemel gesluit het, sodat dit nie reën nie. Dit was Moses wie die Nyl geslaan het en die water in bloed verander het. Dit was Moses wie die land van Egipte met plae getref het. Indien die Skrifte van enige waarde was om hierdie figure te identifiseer, wys die Skrifte na hulle as Moses en Elia.
2. Dieselfde Twee Getuies duik op in die Verheerliking op die Berg.
As jy dink, “Maar Moses en Elia het alreeds gesterf – hulle sal nie weer verskyn nie,” dan moet jy die verhaal van die Verheerliking in Matthéüs 17 hersien. Daar duik Moses en Elia weer op vir `n pow-wow met Yahushua, waarna `n wolk en `n stem uit die hemel is. Neem notisie dat in die hemelvaart van die twee getuies in Openbaring 11:12, is daar ook `n wolk en `n stem uit die hemel. Dit lyk of Johannes die verheerlikings verhaal in gedagte gehad het wanneer hy praat oor die twee getuies. Miskien omdat hy daar was.
3. Die Twee Getuies staan vir die Wet en die Profete
Wie is die twee mense? En waarom verskyn hulle om met Yahushua te praat? Dit is eenvoudig –Moses en Elia verteenwoordig die Wet en die Profete. In 1ste Eeuse-Joodse-Gesprekke is “Die Wet en die Profete” kortweg vir die Bybel. Nie gedeeltes van die Bybel nie, maar die hele Bybel nes hulle dit gehad het (cf. Matthéüs 7:12, 22:40, Lukas 16:16, en andere). Moses was beskou as verantwoordelik vir die vyf boeke van die Torah (die Wet), en Elia het `n tipologiese profetiese figuur geword (sien Johannes die Doper se nabootsing van Elia as `n verdere verwysings punt). Tesame, is hulle `n opsomming van Yahuwah se ganske getuienisse. Dit, dan, is waarom hulle op die berg van Verheerliking is: hulle gee outoriteit aan Yahushua. Verder, verdwyn hulle, en Yahushua bly alleen agter omdat Yahushua die vervulling en opsomming is van alles wat is binne die Wet en die Profete.
4. Die Twee Getuies is ‘olyfbome’ omdat hulle olie vir die Kerk se lampe voorsien.
Dit mag so obskuur klink soos kan kom, maar in Sagaria 4, sien die profeet `n visioen van twee olyf bome en twee lampe. olyf bome voorsien voortdurende en ewigdurende olie aan die lampe om hulle skynend te hou. Johannes het Sagaria se uitbeelding geneem en dit hier van toepassing gemaak. Dus, as die Twee Getuies die olyf bome is en die sewe kerke die lampe, is Johannes se stelling dan baie voor-die-handliggend: dit is die Wet en die Profete wat die brandstof voorsien waarmee die kerk se lig skyn. As jy nie in die Skrifte is nie, met ander woorde, is jou lig besig om uit te doof.
Moses en Elia verdwyn uit die verheerliking terwyl Yahushua agterbly. Hy word, en bly, die opsomming van Yahuwah se ganske wil in die geskiedenis.
|
5. Die Twee Getuies is opgesom in Yahushua
Ons het reeds gesien dat Moses en Elia verdwyn van die verheerliking terwyl Yahushua bly. Hy word, en bly, die opsomming van Yahuwah se hele wil in die geskiedenis. (Sien ook die Lam wie waardig is om die boekrol van geskiedenis in Openbaring 5 te open).
Maar daar is wel nog `n bewys. Wanneer die getuies doodgemaak word, noem Johannes iets bietjie buitengewoon in vers 8, “En hulle lyke sal lê op die straat van die groot stad wat geestelik genoem word Sodom en Egipte, waar ook onse Here gekruisig is.” Nou, duidelik, met die dood, opstanding, en hemelvaart van hierdie Getuies, het ons Yahushua ingedagte hier. Maar Johannes maak dit `n bietjie meer eksplisiet wanneer hy uitwys dat hulle doodgemaak is in Sodom/Egipte/Jerusalem.
Om dit meer eksplisiet te maak, is dit die moeite werd om te sê dat alles wat Yahuwah in die geskiedenis gedoen het opgesom is in Yahushua. Hy is die middelpunt, of die oplossing, van die verborgenheid van die geskiedenis. Daarom voel Johannes vry om beide die stories tesame te vertel – die storie van Yahuwah se Twee Getuies as Yahushua en die storie van Yahushua as Yahuwah se Twee Getuies.
6a. Die Twee Getuies vervul `n Deuteronómiese funksie—bv., hulle staan in geregtigheid.
