Berei harte en verstande voor vir Yahushua se skielike terugkeer!
Hierdie is `n nie WLC artikel. Wanneer ons hulpbronne van buite outeurs gebruik publiseer ons slegs die inhoud wat 100% in harmonie is met die Bybel en WLC huidige Bybelse oortuigings. Sulke artikels kan dus behandel word asof hulle direk van WLC af kom. Ons is grootliks geseën deur baie dienaars van Yahuwah. Maar raai onslesers nie aan om ander werke van hierdie skrywers te verken nie. Sulke werke het ons van publikasie uitgesluit omdat dit foute bevat. Ongelukkig moet on snog `n bediening vind wat foutloos is. As jy geskok is deur sommige nie WLC inhoud [artikels/episodes], hou Spreuke 4:18 ingedagte. Ons begrip van die waarheid is besig om te ontwikkel, soos meer lig op ons pad gewerp word. Ons koester waarheid meer as die lewe self, en soek dit waar dit ookal gevind mag word.
WLC NOTA: Onderwyl WLC voortgaan om die Sewende-dag Sabbat te vier, wat in die hart van Yahuwah se morele wet, die Tien Gebooie is, glo ons nie meer langer dat die jaarlikse feeste deesdae bindend op gelowiges is nie. Maar steeds, bemoedig ons almal om tyd af te sonder om die jaarlikse feeste met erns en vreugde te herdenk, en om te leer uit Yahuwah se instruksies aangaande hul onderhouding onder die Ou Verbond. Deur so te maak sal seker `n seën vir jou en jou huis wees, namate jy die wonderlike teëbeelde en afbeeldinge ondersoek wat wys na die verheerliking van Messias Yahushua as die Koning van Konings, die Heer van die Here, die triomfantelike leeu van die stam Juda, en die Lam wat die sondes van die wêreld wegneem.
Diegene wie leer dat die jaarlikse feeste verpligtend bly vir gelowiges onder die Nuwe Verbond (nes WLC eens gedoen het) moet voorstaanders wees vir die heroprigting van `n derde tempel as hulle eenstemmig wil wees met hul leerstelling, want geeneen van die jaarlikse feeste kan “gehou” word buite Jerusalem nie, of sonder `n tempel en funksionerende priesterskap nie, volgens die Skrifte. Hulle moet bereid wees om `n nuwe gordyn (voorhangsel) in die plek van die een wat Yahuwah Self van bo na onder geskeur het. (Matt. 27:51; Heb. 10:19-22). WLC is dit eens dat die aardse tempel en haar hele seremonies en bepalinge was ingestel om voor uit te wys na verlossings werk van Messias Yahushua, en dat die vernietiging van die tempel in 70 A.D. die defnitiewe “gesanksioneerde” einde van die Ou Verbonds stelsel was. Soos gedemonstreer in die volgende artikel, dat die jaarlike feeste nie werklik deesdae “gehou” kan word nie, as ons die Skrifte ons enigste bron van leerstelling en praktyk maak – eerder as om eenvoudig net te doen wat reg in ons oë is.
David Roberts. Die Israeliete Wat Egipte Verlaat (olie op doek), c. 1830
Birmingham Museum en Kuns Galery, Birmingham, Engeland.
Wat hier aangebied sal word is nie om enigiemand wie die feeste onderhou, te na te kom nie, maar word gedeel om jou in te lig van sommige konsepte met die oorpeinsing van die woord van Yahuwah wat nie aan jou voorgelê is nie …
Die insettinge van Yahuwah, nes die bediening in die Tempel en feeste, kan nie verander word deur enigemenslike gesag nie, nie eens deur die seuns van die Hoë Priester nie.
In Levitikus 10:1-5, het Nadab en Abihu op die harde manier uitgevind dat hulle nie die diens van die blou druk verander soos Yahuwah beveel het nie. Dit was die agste dag van hul inhuldiging as priesters toe hulle “vreemde vure” voor Yahuwah aangesteek het. Hulle het probeer om wierook in `n ongemagtige tyd wat nie deel van die bediening van Yahuwah was nie gegee, en Yahuwah het ook nie gesê dat twee mense dit moet bedien. Het hulle hul leermeesters, Moses en Aaron geraadpleeg? Onafhanklike gedagtes en inspirasie moet gekanaliseer word deur die Woord van Yahuwah. Die insettinge van Yahuwah, nes die Tempel dienste en die feestye, kan nie deur enige menslike gesag verander word nie, nie eens deur die seuns van die Hoë Priester nie.
Hulle het gedoen wat reg was in hul eie oë en het gesterwe. Wat `n vreugdevolle aangeleentheid moes wees, het uitgeloop op `n dag van bedroeftheid. Aäron het twee seuns in een dag verloor omdat hulle nie onderhou het wat Yahuwah hulle beveel het om te doen nie. Wat laat mense dink dat hulle deesdae die feestye “vier en onderhou” buite die Tempel, `n funksionerende Priesterskap en Jerusalem.
Deut 12:13-14 sê dat hulle nie hul offerandes na net enige plek bring nie wat hulle “sien” nie, maar waar Yahuwah sy naam gesit het. In Koning Salomó se gebed van inhuldiging in 1 Konings 8:22-53, sê hy dat daardie plek die Tempel was, die verbonds sentrum, en Jerusalem. Jes. 33:20 sê: “Aanskou Sion, (Jerusalem) die stad van ons feestelike samekoms! Jou oë sal Jerusalem sien as veilige woonplek, as tent wat nie wegtrek nie.”
In `n ander voorbeeld, weet ons dat die Filistyne die Ark na Israel teruggebring het op `n “nuwe wa” in 1 Sam 6:7. In 2 Sam 6:3, bring Dawid die Ark binne-in die stad die Ark word op `n “nuwe wa” gesit soos die voorbeeld van die Filistyne. Maar die moet deur die Leviete gedra word op pale op hul skouers (Numerí 7:9; 1 Kron 15:2). Wat vreemd hieromtrent is, is dat daar priesters en Leviete daaromheen was, maar hulle het niks daaromtrent gedoen nie. Hulle het nie die Torah “gevier en onderhou” nie, maar het gedoen wat die nie-Jode gedoen het, of hulle het gedink dat omdat ander items op waens vervoer was kon dit op die Ark ook van toepassing gemaak word (Num 7:1-8). Wie weet werklik waarom hulle gedoen het soos hulle gedoen het, maar dit was nie wat Yahuwah hulle vertel het om te doen nie. Yahuwah was baie spesifiek oor hoe dit gedoen moet word.
Toe die Ark van die Filistyne terugkeer was dit eintlik gebring na die huis van Abinadab, wat op `n heuwel was, en die oudste seun Eléaser was uitgesonder om vir die Ark te sorg (1 Sam 7:1) Ons leer later dat Abinadab twee seuns gehad het, Uzza en Ohio (2 Sam 6:3). Die Skrifte is stil omtrent waar Abinadab en Eleaser was, dalk was hulle dood, maar dit was in die hande van die twee oorblywende suens om die Ark na Dawid te bring. Hulle het die Ark met behulp van osse ingebring, met Ohio as die touleier (2 Sam 6:4).
Die les is duidelik. Indien hulle sou gevolg en gehou het by die Torah, (die tavnet, patroon, bloudruk) sou dit nie gebeur het nie. Maar hulle moes gevolg het wat die Filistyne gedoen het, en Uzza het gesterwe. Agterna het Dawid besef wat hulle verkeerd gedoen het, en dit reggestel deur te doen wat Yahuwah gesê het om sekere dinge te doen in sekere plekke in sekere tye deur sekere mense.
In 1 Sam 15:22 word gesê: “Daarop sê Samuel: ‘Het Yahuwah behae in brandoffers en slagoffers soos in gehoorsaamheid aan die stem van Yahuwah? Kyk, om gehoorsaam te wees is beter as slagoffers, om te luister beter as die vet van ramme.’” Jammer dat dit deesdae die probleem met mense is wie dink dat hulle die bybelse feeste kan vier en om te ignoreer wat Yahuwah sê daaromtrent. Israel weier steeds om te luister na Yahuwah en onderhou sekere feeste, soos Pasga, terwyl hulle die feit ignoreer dat daar geen Tempel, heilige bekers of funksionerende priesterskap is nie. Maar Israel het nie Moses gevolg vir meer as twee duisend jaar nie.
Die boek van Deuteronónium sal verwys na die Tempel as die plek waar Yahuwah sal verkies om sy naam te verklaar. Wanneer die Torah verwys na die Tempel as die plek waar Yahuwah se naam verklaar sal word, is dit `n vasgestelde stelling van die doel van die Tempel: die Tempel is `n huis vir Yahuwah se naam en simboliseer `n openbare verklaring van Yahuwah se soewereiniteit (“The Temple: Its Symbolism Then and Now” by Joshua Berman, bl. 63).
Deut 12:26-27 sê: Net jou heilige gawes wat jy het, en jou gelofte-offers moet jy neem en na die plek kom wat Yahuwah sal uitkies, en jy moet jou brandoffers, die vleis en die bloed berei op die altaar van Yahuwah jou God en die bloed van die slagoffers moet teen die altaar van Yahuwah jou God uitgegiet word; maar die vleis moet jy eet. Die vers bevestig dat die offers kan net na die plek gebring word waar Yahuwah verkies om sy naam te plaas, en dit het die Tempel in Jerusalem geword.
Deut 12: 5-8: “Maar die plek wat Yahuwah julle God uit al die stamme sal uitkies om sy naam daar te vestig om daar te woon, moet julle opsoek en daarheen moet julle kom. En daarheen moet julle julle brandoffers bring en julle slagoffers en julle tiendes en die offergawe van julle hand en julle gelofte-en julle vrywillige offers en die eersgeborenes van julle beeste en van julle kleinvee.” Weereens, dit het die Tempel in Jerusalem geword.
Elke feestelikheid het hierdie offergawes ingesluit (Lev 23) en as jy nie die offergawes kon hê waar daar geen Tempel , altaar en priesterskap is nie, dan is daar geen fees soos Yahuwah voorgeskryf het nie.
Elke feestelikheid het hierdie offergawes betrek (Lev 23) en as jy nie die offergawes het nie omdat daar geen Tempel, altaar, en priesterskap is nie, dan is daar geen feesviering soos Yahuwah dit voorgekryf het nie. Soos byvoorbeeld, waarom slag mense nie meer deesdae `n lam vir die Pasga of offer enige van die korbanot nie? Hulle sal sê: “Omdat daar geen Tempel is nie.” Presies! As jy dus nie `n lam kan hê nie omdat daar geen Tempel is nie, hoe kan jy enige daarvan onderhou? Die lam WAS Pasga, en selfs die Pasga genoem.” …
Deut 16: 1-7 sê die Pasga lam kan net geslag word op die plek “waar Yahuwah uitkies om sy naam te vestig” en dat hulle nie Pasga in enige van hulle stede kon hou nie. Ons weet dat sy naam by die Miskan was as hulle eers die land ingegaan het (Lev 23:10;Jos 4:19 tot by 5:11), en uiteindelik in Jerusalem in die Tempel. Deut 16:16 sê dat alle mans moes verskyn voor Yahuwah “in die plek wat hy uitverkies” drie maal `n jaar, tydens die fees van Hag Ha Matzah (Ongesuurde Brode), Shavuot (Pinkster) en Sukkot (Tabernakels)When a person could not keep the Passover at the time prescribed by the Torah, you could do it a month later (Num 9.10-11). Maar hulle moes nog steeds na Jerusalem en die Tempel kom, en dit het die gelowiges in die eerste eeu ingesluit.
Een van die redes gegee waarom jy dit `n maand later kon doen, “was dat jy op `n afgeleë reis was” en nie in Jerusalem kon wees nie. Maar, as jy die fees in een of ander plek kan vier, soos sommige mense deesdae doen, sou daar geen rede gewees het om hierdie gebod te gee nie, hulle kon dit net gehou het waar hulle ookal mag wees. Maar Yahuwah het gesê dat hulle dit nie kon doen nie. Waarom dink mense dat hulle dit vandag kan doen? Omdat hulle doen wat reg is in hul eie oë. Hulle vergeestelik alles en sê “Dinge is anders in die Nuwe Testament. Yeshua is ons lam en ons hou dit orals.”
Daar is geen Bybelse bewyse dat Israel ooit die feeste buite die land, in Babilon, gevier het nie, of iewers anders sonder `n Mishkan/Tempel, `n funksionele priesterskap, heilige bekers, of korbanot nie.
As dit waar was, waarom was dit nie waar vir die persone wie die Evangelies en die Sendbriewe geskryf het nie? Hulle was gelowiges maar het na Jerusalem en die Tempel gekom vir die feestye. … Daar is geen bybelse bewyse dat Israel ooit enige fees buite die land, in Babilon, of êrens anders sonder `n Mishkan/Tempel, `n funksionerende priesterskap, heilige bekers, of korbanot gehou het nie.
Dit is nie net op Pasga van toepassing nie, maar die drie pelgrims feeste (drie “voet” feeste bekend as Shelosh Regalim omdat jy na Jerusalem moet loop om dit te vier) van Ongesuurde Brood, Shavuot (Weke), en sowel as Sukkot (Tabernakels) (Ex 23:14-17; Deut 16:16). Indien jy die feeste enige plek kon hou, waarom sou Yahuwah hulle vertel om na Jerusalem en die Tempel te loop? Maar jy kon hulle nie buite Jerusalem en die Tempel hou nie sodat hulle moes loop om daar te kom. Waarom dink mense dat hulle dit vandag enige plek kan hou? Die Torah oplettendheid in die Skrifte het nie so gedink nie….
In die boek van Esra word die verhaal vertel van die tweede aliyah van die bannelinge terug na Jerusalem. In Esra 8:31-32 het die afgevaardigdes op “die twaalfde dag van die eerste maand” of Aviv/Nisan 12 vertrek. Pasga is op Nisan 14. Daar is geen aanduiding in die skrifte dat hulle die Pasga oppad na Jerusalem onderhou het nie en dit sou hoogs onwaarskynlik wees dat hulle dit gedoen het, meer nog, dit sou onmoontlik gewees het. Waarom? Omdat hulle nie die feeste buite die land gehou het nie.
In die boek van Ester, vra Ester vir `n drie dae vas. Hierdie vas het gestrek van Nisan 13 tot by Nisan 16. Haar eerste banket was op die 16de, die tweede een was op die 17de. Nou, dit beteken dat hulle gevas het regdeur die Pasga (Nisan 14) en die eerste dag van Hag Ha Matzah omdat hulle nie die Pasga en die Ongesuurde Brode buite die land, Jerusalem, ofdie Tempel gevier het nie. Daniël het vir 21 dae gevas, wie begin het op Nisan 3, en dit beteken dat hy deur die Pasga, Ongesuurde Brode en, Bikurim (Dan 10.2-4,13) gevas het. Daar is nie een vers wat sê dat Daniël of banneling Israeliete die feeste in Babilon gevier het nie. ….
In Handelinge 18:21, sê Paulus “Ek moet sekerlik die komende fees in Jerusalem vier” en ons weet dat die fees was Shavuot (Pinkster), want dit sê in Handelinge 20.16 dat hy het hom gehaas om as dit moontlik was, op die pinksterdag in Jerusalem te wees.” So, selfs Paulus het verstaan dat hy nie die feeste buite die Tempel in Jerusalem kon vier nie. Waarom het hy nie net gebly waar hy was en dit gevier het soos baie mense deesdae maak nie? Hy was `n “tempel” soos baie mense deesdae sê hulle is, was hy nie? Waarom die groot haas om na Jerusalem te gaan vir die groot fees? Kan jy die feeste buite die land vier? Kan jy die feeste vier met geen Tempel, altaar, of priesterskap? Paulus het nie so gedink nie, omdat dit onmoontlik was om te vervul, en dit was teenstrydig met die Tanak sodat hy na die plek gekom het deur Yahuwah uitgekies.
Die Torah vereis dat die volk gaan na die plek waar Yahuwah gekies het om sy naam te sit (Deut 16.16). Nie net moet daar `n plek wees waar Hy sy naam gesit het nie (Jerusalem), maar ook moes daar `n funksionele Tempel, altaar en priesterskap wees (Lev 23. 1-44; Ex 12.24-25; Deut 12.5-9; 14.22-23; 16.2-6; 2 Kron 30.1-27). Indien jy in Jerusalem was en daar was geen Tempel, altaar, of priestersskap nie, kon jy steeds nie die feeste gevier het nie. (Lev 23.10)! Indien daar `n funksionele Tempel, altaar, en priesterskap was, en jy was buite die land, moes jy steeds na Jerusalem kom waar die Tempel was, soos in die geval van Paulus. Jy moes steeds na Jerusalem kom waar die Tempel was.
Byeenkomste in verafgeleë plekke om enige feestelikhede te vier was nooit toegelaat nie, en as jy dit gedoen het, het jy nie die gebooie vervul nie. `n “Herdenking” is aanvaarbaar solank as wat dit nie `n poging is om die fees te hou nie, moet dit dan nie klee in daardie terme nie.
Samekomste in verafgeleë plekke om Yahuwah se feeste te vier was nooit toegelaat nie, en as jy so gemaak het, het jy nie die gebod vervul nie. `n “Herdenking” is aanvaarbaar so lank as dit nie probeer om die feeste te vier nie, so moet dit dan nie klee in daardie terme nie. Mense kan dink dat hulle die regte ding doen wanneer hulle inderdaad Yahuwah ongehoorsaam is, nes Saulus gedoen het. Ons sal probeer om die “feeste te onderhou” in die verlede en na `n tydjie, het Yahuwah begin om aan ons te wys dat dit reg was in ons oë, maar nie in die oë van Yahuwah nie. . . .
Baie gelowiges in Yeshua volg die mensgemaakte rabbynse tradisies blindelings en hulle maak dieselfde fout as Jeroboam en die Samaritane. Jy kan nie die feeste vier en onderhou buite die land buite Jerusalem, en buite die Tempel met `n funksionele priesterskap nie. Die Tempel, `n altaar, en `n funksionele priesterskap bestaan nie vandag nie, dus kan mens nie die feeste vier nie. Einde van storie. Ons het gesien dat sommige dit weg redeneer dat hulle kan, maar dit is hoe mense dink, nie Yahuwah nie.
Hopelik het ons iets nuuts aan julle voorgelê om te oorpeins oor hierdie saak, en hoe jy dit in jou lewe kan toepas.
Dit is `n nie-WLC artikel. Bron https://www.worldslastchance.com/whitefeathermininstries.com/kan-jy-die-feeste-buite-jerusalem-vier.html
Ons het al die paganistiese name en titels van die Vader en Seun uit die oorspronklike artikel gehaal en dit vervang met die oorspronklik gegewe name. Verder het ons die name van die Vader en Seun in die Skrifte herstel, soos dit oorspronklik deur die geïnspireerde skrywers van die Bybel geskryf is – WLC Span
Hierdie is `n nie – WLC artikel. Wanneer ons hulpbronne van buite outeurs gebruik, publiseer ons slegs die inhoud wat 100% in harmonie is met die Bybel en WLC huidige Bybelse oortuigings. Sulke artikels kan dus behandel word asof hulle direk van WLC af kom. Ons is grootliks geseën deur die bediening van baie dienaars van Yahuwah. Maar ons raai ons lede nie aan om ander werke van hierdie skrywers te verken nie. Sulke werke het ons van publikasie uitgesluit omdat dit baie foute bevat. Ongelukkig moet ons nog `n bediening vind wat foutloos is. As jy geskok is deur sommige nie-WLC gepubliseerde inhoud [artikels/episodes], hou ingedagte Spreuke 4:18. Ons begrip van Sy waarheid is besig om te onwikkel, soos meer lig op ons pad gewerp word. Ons koester waarheid meer as die lewe, en soek dit waar dit ookal gevind kan word.
Waar het die gewoonte aangaande die uitruil van valentyns ontstaan? Hoe het Christene daarby uitgekom om hierdie antieke Romeinse gewoonte te erf. Waarom vind ons dat nêrens in die Bybel sulke praktyke aanbeveel word nie?
`n Christen Gewoonte?
Dit is tyd dat ons bevraagteken waarom ouers kinders bemoedig om St. Valentyns dag te vier – hoewel dit nooit eens in die Bybel genoem word nie.
Het u geweet dat eeue voor die geboorte van Christus, het die paganistiese Romeine valentyns in dieselfde seisoen uitgeruil? Op 14 Februarie, het hulle `n afgodiese fees ter ere van hul “valentyn” Lupercus, die “jagter van wolwe” gevier? Die Romeine het die fees die “Lupercalia” genoem.
Lupercalia rituele het in `n paar plekke plaasgevind: Lupercalia grot op die Palatine Heuwel en binne die Romeinse ope-lug, publieke byeenkomsplekke bekend as die Comitium. Die fees het begin by die Lupercal grot met die offer van een of meer bok ramme – `n verteenwoordiger van manlike seksualiteit – en `n hond.
Die offers was gedoen deur Luperci, `n groep Roomse priesters. Daarna was die voorhoofde van twee naakte Luperci besmeer met die diere bloed deur die bebloede slagoffer mes te gebruik. Die bloed was dan verwyder met `n stukkie melk-deurdrenkte wol terwyl die Luperci gelag het.
Fees van Lupercal
In antieke Rome, het die feestelikheid begin na die rituele slagofferande. Wanneer die fees van Lupercal verby was, het die Luperci stroke gesny, ook bekend as velle of februa, van die bok huide van die varsgeslagde bokke.
Dan het hulle naak – of byna naak – op die Palatyn rondgehardloop, en enige vrou binne reikafstand met die rieme geslaan.1
Die gebruik van uitruiling van valentyne en al die ander tradisies ter ere van Lupercus – die vergoddelikte heldejagter van Rome – “was oorgelewer van die Roomse feestelikheid van Lupercalia, herdenk in die maand van Februarie wanneer die name van jong vroue in `n houer gesit is en per geluk uitgetrek is soos kanse toelaat,” erken die Encyclopedia Americana, art. “St. Valentine`s Day.”
Toe Konstantyn die Christen geloof die amptelike godsdiens van die Romeinse Ryk gemaak het, was daar sprake in sommige kerk kringe om weg te doen met hierdie paganistiese vryheid-vir-alles, maar die Romeinse burgers wou niks daarvan weet nie! Dus het hulle ingestem dat die feesdag sal voortgaan nes dit was.
Maar hoe het hierdie paganistiese feestelikheid die naam “St. Valentyns Dag bekom?” En waarom is die naakte Cupido van die Romeine so dikwels geassosieër met Februarie die 14de.En waarom sny kleinkindertjies en jongmense steeds harte uit en stuur hulle dit op `n dag ter ere van Lupercus die wolwe jagter? Hoekom het ons gedink dat hierdie paganistiese gewoonte ter ere van `n valse god, Christelik is?
Wie was die oorspronklie “St. Valentyn”?
Valentyn was `n algemene Romeinse naam. Ouers het die naam dikwels aan hul kinders gegee ter ere van die bekende man wie eerste in die antieke tye Valentyn genoem was. Hierdie gewilde man was Lupercus, die jagter. Maar wie was Lupercus? Waarom was sy naam ook Valentyn onder die heidense Romeine?
Valentyn kom van die Latynse woord Valentinus, `n behoorlike naam afgely van Valens, wat beteken “om sterk te wees” soos gedefinieër in Webster`s unabridged dictionary. Dit beteken “sterk, kragtig, magtig.”
In die Bybel lees ons dat Nimrod “die Magtige jagter” was (Gen. 10:9). Dit was `n algemene spreekwoord in antieke tye dat Nimrod die magtige jagter was voor die Here.” Nimrod was hulle held – hulle magtige man – hulle VALENTYN! Die Romeine sou sê `n Valentinus, `n Valentyn, – wat beteken `n magtige man!
Die oorspronklike Valentyn was Nimrod, die magtige jagter van wolwe. `n Ander naam van Nimrod was “Santa” wat “Heilige/Sint” beteken. Geen wonder die Romeinse Lupercalia word “St Valentyns Dag” genoem nie! Maar waarom assosieer ons HARTE op `n dag ter ere van Nimrod – die Baal van Fenisiërs en Semiete?
Baäl – son god
Die verrassende antwoord is dat die paganistiese Romeine die simbool van die hart van die Babiloniërs ontleen het. In die Babiloniese taal, was die woord vir hart “Baäl” (sien Young`s concordance).
Mens mag vra, wat is die oorsprong van die hart-vormige simbool deesdae so algemeen gesien? In Egipte, “was hierdie kinderlike goddelikheid dikwels met `n hart verteenwoordig, of `n hart-vormige vrug van die Persia [Avokado; Persia gratissima], in een van sy hande. (The two Babylons, Alexander Hislop, p.189). Hislop gaan voort: “so het die gode-seun dan die god van die hart geword, met ander woorde, as kupido, die kinder naam vir Nimrod wat “begeerte” beteken (Encyclopedia Brittanica,” artikel “Cupid”). Soos Nimrod opgegroei het, het hy die kinder held van baie vroue geword wat hom begeer het. Hy het so baie vroue jaloers laat word dat `n afgod van hom dikwels “die afgodsbeeld van ywer” genoem was. (Eség. 8:5). Nimrod, die jagter was ook hul Valentyn – hul sterk magtige held!
Nimrod `n Heilige?
Later, in Konstantyn se tyd, het die paganistiese Babiloniese godsdiens, wat verskuild was as die Kerk van Christus, Nimrod – die St. Valentyn van die heidene – `n heilige gemaak! Maar waarom moes die Romeine Februarie die 15de kies en die nag van die 14de om Lupercus, die Nimrod van die Bybel, te eerbiedig? (Onthou dat die dae in die antieke tye teen sonsondergang van die aand tevore begin het.)
Nimrod – die Baäl of songod van die antieke paganiste – was soos oorvertel gebore in die wintersonstilstand. In die antieke tye het die sonstilstand plaasgevind op 6 Januarie. Later, namate die sonstilstand verander het, was dit op die 25 Desember herdenk en word nou Kersfees genoem.
Dit was die gewoonte van antitieke tye dat die moeder van `n manlike kind om haarself vir reiniging voor te stel op die veertiende dag na geboorte. Die veertiende dag ná Januarie 6 – Nimrod se oorspronklike geboorte dag – neem ons na die Februarie 15de, die herdenking wat begin teen die aand van die 14de Februarie, die Lupercalia of St. Valentyns Dag!Op hierdie dag in Februarie, is Semiramis [hierbo uitgebeeld], die moeder van Nimrod, soos gesê gereinig en vir die eerste keer in die openbaar verskyn met haar seun as die oorspronklike “moeder en kind.”
Die Romeinse maand van Februarie, ontleen sy naam, inderdaad van die februa wat die Romeinse priesters gebruik het in die rituele herdenk op St. Valentyns Dag.
Namate Nimrod opgegroei het, het hy die kinder-held van baie vroue wie hom begeer het, geword. Hy was hulle Kupido! Geen wonder die paganiste het hulle helde-jagter, Nimrod, of Baäl vereer nie, deur hart-vormige liefdes aandenkings na mekaar te stuur op die aand van Februarie die 14de as `n simbool van hom nie.
Alexander Hislop staaf in sy boek “The Two Babylons”: “Wel, hierdie Ninus, of “Seun,” gedra in die arms van die Babiloniese Madonna, word so beskryf om hom te identifiseer met Nimrod. “Ninus, koning van die Assiriërs, …het in die eerste plek die self tevrede matigheid van die antieke gewoontes verander, aangedryf deur nuwe passies, die begeerte van verowering, bygevoeg. Hy was die eerste een wat oorlog gevoer het teen sy bure, en het alle nasies verower van Assirië tot by Libië, omdat hulle onbekend was met die krygskuns.”
“Ninus die mees antieke van die Assiriese konings genoem in die geskiedenis, het groot aksies uitgevoer. Deur van nature oorlogsugtig en ambisieus te wees vir glorie wat `n uitvloeisel is van heldemoed, het hy `n aansienlike getal jong mense wie braaf en ywerig soos hyself is, hulle vir `n lang tyd in moeisame oefeninge en moeilike omstandighede opgelei, en deurmiddel hiervan hulle gebrei om die laste van krygskuns te dra, en om gevare met manmoedigheid in die gesig te staar.”
Nes Diodorus Ninus “die oudste van die Assiriese konings” gemaak het, en hom voorgestel het as die beginner van die oorloë wat sy mag tot `n uitermate hoogte gevoer het deur die volk van Babilonië onder sy beheer te bring, terwyl die stad van Babilon nog nie bestaan het nie, wys dit dat hy die baie belangrike posisie van Nimrod gevul het, waarvan die Skriftelike verslag is, dat hy eerste “begin om magtig op die aarde te wees,” en dat die “begin van sy koninkryk, Babilon was.”
Soos die Babelse bouers, toe hul spraak verwar was, oor die aangesig van die aarde verstrooi was en daardeur albei die stad en die toring laat staan het wat hulle begin bou het, kon Babilon as `n stad nie regtig van gesê word dat dit bestaan het voor Nimrod nie, deur sy mag daar te bevestig nie, het dit die grondslag en beginpunt van sy grootheid geword. In hierdie geval, harmonieër die storie van Ninus en Nimrod. Ook die wyse waarop Ninus sy mag verwerf het, dieselfde wyse is hoe Nimrod syne opgerig het. Daar kan geen twyfel wees dat dit is deur sy volgelinge in die geswoeg en gevare van die jagtog waaraan hy hulle geleidelik gewoond gemaak het in die gebruik van wapens en hulle so voorberei om hom te help in die vestiging van sy heerskappye; nes Ninus, deur sy tydgenote opgelei het vir `n lang tyd. “in moeisame oefeninge en moeilikhede,” het hulle gekwalifiseer om hom die eerste van die Assiriese konings te maak.”
En die vrou was versier met purper en skarlaken en versierd met goud en kosbare stene en pêrels, en sy het in haar hand `n goue beker gehad, vol gruwels en die onreinheid van haar hoerery;
En op haar voorhoof was `n naam geskrywe: VERBORGENHEID, DIE GROOT BABILON, DIE MOEDER VAN HOERE EN DIE GRUWEL VAN DIE AARDE.
Openbaring 17:4-5
Dit is nou tyd om hierdie gewoontes van die paganiste- tans valslik – Christen genoem, te bestudeer. Dit is tyd om die Roomse en Babiloniese gewoontes – hierdie afgodery – stop te sit en terug te keer na die geloof van Christus eens aan almal oorgelewer. Laat ons ophou om ons kinders hierdie paganistiese gewoontes ter herdenking van Baäl, die son god – die oorspronklike Valentyn te leer – en leer hulle instede wat die Bybel werklik sê!
Ons het alle heidense name en titels van die Vader en Seun uit die oorspronklike artikel gehaal en dit met die oorspronklik gegewe name vervang. Verder het ons die name van die Vader en Seun in die Skrif aangehaal, soos dit oorspronklik deur die geïnspireerde skywers van die Bybel geskyf is. – WLC Span
ʼn Deeglike studie van die geskiedenis, die Skrif, en astrologie openbaar die skokkende feit dat Saterdag nie die sewende – dag Sabbat van die Skrif is, en dat Sondag ook nie die dag is van die Verlosser se opstanding is!
Arthur S. Maxwell het die storie te vertel van
ʼn veronderstelling wat gemaak is gedurende ʼn tyd van oorlog, wat die uitslag
van die geskiedenis verander het. Volgens Maxwell het die Spaanse Armada kleiner
Britse skepe wat hulle oortref het
gejaag, en wat onder die bevel van Visie Admiraal en Heer Nelson was. Die
Spaanse skepe het die getal oortref van die Britse skepe, en dit het gelyk of
dit ʼn maklike oorwinning behaal sal word. Skielik, en alhoewel daar ʼn Britse
seeman oorboord geval het. Sou die meeste bevelvoerders onder sulke
omstandighede net voortvaar. Waarom die risiko loop om die lewe van almal in
gevaar te stel net om een lewe te red?
Alhoewel, dit nie is wat gebeur het. Die bevel was gegee om die Britse seeman te
red. Die Britse skepe het spoed verminder. ʼn Reddingsboot is neergelaat en
gestuur om die verlate man te red.
Deur dit te aanskou, het Spaanse bevelvoeder
nie glo dat enigeen die risiko sou neem om verslaan te word, terwille om die
lewe van ʼn enkele matroos te red. Hy het
die veronderstelling gemaak dat die Britse bevelvoerder verseker gesien het dat
daar versterkings op die horison in aantog is. Waarom anders sou hulle gestop
het en tyd neem om een man te red? Onder hierdie verkeerde veronderstelling,
het die Spaanse skepe omgedraai en gevlug, en die Britse skepe onoorwonne
gelaat vir ʼn geveg vir ʼn anderdag.
Uiteindelik, het hierdie veronderstelling
bygedra tot die werklike uitwissing van die Spaanse vloot, toe Spanje
aangesluit het by Frankryk om teen die Britte te veg tydens die Slag van
Trafalgar. Het die Britse oorwinning te Trafalgar, “Napoleon se maritieme
strategie en invalplanne vernietig…. [Dit] het die beperking gestel op
Napoleon se ryk, en die koers bepaal van sy val”1 Sou die Spaanse
bevelvoerder nie die valse veronderstelling gemaak het wat hy het, sou Nelson
vroeër verslaan gewees het, en die Slag van Trafalgar sou ʼn heel ander einde
gehad het, as daar geveg sou word. Die geskiedenis sou heeltemal verskillend
gewees het, as dit nie was vir die klein
valse veronderstelling om een te red.
Die Gevaar van Veronderstellings
Veronderstellings wat gebruik is as bekende
feite ( of wat aanvaar is, as ʼn ware denke) vir die ekstrapolering van geloof
oor iets, wat in werklikheid nie bewys is. Die probleem opduik wanneer ʼn
verkeerde veronderstelling aanvaar word as ʼn rotsvaste waarheid.
Extrapolate: “To infer or estimate by
extending or projecting known information.”
American Heritage Dictionary
of the English Language
Sommige veronderstellings is koddig. Neem as
voorbeeld, Dr. Dionysius Lardner se waarskuwing gedurende die vroeë 1800 dat
enigiemand wat op treine reis wat teen
volle spoed voortstoom, sal versmoor as gevolg van ʼn gebrek aan suurstof. Ander
veronderstellings kan gevaarlik wees, so ʼn veronderstelling wat gemaak is
gedurende die 17de eeu dat alle bloed dieselfde is, en daartoe gelei het dat
dokters diere bloed oorgetap het op mense. Dit tipies was dat die mense gesterf
het. Asook die wydverspreide veronderstelling, dit sterker krag het as dit
verdun is
Vandag, is die Christendom vasgevang deur misleiding. ʼn Misleiding wat gegrond is
op ʼn veronderstelling. Tragies, is die veronderstelling van die gewig van byna
1,600 jaar ter ondersteuning, en probeer
dit om almal te stil wat die waarheid openbaar.
Die veronderstelling is dat die hedendaagse
week, Sondag regdeur tot Saterdag, aaneenlopend gesirkuleer het en sonder
onderbreking sedert die Skepping. Die veronderstelling het die
misleiding geskep dat Saterdag die sewende – dag Sabbat volgens die Skrif
is, terwyl Sondag as die eerste – dag van die week die dag is wat Yahushua uit
die graf herrys het. Hierdie misleiding is die beïnvloeding van veronderstelling. Die veronderstelling is verkeerd.
Die waarheid van vandag is, dat Saterdag nie
die oorspronklike Sabbat is waarop Yahuwah gerus het by die skepping. Dit is nie die ou Sabbat is wat bewaar is in die 10 Gebooie, en wat
gegee is by Sinai, en wat onderhou is deur Yahushua en die dissipels. Dit nie die ware Sabbat is wat onderhou is deur
die vroeë Christene gedurende die eerste paar eeue van ons algemene tydperk.
Ook is Sondag nie die dag waarop Yahushua herrys het uit die dood. Sulke verklarings kan skokkend wees, en dit is
normaal om ʼn reaksie soos ʼn knierefleks te beleef, en hulle te laat vaar as
verkeerd. Alhoewel, die geskiedenis, en die Skrif, en selfs die astrologie almal bewys dat die
veronderstelling van ʼn aaneenlopende weeklikse siklus verkeerd is.
Eerder as om onmiddellik hierdie verklarings
te verwerp as kettery – “Omdat hulle net verkeerd is!” – Nooi WLC
u om deeglik die feite te
bestudeer van die vergete geskiedenis, en wat verloor is in die Skrif, maar
akkuraat bewaar is in die hemele. Behou asseblief ʼn ontvanklike verstand: ʼn
verstand wat gewillig is om te aanvaar en om gehoorsaam te wees as die Gees van
Yah jou oortuig dat dit waar is. Jy kan Yahuwah vertrou om jou verstand te
bewaar soos jy deeglik die bewyse in oënskou neem en hulle bymekaar bring; “
Want dit is gebod op gebod, gebod op gebod, reël op reël, reël op reël, hier ʼn
bietjie, daar ʼn bietjie. “ (Jesaja 28 vers 10.)
Vergete deur
die Geskiedenis
Die gesprek was gelykwaardig gedeeltelik
frustreerend en verrassend. Ek het my vriend gerespekteer. Hy was goed geleerd.
Hy was die houer van ʼn Magister graad in
Godsgeleerdheid. Ek het hom geglo as ʼn eerlike intellekteuele mens, en as die
waarheid eerste. As ʼn Sewende – dag Adventiste leraar, het ek hom gedurende evangeliese byeenkomste gehoor
praat, en waar hy verduidelik het waarom aanbidding op die besonderse dag (die
sewende – dag Sabbat) so belangrik is,
en nie sommer enige dag goed genoeg sal wees. (lees: Sondag)
So, toe ek die kennis bekom het dat die Sabbat volgens die
Bybel bereken is deur ʼn verskillende kalender, was hy een van die eerstes
waarmee ek gewens het om dit met hom te deel. Met sy liefde vir die waarheid,
en sy deeglike studies, het ek net geweet, hy sal dit ook wil hoor. ( Ek het
tot nou toe nog nie geleer, dat dit dikwels die moeilikste is om iets te deel,
met diegene wat glo dat hy meer as jy weet.)
Die eerste was dat hy die denke en begrip van ʼn aaneenlopende weeklikse
siklus sedert die Skepping
verwerp het as niks anders ʼn
valse veronderstelling
“Toe die kalender oorgegaan is vanaf die
juliaanse kalender na die Gregoriaanse kalender, het geen dae van die week
verlore gegaan. Donderdag, die 4de Oktober, was onmiddellik gevolg deur Vrydag,
die 15de Oktober,” het hy gesê en die feite verduidelik waarmee ek alreeds
bekend is.
Hy was reg maar het nie vêr genoeg terug
gegaan in die verlede. Die waarheid is verskuil in die vae verlede, maar om die
waarheid te vind, is dit nodig om baie dieper te grawe, en terug te gaan en
baie verder as maar net meer as 400 jaar gelede. Die verandering in die
weeklikse siklus – en die selfs ook die lengte van die week – het plaasgevind
meer as ʼn duisend jaar vroeër voor die
instelling van die hedendaagse Gregoriaanse kalender.
Die meeste antieke
kalenders van die mees gevorderde gemeenskappe, was die maan – son kalenders.
Egipte was die eerste nasie wat weg beweeg het na ʼn sonkalender, maar
oorspronklik was kalenders altyd verbind op ʼn manier tot die maan, en op die
een of ander manier as streng maankalenders (wat die probleem gehad het van dat
die maande sweef deur die jaar, en seisoene wat op onverwagte tye voorkom) of
maan – son kalenders, waar die maande ( maansomloop) geanker tot die sonjaar,
en wat verhoed het dat die seisoene “swewe. “ Hierdie feit is herhaaldelik
vasgestel deur verskeie
argeoloë. Soos Dr. Nicholas Campion van die Universiteit van Wallis skrywe: “ Die gebruik van astrologie vir
gemeenskaplike doeleindes, asook vir
beide godsdienstige en politieke doeleindes is duidelik in die vroegste
astrologiese rekords van Paleolitiese
maankalenders tot die Megalitiese
oomblikke en Mesopotamiese
hemelse voortekens en verslae.
Tyd self, is natuurlik aaneenlopend. Alhoewel,
dit nie beteken dat die metode waardeur dit getel word altyd aaneenlopend was.
Weke volgens die hedendaagse kalender sowel ook aaneenlopend sirkuleer. Buiten,
dat dit nie altyd so was en ons nie hoef terug te gaan na Paleolitiese maankalenders
om hierdie feit te bevestig
Die Planetêre Week
Geleerdes verwys na
die hedendaagse week wat vandag in gebruik is, as die “week volgens die
planete.” Dit is as gevolg die feit dat die dae van die week vernoem is na
verskeie planete, of om meer presies te wees, die planetêre gode. In Afrikaans
is die name vir Dinsdag, Woensdag, Donderdag, en Vrydag, en was dit afgelei van
die Noorse gode: Tiw, Woden, Thor, en die godin Frigg, Woden se vrou.2
Afhangende van die
taal, is dit moeilik om hierdie begrip oor te dra, omdat op eens die Roomse
Katolieke Kerk die mag bekom het, het hulle die heidense oorsprong van die week
volgens die planete versteek, en die mense mislei om te glo dat dit die
verlenging is van die Bybelse week. ( Hulle sukses kan gesien word in die feit
dat baie vandag aanneem dat die hedendaagse Saterdag die Sabbat van die Skrif
is. ʼn Gesamentlike poging was gemaak om die heidense dae se name te verander.
Met ander woorde: “Die eerste Dag,” “Tweede Dag,” “Derde Dag,” ens.
Ekstrapolering: “Om af te lei of deur ʼn skatting of deur die vergroting of deur die projektering van bekende inligting.”
In hierdie poging,
was die Katolieke Kerk net gedeeltelik suksesvol. In ʼn aantal van tale van
vandag, is die oorspronklike “Saterdag” (of dag van Saturnus) vervang met die
woord “Sabbat” terwyl die oorspronklike “Sondag” (die dag van die Son), en word
daarna verwys as die “dag van die Here.”
Alhoewel, laat daar
geen fout begaan moet word. Die doel was om te mislei en die waarheid van die
ware Bybelse Sabbat te verberg. Eviator, ʼn Israeli professor oor sosiologie aan
die Rutgurs Universiteit, skrywe in ʼn fassinerende boek getiteld die: Die Sewe Daagse Kringloop; Die Geskiedenis en betekenis van
die Week. Waarin hy duidelik die heidense oorsprong van die hedendaagse
week dokumenteer, sowel as die Roomse
Katolieke poging om hulle oorsprong te verdoesel. Hy Skrywe:
Ten
spyte van die ooglopende pogings om aan die week ʼn onderskeidende Christelike
inhoud te gee, het die Kerk desnieteenstaande gekies om sy Joodse sewende – dag
ritme te bewaar. Dit moet nie ligtelik
opgeneem word, omdat hulle kon gekies het om gereeld te vergader inooreenstemming met die
tradisionele Romeinse agt – dae weeklikse siklus….. Na alles, deur die
herroeping van die Sabbat, het die Kerk ook die raison d’être [ rede vir
bestaan vernietig] van die Joodse sewe – dae week.3
Die
bewaring van die sewe – daagse ritme was, deel
van die ooglopende resultaat van die Kerk se diep, onbewuste aanhang van
Judaïsme , sowel as die pragmatiese poging om eerder die besonderse Joodse
komponent van sy lidmaatskap nie onnodiglik te vervreem. Alhoewel, deur ʼn kort
blik na die name van die dae van die week in die meeste Europese tale, dit ons
moet herinner dat die Joodse week nie in
die enigste konteks is waarin die evolusie van die ekklesiastiese sewe – daagse
week behoort gesien te word. Soos ons sal sien, was dit die samevoeging van
beide die Joodse en die astrologiese weke gedurende die tyd, toe die
Christendom ingevoer is in die Romeinse Ryk wat die sewende – daagse week
ingestel, en wat sedert daardie tyd regdeur die beskaafde wêreld versprei het.3
Met ander woorde,
Zerubavel sê die skepping van die hedendaagse week was ʼn doelbewuste keuse, en
nie ʼn outomatiese verlenging van hoe tyd bereken is vroeër. Ander week – week
tye was doelbewus verwerp terwyl ʼn week van sewe – dae doelbewus gekies is om
die Joodse sewe – dae week na te volg.
Wanneer daar aan
mense voorgehou word die feite van die geskiedenis: dat die hedendaagse
Saterdag nie die Bybelse Sabbat is, verwys baie na die bewys van die feit dat
vele tale verwys na die sewende – dag van die week as die “Sabbat” eerder as
die gebruik van die oorspronklike planetêre benoeming van die dag van Saturnus. Zerubavel
verduidelik dit sowel. Hy sê:
Terwyl
die Roomse Katolieke Kerk amptelik vaskleef aan die
nomenklatuur [ manier van benaming] van die dae van die week, het die planetêre
benamings van hierdie dae te voorskyn gekom in die skrywes van die kerkvaders
so vroeg as die tweede eeu, en was dit ʼn gewilde gebruik deur Christene sedert
269 n.C. ( Die enigste betekenisvolle
georganiseerde poging deur die Christene vir die herstel van die Hebreeuse nomenklatuur vir die dae van die week, blyk om
te wees deur die amptelike verwydering
van die “heidense name” deur die Eerste Algemene Vergadering van Pennsilvanië,
en dit duidelik verteenwoordig was deur die gees van die Vereniging van Vriende
, gedurende 1682 en 1706. Toevallig, tot op hierdie dag die Kwakers steeds
hulle Sondagskole noem “Eerste – Dag skole.)
Soos ons kan vertel deur die etimologie, en die merkwaardige feit dat geen
planetêre benamings vir die dae van die week gevind kan word in een van die
twee die Griekse of Slawiese tale, dit is net die Oostelike Kerke wat blyk om te geslaag het in die onderdrukking van die
beduidende invloed van die astrologie. Rome was duidelik baie minder suksesvol,
soos die planetêre name ten minste vir sommige dae van die week in Engels,
Duits, Deens, Noorweegs, Yslands, Sweeds, Fins, Laplands, Hongaars, Albaniese,
Roemeense, Italiaans, Frans, Katalaans, Spaans, Breton, Gaeliese, Wallies, en Kornis blyk om aan te dui.
Dit is duidelik vanuit die etimologie
[ die geskiedenis van woordherkoms], en die bewys dat astrologie vroeër
versprei het regdeur die Romeinse Ryk , en moontlik baie vinniger, as die
Christendom. Sodoende, tydens die vroeë vierde eeu, toe die kerk ten laaste
beheer verkry het oor die Ryk, dit duidelik was, en dat dit te laat was vir
enige ernstige ekklesiastiese poging om ten volle die verbintenisse van die
sewe – daagse week uit te skakel…. self by die besonderse hart van die
Romeinse Ryk, en deur tale wat ontstaan het deur Latyn geseëvier het, en dit alleenlik vir die respektering van
die twee “sleutel” dae van die Judese –
Christen week, naamlik Saterdag (die Sabbat) en Sondag (die dag van die Here), en
dat die Kerk dit reggekry het om die astrologiese dae te vervang. Die
astrologiese invloed is duidelik, en self meer gekontrasteer was rondom die grense van die Romeinse Ryk,
waar die Christendom slegs eers veel later gearriveer het. Engels, Nederlands,
Brits, Wallies en Kornis, is die enigste Europese tale wat die oorspronklike
name van al sewe – dae volgens die
planete van die week bewaar het, tot
vandag toe, en almal gebesig was in streke wat vry was van enige Christen
invloede gedurende die eerste eeue van ons tyd, toe die astrologiese week
versprei het regdeur die Ryk. Nie een van hierdie tale het ontstaan vanuit die Grieks of Latyn, die
tale wat die mees noue verbintenis met die Kerk het. Dat dit toevallig ook waar
is van al die ander tale wat die name van die
planete bewaar het van tenminste een van die twee “Sleuteldae” van die
Judese – Christen week – Duits, Gallies, Deens, Noorweegs, Yslands, Sweeds,
Fins, Hongaars, en Albanies.4
Dit is waarom baie
tale die ou “Saterdag” vervang het met die “Sabbat,” en die oorspronklike
“Sondag” met die “dag van die Here.”