Hier is waar dinge begin interressant begin word. Ons lees in Deuteronómium 17:6, Op die verklaring van twee getuies of drie getuies moet die veroordeelde gedood word; hy mag nie gedood word op die verklaring van een getuie nie.” Net so, in Deuteronómium 19:15, “Een getuie mag nie teen iemand optree insake enige misdaad of enige sonde, by enige misstap wat hy begaan nie. Op die verklaring van twee getuies of op die verklaring van drie getuies sal `n saak van krag wees.” Met ander woorde vervul die Twee Getuies, die Deuteronómiese vereistes voor die voltrekking van `n doodsvonnis teen die aarde. Hierdie twee—Moses en Elia, die Wet en die Profete, die Skrifte—is die getuies wat die doodsvonnis voltrek teen die wêreld.
6b. Vergelyk met Matthéüs 18.
Hier is dit relevant om te stop en na te dink oor een van die plekke waar Yahushua hierdie Deuteronómium gedeelte aanhaal: Matthéüs 18. In konteks met kerk dissipline sê Yahushua, “Weer sê Ek vir julle: As twee van julle saamstem op die aarde oor enige saak wat hulle mag vra, dit sal vir hulle ten deel val van my Vader wat in die hemele is. 20 Want waar twee of drie in my Naam vergader, daar is Ek in hul midde.” “Twee of drie” is die getal getuies vereis om `n uitslag te fel—daarom is dit nie`n gedeelte om `n kworum te stig vir `n kerk nie, maar om behoorlike ekskommunikasie uit te voer. (Neem notisie dat Paulus dieselfde taal gebruik in die uitsetting van die immorele broeder.)
Wanneer Yahushua sy dissipels twee – twee uitstuur (sien Markus 6:7-13), beveel Hy hulle om twee dinge te doen – een is om te getuig vir die Koninkryk van Yahuwah en die ander is om vloeke uit te spreek teen diegene wie die getuienisse verwerp.
|
6c. Vergelyk met Yahushua se sending van sy dissipels twee – twee.
Maar nog een vergelyking is ook maar net redelik merkwaardig. Wanneer Yahushua sy dissipels twee-twee uitstuur (sien Markus 6:7-13), beveel hy hulle om twee funksies te doen—een is om te getuig van die Koninkryk, en die ander om `n vloek uit te spreek oor diegene wie die getuienis verwerp. Matthéüs sê selfs (10:15) dat dit better sal wees vir Sodom en Gommorrah as vir daardie stede in die dag van Oordeel. Implikasie? Die uitstuur van pare het `n veroordelende funksie meer as enigiets anders. Pare van dissipels het gedien as twee getuies vereis om `n plek te veroordeel wat die evangelie verwerp het.
7. Die verhaal van die twee getuies is die verhaal van Yahuwah se werk regdeur die geskiedenis.
Die finale punt word breedvoeriger getrek uit die gedeelte van Openbaring. In hoofstuk 10, word Johannes beveel om die boekrol te eet wat lekker in die mond proe maar bitter in sy maag is. Hierdie bittersoet boekrol is die woord van Yahuwah se waarhede regdeur die geskiedenis – soet in die mond omdat Yahuwah se oordele waar word, bitter in die maag oor die pyn en lyding wat hierdie oordele vir die wêreld beteken.
Daardie boekrol, oopgemaak, is die verhaal van Yahuwah se Twee Getuies in die geskiedenis. Van die begin van tyd het hulle getuig oor Yahuwah se karakter en optrede (sien Romeine 1). Die mense van die aarde het Yahuwah se weë verwerp (sien Psalm 2). Die aardbewoners het in rebellie, Yahuwah se volk vermoor—veral Yahuwah se spesiale profeet, Yahushua. Maar Yahuwah se getuies, en Yahuwah se profeet, kan nie vernietig word nie, en Yahuwah se asem (sien Eségiel 37) te laat herlewe. Die resultaat (sien Eségiél 38) is die finale oordeel van die aarde en van Yahuwah se vyande.
Yahuwah se Wet en Profete is Twee Getuies wie oordele fel oor die wêreld. Die Wêreld het Yahuwah verwerp en verwerp Yahuwah nog steeds, maar Yahuwah se weë sal nog steeds seëvier.
|
Hoe dan, som ons dit alles op? Yahuwah se Wet en Profete is Twee Getuies wie oordele fel oor die wêreld. Die wêreld het Yahuwah verwerp en verwerp steeds Yahuwah, maar Yahuwah se weë sal steeds seëvier.
Wat beteken dit vir die Kerk? Wel, dit beteken baie goed. Dit beteken dat ons lig vir die wêreld is wanneer ons die olie brand vir die Wet en die Profete – dit is wanneer ons `n Skriftuurlike volk is. Dit beteken dat ons begrip het vir die inhoud van ons getuies – en die outoriteit daarvan – is ontleen uit die Skrifte en nie uit onsself nie. Ons weet dat wanneer ons getrou sal getuig, sal ons vyande van die wêreld maak (bv., daardie suksesvolle getuienis is aanspreeklik daarvoor om gedood te word). Ons weet dat, volgens die patroon van die Wet, die Profete, en onse Here, om die woorde van die evangelie te uiter, is om iets aan te kondig wat beide `n seën en `n vloek is, (`n seën vir die gelowiges en `n vervloeking vir die ongelowiges). Ons weet dat of ons nou gedood word, sal Yahuwah ons uit die dood opwek saammet Christus, en so het ons niks te vrees nie. En ons weet dat wat ookal gebeur, Yahuwah aan die einde sal wen. Die woord wat ons verkondig word waar.