ʼn
Opname het bekend gemaak dat daar op die minste deur vyf – en – sestig tale, die dae van die week
deur die ou heidendom vernoem is na die sewe gode van die planete – Son, Maan.
Mars, Mercurius, Jupiter, Venus en Saturnus. Hierdie gebruik om die dae te vernoem na daardie heidense gode is die
mees algemeenste in daardie lande waar die belydenis van die Christen godsdiens
oorheersend is.
“Gebede aan die planete op hulle onderskeidelike dae was deel van die aanbidding van hemelse liggame.”
Robert L. Odom, Sunday in Roman
Paganism, p. 158.
Dit sou belaglik wees, en
alhoewel, en ook om te veronderstel dat die toewyding van die dae van die week
aan die hemelseliggame van Hebreeuse of
Christen oorsprong is. Die Heilige Skrif openbaar dat die ou Jode asook die
vroeë Christene die dae vernoem het na getalle, die sesde en sewende – dag, en
ook onderskeidelik genoem ” die dag van Voorbereiding,” en die “Sabbatdag”.
Die woordeboeke, en
ensiklopedieë, en ander bronne van inligting is feitlik eensgesind in die
toeskrywe van die kalender name van die dae na ʼn heidense bron.5
Weer, soos voorheen
verklaar: die planetêre week is nie
afgelei van die Bybelse week. Dit het gekom van die heidendom. Die Kerk het probeer om hierdie feit te verskuil deur
die verandering van die name van die dae van die week, en dit was net
gedeeltelik suksesvol.
Die
Oorsprong van die Planetêreweek
Die hedendaagse
week is dieselfde lengte as die Bybelse week. Soos opgemerk, is die name van
die dae van die week, sowel as die manier waarop die week sirkuleer, dit nie
kom vanuit die Skrif. Soos Zerubavel
vroeër verklaar het: Die Kerk desondanks gekies het om sy Joodse sewedaagse
ritme vorm te bewaar. Dit moet nie
ligtelik opgeneem word, en kon daar gekies word om gereeld te vergader in
ooreenstemming met die tradisionele Romeinse agt – dae siklus.” Meer kan
gesê word oor hierdie saak later, maar vir nou is dit eers genoeg om te
verstaan dat die hedendaagse week, nie die natuurlike verlenging was van die
Bybelse week. Eerder, dat dit afgelei is
van heidenisme en doelbewus gekies is om die lengte van die Bybelse week na te
volg waarvan dit nie afgelei is.
n Stok kalender wat gevind word by die Baddens van Titus in Rome.
Die planetêre week
het ʼn geskiedenis van sy eie, onafhanklik van die Skrif. Toe die planetêre week
eerste ingestel is, en daar begin is om dit te aanvaar as deel van die
juliaanse kalender, het die nuwe sewe – daagse week begin op Saterdag! Let wel,
as voorbeeld, hierdie “stokkalender” kan gevind word by die Baddens van Titus,
wat opgerig is in Rome gedurende 81 n.C. Regoor die boonste gedeelte is daar
sewe planetêre gode, in orde volgens die dae van die week. Die eerste
besonderse god wat gewys word is Saturnus. Hy hou ʼn sens omdat hy gesien is as
die “god van die oes.”
Die volgende god in
die lyn, op die tweede dag van die week, is Sol, of die songod, met ʼn kroon met
die strale van lig. Die derde dag was die maangodin, Luna, met kroon van die
sekelmaan. Die ander gode volg in volgorde: Mars; die god van oorlog, wat ʼn
helm dra; Mercurius wat sy gevleuelde helmet dra en ʼn Hermesstaf, Jupiter, wat
sy gebruiklike weerligstrale vashou; en laastens die laaste dag van die week
wys die godin van liefde, Venus.
Dit duidelik staaf
dat die hedendaagse week nie afgelei is van die Skrif, met die tyd, en toe
daar begin is met die gebruik daarvan in
die Juliaanse kalender, en wat begin het met die Dag van Saturnus en geëindig
het met die Dag van Venus, Vrydag.
Alleenlik later was die week gestandaardiseer om te begin met Sondag en eindig op Saterdag.
Die Vroeë
Juliaanse Week
Die Juliaanse week
was ʼn redelike onlangse uitvinding toe die Verlosser op aarde gewandel het. Die
Romeine het gewoonweg die kalender gebruik van die Romeinse Republiek, wat
soortgelyk was aan die Hebreeuse son – maan kalender.
Die
kalender van die Romeinse Republiek was gegrond op die fases van die maan.
Heidense Romeinse priesters, wat genoem was as pouse was verantwoordelik vir die regulering van die kalender.
……
Met
die tyd van Julius Caesar, was die maande heeltemal uit lyn uit met die
seisoene aesar het sy reg uitgeoefen as pontifex maximus (hoë priester) en die
kalender hervorm wat omslagtig en onakkuraat geword het.6
Julius Caesar het
Sosigenes, ʼn Alexandriëse astroloog uitgenooi om met ʼn nuwe manier vorendag te
kom vit tyd meting.
Sosigenes
het besluit dat die enigste praktiese stap was om van die maankalender geheel
en al afstand te doen. Maande moet
volgens ʼn seisoenale basis gerangskik word, en ʼn tropiese jaar was
gebruik, volgens die Egiptiese kalender…. Die groot probleem wat enige
[kalender] hervormer in die aangesig
gestaar het, dit geblyk het dat daar geen manier was vir verandering, en wat steeds sou toelaat dat die maande
voortgaan in lyn met die fases van die Maan, en die jaar volgens die seisoene. Dit nodig was om te breek met tradisionele
grondbeginsels vir die berekening, en die uitdink van ʼn doeltreffende
seisoenale kalender.7
Die heidense, son Juliaanse kalender is vernoem na wie verantwoordelik was vir die tersydestelling van die maan gevestigde kalender van die Romeinse Republiek.
The pagan, solar, Julian calendar is named for
, who was responsible for setting aside the lunar-based calendar of the Roman
Republic.
Die Juliaanse
heidense, sonkalender is vernoem na diegene wat verantwoordelik was vir die
tersyde stelling van die maan basis kalender van die Romeinse Republiek.
Die nuwe kalender
was genoem die “Juliaanse” kalender, en is dit vernoem na Julius Caesar.
Gedurende 45 n.C., was ʼn volle 90 dae bygevoeg tot die kalender om die maande
terug te bring in behoorlike lyn met die seisoene. Dit is egter net hier oor die
belangrike feit, s waar die mense onkundig daaroor is. Die nuwe Juliaanse
kalender het bestaan uit ʼn aaneenlopende siklus,…. maar die weke was agt dae lank! “ Die vroeë Juliaanse
kalenders was nie saamgestel soos ʼn
rooster volgens die hedendaagse kalenders, maar die datums was gelys in
kolomme, en met die dae van die week wat aangewys was deur die letters A tot
H.”8
Hierdie feit was maklik vasgestel deur die
geskiedenis en argeologie. Die feit is, dat elke enkele een van die vroeë
Juliaanse kalenders, en wat genoem is as die fasti, en wat steeds bestaan ʼn agt
– dae week aandui. Verder en meer, dateer almal van hulle uit die tydperk van
Caesar Augustus tot Tiberius Caesar, of na 32 n.C. tot 37 n.C. Dit meer insluit
as die lewe van Christus op aarde. Die agt – dae week van die Juliaanse
kalender was gebruik deur die Romeine gedurende die lewe van Yahushua. Dit was
die kalender wat die Romeinse legioene gebruik het wat gestasioneer was in
Palestina. Wat ons by ʼn punt van belang bring: daar was twee kalenders
geredelik bekend aan die Jode in die dae van Yahushua:
Die
son – kalender van hulle Romeinse veroweraars met sy aaneenlopende weeklikse
siklus; of
Die
maan – son kalender volgens die Skepping, wat herbevestig is met die Uittog, en
met sy sewe – dae week wat weer begin met elke dag van die Nuwemaan.
Watter kalender soujy dink het die Jode gebruik? Dit
interessant is om op te let dat die meerderheid van die Dooie See boekrolle
bevat ʼn bietjie meer pogings om twee verskillende metodes van tydhouding te
korreleer. Dit alleenlik maak bekend dat daar tenminste twee verskillende
kalenders gedurende daardie tyd bekend was in Palestina. Dit ook
omstandigheidsbewyse is dat die Jode ʼn verskillende kalender gebruik het, as
wat deur hulle Romeinse regeerders gebruik was.
Hierdie klipgedeeltes van ʼn vroeë Juliaanse kalender wys die maande vanaf Augustus tot Desember.Die A tot H dui die dae van die week aan. Dit kan duidelik gesien word op die klipgedeeltes, en bewys dit die agt – dae lengte van die vroeë Juliaanse kalender.
Die Juliaanse
kalender was beide ʼn heidense en son kalender. Die Gregoriaanse kalender wat
vandag in gebruik is wedersyds heidens en ʼn son kalender. Dit is amper
identies soos die heidense, en Juliaanse
son kalenders, en het dit in werklikheid geen ooreenstemming tot die Bybelse
maan – son kalender.
Grafskrifte
Inskrywings wat
uitgekap is deur Christene op grafstene voorsien aan bykomende argeologiese
bewyse dat die vroeë Christene kennis gehad van beide die Juliaanse kalender en
die Bybelse kalender, en die verskille van die twee kalenders se weeklikse
siklusse. Dus, is dit nie onredelik om af te lei dat hulle gekies het om
volgens die Bybelse kalender te aanbid, selfs al het hulle besigheid gedoen
volgens die sekulêre, Juliaanse kalender. Deur inskrywings Latinae Chritianae Veteres,
het Ernst Diehl die volgende grafskrifte opgeteken van 269 n.C..
Gedurende
die konsulskap van Claudius en Paternus, op die (5de) Nones van November, op
die dag van Venus, en op die 24ste dag van die maan – maand, het Leuces [ hierdie gedenksteen] opgerig aan
haar geliefde dogter Severa, en tot Sy
Heilige Gees. Sy het gesterwe [op die ouderdom] van 55 jaar. 11maande [en]
10 dae.9
Dit is een van die
oudste Christen gedateerde grafskrifte wat gevind kan word in Rome, en is dit
snaaks omdat dit twee verskillende datums aantoon! Die “Nones” van die November
verwys na die 5de November. Daardie jaar, het dit voorgekom op “die dag van
Venus” of Vrydag. Gedurende daardie besonderse maansomloop, kom dit ooreen met
die 24ste dag van die maan – maand, wat die “Tweede Dag,” van die Bybelse week
was.
Dit is uiters
belangrik omdat as die “Tweede Dag” gedurende daardie maansomloop voorgekom het
op Vrydag, die sewende – dag en die Sabbat – dit ooreenstem met die heidense
Woensdag of “dag van Mercurius”!
Die Erkenning
van Joodse Geleerdes.
Vir veels te lank,
is die feit dat Jode aanbid op Saterdag as die Sabbat, en wat gebruik was om te
“bewys” dat Saterdag die Bybelse Sabbat is. Dit niks anders as om net in die
rondte te redeneer. Die Jode het aanbid
op die Sabbat. Daarom is, Saterdag die Sabbat omdat die Jode daarop aanbid.
Die feit is, dat
Joodse geleerdes goed bekend is dat Saterdag nie die oorspronklike Sabbat van
die Skrif is. Die volgende aanhalings is almal van Joodse geleerdes, en alle
beklemtonings word voorsien.
In
ʼn brief aan Dr. L. E. Froom, wat gedateer is die 20ste Februarie, 1939, het
[Rabbi Louis] Finkelstein [van die Joodse Teologiese Kweekskool van Amerika]
geredelik erken, “ Die huidige kalender was vasgestel gedurende die vierde
eeu.” Maimonides en die meeste ander Joodse kroniekskrywers daarmee saamstem
dat die hedendaagse Joodse kalender gegrond is op die “gemiddelde beweging van
die son en maan, en dat die ware
[kalender] tersyde gestel is.” 10,11
Maimonides (1135 – 1204), rabbi, filosoof en geneesheer.
Die Nuwemaan is steeds daar,
en die Sabbat was oorspronklik afhanklik van die maan siklus… Oorspronklik
was die Nuwemaan gevier op dieselfde manier as die Sabbat, en geleidelik het
dit minder belangrik geword, en terwyl die Sabbat meer
en meer ʼn dag van godsdiens, en vir die mens geword het, deur godsdienstige
meditasie en onderrig, van vrede en tot genot van die siel.12
Deur
die ontwikkeling en die belangrikheid van die Sabbat as ʼn dag van toewyding, en
die nadruk wat daar geplaas was op die besonderse getal sewe, het die week meer en meer geskei geword van sy maan
verbintenisse….13
Die maande van die jaar was
maan – maande, en het begin met die nuwemaan (hodesh,
wat die gemiddelde “maand” is.) Gedurende die tydperk van die Konings was die
nuwemaan waargeneem deur ʼn tweedaagse fees (1 Samuel 20 verse 24 tot 47.)14
Neem
kennis in die bogenoemde aanhaling dat Rabbi Finklestein openlik erken het dat
die huidige Joodse kalender verskillend is van die een wat in gebruik was voor die vierde eeu, en dat Maimoides
steeds verder gaan deur te sê dat die oorspronklike “tersyde gestel” is.
Dit was as gevolg
van die uiterste vervolging wat deur die vroeë Christene (Roomse Katolieke)
kerk uitgevoer was, opeens dit mag verkry het gedurende die vierde eeu n.C.,
die Jode is baie erkentlik oor hierdie feite van die geskiedenis, en geredelik
erkentlik dat hulle die kalender verander het onder uiterste vervolging.
“Onder die heerskappy
van Constantius (337 – 362) het vervolging van die Jode so ʼn hoogtepunt bereik
dat die …. die berekening van daardie
kalender verbied [was] deur pyniging of uiterste straf.”15
Die
verklaring van die nuwe maand deur waarneming van die nuwemaan, en die Nuwejaar
deur die verskyning van die lente, alleenlik deur die Sanhedrin gedoen kan
word. Gedurende die tyd van Hillel II [4de eeu n.C.], die laaste President van
die Sanhedrin, het die Romeine hierdie
gebruik verbied. Hillel Ii was toe verplig om sy vasgestelde kalender in te
voer, en sodoende deur hierdie handeling is aan die Sanhedrin toekomstige
goedkeuring verleen16.
Die Konsilie van Nicea word steeds geag as een van die mees invloedrykste kerk byeenkomste wat nog ooit gehou is.
Interessant genoeg
is, dat die Roomse Katolieke geleerdes reguit is oor die feit dat hulle
verantwoordelik is vir die verandering wat die dag van aanbidding van die
Christene beïnvloed het. Dit het plaas gevind tydens die Konsilie van Nicea en
word op sy beste opgesom deur:
Heinrich Graertz in
sy monumentale werk oor die Geskiedenis
van die Jode, en wat gepubliseer is deur Joodse Publikasie Vereniging van
Amerika gedurende 1893!
Die
destydse wêreld het tot hiertoe nog nie die ongehoorde skouspel aanskou van die
eerste algemene konvokasie van [Nicea] wat bestaan het uit ʼn paar honderd
biskoppe en priesters, met die keiser as hoof. Desnieteenstaande dat die Christendom hierdie triomf gevier het, maar het dit net daarin geslaag het om hulle swakheid, en
hulle onderlinge verdeeldheid te verraai. Vir ʼn geleentheid soos hierdie, en
op sy eerste amptelike verskyning van, al sy prag en oorvloed van geestelike en
wêreldse mag, het daar geen spoor oorgebly van sy oorspronklike karakter……By die Konsilie van Nicea was die laaste
naelstring geknip wat die Christendom met hulle voorvaders verbind het. Die
feesvieringe van Paasfees was tot nou toe gevier vir die grootste deel daarvan
op dieselfde tyd as die Joodse Pasga, en inderdaad volgens die dae wat bereken,
en vasgestel is deur die Sanhedrin van Judea; maar die toekomstige onderhouding
daarvan is oorgegee in algehele onafhanklik van die Joodse kalender,” Omdat
dit onvanpas geword het verby die meting van die heiligste van feesvieringe dat
ons die gebruike van die Jode moet volg.
Voortaan laat ons niks in die algemeen te doen het met hierdie haatlike
volk; ons Verlosser het ons ʼn ander pad gewys. Dit sal inderdaad onvanpas wees
as die Jode in staat was om te spog dat ons nie in die posisie is om Paasfees
te vier sonder die hulp van hulle reëls (berekeninge).”
Hierdie opmerkings kan toegeskrywe word aan Keiser Konstantyn ….. [ en het
dit geword ] die beginsel van riglyne van die Kerk wat nou moet besluit oor die
lot van die Jode.17
Daar kan nou geen
twyfel bestaan dat dit deur die handelinge van die Roomse Katolieke
biskoppe by die Konsilie van Nicea, en
wat direk verantwoordelik was vir hierdie ekklesiastiese verandering van die
kalender wat deur beide die Jode en apostoliese Christene gebruik was vir
aanbidding. Soos die chronoloog, David Sidersky verduidelik word, “Dit was nie
meer moontlik om onder Constance die ou
kalender van toepassing te maak.”18
In
die daarop volgende jare, het die Jode deur
“vuur en yster” gegaan. Die Christen [ pouslike Roomse ] keisers het die Joodse berekening van die kalender
verban, en nie toegelaat dat die feesdae aangekondig word. Graetz vertel:
“Die Joodse [en apostoliese Christen] gemeenskappe was in uiterste twyfel gelaat
betreffende die mees belangrike godsdienstige besluite: wat betrekking het op
hulle feesvieringe.” Die onmiddellike gevolg was, die vasstelling en berekening
van die Hebreeuse kalender deur Hillel II.19
Die
dekrete van Nicea, “het die Tempel van die Wet in Judea vernietig,” omdat dit daar
was waar die antieke regulering deur Moses plaasgevind het, vir die
harmonisering van die siklus van die maan met die van die son, en was dit
uiteindelik vervang deur die berekeninge, en die betrokkenheid van die lentenagewening,
en na die naaste volmaan wat gekies was as die paas – maan. . Vanaf hierdie
eweningspunt, het die [Katolieke] kerk haar ekklesiastiese kalender en Paasfees
gevestig. Dit maklik is om dit weg te
redeneer oor die ware belangrikheid van die Konsilie van Nicea en die houding
wat dit gehad op die Joodse sisteem van tyd, ofskoon die kerk begeer het om weg
te beweeg van die vorm van Joodse berekening, en om ʼn wisselende fees aan te
neem, dat dit tog op die einde uitgedraai het dat beide die Joodse en Roomse
Katolieke gekom het by dieselfde punt vir die berekening van tyd – …. die
lentenagewening.20
“Om die heidene te versoen met die Christene in naam, het Rome deur sy gewone beleid van oorreding maatreëls getref om die Christen en Heidense feeste saam te voeg, en deur ʼn ingewikkelde maar vernuftige verstelling van die kalender, dit nie gevind was dat dit nie ʼn moeilike taak was, in die algemeen, om die Heidendom en die Christendom, wat vêr weggesink het in afgodediens ….. te laat hande vat.”
Alexander Hyslop, The Two Babylons, p.105, emphasis supplied.
Katolieke geleerdes
is bewus hiervan. Dit is waarom, die
Amerikaanse Katolieke Kwartaal Oorsig ʼn verklaring soos hierdie publiseer: “Die
Sondag….. is ʼn suiwere skepping van die Katolieke Kerk.”21 Of,
soos gepubliseer in die Ekklesiastiese Oorsig:
“Hulle [die
Protestante] beskou dit as hulle plig om Sondag heilig te hou. Waarom? Omdat
die Katolieke Kerk hulle vertel om so te maak. Hulle het geen ander rede ….
Die onderhouding van Sondag word sodoende ʼn ekklesiastiese wet wat geheel en al
onderskei word van die goddelike wet van Sabbat onderhouding …. Die outeur
van die Sondag wet … is die Katolieke Kerk.”22
Dit merkwaardig is,
omdat dit bewys dat Sondag nie die dag is van Yahushua se opstanding. Terwyl
Saterdag – Sabbatariërs vir lank daarop aangedring het dat die vierde gebod
steeds bindend is, en dat dit nie saak maak vir Yahuwah op watter dag iemand
aanbid, die meeste Sondag onderhouers so ʼn aanspraak verwerp deur daarop aan te
dring, “Ek aanbid op al die dae.”
Dit ʼn argument is
wat gegrond is op onkunde. Eerstens, die vierde gebod nie maar net sommer sê, om op die sewende – dag te
aanbid. Dit ook sê, terwyl dat daar geen
werk gedoen moet word op die sewende – dag, werk moet gedoen word op die ander
ses – dae van die week. Verder en meer, die rede wat tradisioneel gegee word
vir aanbidding op Sondag gegrond is op die argument dat Sondag die dag is
waarop Yahushua opgestaan het. Alhoewel, soos ons gesien het, het Sondag nie
bestaan volgens die agt – dae week van die Juliaanse kalender. Daarom, kon die
Verlosser nie opgestaan het op daardie dag. Sondag geen basis besit vir
aanbidding, en sedert dit die tradisie is van die Roomse Katolieke Kerk, en net soos hulle altyd daarop aanspraak
gemaak het.
Katolieke outeur en radio gasheer, Patric Madrid.
Selfs is dit so,
dat die hedendaagse Katolieke geleerdes dit as ʼn feit weet. Patric Madrid is ʼn
Amerikaanse Katolieke outeur, apologeet, en radio gas. Gedurende die 5de
Januarie, 2006, was Madrid op EWTN, die Wêreld Katolieke Netwerk. Gedurende
“Open Line,” ʼn inbel radio aanbieding s daar ʼn oproep was van ʼn luisteraar met
ʼn vraag. Die luisteraar se swaer het gesê dat die Katolieke Kerk die Sabbat
verander vanaf Saterdag na Sondag. Madrid het so daaroor reageer, terwyl hy ʼn
Katolieke “oorsig” lewer vir die regverdiging om nie meer langer op die Bybelse
Sabbat te aanbid, het dit bekend gemaak dat hy goed bewus is van die feite van
die geskiedenis en Skrif. Hy verklaar:
Wat
jou swaer miskien nie verstaan is dat die Katolieke Kerk nie daardie [Sabbat]
gebod verander het. Die Katolieke Kerk onderhou die gebooie om die Sabbat heilig
te hou, maar ons doen dit op die Dag van die Here, en die vroeë Christene het
hulle onderhouding van daardie gebod oorgeplaas vanaf Saterdag na Sondag.
Eerste
van alles, omdat daar ʼn onderskeidende breek was tussen die Ou Testament se
vereistes: die rites en Mosaïese verbond, wat vereis het deur die beoefening van
Sabbat aanbidding en deur diere offerandes, en daardie soort van ding. Wou
hulle wys dat die Christendom onderskei kan word van Judaïsme. Dit het onstaan
deur Judaïsme, maar word dit daarvan onderskei …. Deur die viering van die
Here se dood en opstanding op die dag wat Hy herrys het van die dood, blyk dit
die mees gepaste te wees.
Die
ander ding wat ons ook moet onthou, is die kalender wat ons volg, insluitend
Sewende – dag Adventiste, is maar net nie
ʼn kalender wat uitgedink is deur die Katolieke Kerk, maar is dit ook
gegrond volgens die sonjaar, en nie die maanjaar. Die Joodse kalender wat onderhou was gedurende
die tyd van Christus volg ʼn maan kalender, wat verskeie dae korter is as die
sonkalender.
Dus is die groot ironie dat
selfs die Sewende – dag Adventiste nie aanbid op die presiese Sabbatdag as die
Jode gedurende die tyd van Christus, omdat dit verskeie dae minder is, en deur
dat daar nou oorgeskakel is [ vanaf] die maankalender.23
Hierdie hele
onderwerp is baie groter as net maar Saterdag teenoor Sondag. Dit het te doen
met die algehele sisteem van valse aanbidding: heidense/pouslike son aanbidding
teenoor die suiwere, Bybelse aanbidding van die Almagtige.
Toe
ek die feite uitlê van die vroeë kalender geskiedenis aan my Sewende – dag
Adventiste pastoor, en vriend, was hy stom vir ʼn lang ruk. Uiteindelik, het hy
gesê: “Jy is reg. Al wat God verlang is dat ons die sewende – dag heilig hou,
wat ook al die kalender is wat die gemeenskap gebruik.”
Ek was
dronkgeslaan. So ʼn verklaring duidelik elke enkele verklaring weerspreek wat hy
ooit gemaak het, dat die Vader van ons verwag om op ʼn presiese, en bepaalde dag moet aanbid.
Verlore in die
Skrif
Daar is een fout
wat byna elkeen begaan wanneer die Bybel gelees word. Dit is ʼn baie algemene
een en verstaanbaar. Dit is wanneer mense die Bybel lees, hulle dit doen deur
die dra van ʼn bepaalde stel van ʼn ideologiese “bril.” Hierdie bril is die
handewerk van hulle eie individuele kultuur en opvoedkundige agtergronde en
vorm dit wat hulle lees.
Christene aanbid op een van die ander Saterdag of Sondag om dat hulle aanneem dat die week soos hy vandag is aaneenlopend gesirkuleer het sonder onderbreking sedert die dae van Yahushua.
Nêrens word dit
meer duidelik gesien as in die onderwerp oor die Sabbat. Die ganse wêreld ius
verenig in die gebruik van die pouslike Gregoriaanse kalender sedert 1940. Daarom,
is dit natuurlik dat wanneer mense oor die Sabbat in die Skrif lees, dat hulle
aanneem dat dit verwys na die sewende – dag van die hedendaagse week; Saterdag.
Alhoewel, hierdie veronderstelling verkeerd is.
Die grootste
verskil tussen die kalender van die Bybel, en die hedendaagse kalender word
gevind in die weeklikse siklusse van elke metode van tydmeting. Soos voorheen
genoem, die hedendaagse kalender bestaan uit ʼn aaneenlopende weeklikse siklus.
Dit beteken dat elke maand begin op ʼn verskillende dag van die week. Dit nie so
is met die Bybelse kalender. Die weeklikse siklus van Yah se kalender nuut
begin met elke nuwe maand. Wat meer is, is dat die hedendaagse kalender,
gegrondves is op die son, en het dit geen verbintenis tussen die weke, en enigiets in die natuur. In kontras, is dit dat
die weeklikse siklus van Yahuwah se kalender onherroeplik verbind is tot die
fases van die maan.
Daar geen teks in
die Skrif is wat die werking van die Bybelse kalender verduidelik, en vir die
eenvoudige rede: Dit algemene kennis was.
Almal het die kalender gebruik. Daar was
geen behoefte vir die verduideliking hoe die kalender werk of enigiets meer as
vandag. Dit is nie nodig om te
verduidelik hoe die Gregoriaanse wek om dat elkeen dit weet.
However, clues exist and are liberally
scattered throughout the Bible. When the Biblical principle of precept upon
precept, line upon line, here a little, there a little is applied, the
differences become very apparent.
Alhoewel,
daar leidrade bestaan en dit oorvloedig versprei is regdeur die Bybel. Wanneer
die Bybelse beginsel van gebod op gebod,
reël op reël, hier ʼn bietjie, daar ʼn bietjie toegepas word, die verskille
baie deursigtig word.
Die Dae van die
Nuwemaan
Die Bybel bevat
baie verwysings na ʼn besonderse kategorie van dag wat eenvoudig nie bestaan in
die hedendaagse kalender: Nuwemaan dae. Dit duidelik is dat ʼn verskillende manier van tyd berekening
gebruik was. Dit vir die eerste teëgekom is gedurende die Skeppingsweek op die
vierde – dag: “En Elohim het gesê: Laat daar ligte wees aan die uitspansel van
die hemel, om skeiding te maak tussen die dag en die nag; en laat hulle dien as
tekens sowel vir vaste tye, asook vir dae sowel as jare ….. En dit was so.”
(Genesis 1 verse 14 en 15.)
Die woord “tekens”
wat vertaal is afgelei is van die Hebreeuse woord owth, wat beteken ʼn sein,
monument, baken, teken of kenteken. Selfs meer betekenis vol is die woord
“seisoene” wat vertaal is. Dit is afgelei van die Hebreeuse woord mo’ed wat
beteken vasgestelde tyd of seisoen, in
sy besonderheid, ʼn feesviering. Dit word regdeur Levitikus 23 gebruik, en
verwys dit na die feeste van Yahuwah: “ Verder het Yahuwah met Moses gespreek
en gesê: Spreek met die kinders van Israel en sê vir hulle: Die feestye van
Yahuwah wat julle moet uitroep as heilige samekomste – dit is My feestye.”
(Levitikus 23 verse 1 tot 2.)
“Omdat die Joodse
feestye plaasgevind het met gereelde tussenposes, het die woord ʼn noue
verbintenis tot hulle …. Mo’ed word
in die wye begrip gebruik vir alle godsdienstige byeenkomste, Dit in noue
verbintenis met die tabernakel self is … [Yah] het Israel hier op bepaalde
tye ontmoet vir die doel om Sy wil aan hulle bekend te maak. Dit ʼn algemene term is vir die vergadering
van aanbidding vir [Yah} se volk.”24
Die grondslag van
die kalender wat deur Yahuwah gevestig is gedurende die Skepping is deur die
beweging van die maan. Alleenlik deur beweging kan tyd gemeet word. Die doel van die navolging van die maan se
bewegings was om die heilige
dae te bepaal! “Hy het die maan gemaak vir die vaste tye; die son ken sy
tyd om onder te gaan.” (Psalm 104 vers 19) Hier weer is die woord wat vertaal
is “tye,” en is dit mo’ed, of die vergaderings van aanbidding van Yah se volk.”
Die dae van die
Nuwemaan is die mees belangrike dae, en is dit die wyse funksionering van
geheel die Bybel se metode volgens die maan – son vir tyd meting, omdat hulle
die dae is wat die begin van die maand reguleer en sowel ook die begin van die
weeklikse siklus. Net omdat hierdie feite onbekend is aan die meeste Christene,
beteken dit nie dat Christen geleerdes gelykwaardig onkundig is:
Die
maand was ʼn eenheid van tyd wat naby verbind is tot die maan. Die Hebreeuse
woord vir “maand” ook beteken “maan” …. Die
rede vir hierdie verbintenis tussen die maand en die maan, is dat die begin van
die maand gekenmerk is deur die nuwemaan. Die maan was deeglik waargeneem deur
die mense ten tye van die Bybel. Wanneer
dit te voorskyn kom as ʼn dun sekelmaan, dit die begin is van die nuwe maand.
Die maan – maand
was ongeveer 29 dae lank. Daarom, sal die eerste sekelmaan van die nuwemaan te
voorskyn kom 29 of 30 dae na die vorige nuwemaan. By tye was die sekelmaan nie
sigbaar as gevolg van wolke. Dit was toegelaat vir die reling dat die nuwemaan
nooit bereken sal word as meer as 30 dae na die laaste nuwemaan. Dit het
verhoed dat daar nie te veel variasies in die kalender was.25
Die Weeklikse
Siklus
Die verskille in
die weeklikse siklusse gewoonlik die moeilikste is vir mense wat die son – maan
kalender bestudeer om dit sonderbevoordeling aan hulle verstand dit bloot te
stel.26Tog, weer is daar geleerdes wat goed bekend is met hierdie
feite, selfs al kry hulle nooit dit reg om te preek daaroor. Emil G. Hirsch,
skryf in ʼn artikel getiteld, “Week: Verbintenis met die Fases van die Maan” in
die Joodse Ensiklopedie en verklaar:
Die
week van sewe – dae was verbind met die maan – maand, waarvan dit ongeveer ʼn
vierde is. Die viervoudige verdeling van die maand was sigbaar in gebruik onder
die Hebreërs en ander antieke volke;
maar dit is nie duidelik of dit sy oorsprong het van die vroeëre. Dit is
onnodig om aan te neem, of dit egter ontleen is van die Babiloniërs, vir sy
moontlike gelyke waarnemings van die vier fases van die maan wat daartoe gelei
dat, die Hebreeuse nomades wat spontaan,
en onafhanklik die sisteem bedink het van die verdeling van die tussenposes,
tussen die agtereenvolgende nuwemane in vier groepe van sewe dae elk … Die nadruk wat gelê word op die vereistes wat
in [Levitikus 23 vers 15] gestel word wanneer die weke van Pinkster “voltooi” moet wees (“temimot”) stel voor dat
weke mag bereken word op so ʼn manier om hierdie verbinding te verbreek.
Hierdie aanhaling
baie interessant is omdat die eerstens, dit korrek die antieke weeklikse siklus
verbind met die fases van die maan; en tweedens, die telling tot Pinkster na
vore bring vir die vereiste “voltooiing” van die weke, en blyk om af te lei dat
weeklikse siklus gebruik sou word om nie outomaties te voorsien vir die
voltooiing van die weke.
Die Bewys van die Datums
Omdat die eerste
dag van elke maand (die dag van die Nuwemaan) altyd die weeklikse siklus weer begin,
die Sabbat altyd voorkom op dieselfde datums van elke maan – maand. Die dag van
die Nuwemaan was in ʼn groep van sy eie, maar was dit ʼn dag van aanbidding. Sodoende,
was die tweede van elke maand ook die eerste dag van die werksweek. Selfs
volgens die Gregoriaanse kalender, het ons gereeld ʼn maand uitleg soos hierdie.
As voorbeeld, April van 2017 was so ʼn maand:
Die enigste verskil
tussen die Gregoriaanse April uitleg vir 2017, en die maan – son maande is die
maandelikse/weeklikse uitleg van elke maand volgens die maan – son kalender.
Omdat die eerste van elke maand was ʼn
Nuwemaan en aanbiddingdag, en die sewende – dag Sabbat vir altyd voorkom op
8ste,15de,22ste en die 29ste dae van die maan – maand. Dit ondersteun die feit
van die tyd wat elke keer gegee word vir die sewende – dag Sabbat wat in die Skrif gegee word, en kom dit voor op hierdie dae. Bykomend,
kan elke enkele tyd wanneer ʼn datum gegee is vir die sewende – dag Sabbat kan
dit ekstrapoleer word van die omliggende tekste, en kom dit ook voor op
dieselfde datums. Dit sou ontmoontlik wees met die aaneenlopende weeklikse
siklus.27
Die Verlore
Sabbatte
“Elke plek in die Bybel waar die Sabbatte en die Nuwemane aangedui word, is die 2de dag van die maan of maand altyd die 1ste werksdag, en die 8ste,15de, 22ste en 29ste dae van die maand Sabatte sonder uitsondering!”
John D. Keyser, “Bybel se Bewyse vir die Maan Sabbat”
Interessant genoeg,
is die mense wat dit die moeilikste vind vir die aanvaarding van die feit dat
Saterdag nie die ware Sabbat is, daardie is wat dit die mees duidelikste
verstaan en die belangrikheid daarvan: diegene is wat alreeds op Saterdag aanbid. “God sal nooit toelaat
dat die Sabbat vergeet sal word! Dit is ontmoontlik! Daarom, moet Saterdag die Sabbat wees.”
So ʼn argument ʼn
logiese dwaling is. Nie net alleen kan Saterdag nie bewys word dat Saterdag die ware Sabbat, van die Skrif is, verklaar
Yahuwah dat die Sabbat vergeet sal word, en dat Hy die een sal wees wat dit sal verseker dat dit vergeet sal word!
Die profeet
Jeremiah het geweeklaag oor wat gebeur het met Jerusalem toe dit geval het in
die hande van die Babiloniërs. Omdat “Babilon” ook die simbool is van die
algehele infrastruktuur van valse aanbidding, Jeremiah se weeklag het ʼn
bykomstigheid, ʼn profetiese toepassing wat vorentoe wys na ʼn tyd toe die kennis
van die oorspronklike, antieke Sabbat waarlik verlore was.
Yahuwah
het soos ʼn vyand geword, Hy het Israel verslind, al sy paleise verslind, sy
vestings verwoes en geklaag en geklag by die dogter van Juda vermenigvuldig.
En
Hy het sy eie omheining soos ʼn tuin verniel, sy eie feesplek verwoes; Yahuwah het in Sion feestyd en Sabbat laat
vergeet, en in sy grimmige toorn koning en priester verwerp. (Klaagliedere
2 verse 5 en 6.)
Dit ook nie die
enigste plek in die Skrif is waar Yahuwah verklaar dat Hy sal veroorsaak dat
die Sabbat vergeet sal word. Die boek van Hosea beskryf die ontrouheid van Yah
volk deur hulle te vergelyk met ʼn ontroue vrou wat gaan hoereer na ander
liefde. Yahuwah is die goddelike eggenoot aan gelowiges. “Want jou Maker is jou
Man; Yahuwah van die leërskare is sy Naam; en die Heilige van Israel jou
Verlosser. Hy sal Elohim van die hele aarde genoem word.” (Jesaja 54 vers 5.)
Deur agter valse
aanbidding aan te loop, was Yahuwah se “bruid” (die gelowiges) ontrou tot Hom.
Daar is baie pragtige beloftes wat opgeteken
is in die tweede hoofstuk van Hosea. Ons
moet lief wees om te lees oor daardie beloftes, om daarop aanspraak te maak.
Hulle moet in konteks gelees word, en in konteks is om eerste geestelike
ontrouheid te beëindig.
Twis
met julle moeder, twis; want sy is nie my vrou nie, en Ek is nie haar man nie,
en laat sy haar hoerery van haar aangesig verwyder en haar owerspel van haar
borste af weg.
Anders
sal Ek haar naak uittrek en haar neersit soos op die dag van haar geboorte en
haar maak soos ʼn woestyn, ja haar stel soos ʼn dor land en haar van dors laat
sterwe.
Want
hulle moeder het in ontug gelewe, sy wat met hulle swanger was, het skandelike
dinge gedoen; want sy het gesê: Ek wil my minnaars agtenaloop. ( Hosea 2 verse
1, 2 en 4.)
Die straf vir
geestelike ontrouheid? Deur die gawe van die Sabbat weg te neem:
Ek
sal dan nou haar skaamte ontbloot voor die
oë van haar minnaars, en niemand sal haar uit my hand red nie.
En
Ek maak ʼn einde aan al haar vreugde, haar feeste, haar nuwemane en haar
Sabbatte, ja, al haar feestye. (Hosea
2 verse 9 en 10.)
Die “Nuwemane” is ʼn
duidelike verwysings na die kalender waarby die Sabbatte en “plegtige feeste” (mo’edim)
bereken word. “ Dit was deur ʼn skikking met die heidene dat die vroeë Christene
sy apostoliese suiwerheid verloor het. Dit het die hekke van die vloedgolwe van
misleiding geopen van Satan. Deur nie waarde te heg aan die waarheid en die bewaring daarvan, het die volgelinge van
[Yah] dit verloor. Wanneer die waarheid van die hemel nie gekoester word soos
dit moet wees verwyder [Yah] dit; Hy veroorsaak dat dit vergeet word.”28
Dit is presies wat gebeur het.
Die aanneming van
die heidense week deur die ekklesiastiese gesag in die vereniging van hulle mag
met die wêreldse gesag gedurende die vierde eeu, het dit daartoe gelei vir die vervolging van almal
wat vas bly kleef het aan die Bybelse manier van kalandering. Soos Robert Odom
waargeneem het in sy invloedryke boek; Sondag
in die Heidense Rome: “ Dit blyk asof daar een briljante geestelik beheer
oor dinge gehad het om die heidense
wêreld te beveel, dat die planetêre week ingestel is, net op die tyd van die
mees gewilde Sonkultus van alle tye, en te verenig om die dag van die Son te
verhoog heilig bo al die ander. Sekerlik was dit maar nie sommer toevallig.”29
Hierdie
stadige gedaante verwisseling van die pure suiwere apostoliese Christendom, na
die Christendom wat deurvleg is met die beginsels van heidense kalandering, is
grootliks verantwoordelik vir die gebrek aan kennis wat vandag bestaan ten
opsigte die ware kalender van die Skepper. Die heidense aaneenlopende weeklikse
siklus reik so vêr terug in die geskiedenis, dat dit aangeneem word dat die
aaneenlopende weeklikse siklus altyd bestaan het. Die historiese feit van die
Juliaanse kalender is vergete en deur al in die rondte te debatteer word
gebruik om te “bewys” dat Saterdag die Bybelse Sabbat is: dit wil sê dat die
hedendaagse Gregoriaanse week aaneenlopend gesirkuleer het vir sewe – dae weke,
en daarom het die weke aaneenlopend gesirkuleer. Daarom moet Saterdag die
“sewende – dag Sabbat” van die vierde gebod.30
Die Hemel se Kalender
Regdeur die Skrif
was die Sabbat belangrik. Vanaf Genesis tot Openbaring, is dit ʼn
goue draad, wat geweef is van Yah se beloofde rus regdeur alles heen. Dit
maak hoegenaamd geen sin dat die Skepper, die Heerser van die hemel en aarde,
nie ʼn metode sou vestig vir die berekening
vir meting van tyd waarby
enigiemand op enige plek en enige tyd kan weet wanneer die Sabbat aanbreek. Die punt word
goed verduidelik deur die ondervinding van Saterdag – Sabbat onderhoudende
leraar wat deur die KGB gearresteer was en in die tronk gegooi is gedurende die
Sowjet tydperk. Eerstens, was hy in eensame opsluiting aangehou. Later, was hy
gestuur na die goelag. Hy het noukeurig elke enkele dag gevolg sodat hy in die
goelag kon weet wanneer die Sabbat aanbreek. Uiteindelik, het hy die spoor
verloor. Of hy sy bewussyn verloor het vir ʼn tyd lank as gevolg van sy swak
behandeling, of iets anders, dit uiteindelik nie saak gemaak het. Wat ook al
die oorsaak was, het hy uiteindelik die spoor verloor van watter dag van die
week dit was.
O, watter grap het
wagte toe van hom gemaak. Hulle het hom ongenadiglik gefolter, en hy het
waarlik ondraaglike verstandelike lyding verduur. Hy was lief vir Yahuwah, en
wou Hom vereer. Hy was in die tronk omdat hy geweier om ʼn kompromis aan te gaan
oor sy geloof. Hy het nou nie meer geweet wanneer die Sabbat aanbreek, en hetsy
hy daarop werk of nie.
Dit is die resultaat van onkunde
oor die ware Sabbat en Yahuwah se ware kalender wat gevestig was by die
Skepping. Dit nie Sy wil is vir enigiemand om in onkunde te verkeer. Ook het Hy
nie aan Adam en Eva ʼn stukkie papier gegee en om dit aan ʼn boom vas te spyker
in orde om rekening daarvan te hou nie. Iets so belangrik sal nooit toevertrou
word aan enigiets wat maklik vernietig kon word, en wat maklik verander kan
word!
Yahuwah, moet
onthou word as die Skepper van Alles.
Hy het nie nodig gehad om aan Adam en Eva ʼn gedrukte kalender te gee wat op ʼn
stukkie papier gedruk was. Hy het Sy tydmeting sisteem geanker in die
besonderse samestelling van die Skepping en dit ingeplant in die hemelruim vir
almal om te sien ongeag waar hulle op aarde is.
Die funksie van die
maan as ʼn kalender word uitsonderlik beskryf in beide Psalm 104 vers 19 en Genesis 1 verse 14 tot 15.
Die onveranderde natuur van die maan se funksie word self daarna verwys in ʼn
ander psalm: “Soos die maan sal hy vir ewig vasstaan, en die getuie in die
hemel is getrou.” (Psalm 89 vers 38.)
Net soos dit
hoegenaamd geen sin maak dat Yahuwah die kennis sal toevertrou van Sy sisteem
van tydmeting aan ʼn stukkie papier of selfs ʼn rots van klip, is dit nie die
soortgelyk, en verby alle logika om aan te neem dat Hy die berekeninge van Sy
Heilige Sabbat toevertrou in die bewaring van Sy vyand, Satan. Tog is dit
presies die geval, en in die aangesig van bewyse dat ʼn persoon inteendeel
daarop aandring dat Saterdag die sewende – dag Sabbat is van die Bybel.
Die hedendaagse
“Gregoriaanse” son kalender is ʼn pouslike uitvinding. Dit self vernoem is na
Pous Gregorius XIII! Toe dit op die eerste keer ingestel is , het net drie
lande dit aanvaar, en was hulle almal Katolieke lande. Die ander lande het dit
verwerp om dit Katoliek is.
Tog, is die
Juliaanse kalender niks beter as wat die heidense son kalender is. Alleenlik is die maan – son kalender in staat
vanaf die Skepping om Yah se ware mo’edim, die Hemele se aangewese tye van
aanbidding vas te stel.
Alle tyd is gegrond op beweging. Daar is , en daarom is daar alleenlik vier tipe van kalenders. Alle tydhouding is soorte van die volgende:
Sideries: Sideriese kalenders hou tyd wat gegrond is en wat waargeneem word deur die beweging van die sterre. Die Hindoe kalender gebruik ʼn kombinasie van sideriese en son tydhouding sisteem.
Son: Deur son kalenders, is die jaar gegrond op tyd wat die son neem om terug te keer na dieselfde posisie binne die siklusse van die seisoene, of 365 dae. Die Juliaanse kalender en die Gregoriaanse kalenders is beide voorbeelde van tydhouding volgens die son. Volens ‘son kalender, is daar niks wat weeklikse siklus verbind tot enigiets in die natuur
Maan: ʼn Maan kalender is alleenlik gegrond op die fases van die maan. Omdat die maan – jaar met 354 dae korter is as die 365 dae van die son – jaar, maande op die maan – kalender sweef deur die seisoene. Die kalender wat deur Moslems gebruik word is ʼn maan – kalender, en dit is waarom Ramadan sweef terugwaarts deur die jaar, van een jaar na die ander.
Maan – Son: Maan – son kalenders is die mees elegante en akkurate van alle kalenders wat in gebruik is. Die weeklike siklusse en die maande is gegrond op die beweging van die maan, terwyl die jaar geanker is tot die son. Sodoende, is daar geen seisoene wat swewe met ʼn streng maan – kalender. Die Bybelse kalender is ʼn maan – son kalender.
Opgeteken in
die Hemele
Die waarheid is so
verspreid en begrawe onder die eeue van verkeerdheid en veronderstelling, dit
vereis geduld en sorgvuldige aandag om die besonderhede bymekaar te maak van
die verskeie weggelate “ legkaart gedeeltes” van waarheid. Alhoewel, in die
sterrehemel is daar twee gedeeltes wat sonder twyfel sal help oor die bewys om vas te stel dat Saterdag
nie die Bybelse Sabbat is. Hierdie is die dae van die kruisiging, en die
Internasionale Datumlyn.
Datum van die
Kruisiging
Deur die
tersydestelling van die pret wetenskapfiksie oor die kloof in die “ ruimte –
tyd kontinuum,” van tyd op self, en is dit natuurlik aaneenlopend. Dit is
waarom die meeste hedendaagse mense dit moeilik vind om dit in hulle verstand
dit te bêre, rondom ʼn sisteem van die berekening van tyd waarin die weeklikse
siklus nie aaneenlopend is. Die mense
neem aan dat die hedendaagse weeklikse siklus altyd bestaan het. Daarom, neig
hulle om te dink in terme van ʼn hedendaagse kalender datums, en self deur die
onthou van gebeurtenisse van die geskiedenis.