En hier, neem die wending van Johannes se visioen `n ander laaste draai – nie net is die Getuies die Wet en die Profete, Moses en Elia, en die Here Yahushua Christus nie, maar hulle is ook jy en ek wanneer ons getrou getuig aan beide die gelowige en teen die ongelowige wêreld. Openbaring 11 is nie so net sowel `n beskrywing van die toekoms as wat dit `n werksbeskrywing van die teenwoordige is dit is iets waarop ons die beste sal doen as ons ernstig daaroor nadink.
Dit is `n nie-WLC artikel deur Jeremy Rios
Ons het al die paganistiese name en titels van die Vader en Seun uit die artikel gehaal en dit vervang met die oorspronklik gegewe name. Verder het ons die naam van die Vader en Seun in die Skrifte herstel, soos dit oorspronklik deur die geïnspireerde skrywers van die Bybel geskryf is. – WLC Span
|
Hierdie is `n nie-WLC artikel. Wanneer ons hulpbronne van buite-outeurs gebruik, publiseer ons slegs die inhoud wat 100% in harmonie is met die Bybel en WLC huidige Bybelse oortuigings. Sulke artikels kan dus beskou word asof hulle direk van WLC kom. Ons is grootliks geseën deur die bediening van baie dienaars van Yahuwah. Maar ons raai ons lesers nie aan om ander werke van hierdie skrywers te verken nie. Sulke werke het ons van publikasie uitgesluit, omdat dit foute bevat. Ongelukkig moet ons nog `n bediening vind wat foutloos is. As jy geskok is deur sommige nie-WLC inhoud [artikels/episodes], hou Spreuke 4:18 ingedagte. Ons begrip van die waarheid is besig om te ontwikkel, soos meer lig op ons pad gewerp word. Ons koester die waarheid meer as die lewe self, en soek dit waar dit ookal gevind mag word.
|
Ek glo deur studie en gebed dat die inhoud van die Boek van Openbaring was eerstens gegee as `n visioen deur Yahushua (1:1) aan die Apostel Johannes (1:1) vir die onmiddelike voordeel (seëninge 1:3) van die sewe historiese eerste-eeuse kerke (1:11) in wat ons vandag westelike Turkye noem, wat deur die Romeinse Ryk bekand was as “Asië.”
Toe Johannes sy visioen ontvang het, het hy dit op `n boekrol neergeskryf (1:9-11). Die detail van die visioen vertel van `n spesifieke instruksie aan elkeen van die lokale sewe historiese kerke (hoofstukke 2-3), saammet baie tonele van wat aan die kom was aangaande die val van Jerusalem, die uitfasering van die “ou orde” van dinge (bv., Tempel offer bedieninge), die instelling van die “nuwe orde” van dinge deur aanbidding gedoen in gees en in waarheid (Christen aanbidding gefokus op Christus se lewe, dood, opstanding, hemelvaart, en heerskappy) en die seëvierende, ewigdurende regering van Yahushua.
Jerusalem word dikwels na verwys regdeur die boek van Openbaring en apokaliptiese spotname gegee.
|
Omdat soveel van Openbaring te doen het met die (destydse afwagtende) vernietiging en oordele van die “ou orde” (bv., Tempel offerstelsel bediening), is dit geen verrassing dat die hoofkwartiere nedersetting van die “ou orde” die fokus is van baie in Openbaring. Jerusalem word dikwels na verwys regdeur die boek van Openbaring en apokaliptiese spotname gegee.
Jerusalem word na verwys by wyse van nabyheid in Openbaring 11:1-2:
1. En `n riet soos `n stok is aan my gegee, en die engel het gegaan en gesê: Staan op en meet die tempel van God en die altaar en die wat daarin aanbid. 2 Maar die voorhof buitekant die tempel moet jy uitlaat en dit nie meet nie, want dit is aan die heidene gegee; en hulle sal die heilige stad twee-en-veertig maande lank vertrap.
Die tempel was in Jerusalem in die eerste eeu (voor 70 A.D.). Om na die tempel te verwys deur `n simboliese of geestelike verwysing of as `n fisiese verwysing is steeds `n verwysing wat die gedagte te binne skiet van die gasheer stad waar die fisiese tempel staan. Vers 2 gaan aan om te sê dat die heilige stad sal vir 42 maande vertrap word. Dit is `n soortgelyke tyd periode met die algehele verloop van die Eerste Joodse Oorlog, wat geduur het vanaf 66 tot 70 A.D.
Later word Jerusalem weereens genoem in hoofstuk 11 vers 8:
8 En hulle lyke sal lê op die straat van die groot stad wat geestelik genoem word Sodom en Egipte, waar ook onse here gekruisig is.