Neem as voorbeeld,
die slag van Marathon. Die algemene aanvaarde datum is die 12de September, 490,
VHJ. Neem jy kennis van die probleem? In werklikheid is daar verskeie ( nogal
amusante) probleme met daardie datum. Eerstens het die Gregoriaanse kalender
nie bestaan gedurende 490 VHJ. Verder en meer, aldus dat die Juliaanse kalender
ʼn datum bevat het wat genoem was September, is die datum byna 450 jaar voor die
Juliaanse kalender se bestaan, en het nie die een of die ander een bestaan.
Laastens,
“September” het nie bestaan in die Griekse kalender van 490 VHJ. Die Griekse
kalender, soos die kalender van die Israeliete van daardie tyd, was die maan –
son kalender met sommige variasies tussen die verskillende Griekse stad –
state. Die maande in Athene was genoem:
Hekatombion
Metageitnion
Boedromion
Pyanepsion
Maimakterion
Poseidon
Gamelion
Anthesterion
Elaphebolion
Munychion
Thargelion
Skirophorion
ʼn Vroeë Griekse kalender van 1600 n.C.
Neem kennis nie ‘n
enkele “September” onder hulle! So wat beteken dit dat die slag van Marathon
plaasgevind het gedurende die 12de September?
Deur die gebruik
van die hedendaagse datums voordat daardie kalender in werklikheid bestaan het,
dit eintlik ʼn baie nuttige stuk gereedskap is. Dit stel die mense van vandag in
staat om te verstaan, relatief tot die hedendaagse sisteem van tydmeting,
wanneer ʼn gebeurtenis plaasgevind het. Deur agteruit te tel en deur die gebruik van die
hedendaagse kalender datums word dit genoem ʼn proleptiese kalender. ‘n
Proleptiese kalender is eenvoudig ʼn kalender wat die datering sisteem verleng
terugwaarts tot ʼn tyd voor sy werklike instelling. Alhoewel, terwyl dit nuttig,
en belangrik is om te weet wanneer dit gebeur. Gelowiges vandag het probeer om
terugwaarts te tel tot die tyd van Yahushua, “om te bewys” dat Hy gekruisig was
op ʼn Vrydag. Ander het dieselfde gedoen, en probeer om te “bewys,” en was Hy in
werklikheid gekruisig op ʼn Woensdag.
Soos alreeds
vasgestel is, beide ontmoontlik en is dit vir geen ander rede en vir die feit
dat nie een van die twee “Vrydag” of “Woensdag” tot nog toe nie opgeneem is in
die Juliaanse kalender. Gedurende die tyd van Yahushua se lewe op aarde, het
die Juliaanse steeds ʼn week van agt dae gebruik. Daarom, is enige aansprake dat
die Verlosser Sy lewe opgeoffer het op ʼn Vrydag of op ʼn Woensdag en wat gegrond
is op ʼn proleptiese datum, niks meer.
Dit is waar,
alhoewel, dat Yahushua gekruisig was op die sesde dag van die week. Levitikus
23 voorsien aan die datum vir die Pasga: “In die eerste maand, op die
veertiende van die maand, teen die aand, is die Pasga van Yahuwah.” (Levitikus
23 vers 5.) Volgens die maan – son kalender, kom die 14de dag van elke maand
voor op die sesde – dag van die week. Dus, sonder twyfel, het Yahushua gesterf
op die dag voor die sewende – dag Sabbat.
Dit was vir hierdie
besonderse rede, dat die Jode Pilatus gevra het om die bene van die drie manne
wat gekruisig is te breek, sodat hulle gou sal sterf deur versmoring, en kon
hulle begrawe word: “En dat die liggame nie op die Sabbat aan die kruis sou bly
nie, aangesien dit die voorbereiding was – want (die dag van daardie Sabbat was
groot) – het die Jode Pilatus gevra dat hulle bene gebreek en hulle weggeneem
moes word.” (Johannes 19 vers 31.)
Die volgende dag
was die Pasga, en was dit nie alleenlik die sewende – dag Sabbat. Maar was dit
ook die eerste dag van die Fees van die Ongesuurde Brood. “En op die vyftiende
dag van hierdie maand is die fees van ongesuurde brode van Yahuwah; sewe dae
lank moet julle ongesuurde brode eet.” (Levitikus 23 vers 6.) Met ander woorde,
die dag van daardie Sabbat was “groot”.
Baie geleerdes het
geargumenteer oor die jaar van die kruisiging wanneer sou dit plaasgevind,
omdat hulle oor en oor soek na die jaar van die 14de dag van die maan – maand (
die Pasga op die 14de Abib) en wat ooreenstem
met ʼn proleptiese Vrydag in die enigste moontlike jaar vir die kruisiging van
die Verlosser: 31 n.C.31 Hierdie astronomiese feite is, en dit en wat
bewaar is in die hemel, en maklik om te bereken en omdat hulle so voorspelbaar
is.
Yahuwah sal nie
toelaat om die laaste geslag onkundig te laat oor sulke ʼn belangrike sake. Hy
het die beginsel gevestig van die sterrekunde wat ons toelaat om met uiterste
akkuraatheid die bewegings van die maan 2,000 jaar gelede waar te neem! Dit is
hierdie bewegings wat wanneer dit toegepas word tot die maan – son kalender, en
as dit vergelyk word met die hedendaagse week dit sonder enige twyfel bevestig dat
Yahushua, gekruisig was op die sesde – dag van die week volgens die maan, en nie gekruisig was op ʼn Vrydag.
Dit is merkwaardig
omdat dit twee addisionele feite bevestig:
Die antieke Sabbat wat steeds onderhou was ten tye van die
Verlosser kruisiging was nie Saterdag;
Die
dag van Yahushua se opstanding – en die rede wat gegee is vir aanbidding op Sondag – was nie ʼn Sondag gewees.
Hierdie twee feite
alleen maak bekend die fout in die berekening van iemand se aanbidding dae deur
die gebruik van die hedendaagse son kalender. Saterdag is nie die ware antieke
Sabbat van die Bybel, en Sondag is nie die
dag van Yahushua se opstanding, en daarom nie ʼn dag waarop iemand moet aanbid
in besonders tot eer van die opstanding.
Die
Internasionale Datumlyn
Die Internasionale
Datumlyn is een van die mees opsigtelike, en mees amusante bewyse dat die
hedendaagse kalender nie gebruik kan word vir die bevestiging van die Bybelse
Sabbat. Dit is ʼn menslike uitvinding.
Dit is suiwer arbitrêr, en was dit verskeie kere verander
vir geen ander rede as vir gerief.
Die Nasionale
Oseaniese en Atmosferiese Administrasie van die Verenigde State se Departement
van handel erken dat dit ʼn suiwer arbitrêr natuur is van die Internasionale
Datumlyn, en verklaar:
Die
Internasionale Datumlyn, is vasgestel gedurende 1884, en gaan deur die midde
van die Stille Oseaan en rofweg volg dit
ʼn 180 grademeridiaan ʼn noord
– suid lyn op aarde. Dit is aangebring halfpad rondom die wêreld van die
primêre meridiaan – tot nul grade lengte wat bevestig is by Greenwich,
Engeland, gedurende 1852.
Die
Internasionale Datumlyn funksioneer as ʼn “lyn van afbakening” wat twee opeenvolgende kalender datums skei. Wanneer
die datumlyn oorgesteek word, jy ʼn reisiger van alle soorte van tyd word! Steek
dit oor na die weste, is dit een dag
later; en as jy dit oorsteek as jy teruggaan “gaan jy terug in tyd.”
Ten spyte van sy naam, het die
Internasionale Datumlyn geen wettige internasionale status, en lande is vry om
te kies watter datums hulle wil onderhou. Terwyl die
datumlyn in die algemeen noord loop tot die suide van pool tot pool, volg dit ʼn
slingerpad rondom politieke grense soos oostelike Rusland en Alaska se
Aleoetiese Eilande.32
Die mees oostelike
gedeelte van Rusland is in werklikheid verder oos as die meeste westelike
gedeeltes van Alaska! ʼn Kort blik na die kaart van die Internasionale Datumlyn
wys hoe arbitrêr dit is.
ʼn Wêreldkaart wat die slingerpad aandui van die Internasionale Datumlyn op sy pad regoor die Stille Oseaan.
Meer onlangs, was
die Internasionale Datumlyn verander gedurende 2012.
Dit het ʼn probleem veroorsaak vir Saterdag – Sabbat onderhoudende Christene van
Samoa. Moet hulle aanbid op die nuwe sewende – dag Sabbat? Of moet hulle kleef
aan die oue, wat beteken het dat, hulle nou aanbid op Sondag?
Die Internasionale Datumlyn
is ʼn denkbeeldige, en is dit algeheel arbitrêr. Dit is lagwekkend om aan te
neem dat Yahuwah sou toelaat om iets so belangrik as Sy Sabbat, om afhanklik te
wees tot iets so veranderlik as die hedendaagse kalender, wat deur een enkele
stem verander kan word.
Die mensgemaakte
Internasionale Datumlyn is alleenlik
nodig as jy die Sabbat gaan bereken deur die pouslike Gregoriaanse kalender.
Alhoewel, as jy die maan gebruik om die begin van die maande te bevestig, en
aldus die Sabbat, is so ʼn kunsmatige hulpmiddel nie nodig. Die maan was geskep vir die bevestiging van
die seisoene (mo’edim). Dit is
akkuraat ongeag waar jy woon.
Alleenlik Net
Een Ware Sabbat
Pseudosiëse – godsdienste, is soos die pseudosiëse –
wetenskap. Dit is vals, ʼn vermomming van bedrog as die waarheid. In die
pseudosiëse – wetenskap sowel as in die pseudosiëse – godsdiens, dit ʼn
veronderstelling is wat gegrond is op ʼn veronderstelling, en dan deur pogings
wat bestee is om hierdie veronderstelling te bewys, eerder as om by die
waarheid te kom. Alhoewel hierdie veronderstelling verkeerd is, en daar geen
waarde van “bewys” is, kan verkeerdheid nie verander word in die waarheid.
Soortgelyk, is die
lang tradisie van wat Saterdag noem as die “Sabbat,” en dit nie die Sabbat
maak. Die feit dat die hedendaagse Jode aanbid op Saterdag bewys niks meer as
wat hulle geleerdes alreeds erken het: hulle nie meer langer aanbid volgens die
Bybelse kalender.
Die feite van die
argeologie, die Skrif, en sterrekunde demonstreer die waarheid: die
oorspronklike Sabbat van die Bybel was bereken deur die maan – son kalender,
wat gegrond is op die bewegings van die maan. Dit beteken dat Saterdag nie die
“Sabbat van Yahuwah jou Eloah“is. (Exodus 20 vers 10.) Dit beteken ook dat
Sondag nie die dag is van Yahushua se opstanding is. Beide is namaaksels van
die dae van aanbidding, wat gevestig is deur Satan in order om die wederegtelik
die aanbidding op te eis wat verskuldig is Yahuwah alleenlik.
Alhoewel, hierdie
feite steeds nooit enigeen sal oortuig wat nie wil erken wat die waarheid is,
omdat dit ongerieflik is. Abraham Lincoln het op ʼn keer waargeneem: “Wanneer ʼn
man wat eerlik is en verkeerdelik die waarheid hoor, sal hy of dit daar laat of
ophou om eerlik te wees.” WLC doen ʼn beroep op jou stel alle veronderstellings
tersyde en gekoesterde vooroordeel. Stel die waarheid eerste en volg die Lam
waar ook al Hy gaan.
Die keuse is joune.
Met die feite voor jou uitgesprei, wat sal jy besluit? Ter afsluiting die
woorde van Dr. Martin Luther King, junior, en is dit streng gepas: “Lafaards
vrae die vraag: is dit veilig? Dienstigheid vra die vraag: is dit verstandig?
Leegheid vra die vraag is dit gewild? Die gewete vra die vraag: is dit reg? Dan
kom daar ʼn tyd wanneer iemand die standpunt moet inneem dat nie een veilig is,
of verstandig, en ook nie gewild, maar iemand moet dit aanneem omdat dit reg
is.”
2. “Sommige geleerdes vertel
daar haar naam Friig was; ander vertel dat dit Freya was; ander sê Frigg en
Freya was twee aparte godinne. Wat ook al haar naam was, was sy dikwels verbind
met Venus die Romeinse godin van liefde, skoonheid en vrugbaarheid. ‘Vrydag’ is
afgelei van die Ou Engels ‘Frigedaeg’”
14.The
Universal Jewish Encyclopedia, “Calendar,” p. 631.
15. “Calendar,” The Jewish Encyclopedia, nadruk voorsien.
16. “The Jewish Calendar and Holidays (incl.
Sabbath)”: The Jewish Calendar; Changing the Calendar, http://www.torah.org, nadruk voorsien
17. Heinrich Graetz, History of the Jews, Vol. II, pp. 563-564, nadruk voorsien.
18. David Sidersky, Astronomical Origin of Jewish Chronology, Paris, 1913, p. 651, nadruk
voorsien
19. Grace Amadon, “Report of Committee on
Historical Basis, Involvement, and Validity of the October 22, 1844, Position”,
Part V, Sec. B, pp. 17-18, nadruk voorsien; Box 7, Folder 1, Grace Amadon
Collection, Center for Adventist Research, Andrews University, Berrien Springs,
Michigan.
20.Ibid.
21. Januarie, 1883
22. Februarie, 1914
23. To listen to a transcript, click here.
24.Mo’ed (#4150),The Key Word Study Bible, King James
Version, “Lexical Aids to the Old Testament.”
25.Nelson’s
Illustrated Bible Dictionary, Thomas Nelson Publishers, 1986, nadruk
voorsien.
26. Dit is bo en behalwe
hierdie artikel se oorsig om te verduidelik in die besonderhede hoe die Bybelse
kalender werk. Vir meer inligting, kliek hier en hier.
27. Vir ʼn gedetailleerde en ʼn diepte studie oor hierdie onderwerp, sien: Weekly Sabbath Days Are Determined By The Moon by Arnold Bowen and Matthew Janzen.
28. eLaine Vornholt & Laura Lee
Vornholt-Jones, The Great Calendar
Controversy, p. 87, oorspronklike
nadruk.
29. Odom, op cit., p. 157.
30.Calendar
Fraud, op cit. p. 44.
31. Vir ‘n gedetaileerde verduideliking oor waarom
31 n.C. die enigste moontlike jaar vir die kruisiging se datum, lees:
`n Noukerige ondersoek van die Internasionale Datum Lyn bewys onweerlegbaar dat die moderne weeklikse siklus nie aaneenlopend sonder onderbreking sedert die Skepping gesirkuleer het nie. Om anders te dink is om voor tradisie en veronderstelling te swig – tot uitsluitsel van die bewyse.
Wat is die Internasionale Datum
Lyn?
Die Internasionale Datum lyn is `n denkbeeldige lyn wat deur die middel
van die Stille Oseaan loop. Dit was amptelik1 gestig in 1884 tydens
die Internasionale Meridiaanse Konferensie te Washington, D.C. vir die uitsluitlike
doel vir uitkenning van die dae op die Gregoriaanse
kalender.
Die Internasionale Datum Lyn funksioneer as `n “skeidslyn” wat twee
opeenvolgende kalender datums skei. Wanneer jy die datum lyn oorsteek, word jy
`n tipe van `n tyd reisiger! Steek jy die weste oor is dit een dag later, keer
terug dan het jy “in tyd teruggegaan.”2
Vir die grootste deel, volg die Datum Lyn die 180o meridiaan,
wat aan die teenoorgestelde kant van die Greenwich meridiaan (Hoof Meridiaan)
in London, Engeland, lê.3 Hierdie lyn is ver van reguit af, omdat
daar verskeie kronkelende afwykings is om die politieke en ekonomiese
affiliasies van nabygeleë areas te akkommodeer. Die ligging uitgekies vir die
Internasionale Datum Lyn is willekeurig; die lokaliteit daarvan is `n saak van
gerieflikheid en het geen verbintenis hoegenaamd aan enigiets in die natuur
nie.
180 grade was oor besluit [vir die Internasionale Datum Lyn] omdat dit meestal
loop deur die wye oseean in die sentrale Stille Oseean, wat sigsag om nabygeleë
nasies op hul eie dag en datum te hou. Dus was die keuse van 180 grade
willekeurig, maar dit het die IDL deesdae in gebruik ingestel. 4
Die Internasionale Datum Lyn kan enige plek wees . . . Maar dit is die gerieflikste
om 180o weg van die gedefinieerde meridiaan te wees wat deur die
Greenwich, Engeland gaan. Dit is ook
gunstig dat hierdie area veral bedek is deur `n leë oseaan. Maar, daar was
altyd sigsags lyne vir toelating van plaaslike besonderhede.5
“Die 180o meridiaan was geselekteer as die Internasionale Datum Lyn omdat dit meestal loop deur `n yl bewoonde Sentrale Stille Oseaan. Dit was daarop besluit tydens die Internasionale Meridiaanse Konferensie in 1884, te Washington, D.C. waar 26 lande verteenwoordig was. (https://www.timeanddate.com/time/dateline.html, herstel op 20 Mei 2017.)
Internasionale Datum Lyn (IDL)
Opsomming:
Die IDL is denkbeeldig.
Die IDL was uitgedink deur `n kommitee
van manne in Washington, D.C. in 1884.
Die ligging van die IDL is willekeurig
en het geen verbintenis aan enigiets in die natuur nie.
Omdat die IDL willekeurig is, is dit
beweeglik. (Dit was verskeie kere verskuif weens politieke/ekonomiese gerief.
Ons sal later meer daarop uitwy.)
Wat is die Luni-Solar Datum Lyn?
Die Luni-Solar Datum Lyn is die skeidslyn vasgestel op aarde deur die
son en die maan tydens die luni-solar konjunksie.6 Hierdie verskynsel vind aan die begin van elke
maansiklus plaas en is baie voorspelbaar. Anders as die mensgemaakte Datum Lyn,
is die Luni-Solar Datum lyn nie willekeurig nie, maar, is dit gebaseer op die
bewegings van die hemel se liggamme, nes Yahuwah bedoel het.
En Elohim het gesê: Laat daar ligte wees aan die uitspansel van die
hemel, om skeiding te maak tussen die dag en die nag; en laat hulle dien as
tekens sowel vir vaste tye [aanbiddings tye7], asook vir dae sowel
as jare. (Genesis 1:14)
Neem notisie Elohim het nie gesê nie …
“En Elohim het gesê, Laat `n komitee van mense (omtrent 6,000 jaar van nou af) `n denkbeeldige lyn volgens hulle diskresie ontwerp om die dag te skei van die nag; en laat dit wees vir tekens, en vir tye [aanbiddingstye], en vir dae sowel as jare.”
Wat die Luni-Solar Datum Lyn so merkwaardig maak is dat dit ons toelaat
om tussen kalender datums te onderskei sonder die mens se uitvindsels (bv, die
Internasionale Datum Lyn). 8 Wanneer ons Nuwe Maan Dag bereken nes
dit begin teen dagbreek na die luni-solar konjunksie, word die ganse wêreld verenig in
die onderhouding van nie net die feeste en Sabbatte alleen nie, maar elke dag. Dit wil sê dat elkeen op aarde begin hul dag
binne dieselfde 24–uur periode.
Hoe die Luni-Solar Datum Lyn Werk
Die eerste dagbreek ná die luni-solar konjunksie merk die begin van die
datum lyn af. Dagbreek beweeg dan vorentoe vanaf daardie punt wat daarmee saam,
Nuwe Maan Dag aan die wêreld bring. Dan volg ses werksdae, en dan die sewende-dag
Sabbat (Lunar Sabbat). Alhoewel Yahuwah se datum lyn, wat ook Sy “dagbreek lyn,” genoem word,
geografies verander van een maansomwenteling tot die volgende, wat Nuwe Maan
Dag begin teen dagbreek na die konjunksie, verseker dat elkeen op aarde hulle
dag binne dieselfde 24 uur periode het. Gevolglik is daar geen behoefte wat
ookal vir die mens-gemaakte valse IDL nie.
Was die Vader se fees dae nooit vergeet en Sy kalender nooit laat staan
nie, sou daar geen rede gewees het om `n mens-gemaakte IDL uit te dink
nie.
Hoe vergelyk die Internasionale
Datum Lyn met die Luni-Solar Datum Lyn?
(1a)
Is die Internasionale Datum Lyn gebaseer op sigbare verskynsels?
Nee. Die IDL is 100% denkbeeldig en willekeurig.
(1b)
Is die Luni-Solar Datum Lyn gebaseer op sigbare verskynsels?
Ja. Dit is gebaseer op die bewegings van die hemel liggame (in verband
met Gen. 1:14).
(2a)
Kan die Internasionale Datum Lyn deur die mens beweeg word?
Ja. Die mens het die IDL verskeie kere vir politieke/ekonomiese gerief
verskuif.
(2a)
Kan die Luni-Solar Datum Lyn deur die mens beweeg word?
Nee. Omdat die Luni-Solar Datum Lyn vasgestel is deur die hemel liggame,
is dit buite die bereik van die mens. Die Luni-Solar Datum Lyn is onder die
direkte toesig van Vader Yahuwah, het
deur wysheid die aarde gegrond deur
verstand die hemele vasgestel. (Spreuke 3:19)
(3a)
Wie het die Internasinale Datum Lyn geskep?
Die IDL was uitgedink deur `n komitee van manne in Washigton, D.C.
(3b)
Wie het die Luni-Solar Datum Lyn geskep?
Die Luni-Solar Datum Lyn was vasgestel deur Yahuwah. Dit is ingestel aan
die begin van elke maansomwenteling deur die bewegings van die hemel liggame
(in ooreenstemming met Gen. 1:14).
(4a)
Wanneer was die Internasionale Datum Lyn ingestel?
Die IDL was in 1884 ingestel.
(4b)
Wanneer was die Luni-Solar Datum Lyn ingestel?
Die Luni-Solar Datum Lyn was tydens die Skepping ingestel met die
verondening van die son en maan.
Watter datum
lyn dink jy dra die Hemel se goedkeuring weg?
Internasionale Datum Lyn
Luni-Solar Datum Lyn
Denkbeeldig & Willekeurig
Werklik; dit is objektiewelik vasgestel deur die sigbare verskynsels in die hemele.
Kan deur die mens beweeg word (Die IDL was verskeie kere om politieke/ekonomiese gerief verskuif.)
Kan nie deur die mens beweeg word nie (Omdat die Luni-Solar Datum Lyn deur die hemel liggame vasgestel is, buite die bereik van die mens.) Die Luni-Solar Datum Lyn is onder die direkte toesig van Vader Yahuwah.)
Listige plan deur `n komitee van manne byeen in Washington, D.C.
Deur die Skepper verorden (Die Luni-Solar Datum Lyn is tydens die begin van elke maansomwenteling deur die beweging van die hemel liggamme vasgestel, volgens Gen. 1:14.)
In 1884 ingestel
Ingestel tydens die Skepping
Ontwaking …
Deesdae, word baie wakker ten
opsigte van die halwe-waarhede en blatante leuens wat binne-in die gestigte
kerke verkondig word en keer terug na die verbond torah. Hulle word verlig
aangaande die ewige karakter van Yahuwah se feesdae en is ywerig besig om `n terugkeer na heilige leefwyse
te bevorder en om alles wat Yahuwah beveel het, te onderhou. Wat dikwels
misgekyk word, is dat die kalender wat gebruik word om die feesdae te bereken onherstelbaar paganisties is. Nie
net dit nie, maar, dit is onverbiddelik afhanklik van die Internasionale Datum
Lyn. Dit is `n groot probleem vir hulle wie bely dat hulle vashou aan die
Skrifte alleen. Om ywerig sola scriptura9 uit te
roep, maar Yahuwah se feesdae ondergeskik te maak aan die mens-gemaakte
Internasionale Datum Lyn, is uitermate
onverenigbaar. Staan `n bietjie stil en dink hieroor na. Hoe kan die Sabbat en
die jaarlikse feeste afhanklik wees van `n 130 jarige mens-gemaakte uitvindsel?
Om ywerig sola scriptura uit te roep, terwyl die fees tye van Yahuwah ondergeskik gemaak word aan die mens-gemaakte Internasionale Datum Lyn is uitermate onverenigbaar.
SDAs & die Internasionale
Datum Lyn: Kognitiewe Wanklank op sy Beste
Die Sewende-dag Adventiste Kerk was geseën met `n magdom van Geestelike
waarheid. Een area, in besonder, is hulle erkenning van die ontsagtlike
belangrikheid om die Sabbdat dag heilig te hou. Maar, bejammerenswaardig, SDAs
het weergaloos die volheid van die drie engele boodskap en die toenemende lig
oor Bybelse kalendasie verwerp. Gevolglik kleef hulle steeds blindelings aan
die wankelrige teologie van die verheffing van die Pouslike Gregoriaanse
Saterdag (soos vasgestel deur die mens-gemaakte IDL) terwyl hulle bely dat die
Skrifte hul hoof maatreël van geloof en plig is.
`n Dieper Kykie in SDA Teologie
Indien jy `n SDA is, versoek ons jou nederig om te stop en vir `n oomblik daaroor na te dink: Indien die finale stryd eenvoudig net sal wees tussen Saterdag en Sondag, hoe is dit moontlik dat die enigste verskil tussen hierdie twee dae `n denkbeeldige lyn uitgedink in 1884 deur `n komitee van manne in Washington D.C. kan wees?
Sewende-dag Adventiste erken geesdriftig dat Saterdag die Bybelse Sabbat
(“die seël van Yah”) is en dat Sondag (die “merk van die dier”) is, nogtans ignoreer hulle die feit dat dit die mens-gemaakte datum lynalleen is wat die twee dae skei.
Hulle erken die belangrikheid van die onderhouding van die Sabbat en die ernstige dwaalleer van die
verheerliking van die paganistiese son-dag, tog het hulle geen probleem om die
mens toe te laat om vas te stel wanneer die sewende dag eindig en die volgende
dag begin (via die Internasionale Datum Lyn) nie. Dit maak geen sin nie. Die
enigste verskil tussen die “Seël van Yah” en die “Merk van die Dier” in die SDA
teologie is die mens-gemaakte datum
lyn. Indien u `n SDA is, versoek ons u nederig om stil te staan en vir `n
oomblik hieroor na te dink: As die finale konflik so eenvoudig sou wees as
Saterdag versus Sondag, hoe is dit moontlik dat die enigste verskil tussen
hierdie twee dae `n denkbeeldige lyn deur `n komitee van manne in Washington
D.C. uitgedink is? En indien Saterdag die antieke Sabbat van die Skrifte is,
waarom is dit uitsluitlik beheer deur `n 1884 uitvindsel?
Aan die Beweeg
Die Internasionale Datum Lyn was verskeie kere vir geriefliksheidhalwe
verskuif sedert die bestaan daarvan. Nie net dit nie, maar selfs die
nie-amptelike10 mens-gemaakte lyn wat die IDL voorafgegaan het, was
ten minste op twee geleenthede verskuif.
Die koers van `n mens-gemaakte datum lyn na die Alaska aanpassing van 1867, maar vernalatiging van die Fillipynse aanpassing van 1844/45, soos gepubliseer in die 4de uitgawe (1885-90) van Meyers Konversationslexikons (lengtelyne word bereken vanaf die meridiane van Ferro en Paris) Bron: https://www.staff.science.uu.nl/~gent0113/idl/idl_philippines.htm
Die Fillipyne: In 1884, het die Fillipyne (saammet die Marion Eilande, Guam, en die
Caroline Eilande) Dinsdag, 31 Desember van haar kalender verwyder, wat die
denkbeeldige datumlyn na die ooste verskuif het. Wat dan voorheen as Vrydag
herken was, het Saterdag geword, en wat voorheen as Saterdag bekend was, het
Sondag geword. SDAs in die Fillipyne het hierdie raaisel heeltemal
verontagsaam, maar, deur op die nuwe Saterdag te aanbid en daarop trots te spog,
“Ons Sabbat is die Sabbat van die Nuwe Testament Sabbat.” 11 SDA
teologie voer deur versuim aan dat diegene wie aanbid wat voorheen Saterdag was
(die nuwe Sondag) in gevaar verkeer om die “merk van die dier” te ontvang. Dit
is beide onlogies en onkonsekwent. Hoe kan `n openhartige soeker na waarheid
voortgaan om vas te hou aan `n teenstrydige leerstelling van `n aaneenlopende weeklikse siklus in die aangesig van soveel duidelike bewyse teen die teenstrydigheid?
Alaska: Toe die Verenigde State, Alaska
van Rusland in 1867 oorkoop, was die mens-gemaakte lyn verskuif na die weste.
Gevolglik het Alaska twee Vrydae in `n ry onderhou.
Onder die aanvoering van VSA Staats sekretaris William Seward, het die
Verenigde State Senaat die aankoop van Alaska van Rusland vir $7,200,000 op
April 9, 1867 goedgekeur, en die Verenigde State vlag was op 18 Oktober van dieselfde jaar (nou Alaska Dag genoem), gehys. Toevallig met die eienaarskap
verandering, het die de facto Internasionale Datum Lyn weswaarts verskuif, en
Alaska het van die Juliaanse kalender na die Gregoriaanse kalender beweeg.
Daarom, vir inwoners, was Vrydag, 6 Oktober 1867, gevolg deur Vrydag, 18
Oktober 1867; twee Vrydae in `n ry jeens die datum lyn verskuiwing.12
Dit beteken
dat wat voorheen as Saterdag erken was, Vrydag geword het, en wat voorheen
erken was as Sondag, Saterdag geword het. Dink hieroor na; Saterdag
Sabbatariërs in Alaska aanbid deesdae op wat Sondag was net 150 jaar gelede.
Weereens, is die verwikkelinge in die SDA Kerk enorm omdat hulle teologie
daarop aandring dat diegene wie voortgaan met Sondag aanbidding uiteindelik die
merk van die dier sal ontvang. Hoe kan
dit wees, as net 150 jaar gelede, hulle dag van aanbidding (Saterdag) Sondag
was? Integriteit vereis dat Yahuwah se getroues die erge valsheid erken omHemelse hemel se
heilige daeondergeskik te maak aan `n mens-gemaakte datum lyn.
Samoa Eiland en Tokelau: In 1892, was
die IDL na die weste van die Samoaanse Eilande verskuif. Dit was reggekry deur
Maandag, 4 Julie vir twee agtereenvolgende dae in die eiland te hou. 119 jaar
later, in 2011, het Samoa die IDL teruggeskuif na die ooste deur Vrydag, 30 Desember
van haar kalender te verwyder. Tokelau,`n nabygeleë eiland behorende aan Nieu
Seeland, het ook die verandering gemaak. Deesdae gaan die IDL tussen die
eilande van Samoa en Amerikaanse Samoa deur.
Die meerderheid van die SDAs in Samoa aanbid nou op die nuwe Sondag
omdat, sê hulle, die aaneenlopende weeklikse siklus is dit wat saak maak. Maar,
hulle ignoreer die feit dat die 2011 verstelling was slegs om Samoa terug te
bring na die kalender week wat dit voor 1892 onderhou het. Dit is uitermate
onsin en maak weereens die valsheid duidelik wat daarop aanspraak maak dat die
moderne week aaneenlopend sonder onderbreking sedert die Skepping, gesirkuleer
het.
Kwajalein Atoll: In 1993 het
Kwajalein (een van die Marshall-eilande) Saterdag, Augustus 21 van die kalender
verwyder, wat veroorsaak het dat die IDL na die ooste beweeg. Dit het Kwajalein
in harmonie gebring met die ander eilande wat, tot op daardie stadium, op `n
ander datum was.
Oostelike Kiribati: In 1995 het Kiribati die IDL na die ooste beweeg oor “administratiewe gerieflikheid.”13
(Voor dit was die Republiek van Kiribati verdeel deur die datum lyn.)
Moderne “Jode” Erken `n Probleem
Binne-in hedendaagse Judaïsme is daar vier hoof opinies14 aangaande
die ligging waar die datum lyn moet wees:
900 Oos van Jerusalem
1800 Oos van Jerusalem
Midde Stille Oseean: Wat baie lyk na
die Internasionale Datum Lyn
Daar is Geen Spesifieke Datum Lyn (opgemerk
deur die plaaslikes nie)
Alhoewel geen opregte soeker na waarheid na die Ashkenazi “Jode” moet opsien vir enigiets nie, is
die feit dat daar enige debat hoegenaamd onder die self-aangestelde rabbi`s is,
`n aanduiding van `n groter probleem.
Die Patriarge en Profete
Hoe het die Patriarge en die Profete dan tyd gehou? Moet ons glo dat die
antediluviaanse manne van Yah en die post-vloed patriarge/profete `n sigsags
denkbeeldige datum lyn in die middel van wat nou die Stille oseaan is gebruik
het, om vas te stel wanneer die Sabbatte en feesdae moet arriveer? Dit is
werklik absurd. Ons sê weer, die moderne datum lyn was geskep in 1884 deur
nietige manne vir die doel van wêreld handel.
Noag se Geslag
Dink vir `n oomblik hieroor na: Toe Noag se familie begin groei en die
aarde vul na die vloed, het sommige oos gereis en sommige na die weste.
Uiteindelik sou die twee groepe mekaar ontmoet aan die anderkant van die
wêreld. Bepeins nou dit: Indien Noag se nasate `n aaneenlopende weeklikse
siklus onderhou het, sou hulle een kalender datum uitmekaar wees wanneer hulle
aan die anderkant ontmoet (bv. een groep sal die sesde dag onderhou, terwyl die
ander groep die sewende dag vier). Die rede hiervoor is dat diegene wie
ooswaarts in die rigting van die opkomende son reis (wat hulle dae vroeër begin
met elke oostelike beweging), terwyl hulle wie weswaarts gereis het, na die
ondergaande son gereis het (wat hulle dae later begin met elke weswaartse
beweging). Dus, wanneer die twee groepe aan die anderkant van die wêreld
ontmoet, sal diegene wie oos gereis het een dag voor diegene wees wie wes
gereis het. Wie se kalender sou dan reg wees? Die antwoord: As hulle `n
aaneenlopende weeklikse siklus onderhou het, sou beide reg wees, wat nie moontlik is nie. Weereens demonstreer
dit die valsheid van `n aaneenlopende weeklikse siklus.
Vraag: Indien hierdie manne en vroue van ouds van Yahuwah nie die moderne
vervalsde datum lyn gebruik het om tyd te bepaal nie, wat het hulle gebruik?
En Elohim
het gesê: Laat daar ligte wees aan die uitspansel van die hemel, om skeiding te
maak tussen die dag en die nag; en laat hulle dien vir vaste tye, asook vir dae
sowel as jare. (Genesis 1:14)
Antwoord: Hulle het die Luni-Solar Datum Lyn gebruik, wat ingestel is tydens elke
maansomwenteling deur die “ligte in die uitspansel van die hemel.” Indien die sondige
mens nie die Hemelse Kalender versaak en Yahuwah se feesdae vernalatig het nie,
sou die vervalste datum lyn nooit nodig gewees het nie. Die mens-gemaakte IDL
is die gevolg van openlike rebellie teen die Hemel.
Uitdaging vir alle Saterdag
Sabbatariërs (onderwysers en pastore ingesluit):
Vraag:Hoe kan jy beginselgetrou `n Saterdag Sabbat
vier sonder om die mens-gemaakte Internasionale Datum Lyn te gebruik?
Antwoord: Jy kan nie. Dit is onweerlegbaar onmoontlik
om die Rooms Katolieke Gregoriaanse Kalender te gebruik sonder om ook die
mens-gemaakte datum lyn te gebruik – want dit is die einste lyn wat jou sê
wanneer om oor te gaan van een dag na
die volgende; dit is hierdie einste lyn wat jou vertel watter dae as heilig
gereken word, en watter dae as gewoon gereken word. Dit maak dalk geen verskil
aan die erkende Sondag-houdende kerke wat wetteloosheid leer nie, maar aan
diegene wie ywerig is oor die dinge van Yahuwah en wie die ewige waarde van Sy
Sabbatte en feesdae erken, maak dit elke verskil in die wêreld!
Indien ons die Vader sonder kompromie moet dien, moet ons Sy Woord alleen toelaat om onderskeid vir ons te
tref tussen dit wat heilig is en dit wat algemeen is. Dit wil sê dat ons die
Hemelse kalender en Hemel se datum lyn moet gebruik om vas te stel wanneer die
Sabbatte en feestye arriveer, nie die mens se vervalste datum lyn wat sy weg
sigsags regdeur die Stille Oseaan vir die laaste 130 jaar nie.
Vra Vrae
Indien jy `n Saterdag Sabbatariër is, vra jou pastoor, “Hoe kan ons voortdurend `n Saterdag Sabbat vier sonder die gebruik van die 130 jarige mens-gemaakte Internasionale Datum Lyn?” Indien hy eerlik is, sal hy moet erken dat dit onmoontlik is. Die wêreld kan eenvoudig maar net nie verenig wees in die onderhouding van `n Gregoriaanse dag/datum sonder die gebruik van die Internasionale Datum Lyn nie. Die vraag wat dan logies volg is, “Hoe kan Saterdag die Hemel se verordende sewende-dag Sabbat wees?” Daar is eenvoudig maar net nie enige manier rondom dit nie; as die dag saak maak, dan maak die manier waarop die dag bereken word, ook saak. Jy kan nie jou brood aan albei kante gebotter hê nie, bv. jy kan nie sê dat die sewende-dag Sabbat van allerbelang vir die Vader in die Hemel is, terwyl jy ook sê dat dit vir die wêreld se manne aanvaarbaar is om vas te stel wanneer die sewende-dag Sabbat begin en eindig (volgens die Internasionale Datum Lyn) nie.
Omhels Waarheid
Nou dat jou oë geopen is vir die bedrog van die moderne kalender, wat
gaan jy doen? Sal jy onmiddelik gehoorsaam en begin om Hemel se kalender te
studeer/onderhou? of sal jy hardnekkig jou ore toedruk, jou oë sluit, en jou
rug draai op die lig? Sal jy jou kruis opneem en die Lam volg waar Hy ookal
gaan? of sal jy wegskram van die uitnodiging en terugkeer na die selfvoldaanheid
en duisternis waaruit jy geroep is? Dit is ons gebed dat jy die die gees van Laodisea sal
afskud en vlug uit Babilon terwyl daar nog tyd is.
Moet asseblief nie die fout maak om te glo dat daar veiligheid in
getalle is nie. Jou pastoor mag besluit om in duisternis te bly. Jou kerk
familie mag die gemak van die kerkbanke verkies bo die ongemak van die opneem
van die kruis. Elkeen wie jy ken mag die laatreëns en die toenemende lig van die
Vader se kalender verwerp. Maar dit verskoon jou nie van jou
verantwoordelikheid om die waarheid aan te neem nie. Yahuwah het dit aan jou bekend gemaak. Ongekende seëninge
wag op diegene wie vertrou en gehoorsaam.
Terwyl die pad van die regverdiges is soos die lig van die môreglans,
wat al helderder word tot die volle dag toe. (Spreuke 4:18)
1 Die Internasionale Datum Lyn was nie
amptelik ingestel tot die 1880`s nie, maar die behoefte van só `n lyn op Aarde
om die dag vas te stel was sonder weerga vasgestel deur Magelaan se
bemanning wie, vanaf 1519 tot 1521, die
eerstes was wat rondom die wêreld gevaar het.” (Peterson, James F., Sack,
Dorthy., Gabler, Robert E.. “Physical Geography.” 11de uitg. Cengage
Learning, Feb. 4, 2016. Education. 672 pp. p. 34. http://tinyurl.com/kps2efn, herstel op 11 Mei, 2017.)
3 Die Greenwich meridiaan (Prime Meridiaan) was in 1851 deur Sir George Biddel
Airy, `n Engelse wiskundige en astronoom ingestel. Dit is die Greenwich
Meridiaan wat deesdae die Gekoördineerde Universele Tyd (UTC) bepaal. Deur die
Greenwich te selekteer as die anker vir tydhouding “was willekeurig. Dit was
meer gebaseer op nasionale trots en gerief.” (http://www.livescience.com/44292-international-date-line-explained.html, herstel op 29 April, 2017.)
6 Die son, as gevolg van sy geringe
vinniger beweging, trek voor die maan weg met omtrent 12.20 elke
dag. Gevolglik gaan dit só ver voor die maan dat dit rondom dit wentel en dit
weer verbysteek na omtrent 29.5 dae (12.20 x 29.5 = 360 = `n volle
sirkel). Die luni-solar konjunksie is die presiese oomblik in tyd wanneer die
son weer in lyn met die maan is
(dieselfde hemelse lengtegraad) voordat dit weereens voor die maan beweeg met
die begin van die volgende maansomwenteling.
Die tyd van konjunksie word dikwels die astonomiese “nuwe maan” genoem.”
7 Die woord vertaal as “tye” in Genesis
1:14 is mo’ed. “Mo’ed word in `n breë sin gebruik vir alle godsdienstige byeenkomste.
Dit was nou geassosieer met die tabernakel homself. … [Yahuwah] het Israel op
spesifieke tye daar ontmoet vir die doel om Sy wil bekend te maak. Dit is `n
algemene term vir die aanbiddings byeenkomste van …[Yahuwah] se volk.” (“Lexical
Aids to the Old Testament,” Hebrew-Greek Key Word Study Bible, bl. 1626.)
8 Hoewel ons moderne tegnologie gebruik
om vas te stel presies wanneer die konjunksie sal plaasvind, gebruik ons nie
die mens-gemaakte datum lyn nie; ons gebruik eerder die hemel liggame alleen om
tyd te bereken, nes ons in Genesis 1:14 aangeraai word. Die manne van ouds was baie skrander en in harmonie met
die hemele as wat ons deesdae is. Dit word bewys deur die ontelbare strukture
reg rondom die wêreld wat met akkuraatheid eklipse, eweninge, sonstilstande
ens, kan voorspel. Daarom kon hulle hemelse verskynsels met akkuraatheid
voorspel sonder die gebruik van moderne geriewe.
9Sola
Scriptura was die slagspreuk van die Protestantse Hervorming. Dit is `n
Latynse frase, wat beteken “Skrifte alleen.”
10 Die behoefte aan `n kalender
verandering was gewild gemaak deur die 13de eeuse geograwe wie verwonderd was
hoe `n reisiger om die wêreld “paradoksaal” `n datum win of verloor volgens sy
rigting waarin hy reis. . . . Verskeie
pouse en keisers het daarna kalender datum lyne volgens hul behoeftes bepaal.” (The Jerusalem Post [klem voorsien], http://www.jpost.com/Jewish-World/Judaism/Ask-the-Rabbi-A-matter-of-time-167236, herstel op 18 Mei 2017.)
Toenemende lig in die onlangse jare het bekendgemaak dat die Bybelse dag – en ook die Sabbat begin op die manier, en is dit met sonsopkoms. Die chronologie wat die gebeure van Yahushua se dood en begrafnis omhul is die onweerlegbare bewys dat die Jode ten tye van Yahushua dood steeds die Sabbat onderhou het met die begin van sonsopkoms.
Het jy al gehoor
van coup de
grâce? Joernaliste lewer so af en toe verslag oor ʼn coup d’état (staatsgreep) in een of ander politieke kookpot. Maar
ʼn coup de grâce is verskillend. ʼn Coup de grâce is ʼn vinnige tref om te dood.
Dit het begin in
die verlede toe daar oor medisynes wat op slagveld toegedien is, daar baie is
gelaat was om oor na te dink. Die grondslag van ʼn coup de grâce was genadedood,
waarmee oënskynlik ʼn sterwende kameraad gedood sou word so gou as moontlik, en
sonder pyn. Hierdie aanhaling word ook vandag gebruik, en beteken dit: “ ʼn
Handeling of gebeurtenis wat einde ten laaste iets vernietig wat swakker word
of versleg.”1
Die argument dat
die Sabbat uit ʼn 24 – uur tydsduur bestaan vanaf sonsondergang tot
sonsondergang steeds swakker en swakker word met die ontdekking, en ander
bewyse, dat hoof teks waarop hierdie gebruike gegrond is Levitikus 23 vers
32, dit heeltemal uit verband is, en geheel en al nie van toepassing
is op die sewende – dag Sabbat.
Die coup de grâce wat die geloof in ʼn Sabbat
van sonsondergang tot sonsondergang vir altyd vernietig word gevind in die
gebeure van die Verlosser se dood en begrafenis. Die belangrike kronologie van
gebeure bevestig met volkome sekerheid dat die ure van die Sabbat begin in die
oggend en nie met sonsondergang.
KRONOLOGIE
Die dood van
Yahushua:
“en omtrent die negende uur het Yahushua met
’n groot stem geroep en gesê: Eli, Eli, lama sabagtáni? Dit is: My God, my God,
waarom het U My verlaat?…. Daarop het Yahushua weer met ’n groot stem geroep
en die gees gegee.” (Mattheus 27 verse 46 en 50.)
Voor die uitvinding
van die meganiese horlosie, was die daglig ure eweredig verdeel in 12
gedeeltes. Toe Yahushua gevra het: “Is daar nie twaalf ure in die dag nie?” (Johannes 11 vers 9). Het niemand met Hom daaroor gestry.
Elkeen kon ʼn sonwyser, lees en het geweet dat die dag begin met die verskyning
van lig. Gevolglik, is die winter “ure” korter as die ure gedurende somertye.
Yahushua het “
omstreeks die negende uur” gesterwe” op die Pasga van die 14de van die Maand Abib. Dit is gelykwaardig aan drie uur die middag.
Gedurende daardie tyd van die jaar, kort na die lengtenagewening, en was dit
egter ʼn klein bietjie na drie in die na middag, Diegene wat daarop aandring dat
die Sabbat begin met sonsondergang, en glo dat Yahushua vanaf die kruis gehaal
is en begrawe is, op die tyd dat die son reeds op die horison ondergegaan het.
In Jerusalem gedurende daardie tyd van die jaar, gaan die sononder tussen 6:59
nm. en 7:19 nm. Deeglike studie het openbaar dat dit onmoontlik was vir alles
om in die Skrif opgeteken te word wat plaasgevind in min of meer die vier ure
wat verloop tussen die Verlosser se dood en sonsondergang.
Yahushua het gesterwe kort na 3 nm.
Die liggaam van
Yahushua word gevra:
“EN toe dit aand geword het, het daar ’n ryk man van
Arimathéa gekom met die naam van Josef, wat self ook ’n dissipel van Yahushua
was. Hy het na Pilatus gegaan en die liggaam van Yahushua gevra. Toe beveel
Pilatus dat die liggaam afgegee moes word.” (Mattheus 27 verse 57 tot
58)
Daar is twee
gedeeltes van die Skrif wat uitsluitlik openbaar dat die dag begin met
sonsopkoms, een van hulle is die weergawe van die kruisiging. Alhoewel, as
gevolg van tradisie en verkeerde vertalings, word hierdie gedeeltes van hulle
glans beroof deur diegene wat daarop aandring dat die Sabbat begin met
sonsondergang.
Tradisie: Die mense het dit deur
tradisie aangeneem volgens Genesis 1, en was hulle geleer dat die dag begin met
sonsondergang as gevolg die herhaalde aanhaling:” En dit was aand en dit was
môre, die eerste [eerste, tweede, derde, ens.] dag.” Alhoewel, hierdie
aanhaling uitverband is. In die eerste van Genesis, het Yahuwah dit alreeds
duidelik gemaak wat bepaal ʼn dag: Lig! “En Elohim het gesê: Laat daar lig wees! En daar was lig. Toe sien Elohim dat die lig goed was. En Elohim het skeiding gemaak
tussen die lig en die duisternis; en Elohim het die
lig dag genoem, en die duisternis het Hy nag genoem.” (Genesis
1 verse 3 tot 5.)