“waar ook hulle Here gekruisig was” – Al vier evangelies & die boek van Handelinge verwys na Jerusalem as waar Christus gekruisig was.
|
Daar is twee leidrade hier om te bepeins aangaande hierdie “groot stad.” Eerstens was die laaste stad waarna verwys was Jerusalem. Taalkundig, sal ons Griekse sirkus toertjies moes uitvoer om hierdie verwysing te verdraai na `n lokaliteit anders as Jerusalem. Tweedens, verskaf die teks detail wat die gebied bevestig waarna in die visioen verwys word. Die area is dieselfde “waar ook onse Here gekruisig was” (ὅπου καὶ ὁ κύριος αὐτῶν ἐσταυρώθη). Al vier evangelies & die boek van Handelinge verwys na Jerusalem as waar Christus gekruisig was.
Weereens is Jerusalem die verwysing in hoofstuk 11 vers 13:
13 En in dié uur het daar `n groot aardbewing gekom, en `n tiende van die stad het geval, en sewe duisend mense het omgekom, en die ander het bevrees geword en aan die God van die hemel heerlikheid gebring.
Die stad was beskryf as in die midde van `n geweldige aardbewing. Wanneer aardbewings in die Ou Testament genoem was, is hulle dikwels beskrywings van geografiese of geopolitiese verskywings meegaande met Yahuwah se oordele. Jerusalem het sekerlik die oordele in 70 A.D. deurgemaak en `n massiewe geopolitiese verskuiwing in die nederlaag van die Joodse oorlog of rebellie teen Rome.
Jerusalem het gelyk of hulle geen verwysing het in `n paar tonele nie, en die volgende keer toe dit weer in fokus kom is in 14:8:
8 En `n ander engel het gevolg en gesê: “‘Geval, geval het Babilon, die groot stad, omdat sy al die nasies laat drink het van die wyn van die grimmigheid van haar hoerery.”
Ons mag vra, hoe word na Jerusalem verwys sedert die stad genoem word “Babilon die Grote”? Die antwoord is dit is eenvoudig genoeg. Ons moet hierdie interpretasie verwys na `n nuwe lokaliteit (voorheen ongenoem) of `n vorige verwysing vroeër in die teks. Die laaste verwysing na `n stad was in 11:13, wat ons alreeds weet dieselfde stad is van 11:8 – die stad waar die Here gekruisig was: Jerusalem. Indien dit nie `n verwysing is na die vorige stad (Jerusalem) en `n nuwe stad is, moet ons verwag dat dit `n duidelike verwysing het later in die teks.
Die stad is weer in gedagte in 14:20:
20 En die parskuip is buitekant die stad getrap, en bloed het uit die parskuip gekom tot aan die tooms van die perde, twee honderd myl ver
Daar is geen ander stad as `n kandidaad vir hierdie stad by wyse van verwysing nie. Hierdie stad is dieselfde stad soos genoem in 14:8. Die afstand gemeet (twee honderd myl) is merkwaardig omdat dit `n grond gebied verteenwoordig wat bietjie groter is as die omvang van bybelse Israel. Die toneel hier beskryf iswaar die parskuip buite die stad (Jerusalem) is, en die vernietiging vloei tot buite die stadsgrense. Dit kan verstaan word as `n profetiese beskrywing van bloedvergieting tydens die Joodse opstand van 66-70 A.D. en hoe verrykend die dood en verwoesting van daardie oorlog.
Die volgende keer dat die stad genoem word is in Openbaring 17:5. Weereens (nes 14:8), is die verwysing na Babilon, dië keer met `n duideliker verduideliking in 17:8
En op haar voorhoof was `n naam geskrywe:
VERBORGENHEID DIE GROOT
MOEDER VAN DIE HOERE
EN DIE GRUWELS VAN DIE AARDE. (Open.17:5)
In hierdie hoofstuk word `n verhouding beskryf tussen die Dier en die Hoer (17:3). Die Dier en die Hoer is twee onafhanklike entiteite wie saamgaan in `n verhouding. Hulle altwee het oorvleuelende agendas (vir `n tyd), en albei geniet die neweprodukte van hulle gedeelte verhouding (vir `n tyd). Die Hoer, regdeur die hoofstuk, is `n stad, soos ons uitgevind het in 17:18:
18 En die vrou wat jy gesien het, is die groot stad wat heerskappy het voer oor die konings van die aarde.” (Open. 17:18)
Dit is altyd lieflik wanneer Yahuwah se Woord ons uitdruklik instruksies gee oor hoe om dit te interpreteer! Laat ons hersien wat ons sover het:
- Ons weet dat Jerusalem in gedagte is as die “heilige stad” (11:1-2).
- Ons weet dat Jerusalem byname gegee word as “Sodom” en “Egipte” (11:8).