Uit die
ondeurdringbare duisternis van voor die Skepping, het die eerste dag van die
Skepping begin toe Yahuwah verklaar het: “Laat daar lig wees!” Sy volgende
handeling was om die lig te skei van
die duisternis. Toe het Hy name gegee aan die twee dinge wat Hy geskei het. “ en
Yahuwah het die lig Dag genoem, en die duisternis het Hy Nag genoem.” Om daarop
aan te dring, dat die “dag” begin met die donkerte is om saam te voeg wat
Yahuwah geskei het.
Die aanhaling, “En
dit was aand en dit was môre, die eerste dag,” moet verstaan word in die
konteks as die lig as ʼn “dag,” en dit
wat met lig saamgaan, en “nag,” die tydperk van donkerte.
Die woord wat
vertaal word as “aand,” en verkeerd aangeneem is as die ure van die nag is
afgelei van die Hebreeuse woord, ereb.
Hierdie
woord verteenwoordig die tyd van die dag wat onmiddellik plaasvind gedurende
die voorafgaande, en die volg van die ondergaande son….. Die aanhaling “in
die aand” [letterlik], “tussen die aande”], en beteken dit die tydperk tussen
sonsondergang, en donkerte, en “skemerlig.”2
Die woord wat hier
gebruik word, en vertaal is in Afrikaans, en kan daar nie na verwys word as die tydperk
van donkerte wat die Skepper Nag noem, omdat dit begin voor sonsondergang! Die lig heers oor die dag, die donkerte heers
oor die nag. Daarom, as daar steeds ʼn klein bietjie lig in die lugruim is, tel
dit steeds as Dag.
Verkeerde vertaling: Die tweede plek waar die Skrif duidelikheid
voorsien dat die sonsondergang nie die begin van die dag is, word verklaar met
die verslag oor die begrafenis van Yahushua. In die besonders toe Josef van
Arimathea gegaan het en Pilatus vir die liggaam gevra het. Omdat daar nie in
Afrikaans ʼn direkte vertaling vir die Griekse woord is, het die vertalers
verkies om die woord “aand” te gebruik.
Omdat dit klink soos die woord “aand” wat in Genesis 1 gebruik word, wat
die resultaat is van verwarring, en die volgehoue geloof dat die dag begin met
sonsondergang.
Alhoewel, dit nie
deur die Skrif ondersteun word, is die feit in die kort gedeelte van Mattheus
saamgevat, en voorsien dit in die duidelikste bevestiging dat die Sabbat nie
begin met sonsondergang. Oorweeg weer hierdie gedeelte: “EN toe dit aand geword het, het daar ’n ryk man … met die naam
van Josef. Hy het na Pilatus gegaan en
die liggaam van Yahushua gevra. (Mattheus 27 verse 57 en 58)
Die woord “aand”
hier is afgelei vanaf die Griekse woord opsios, en terwyl dit dieselfde is, het
sy algemene gebruik nie dieselfde betekenis as die Hebreeuse woord wat in
Genesis 1 gebruik word. Hierdie woord se
betekenis is: “Sononder. … Die woord in
werklikheid dui op die ‘laat aand,’
en is dit die lattere van die twee
‘aande,’ wat erken is deur die Jode, en is die eerste vanaf 3nm. tot sonsondergang, en die lattere na
sonsondergang; en is dit die gewone betekenis. Alhoewel, dit deur beide gebruik
word.”3
Selfs sonder enige
bykomende kronologiese bewyse, is dit alleen genoeg om vir altyd vas te stel
dat die Sabbat nie begin met sonsondergang, omdat die algemene gebruik van die
woord bekend maak dat Josef, nie vroeër vir
Pilatus genader het vir toestemming om die liggaam te neem, as na
sonsondergang!
Die doel van
hierdie studie, en alhoewel dit nie wil bewys dat Josef van Arimathea na Pilatus gegaan het na sonsondergang. Is
dit om te demonstreer van die ontmoontlikheid vir die teraardebestelling
Yahushua voor sonsondergang.
Die algemene gebruik van opsios verwys na sonsondergang. Maar omdat dit dikwels
gebruik was vir ʼn tydperk van tyd vanaf die middel van die middag tot
sonsondergang, en sal die vroeëre tyd hier gebruik word. Weer, is dit nie die
algemene gebruik van die woord, maar omdat dit dikwels gebruik is en verwys het
na die laat middag ure voor sonsondergang, en sal dit die punt van die begin
wees vir hierdie studie.
Vir die onthalwe
van die bespreking, en regdeur hierdie studie is die kortste asook die mees
konserwatiewe tyd berekeninge altyd gekies.
Die evangelies was
baie versigtig om te vertel watter van
die Verlosser se volgelinge teenwoordig was ten tye van Sy dood. Nie een van
die twee, Josef van Arimathea of Nikodemus is aangeteken as teenwoordig in
enige weergawe van die evangelies. Die
teenwoordigheid van sulke belangrike volgelinge sou met sekerheid vermeld word
as hulle daar was.
As gevolg die
lengte van die ure gedurende daardie tyd van die jaar, het Yahushua heel
waarskynlik gesterwe rondom ongeveer 3:10nm. Dit sou tyd geneem het vir Josef
van Arimathea om van Sy dood te verneem het. Sommige van die Jode het gekom om
hulle te verlustig in die Verlosser se dood, en het daarna teruggekeer na
Jerusalem, verskrik deur die donkerte en die aardbewing. “En die hele skare wat
vir hierdie skouspel bymekaar was, het op hulle borste geslaan toe hulle sien
wat gebeur het, en hulle het teruggegaan.” (Lukas 23 vers 48).
Die woorde sou tyd in beslag geneem het om Josef te bereik.
Dit is nie
onredelik om aan te neem dat dit ten minste 45 minute tot ongeveer ʼn uur of meer geneem het vir Josef
om te verneem dat Yahushua gesterwe het. Dit sou ook met sekerheid tyd geneem
het vir hom om te herstel van volslae skok en verdriet, en om te besluit wat om
te doen, en om voor te gaan in die uitvoering daarvan. Hy kon self op daardie
oomblik met Nikodemus daaroor beraadslaag het. Ons praat hier van die
werklikheid van die menslike hart met werklike menslike emosies en optredes.
Selfs as Josef verneem het van die Verlosser se dood in ʼn redelike kort tyd, is
dit nie realisties om aan te neem, dat die oomblik toe hy verneem van die
boodskap, hy gegaan het om vir die liggaam te vra. Sou hy klein tydjie spandeer het aan
droefheid. Dit sou dan ʼn paar minute geneem het om vanaf sy woning na die
woning van Pilatus te stap. Kon hy nie vroeër as 4:30 nm. daar aangekom
het.
Josef mag wel ʼn
Jood van hoë aansien gewees het, maar Pilatus was sy meerdere. Dit sou ʼn paar
minute duur vir die wagte om Josef se versoek aan Pilatus oor te dra, en terug
te keer met die antwoord, wat aan hom die toestemming gee vir ʼn oudiënsie.
Deur konserwatief
te bereken dat Josef na Pilatus gegaan het, om ongeveer 4:30 nm., en die vroegste wat hy Pilatus kon
wees – en met ʼn bietjie haastigheid – sou dit om 4:45 wees.
Die vroegste wat Josef ʼn audiensie met Pilatus kon kry sou ongeveer 4:45 nm., op moontlik later.
Pilatus was
geskok van ongeloof
Dood as gevolg van
kruisiging was stadig en pynlik. Dit is vanaf die woord “kruisiging,” wat ons
die woord verkry het “marteling,” verkry het wat die aanduiding is van
uiterste en geweldige pyn. Dit het
gewoonlik ʼn paar dae geduur voordat die spiere finaal ontspan en dat die
slagoffer sterwe as gevolg versmoring. Alhoewel, Yahushua nie gesterwe het as
gevolg van versmoring. Hy het gesterwe
as gevolg van ʼn gebarste hart.
Pilatus het dit nie
geweet. Toe, Josef vra om toestemming om die liggaam te neem: “En Pilatus was
verwonderd dat Hy al dood was, en hy het die hoofman oor honderd geroep en hom
gevra of Hy al lank dood was. En toe hy dit van die hoofman oor honderd verneem
het, het hy die liggaam aan Josef geskenk.” Markus 15 verse 44
tot 45.)
Dit het tyd geneem.
Pilatus het nie in Jerusalem gewoon. Hy het gewoon in Caesarea. Opgetekende
bewyse dui aan dat hy alleenlik na Jerusalem gekom het met tye van hulle
nasionale feeste wanneer dit heel moontlik was dat die Jode in opstand gekom
het. Onlangse argeologiese ondekkings
verwerp vorige beweringe van scenario’s dat Pilatus gebly het by die
Antonia Vesting en aangedui het dat dit by verre heel moontlik was dat Pilatus
die gas was van Herodes Antipas in die
paleis wat gebou was deur Herodes die Grote.
Model van Herodes se Paleis, wat geglo word Pilatus gebly het as gas van Herodes Antipas.
Om toegang te
verkry het om met Pilatus te praat het langer as 15 minute geduur, en is dit
toegewys vir hierdie studie. Verseker met die tyd dat Josef ingebring is om
Pilatus te sien, en daar groete uitgedeel soos in die manier van Oosterse
gebruike, en hy sy versoek gestel het, en Pilatus bevel gegee vir die stuur van
ʼn boodskapper om die hoofman in bevel
van Golgota te gaan haal, sal daar nog meer tyd verwyl word. Op die
vroegste, sou dit heel moontlik tussen 5:00 nm., en heel waarskynlik 5:15
plaasgevind het, of selfs later, afhangende wanneer Josef daar aangekom het en
begin het om te vra vir toestemming vir ʼn oudiënsie met Pilatus.
Vir die onthalwe
van hierdie argument, en alhoewel ons die tyd konserwatief sal neem as 5:00 nm.
Die plek van die
kruisiging was ongeveer 1 kilometer weg vanaf Herodes se Paleis.4 ʼn Gesonde soldaat sou hierdie afstand in
minute kon aflê, en veral as hy te perd dit gedoen het. Maar dit moet onthou
word dat die hoofman verhinder sou word deur die menigtes van pelgrims wat in
Jerusalem saamgedrom is, vir Pasga, en die Fees vir Ongesuurde Brode. Op
daardie tydstip (1.) was ʼn boodskapper geroep, en aan hom ʼn boodskap oorgedra
wat hy moes oordra, (2.) en sy pad moes baan deur die menigtes van mense, (3.)
en daardeur die bevel vertraag, (4.) en moes die hoofman ʼn bevel gee vir die
aanwys vir ʼn ander soldaat om die beheer te neem terwyl hy afwesig was, (5.) en
toe moes die hoofman sy eie weg baan deur die skares, wat die tyd heelmoontlik
te staan bring as 5:15 nm.
Met die tyd dat die hoofman aangekom het om Pilatus se vraag te antwoord, sou dit teminste 5:15 nm.
Pilatus verleen
toestemming vir Josef om die liggaam te neem.
“Die
hoofman oor honderd geroep en hom gevra of Hy al lank dood was. En toe hy dit van die
hoofman oor honderd verneem het, het hy die liggaam aan Josef geskenk. (Markus 15 vers 45.)
Dit is ontmoontlik
om te weet of Pilatus eenvoudig net ʼn mondelinge bevel gegee aan die hoofman om
Yahushua se liggaam vry te stel aan Josef van Arimathea, of hetsy ʼn geskrewe
bevel op ʼn perkamentrol geskryf is. Ongeag die tyd wat die hoofman toegang
verleen is om binne te gaan om aan Pilatus se vraag te antwoord, en hom te
verseker van die Verlosser se dood, het Pilatus toestemming verleen, en het
Josef vertrek, die gouste wat die tyd kon verwyl was ten minste nog 15 minute,
wat die tyd te staan bring op 5:30 nm. As Pilatus vir ʼn griffier moes stuur om
die bevel uit te skrywe, en dit verseël was deur sy seëlring, sou dit Josef se
vertrek vanaf die paleis met nog ten minste ʼn ander 15 minute vertraag het.
Josef sou nie Pilatus kon verlaat het voor 5:30 nm.
Golgota was ongeveer 1 kilometer vanaf Herodes se Paleis. Enigeiemand wat die afstand aflê sou hinder word deur die sammedroming van besoekers wat bymekaar gekom het vir diePasga en die Fees van Ongesuurde Brode.
Josef tref
voorbereiding vir die begrafenis
“En toe hy dit van die hoofman
oor honderd verneem het, het hy die liggaam aan Josef geskenk. En hy het linne
gekoop.” (Markus 15 verse 45 en 46.)
Josef het hom nie
onmiddellik gehaas na Golgota. Hy het
nie geweet of hy selfs die toestemming sou verkry om die liggaam te kry van ʼn
veroordeelde misdadiger. Nadat hy die
toestemming verkry het, het hy die volgende gedoen:
1.)
Hy het na sy woning teruggekeer om aan sy diensknegte opdrag te gee vir die
bymekaar bring van gereedskap en voorrade wat benodig is om die liggaam vanaf
die kruis te haal, en om dit na die terrein van die graf te neem, en dit te
reinig, en om dit voor te berei vir die teraardebestelling.
2.)
Hy het heel moontlik iemand na Nikodemus gestuur, aangesien Nikodemus geweet
het om speserye te bring vir die begrafenis.
3.)
En hy het linne gekoop. (Markus 15 vers 46.)
Terwyl sommige dit
mag bevraagteken hoe kon Josef linne vir
die begrafenis in laat namiddag gekoop het gedurende die Pasga, is daar drie
belangrike punte om te onthou. Hulle is gelykwaardig van toepassing deur die
algemene gebruik van die woord opsios, en word dit aanvaar dat dit aandui dat
Josef na Pilatus gegaan het na sonsondergang.
1.)
Die Pasga was ʼn werksdag.
2.)
Die een of die ander en die winkels was steeds oop; of,
3.)
Hy was in staat om winkel eienaars op te spoor wat nie sou huiwer om aan hom te
verkoop, self gedurende die nag, as gevolg die nougesette begrafenis vereistes
van die Jode, en wat dit noodsaak vir die onmiddellike begrawe van iemand wat
gesterf het.
Dit is moontlik dat
Josef begrafnisdoeke kon koop na
sonsondergang. Die Jode, was altyd bekend vir hulle onverbiddelike drang om
geld te maak, en sou daar winkels oop wees na sonsondergang. Volgens Amos 8,
was die Jode veroordeel om dat hulle gedurende die nag verkoop het. Eerder, was
dit ʼn veroordeling oor hulle haastigheid om die heilige ure van die Sabbat
verby te kry.
Hoor
dit, julle wat die behoeftige vertrap en daarop uit is om die ootmoediges van
die land uit te roei, deur te sê: Wanneer is die nuwemaan verby, sodat ons
koring kan verkoop, en die sabbat, sodat ons die graanskuur kan oopsluit — om
die efa te verklein en die sikkel te vergroot en bedrieglik te handel met ’n
valse weegskaal. Amos 8 verse 4 en 5.)
Let wel, as al die
winkels as gevolg van roetine sou toemaak met sonsondergang, sou daar nie ʼn
uitdruklike begeerte gewees het vir die haas van die heilige ure omdat almal
sou geweet het dat hulle nie oop sou wees die volgende dag.
Golgota, die kobeen vormige heuwel, was ongeveer 1 kilometer vanaf die Paleis van Herodes.
As die winkels sou
toe wees, kon Josef diegene opspoor wat begrafnisdoeke vanaf hulle huise
verkoop. In baie lande, selfs tot vandag toe, leef eienaars bo of agter in
hulle winkels. Dit sou nie ʼn moeilik ding gewees het om begrafnisdoeke te koop
self laat die middag of die aand. Maar
dit sou selfs meer tyd geneem het as gevolg dat die winkeleienaar besig was om
die Pasga fees te vier (of om gereed maak om fees te vier ) saam met
uitgebreide familie en vriende. Deur aan te aan te neem dat Josef bewus was van
die regte plek om heen te gaan en nie onnodige draaie te maak, en net reguit
daarheen kon te gaan sou ook tyd neem. Jerusalem
was nie ʼn moderne stad wat uitgelê is met wye en reguit strate. Sy strate was
nou, met draaie en stampvol met stalletjies en pelgrims.
Golgota was maar
net ʼn paar honderd meter buitekant die stadspoorte. Alhoewel, dit ʼn volle
kilometer vanaf die paleis van Herodes was. As die afstand van een kilometer
bygetel word, en die afstand wat deur Josef geloop is soos hy huiswaarts sou
keer, na die vind en koop van die begrafnisdoeke, en hy by die huis aangekom
het om die bykomende goed te kry of wat benodig was, en na die stadspoort
gegaan het, dit alles bygetel moet word by die tyd wat verwyl is.
Vanaf die tyd wat
Josef Pilatus verlaat het, en na Golgota gegaan het, sou daar tenminste twee
ure verloop het, en heelwaarskynlik meer as dit. Dit is redelik om aan te neem
dat Josef en Nikodemus heelwaarskynlik by die stadspoort ontmoet het en saam
gegaan het na Golgota. Deur die bytelling van aktiwiteite wat plaasgevind het,
sedert Josef vir die eerste keer na Pilatus gegaan het, en dit hom op die
vroegste sou bring tot 7:30 nm., soos hy begin beweeg het na Golgota met
diensknegte en ook heel moontlik ʼn donkie om die nodige voorraad te dra.
Wanneer die
realistiese tyd beperking wat betrokke is gedurende hierdie handelinge deeglik
oorweeg word, dit gou duidelik word dat die teraardebestelling met
sonsondergang (6:59 tot 7:19 nm.) ontmoontlik is. Daarom, as die vroegste en
kortste tye moontlik aanvaar word, was die son alreeds onder nadat Josef die
stad verlaat het.
Josef, se diensknegte en voorrade sou Golgota verlaat het na sonsondergang.
Die verwydering
van die liggaam
“…. en Hom afgehaal…”(Markus
15 vers 46.)
Dit sou nie lank
neem vir Josef en Nikodemus en die diensknegte om Golgota te bereik. Dit was na alles, doelbewus geplaas langs die
hoofroete na Jerusalem. Met hulle aankoms
en die toestemming van Pilatus om die liggaam te verwyder, sou hulle dit
ʼn besige omgewing vind.
Na die tyd dat
Yahushua gesterwe het, het die Jode wat die gebeure waargeneem het besluit dat
nie een van die liggame mag bly hang het aan die kruise, omdat die volgende dag dit die Sabbat was, en
die eerste dag van die Fees van die Ongesuurdebrode.
En
dat die liggame nie op die sabbat aan die kruis sou bly nie, aangesien dit die
voorbereiding was — want die dag van daardie( sabbat was groot )— het die Jode
Pilatus gevra dat hulle bene gebreek en hulle weggeneem moes word. Die soldate
het toe gekom en die bene van die eerste een gebreek en van die ander een wat saam
met Hom gekruisig was; maar toe hulle by Jesus kom en sien dat Hy al dood was,
het hulle sy bene nie gebreek nie. (Johannes 19 verse 31 tot
33).
Hierdie gedeelte
voorsien en is dit ʼn bykomende bewys dat die Sabbat nie kon begin het met
sonsondergang. Oorweeg die volgende
feite:
Pilatus
was geskok dat iemand so gou kon sterf van kruisiging, en het toe gestuur na
die hoofman in bevel van die teregstelling om hom daaroor te ondervra.
Die
hoofman bevestig dat Yahushua dood is.
As
die Jode na Pilatus sou gaan het om toestemming te vra vir die breek van die
bene van die veroordeeldes voor Josef na hom gegaan het, sou die goewerneur nie
nodig gehad het dat die hoofman Yahushua se dood bevestig het. Hy sou geweet
dat Hy dood was van die versmoring wat veroorsaak is deur breek van Sy bene.
“En daar was op die plek waar Hy gekruisig is, ’n tuin, en in die tuin ’n nuwe graf waar nog nooit iemand in neergelê was nie”.
“Daar het hulle Jesus toe neergelê weens die voorbereiding van die Jode, omdat die graf naby was.” (Johannes 19 verse 41 tot 42.)
Die Jode het dus na
Pilatus gegaan om toestemming te vra om die dood van die ander twee gevangenis
te verhaas nadat5 Josef die toestemming verkry het om die liggaam te
neem. Hulle het hulle versoek gerig aan Pilatus heerwaarskynlik terwyl Josef
met Nikodemus in gesprek was oor die teraardebestelling van Yahushua.
Die verwydering van
die Verlosser se liggaam vanaf die kruis sou ʼn tydrowende en ‘n arbeid
vermoeiende taak wees. Die Skrif vermeld dat nie een van Yahushua se bene gebreek was, en is dit in ooreenstemming met die
profesieë. Josef, Nikodemus en hulle diensknegte, sou uiters versigtig moet
wees terwyl die liggaam vanaf die kruis
gehaal is, en selfs was dit nie ʼn maklike taak om sulke groot spykers te
verwyder wat diep in die hout gedryf is. Die feit is, dat argeoloë beendere
blootgelê het in ʼn beenderekas wat steeds spykers
bevat het. Dit is duidelik, wie ook al die liggaam begrawe het was
nie in staat om die spykers te verwyder, of omdat nie die moeite werd is.
Josef en Nikodemus
sou die nodige tyd spandeer wat ook al wat nodig was om baie versigtig te wees,
om met eerbied die liggaam van die kruis te verwyder. Hulle het nie gehaas om
die Pasga maaltyd te gaan eet. Hulle was betrokke met die mees belangrike gebeurtenis van hulle lewe. Hulle
sou ook diensknegte gehad het liggaam gedra het na die Graf in die tuin, wat naby was. Dit kon maklik ʼn
uur geneem het om te voltooi, wat die toevallige
tydsverloop tot by 8:30 nm. bring.
Die verwydering van die liggaam sonder verdere letsels was ʼn moeilike taak.
Dit sou tenminste 8:30 nm. met die tyd dat hulle klaar was.
Die reiniging
van die liggaam vir die teraardebestelling.
“en dit afgehaal en in linne
toegedraai en dit neergelê in ’n graf wat uit ’n rots gekap was, waar nog nooit
iemand in gelê het nie.”(Lukas 23 vers 53.)
Die voorbereiding
van ʼn liggaam is altyd tydrowend. Met die wrede mishandeling waaronder die
Verlosser gely het voor Sy dood, en die saamgevoeging van die rituele van die
Joodse begrafnis prosedures, sou dit nog langer geneem het. Josef as ʼn baie ryk
man, het ʼn nuut uitgekapte graf gehad vir hom en sy vrou in ʼn rustige tuin.
Daar was in daardie omgewing, ʼn uiterste groot opgaar plek vir reënwater. Hulle
het baie water gehad wat beskikbaar is, maar dit sou ook uiters lank geneem
het, en was dit ʼn moeilike taak om die liggaam te reinig wat so verskeur is en verniel
is. Elke emmervol van water moet neergelaat word en opgehys word, om die hare
te was, en wat oorgebly het van die baard. Rituele reiniging is by verre meer
as net ʼn vinnige was. Die graad van reiniging wat verlang is sou heel moontlik
ten minste twee ure vereis. Wat op daardie oomblik ongeveer 10:30 die nag sal
wees.
Die reiniging van die liggaam sou moeilik wees, wat die verloop van tyd bring tot 10:30 nm.
Die toedraai
van die liggaam vir die ter aardebestelling.
“Nikodémus, wat die eerste
maal in die nag na Jesus gegaan het, het ook gekom met ’n mengsel van mirre en
alewee van omtrent honderd pond gewig. En hulle het die liggaam van Jesus
geneem en dit in doeke toegedraai saam met die speserye, soos die gewoonte van
die Jode is om te begrawe..”(Johannes 19 verse 39 tot 40)
Die Tuin Graf.