- Ons weet dat Jerusalem die onderwerp was van groot oproer (11:13)
- Ons is nog nie seker nie maar het `n moontlikheid dat Jerusalem is ook die bynaam “Babilon” gegee (14:8 & 17:5, 17:18)
Bogenoemde laaste koeël punt beweeg van `n moontlikheid na `n byna sekerheid deur die teks se beskrywing van die stad te sien. Die vrou is `n groot stad; watter stad, mag ons vra? Die stad wat heerskappy oor die konings van die aarde voer (17:18). Watter stad kan dit wees? Ons word gelaat met net `n paar opsies. Of die teks verwys na `n nuwe area, wat voorheen onverwysd of genoem was, óf ons word gelaat met die Hoer as Jerusalem.
Wat vertel die teks van Openbaring ons omtrent die Hoer?
- Die Hoer sit en word ondersteun deur `n Dier (17:3). Dit wys dat die stad is nie onafhanklik in sy mag nie maar eerder baie afhanklik van `n ander bron (die Dier) vir sy regering.
- Die Hoer is `n prentjie van rykdom en voorspoed (17:4). Ken Gentry skryf die volgende, wie vroeëre historici aanhaal:
“Maar self paganistiese skrywers praat goed van Jerusalem as `n merkwaardige kontemporêre stad. Tacitus noem dit “`n bekende stad.” Pliny die Ouderling lewer kommentaar dat dit is “by vêrre die mees befaamde stad van die antieke Orient.” Appian, `n Romeinse regsgeleerde en skrywer (circa AD 160), het dit genoem “die groot stad Jerusalem” (Tacitus, Histories 5:2; Fragments of Histories 1; Pliny, Natural History 5:14:70; Appian, The Syrian Wars 50). The Sybelline Oracles 5:150, 408-413; Josephus, J.W.7:1:1;7:8:7.”
Jerusalem [die hoer] was ondersteun deur Romeinse Keiserlike gesag (totdat die opstand in 66 A.D. begin het en geëindig het met die vernietiging van Jerusalem in 70 A.D.).
|
- Die hoer word beskryf as dronk van die bloed van Yahuwah se heilige volk” (17:6). Kyk na hierdie lys van gevalle waar Jerusalem gesien word as die primêre dryfveer wie Yahuwah se Nuwe Testamentiese volk vervolg het: Handelinge 4:3; 5:18-33; 6:12; 7:54-60; 8:1ff; 9:1-4,13,23;11:19; 12:1-3; 13:45-50; 14:2-5, 19; 16:23; 17:5-13; 18:12; 20:3, 19; 21:11, 27; 22:30; 23:12, 20, 27, 30; 24:5-9; 25:2-15; 25:24; 26:21. Sien ook: 2 Kor 11:24; 2 Th 2:14-15; Heb 10:32-34.
- Die Hoer word beskryf as sittend op die Dier met sewe koppe en tien horings (17:3). `n Paar verse later, is die Dier verder beskryf as (17:9) en verduidelik: “Die sewe koppe is sewe berge waar die vrou op sit.” Rome was baie gewild as die stad met sewe heuwels in die antieke wêreld. Jerusalem was ondersteun deur Romeinse Keiserlike gesag (totdat die Joodse oproer in 66 A.D. begin het en geëindig het met die verwoesting van Jerusalem in 70 A.D.).
- Die Hoer en die Dier draai uiteindelik teen mekaar (17:15-16). Tot met die Joodse oproer, het Jerusalem `n unieke politieke verhouding met Rome gehad. Die Jode was toegelaat om met hul godsdienstige aanbidding in Jerusalem voort te gaan, op voorwaarde (nes ander oorwonne volke) dat hulle eerbetoon en belasting aan die Keiser betaal.
- Die Hoer word uiteindelik geïdentifiseer met dieselfde taal as Jerusalem van 11:8, 14:8, en 17:5. Die groot stad is Jerusalem; die Hoer en Jerusalem is dieselfde. Die Hoer is, daarom, `n simboliese, profetiese spotnaam gegee aan wat Jerusalem geword het. Eerder as om getrou te bly aan die Heer Yahuwah, het Jerusalem die Seun van Yahuwah verwerp en instede daarvan die verfoeilike rebellie bevorder.
In die laaste paar verse van Openbaring, beskryf baie van hierdie byname Jerusalem se omverwerping, nederlaag, en vernietiging. Ons kan hierdie byname vaspen omdat – hulle almal met dieselfde stad van oorsprong oorkoepel – waar die Here gekruisig was. Dikwels was hierdie byname regdeur die boek herstel in doel na die einde toe.
- Jerusalem was `n “groot stad” in 18:10, 18:16, 18:19, en 18:21.
- Jerusalem word Babilon genoem in 18:2, 18:10, en 18:21.
Jerusalem word slegs `n paar keer by naam genoem by haar naam (3:12,21:2, 21:10) in die boek van Openbaring.Daar is `n interressante onderskeiding wat gemaak word tussen die “ou” historiese Jerusalem (wat die stad was veroordeel deur Yahuwah vir die oortreding van gelofte ontrouheid in die kruisiging van die Seun van Yahuwah) en die “nuwe” Jerusalem.
Waarom maak die identifikasie van Jerusalem saak? In die korrekte insig van Openbaring (soos dit veronderstel was om gelees te word deur Yahushua deur Johannes), ons sien dat hierdie boek baie geestelike toepassings het maar met `n primêre historiese gebeurenis in gedagte. Dit is nie `n boek wat primer ons toekoms beskryf nie (alhoewel dit iets is wat in die boek ingesluit is). Instede daarvan, openbaar die boek hoofsaaklik deur profetiese simbole `n kataklismiese gebeurtenis wat `n onuitwisbare merk maak op Christendom, Judaïsme, en die wêreld vir die res van die menslike geskiedenis.
As Christene, is hierdie boek nog `n bron van bemoediging oor waarna ons kan uitsien in die toekoms, en selfs verder as díe lewe, wat geanker is in Yahuwah se werk in tyd en geskiedenis. Ons godsdiens is nie gbasseer op filosofiese onsinnighede, bygelowige supernaturalisme, of verwarrende “raaiwerk” nie. Onse geloof is gevind op die werklikhede van Yahuwah se werk in die wêreld, soos blootgelê en kommentaar oor gelewer in die geskrifte van die Ou en Nuwe Testamente.
Hierdie is `n nie-WLC artikel deur Jacob Toman
Ons het alle paganistiese name en titels van die Vader en Seun uit die oorspronklike artikel verwyder, en hulle vervang met die oorspronklik gegewe name. Verder het ons die name van die Vader en Seun in die Skrifte aangehaal, soos oorspronklik geskryf was deur die geïnspireerde skrywers van die Bybel. – WLC Span
|
Hierdie is `n nie-WLC artikel. Wanneer ons hulpbronne van buite outeurs gebruik, publiseer ons slegs die inhoud wat 100% in harmonie is met die Bybel en WLC huidige Bybelse oortuiginge. Sulke artikels kan dus beskou word asof hulle direk van WLC kom. Ons is grootliks geseën deur die bediening van baie dienaars van Yahuwah. Maar ons raai ons lede nie aan om ander werke van hierdie skrywers te verken nie. Sulke werke het ons van publikasie uitgesluit omdat dit foute bevat. Ongelukkig moet ons nog `n bediening vind wat foutloos is. As jy geskok is deur sommige nie-WLC gepubliseerde inhoud [artikels/episodes], hou Spreuke 4:18 ingedagte. Ons begrip van die waarheid is besig om te ontwikkel soos meer lig op ons pad gewerp word. Ons koester die waarheid meer as die lewe en soek dit waar dit ookal gevind mag word.
|
“En dadelik ná die verdrukking van daardie dae sal die son verduister word, en die maan sal sy glans nie gee nie, en die sterre sal van die hemel val, en die kragte van die hemel sal geskud word.’”- Matthéüs 24:29
Die apokaliptiese taal wat Yahushua gebruik om die verwoesting van die Tempel in Jerusalem te verduidelik word dikwels misverstaan dat dit omtrent die einde van die wêreld en die tweede koms van Christus is.
Aan die begin van wat as die “Berg predikasie” bekend staan, is Yahushua en sy dissipels by die Tempel. Met bewondering wys die dissipels stene en hoe wonderlik dit is. Sê hulle, “Meester, kyk watter klippe en watter geboue!”
En Yahushua antwoord en sê vir hom: “Sien jy hierdie groot geboue? Daar sal sekerlik nie een klip op die ander gelaat word wat nie afgebreek sal word nie!
Dit het hulle verbaas, sodat hulle Yahushua vra: “Vertel ons, wanneer sal hierdie dinge wees, en wat is die teken dat al hierdie dinge volbring word?”
Ná dit is alles `n antwoord op hierdie twee vrae.
Die “einde van die era” is nie die “einde van die wêreld nie.” Die era wat tot `n einde gekom het is die Joodse eeu omdat die priesterskap, hul daaglikse offers, hul tempel, en hul status as `n nasie op die punt staan om van die aarde se oppervlakte uitgewis te word.
In hierdie konteks is, die “koms van die Here” soortgelyk aan wat gesê word omtrent Yahushua wat op die wolke ry toe Hy oordele teen Egipte gebring het:
“Kyk, Yahuwah ry op `n vinnige wolk en kom na Egipte toe; en die afgode van Egipte wankel voor sy aangesig, en die hart van Egipte smelt in sy binneste.” – Jesaja 19:1
Het Yahuwah `n wolk opgesaal en deur die hemel gery toe Hy die Egiptiese nasie veroordeel het? Nee, dis nie wat gebeur het nie.
`n Weermag van `n ander nasie het Egipte aangeval, en hulle het die “koms van die Here,” ondervind wie “ry op `n vinnige wolk” teen hulle.
Dit is wat Yahushua wil vertel wanneer, in die konteks van uitspraak van soortgelyke oordeel teen Jerusalem en hul Tempel, hy sê:
“En dan sal hulle die Seun van die mens op die wolke sien kom met groot krag en heerlikheid.” – Markus 13:26
Yahushua gaan selfs so ver as om hulle te verwittig van die tydperk wanneer hierdie gebeure sal plaasvind:
“Voorwaar Ek sê vir julle, hierdie geslag sal sekerlik nie verbygaan voordat al hierdie dinge gebeur het nie. – Markus 13:30
En Yahushua was reg. Die tempel was in AD 70 vernietig, nes Hy voorspel het dit sou wees, met geen steen op die ander gelaat nie in die leeftyd van hulle wie Hom aangehoor die profetiese oordele uitspreek.
|
WLC NOTA: Onmiddelik na die voorspelling omtrent die toekomstige Profeet/Messias (Deut. 18:18-19), Sê Yahuwah: “Maar die profeet wat so vermetel is om `n woord in my Naam te spreek wat Ek hom nie beveel het om te spreek nie, of wat in die naam van ander gode spreek, dié profeet moet sterwe. ´En as jy in jou hart sê: ´Hoe sal ons die woord weet wat Yahuwah nie gespreek het nie?” – as die profeet in die naam van Yahuwah spreek, en wat hy gesê het, gebeur nie en kom nie uit nie, dan is dit die woord wat Yahuwah nie gespreek het nie; deur vermetelheid het die profeet dit gespreek; jy mag vir hom nie bang wees nie.” (Deut. 18:20-22)
Enigeen wie die evangelie na daardie generasie verbygegaan het lees, sou `n duidelike Bybelse grondslag hê vir die verwerping van Yahushua as die beloofde Messias as die gebeure wat hy geprofeteer het nie presies gebeur het soos hy voorspel het nie, en binne die duidelik aangewese tydlyn. Indien net een van Yahushua se voorspellings nie in daardie generasie gebeur het nie (soos hy onomwonde aangedring het – Matt. 23;35-36; 24:34; Mark13:30;Lukas 21:32), dan sou sy luisteraars/lesers `n Yahuwah goedgekeurde rede gehad het vir die verwerping van sy aansprake as die geprofeteerde Profeet/Messias (Johannes 5:46) Dit is `n kritiese punt.
|
Wat daarvan waar Yahushua verwys na dinge soos die son en die maan wat hul lig nie gee nie? Wat van die profesie omtrent die sterre wat uit die lig val? Beteken dit nie die wêreld en die heelal is verwoes nie?
Ja en nee.
Baie soos die vorige gebruik van die “vuur is nie uitgeblus en sy wurm sterf nie” taal soos hierbo aangedui, dit is apokaliptiese hiperbool.
Hier is `n paar voorbeelde:
Jesaja se profesie teen Babilon:
“Want die sterre van die hemel en sy Orions sal hulle lig nie laat skyn nie; die son is duister by sy opgang, en die maan laat sy lig nie skyn nie. En Ek sal aan die wêreld sy boosheid besoek, en aan die goddelose sy ongeregtigheid; en Ek sal die trots van die vermeteles laat ophou en die hoogmoed van tiranne verneder.” – Jesaja 13:9-11
Eségiël se profesie teen Egipte:
“En as Ek jou [Faroa] sal uitblus sal Ek die hemel oordek en sy sterre verdonker; Ek sal die son met wolke oordek, en die maan sal sy lig nie laat skyn nie.” – Eségiël 30:18; 32:7-8
Amos het teen Israel geprofeteer omtrent hoe die Assiriërs hulle sou verwoes:
“En in die dag, spreek die Soewereine HERE, laat Ek die son op die middag ondergaan en vir die aarde die lig duister word terwyl dit nog dag is.” – Amos 8:9
Jesaja profeteer teen Edom:
“Kom nader, o volke …; en nasies luister! … En al die leerskare van die hemel vergaan, en die hemel word toegerol soos `n boek … Want my swaard het dronk geword in die hemel; kyk dit kom af op Edom en op die volk van my banvloek, om geoordeel te word”.
Enigiets opgemerk?
Het u gesien hoe hierdie profete `n ware-wêreld oordeel teen hulle aankondig en nogtans kosmiese verwoestings taal gebruik?
Neem notisie hoe elkeen van hulle belowe dat die sterre sal duister word of die hemele versmelt en opgerol word soos `n boekrol? Neem notisie hoe voorspel hulle dat hierdie verwoesting gekenmerk word deur die son en die maan wat nie hul lig gee nie?
Dit alles? Dis apokaliptiese hiperbool – profeties en poëtiese oordrewe stellings omtrent die kosmiese-vlak oordele wat oor hulle almal sal kom.
Poëties, nie letterlik nie.
Geen sterre was beskadig in die verwoesting van Edom nie, geen mane of sonne was uitgewis toe daar met Babilon en Egipte mee afgereken was nie, en geen hemel was opgerol soos `n roti nie.
Hiperbool.
Gaan nou terug, en lees wat Yahushua te sê het omtrent die verwoesting van die Tempel en die “einde van die era” wat na Jerusalem sal kom binne `n enkele geslag. As jy so maak, sal u oplet dat hy die presiese frases gebruik, en wanneer hy so maak, verstaan die dissipels dat die maan, die son, die sterre en die hemelruim nie in bloed verander nie, uitgeblus word, val, of opgerol word in `n rubberband nie.
“Tempel Verwoesting 70 AD” deur Francesco Hayez
Hulle het geweet– wat ons waarskynlik nie weet nie – dat dit alombekende Ou Testament-styl apokaliptiese taal was, gebruik om `n uitsonderlike dag van verwoesting en oordeel wat sou plaasvind, aan te kondig.
Die taal is figuurlik, maar die verwoesting is baie, baie werklik.
Sien nog `n paar voorbeelde van hierdie soort apokaliptese hiperbool:
“Saamskraap, wegraap sal Ek alles van die aardbodem af weg, spreek die Here … Ek sal die mense uitroei van die aardbodem af weg” – Sefánja 1:2-3
Nota: Sefánja profeteer teen Juda voor die Babiloniese verwoesting van Jerusalem in 587 v.C. In hierdie gebeurtenis, het Yahuwah nie die hele wêreld verwoes of alles van die aardbodem uitgewis nie.
Toe die profeet Joël teen Juda profeteer, sê hy die volgende aangaande die leermagte wat gebruik sal word om Yahuwah se oordele te vervul.
“Voor hulle bewe die aarde; sidder die hemel; die son en die maan word swart, en die sterre trek hulle glans in…” Joël 2: 4-11
Nogmaals is dit nie `n belofte om die son en die maan uit te doof, of die sterre uit te blus in die hemel nie. Dit belowe om `n plotselinge verdoemenis oor Juda te bring weens hul sondes.
Het dit?
[Ek hoop so]
Hier is `n bonus voorbeeld vir jou
Wanneer Yahushua sê:
“Want dan sal daar groot verdrukking wees, soos daar van die begin van die wêreld af tot nou toe nie gewees het en ook nooit sal wees nie.” [in Matthéüs 24: 21] …
…jy weet alreeds wat hy hier probeer sê, reg?
Natuurlik, weet jy. In die Ou Testament, was hierdie tipe taal oor en oor gebruik om die felheid en gruwel van die oordele wat sou kom te bekragtig.
“En om al jou gruwels ontwil sal Ek aan jou doen wat Ek nooit gedoen het nie, en wat Ek só nooit weer sal doen nie.” – Eségiël 5:9
Dit was weens die afwagtende verwoesting van Jerusalem in 586 v.C. Yahushua pas dieselfde taal toe op die afwagtende verwoesting van Jerusalem in A.D. 70 (Matthéüs 24:21). In die gewone hiperbool van die dag, was van beide gebeure gepraat asof hulle elkeen uniek gruwelik was, maar dit is maar net vir beklemtoning.
Die sprinkaan plaag in Eksodus 10:14 genoem, word beskryf deur dieselfde taal te gebruik, maar Joël 2:2 kom voor asof hulle `n ander sprinkaan plaag beskryf, net so uniek grusaam en “wat van oudsher sy gelyke nie gehad het nie,”
Die punt – en ek dink ek het dit gemaak – is dat hiperbool nooit letterlik is nie, maar verwoesting, altyd.
|
Maar kan hierdie drie gebeure die ergste wees van alle tye en nooit weer geëwenaar word nie? Natuurlik nie, maar dit is nie die punt hier nie. Die hiperbool is nie letterlik nie, maar die verwoesting wel.
Net so was Salomo beskryf as uitermate wys en majestieus, met dieselfde hiperbool in gebruik. (1 Konings 3:12-13). Maar ons weet van een [Yahushua] wie “groter is as Salomo” (Matthéüs 12:42).
Die “nooit te vore en nooit daarna” taal is tipiese hiperbool en moet nie gepers word tot `n letterlikheid verby dit wat bedoel was in enige van sy gebruike nie.
In Daniël 9:12 sê hy van die verwoesting van Jerusalem onder Nebukadnéssar:
“En Hy het sy woorde in vervulling laat gaan wat Hy oor ons gespreek het en oor ons rigters wat ons bestuur het, deur groot onheil oor ons te bring wat onder die ganse hemel nie gebeur het soos in Jerusalem nie.”
Regtig? Wel, miskien tot op die punt, maar sekerlik net vir `n tydjie.
Die punt – en ek dink ek het dit gemaak – is dat hiperbool nooit letterlik is nie, maar die verwoesting, altyd.
Hierdie is `n nie-WLC artikel deur Keith Giles.
Ons het al die heidense name en titels van die Vader en Seun uit die oorspronklike artikel gehaal en dit vervang met die oorspronklik gegewe name. Verder het ons die name van die Vader en Seun in die Skrif herstel soos dit oorspronklik deur die geïnspireerde skrywers van die Bybel geskryf is – WLC Span.