Opeens as die liggaam
deeglik gereinig is, en die deeglike werk om dit toe te draai in doeke en om dit te balsem met speserye is dit al wat nog oorbly.
Verskillend van liggame wat in kiste geplaas word in die westerse wêreld, was
geen deel van ʼn liggaam veronderstel om ʼn ander deel van die aan te raak. Die arms en bene moes doeke hê wat hulle van
mekaar skei. Die hande voete tipies afsonderlik toegedraai en so was ook die
gesig. Dit was die tipiese gebruik en kan ʼn gevolgtrekking gemaak word van die
beskrywing wat gegee word in die Skrif van Lasarus na sy opstanding: “En die
oorledene het uitgekom, aan hande en voete met grafdoeke gebind, en sy gesig
was toegedraai met ’n doek. Yahushua sê vir hulle: Maak hom los en laat hom
gaan. (Johannes 11 vers 44.)
Vir die Joodse
verstand, was die begrafnis proses geweldig belangrik. As iemand nie behoorlik
begrawe was, is die individu beskou as om vervloek te wees deur Yahuwah. Daarom, was die proses vir die begrawe van ʼn
liggaam en veral van die een wat baie geliefd was, sou dit deeglik, nougeset en
‘n baie versigtige proses wees.
Nie almal was
begrawe en toegerdraai in speserye.
Alleenlik konings en die baie rykes kon bekostig om gebalsem te word met
speserye. Koning Hiskía het speserye in sy skatkamers
gebêre. Dit was beskou as deel van sy rykdom. “ Die peserye wat
vermeld word en gebruik is deur Nikodemus vir die voorbereiding van ons Here se
liggaam, [Johannes 19 vers 39 en 40.] is ‘mirre en alewee,’ wat moet verstaan
word as nie die die alewee waarvan
medisyne gemaak is, maar hoogs welriekende hout van die Aquilaria agallochum.”6Sommige navorsers het aangedui dat die waarde van die speserye wat deur
Nikodemus gebring was is
“45kg van speserye”
is ʼn ontsaglike hoeveelheid van uiterste duur speserye! Mirre was ʼn vloeistof.
Allewee was ʼn poeier. Die metode van die toedraai van ʼn liggaam met
spesserye was baie meer as net ‘n
vinnige takie om ʼn mummie te balsem, en met handevol van wierook wat opgegooi
word. Elke deel van die liggaam moet individueel in verskeie lae toegedraai
word. Die mengsel van vloeistof en verpoeierde speserye was toegedien op elke
laag, met oukeurigheid en eerbied. Dit
was ʼn uiterste tydrowende proses.
Die noukeurige
toedraai van die liggaam met speserye, kon maklik tot twee ure geduur het
(indien nie meer) om te voltooi. Die tyd wat sodoende bygetel moet word het
hulle gebring tot kort voor middernag.
Die toedraai van die liggaam was uiterste tyd rowende proses.
Dit sou tenminste 12:30 vm. gewees het met die tyd dat hulle klaar was.
Die
Teraardebestelling:
“n dit afgehaal en in linne toegedraai en dit
neergelê in ’n graf wat uit ’n rots gekap was, waar nog nooit iemand in gelê
het nie.”(Lukas 23 vers 53.)
Met die tyd dat die
liggaam toegedraai is, sou dit net ʼn paar minute neem om die liggaam finaal tot
ruste te lê in die graf. Die toerol van die graf, en die bondeling van die
bebloede lappe, en die bymekaar maak van die gereedskap wat gebruik was om die
Verlosser se liggaam vanaf die kruis te haal kon nie lank neem. Om 12:50 vm., kon die treurige geselskap
terugkeer huis toe.
Die mans en vroue sou ongeveer 12:50 na Jerusalem teruggekeer het.
Dit sou die vroue ongeveer 15 tot 20 minute neem om terug te keer vanaf die Graf in die Tuin.
Die Vroue
“En die vroue wat saam met Hom van Galiléa
gekom het, het ook gevolg en die graf gesien en hoe sy liggaam neergelê was.
Daarop het hulle teruggegaan en speserye en salf berei en op die sabbat gerus
volgens die gebod.” (Lukas 23 verse 55 tot 56.)
In die Midde Ooste
se kulure, is familie lede diegene wat die liggame voorberei het vir die begrafenis.
Die vroue van die familie berei die liggaam voor van die ontslapene as dit ʼn
vrou was, terwyl die manlike familie die liggaam voorberei het van die
ontslapende as dit ʼn man was. Verskeie bronne het voorgestel dat Josef van
Arimathea was ʼn familielid van Yahushua, so is dit dan logies dat hy betrokke
was met die Verlosser se begrafnis.
Soos opgeteken in
die Skrif, het die vroue op die agtergrond gestaan, en was hulle nie betrokke
in die proses van die begrafenis. Hulle het verlang om iets te doen vir die
begrafenis, maar die voorbereiding van die liggaam was die werk van die manne.
Inplaas daarvan het hulle toegekyk van ʼn eerbiedige afstand, en het hulle
besluit vir die bymekaar maak van speserye en en salf vir die salwing van die
liggaam nadat dit toegedraai is.
Opeens as die steen
op sy plek gerol was, is daar niks meer wat gedoen kon word by die graf. Die
vroue het teruggekeer na hulle huise, moontlik in die geselskap van manne vir beskerming.
Dit was nie ʼn reis in haastigheid. Hulle was die heelnag wakker.Hulle was
geestelik, emosioneel, en fisies uitgeput. Daar is, kan geen manier wees om te
bepaal presies waar die vroue gebly het, maar as hulle in die algemene omgewing
gewoon het van die bovertrekt, sou hulle meer as ʼn kilometer vêr weg gewees het
vanaf die graf. As hulle in die onderkant van die stad gebly het, sou dit self
langer geneem het om na hulle huise terug te keer. Deur die korste afstand te
gebruik, en alhoewel, dit hulle ongeveer 15 tot 20 minute so geneem het om in
moegheid die afstand af te lê vanaf die graf na hulle huise.
Die terrein van die Bo Vertrek is in die onderste regterhandse hoek van die model van antieke Jerusalem. Neem ook kennis van Herodes se Paleis in die boonste linkerkant.
Die vroue mag wel
die tyd gebruik het om die verloop van hulle volgende handeling te bespreek.
Hulle wou die liggaam van hulle geliefde Meester salf. Hulle wou ook ʼn klein
aandeel gehad het in Sy verering. Met die aankoms by hulle huise, het hulle
ywerig gesoek vir die speserye vir die salwing wat hulle beskikbaar gehad het.
Lukas vertel: “Daarop het hulle teruggegaan en speserye en salf berei.” Alhoewel
dit duidelik is volgens die Bybelse
weergawe, en wanneer daar vergelyk word wat hulle bymekaar kon maak wat hulle
gehad het, het hulle besef dat hulle nie die voldoende hoeveelheid gehad het
nie. Niks kon gedoen word op daardie oomblik, omdat die Sabbat besig was om aan
te breek. “Daarop het hulle teruggegaan en speserye en salf berei en op die
sabbat gerus volgens die gebod.” ( Lukas 23 vers 56.)
Opeens as die
Sabbat verby was en die markstalletjies wat heropen het vir besigheid, het die vroue
“speserye gekoop om Hom te gaan salf.” (Markus 16 vers 1.)
So veel as wat hulle verlang het om terug te keer na die graf om Yahushua se
liggaam te salf, het hulle gewag. Hulle kon nie die bykomende speserye koop
voor die Sabbat verby was. Hulle het geweet wat die beste manier was om Hom te
vereer, en dit is om Hom te gehoorsaam. Hy het gesê: “As julle My liefhet,
bewaar my gebooie.” (Johannes 14
vers 15.) Hulle het die Sabbatdag onderhou om die “Here van die Sabbat” te
vereer.
Soos voorheen
veklaar het, is dit redelik om te aanvaar dat die vroue teruggekeer het na
Jerusalem saam met die manne. Deur 15 minute toe te laat vir die terugreis, sou
hulle kon terug wees rondom 1:05 in die oggend. Die vroue het elkeen na hulle
eie wonings teruggekeer, en deur hulle voorrade gekyk wat hulle gehad het, en
toe weereens bymekaar gekom om te bespreek oor watter voorrade daar te kort is,
en wat moes aangekoop word opeens wanneer die Sabbat verby was. Omdat dit in
die middel van die nag was, is dit vanselfsprekend dat geen winkels oop sou
wees. Redelik gesproke, sou dit
tenminste een uur geneem het, en wat die tyd te staan bring net so na 2 vm.
Volgens koserwatiewe tyds berekeninge, sou dit ongeveer 2:00 vm. gewees het toe die vroue hulle voorbereidings tersyde gestel het.
Die Sabbat
breek aan
“En dit was die dag van voorbereiding, en die
sabbat wou aanbreek.” (Lukas
23 vers 54.)
Die evangelie gee
grootliks net rekenskap van ʼn verkorte weergawe van dood en begrafnis van
Yahuahua. Die Bybel gee alleenlik net ʼn wenk oor die hoeveelheid tyd wat daarby
betrokke was vir die bergrafnis proses. Alhoewel, ʼn lys van die gebeure stap
vir stap geneem word, en belangrike woorde in die Grieks opgesoek word, die
feite duidelik word: die teraardebestelling van Yahushua kon nie plaasgevind
het voor sonsondergang. As die meer
algemene gebruik van die woord opsios aanvaar word, het dit amper die hele nag
geduur! Alles wat plaasgevind het gedurende die nagtelike ure was gesien as
deel van die sesde dag van die week, die dag van voorbereiding. Volgens die
evangelie van Lukas, het hulle nie klaar gekry voor die volgende dag toe die
Sabbat besig was om aan te breek.8 Alhoewel, dit nie duidelik is in
die Afrikaanse vertaling, stel die oorspronklike Grieks dit vas sonder enige
twyfel.
Die
aanhaling wat vertaal is “wou aan” in hierdie teks gedeelte, is die Griekse
woord, …. (epiphosko). Die
definisie is verstommend: “ om te begin om na lig te groei: – die begin van
sonsopkoms.”9 Dit is vanaf #2017, …. (epiphauo), wat beteken “om te verlig …. om lig te gee.”10 Omdat
hulle gewag het tot die aand voor hulle die proses begin het om toestemming te
vra vir die liggaam, en om dit af te haal, en dit te reinig en die toe te
draai, ens…, dit het die nagtelike ure geneem om hulle werk te voltooi. Hulle
het nie klaar gekry voordat die Sabbat begin het en dit begin lig word.11
Die Nuwe Strongs Uitgebreide Woordeboek van Bybel Woorde
gee ʼn uiteensetting van hierdie definisie, en verklaar dat epiphosko,“ as die naderkom van die
Sabbat.”12 As die woord
wat gebruik word as ʼn verwysing na die Sabbat se naderkom, en as die woord op
sulkself se betekenis is as, “om te
begin aanbreek,” dan is die gevolgtrekking duidelik: die Sabbat het begin met
die verskyning van lig, nie met sonondergang en die daaropvolgende verkyninf
van die donker.
In Jerusalem, is
die sonsopkoms gedurende daardie tyd van die jaar tussen 5:54 en 6:27 vm.
Alhoewel, dagbreek – die begin van lig is – verskyn dit vroeër. Astronomiese skemerlig vir April geskied
tussen 5:05 vm. (vroeg in die maand) en 4:25 vm. (aan die einde maand soos die
dae langer word met die naderkom van die somer sonstilstand.)
Soos voorheen
vermeld, was die korste tyd berekeninge doelbewus gekies vir hierdie studie.
Daar is geen behoefte vir die vermeerdering van kunsmatige tydgedeeltes wat
betrokke is by hierdie studie. Wedersyds
kon die proses voltooi gewees het, voor
sonsondergang of nie. Deur te veronderstel dat Josef toestemming gaan vra het
voor sonsodergang, bring ons nou by die vrouens wat die speserye voorberei vir
die salwing. Hulle sou besef het dat hulle nie genoeg gehad het, en op hulle
weg om meer te gaan koop gedurende die middel van die nag. Het hulle alle pogings tersyde gestel todat
hulle meer kon koop opeens as die Sabbat verby was. Deur ons berekeninge was
dit ongeveer sewe ure na sonsondergang. Merkwaardig, en aldus ons koserwatiewe
berekeninge ons ongeveer vier ure uit is. Met ander woorde, die Skrif maak dit
duidelik dat die proses in werkliheid veel langer tyd geneem het as wat
toegelaat is in hierdie studie!
Die Bybel maak dit
baie duidelik dat die Sabbat begin het om aan te breek met die teryde stelling
van hulle voorbereidings. Daarom, met die tyd dat die manne hulle werk voltooi
het vir die teraardebestelling, het hulle teruggekeer na Jerusalem, en die
vrouens wat die speserye vir die salwing bymekaar gemaak het, en besef het dat
hulle nog meer nodig het, was dit inwerklikheid nader aan 5 uur die oggend! Die
Sabbat van die 15de Abib, het aangebreek met die verskyning van die eerste lig
en die vrouens het toe gaan gerus volgens die gebod.
Die Bybel verklaar dat die poroses geheel en al opgehou het toe die Sabbat wou aanbreek, ongeveer 5:00 vm!
Die Opstanding:
“EN toe die sabbat verby was,
het Maria Magdaléna en Maria, die moeder van Jakobus, en Salóme speserye gekoop
om Hom te gaan salf. En baie vroeg op die eerste dag van die week, net ná
sonop, kom hulle by die graf.” (Markus 16 verse 1 en 2.)
Dit is hier dat
daar nogtans een laaste bevestiging is dat die dag begin met sonsopkoms, en nie
met sonsondergang: “ EN laat ná die sabbat toe dit begin lig word, teen die
eerste dag van die week, kom Maria Magdaléna en die ander Maria om na die graf
te gaan kyk. (Mattheus 28 vers 1.) Die aanhaling “ begin om
aan te breek,” kom van die presiese woord wat gebruik is in Lukas 23 vers 54, Lukas 23 vers
54, om aan te dui dat die Sabbat besig was om “aan te breek.” Toe die vroue
hulle voorbereidings tersyde gestel het omdat die Sabbat begin het. Dit beteken,
“om te begin die verskyning van lig: – begin om aan te breek.”13
“Teenoor,” is ʼn
woord wat beweging aandui in die rigting van iets. Dit is ʼn goeie vertaling van
die griekse woord, eis, wat ook uitdrukking gee aan beweging, en aandui op die
bestemming wat bereik is.14 Hierdie
woord sou nie gebruik gewees het as die Eerste Dag begin het met sonsondergang
die dag tevore. Dit is alleenlik as die lig, “begin om te verskyn,” vir die
eerste dag van die week,” dat die dag begin het.
As die Jode se dag
begin het met sonsondergan, sou hulle elke dag met sonsondergang begin het,
insluitende die eerste dag van die week. Alhoewel, Mattheus 28 vers 1, dit
duidelik verklaar het, nadat die Sabbat verby was (dit het geindig met die lig
wat die vorige nag verdwyn het), het die vroue na die graf teruggekeer om
Yahushua se liggaam te salf. Dit was die fees van die Eerste Vrugte, gedurende
die maand Abib die 16de.
Hy is nie hier!
Hy het opgestaan!
“Open my oë, dat ek kan sien die wonders uit u
wet.” (Psalm 119 vers 18.)
Die alwetende
wysheid van Yahuwah het doelbewus die dood van Sy enige gebore Seun beplan in
al die besonderhede. Sy voorkennis het geweet dat die waarheid oor die Sabbat
sou verskuil wees vir byna meer as 2,000 jaar. Die besonderse handeling van ʼn
onselfsugtige lewe sou die kronologiese gebeure staaf, en wanneer dit nougeset
ten volle bestudeer word, sodat dit aan die laaste geslag kon toon wanneer die
Sabbat begin.
Saterdag
Sabbatariërs wat die Sabbat onderhou vanaf sonsondergang op Vrydagaand tot
sonsondergang Saterdagaand wil die volle kronologie gebeure inpas tussen
Yahushua se dood kort voor 3 nm en sonsondergang tot ongeveer tot 7 nm. –
minder as vier ure! Alhoewel, dit ʼn ontmoontlike taak is. Soos gedemonstreer,
die mees konserwatiewe tydsberekeninge openbaar dat die proses tenminste nege
ure geduur het! Dit is bewys deur die astronomiese skemer (dagbreek), en dat die
proses in sy geheel langer geneem het as wat bereken is
Daar is eenvoudig
geen manier om alles wat plaasgevind het in te pas in ʼn tydsduur van vier ure.
Verder en meer, om dit so te doen weerspreek die feite wat volledig verduidelik
word in die Skrif:
As die algemene gebruik van die woord opsios aanvaar word, sou Josef van
Ariminthea nie vir Pilatus genader het vir die toestemming om die liggaam te
neem na sonsodergang. (Mattheus 27 vers 57 en 58.)
Self al het Josef voor sonsondergang na Pilatus gegaan het sou dit steeds
onmoontlik wees om die kronologie van gebeure in sy geheel in die beperkte
venster ruimte in te pas
Nadat daar toestemming verkry is om
die liggaam te begrawe, het Josef gegaan om begrafnisklere te gaan koop. (Markus 15 vers 46.)
Die proses vir die teraardebestelling was so langdurig, dat die Skrif vermeld
dat die dag alreeds besig was om aan te breek, toe die vroue hulle
voorbereiding tersyde gestel het om op die Sabbat te rus. (Lukas
23 vers 54.)
Nadat die Sabbat verby was, het die vroue gegaan om meer speserye te koop om die liggaam te salf. (Lukas 23 vers 56 enMarkus 16 vers 1.)
Die vroue het teruggekeer na die graf toe die dag “ begin het om aan te breek
op die eerste dag van die week.” (Mattheus 28 vers 1.)
Die kronologie van
gebeure rondom Yahushua se dood en begrafnis bevestig die egtheid dat die
Bybelse dag, asook die sewende – dag Sabbat begin met sonsopkoms, en nie met
sonsonsergang. Die tyd is verby om die
verkeerdheid van tradisie, en hulle veronderstelling tersyde te stel, en om die
heilige Sabbat ure te verwelkom soos dit bedoel is: vanaf die verskyning van
lig met sonsopkoms, tot die koms van die donkerte met die nag. Enige iets
anders is meer en deels tradisie wat gegrond is op verkeerde veronderstellings.
WLC daag almal uit wat voortgaan om aan te kleef aan ʼn Sabbat van sonsondergang tot sonsondergang vir ʼn alternatiewe voorlegging as ʼn bewys vir hulle standpunt. Dit sou benodig dat dit moet inpas tussen die dood van Yahushua kort na 3 nm., en sonsondergang, wat rofweg sowat 7 nm. is, as Demonstrasie tyd, afstand en kronologie. As dit die waarheid is, en dat dit kan bewys word, en as dit nie kan, is dit tyd vir die herondersoek van die tradisionele begrip.
2. The New Strong’s Expanded Dictionary Of Bible Words, 2001 ed., #6153, nadruk
voorsien.
3. Ibid., #3798, nadruk voorsien.
4. Die “tradisionele” plek vir kruisigings wat bevorder is deur die Roomse
Katolieke as Golgota kan verontagsaam word vir verskeie redes, een omdat dit
geleë is tot die onmiddellike weste van die stad. Joodse reinheidswette sowel as wind verwante faktore, is deur ʼn
dekreet bepaal dat niemand aan weste kant van Jerusalem bergrawe mag word.
Omdat die Bybel duidelik verklaar dat die graf waarin Yahushua begrawe was naby
die plek van teregstelling was, sluit
dit die tradisionele plek as die plek van uitvoering uit.
5. Johannes 19. beskrywe dat die soldate die arms en
bene bebreek het van die ander mans, maar nie die van Yahushua, omdat hy reeds
dood was. In vers 38 dit vertaal is, “na hierdie dinge het Josef van Arimathea….
Pilatus gevra of hy die liggaam van Jesus mag wegneem. En Pilatus het dit
toegelaat. Hy het toe gegaan en die liggaam van Jesus wegeneem.” Hier duik weer sake van vertalings op. Die
woord wat verleen word as “nadat,” dui in werklikheid “begeleiding, ‘tussen’….(
algemene assosiasie,of opvolging) wat saamgevoeg is, en wys op ʼn
tussendliggende posisie.” (Strong’s Expanded Dictionary, #3326, nadruk voorsien.)
Met ander woorde,
dit beskrywe die tyd wat verwyl is waarin verskeie dinge gelyktydig gebeur, en
oorvleuel het, met geen duidelike aanduiding van kronologiese volgorde. Dat dit steeds moontlik is, om presisies vas
te stel wanneer die Jode Pilatus genader het, en om ag te slaan op Markus se
weergawe van dieselfde gebeure, wat bewys dat Pilatus onbewus was van enige prisonier se dood tentye toe Josef
na hom gegaan het.
6. Smith’s Bible Dictionary.
7. Die Bybel vermeld nie dat Nikodemus gegaan het om speserye te koop vir
die begrafnis. Dit, is ook niestrydig is
met die manier hoe die rykes hulle rykdom bewaar het. Met geen banke waarin
hulle geld kon deponeer, was dit ʼn algemene gebruik vir die aankoop “werklike”
bates, en wanneer dit benodig word dit verkoop kan word.
8. Lukas vestig in werklikheid sy kommentaar op die Sabbat wat besig is om
aan te breek, en die omiddelike volgende
teks vers wat beskrywe van manne wat die rots op sy plek rol. Alhoewel, alle
evangeliese weergawes in ag geneem moet word. Dit vansefsprekend is vir ʼn
algemene gevolgtrekking, vir die versterking van die feit dat gebeure vir die
begrafnis omsluit al die ure van die nag, eerder as om ʼn beppaalde oomblik van
tyd vas te stel.
9. The New Strong’s Exhaustive Concordance of the Bible, #2020, 1990 ed.
10. Ibid.
11. eLaine Vornholt and Laura Lee Vornholt-Jones, Die Groot Kalender
Twispunt , p. 40.
12. Op. cit., #2020, nadruk voorsien.
13. Ibid.
14.
Strong’s Expanded Dictionary, #1519.
Die Skepper se
Kalender is gebaseer op die Maan en die Son, soos aangedui in die Skrifte. Namate
die ondersteuning vir die ware Kalender toeneem, so ook die onsinnge argumente
daarteen. Wanneer was die maan eintlik gemaak en hoe affekteer dit sy bevoegdheid
om `n akkurate Hemelse horlosie te wees? Kan ons met alle eerlikheid die
wysheid en patroon wat in Genesis uiteengesit is vertrou? Laat ons uitvind.
In hulle behoefte vir `n genotvolle reënerige dag
aktiwiteit om die woelwater kinders uit die huis te kry, was Alex en Sophia in
hulle ou stasiewa geboender en het met hulle ouers na `n groot motor fabriek
gegaan om na die monteer lyn te kyk om te sien hoe karre aanmekaar gesit word.
Die gesin moes verby groot pakhuise gegaan waar voor-afvervaardigde onderdele
en wiele geberg was. Toe hulle die enorme en heelwat tegniese motorfabriek
binnegaan, het hulle in verwondering gesien hoe groot robotte en nougesette
werkers met `n paar snaaks gevormde dele
en stadig maar sistematies elke deel gemonteer het om `n kar te vorm. Na elke
nuwe deeltjie in plek geplaas was, het Alex al hoe meer opgewonde geraak. Sy
gunsteling deel van sy speelgoedkarretjies en trokke was die rubber wiele
waarmee hy maak dat hulle oor die kombuis vloer kon jaag. “Maar waar is die
wiele? Hoe sal hierdie karre ooit iewers kan gaan?” het Alex sy pa gevra. “Wees net geduldig.”
Was sy pa se antwoord. Die ontwerpers het `n plan en tyd vir elke deel. Ek is
seker hulle sal aangesit word as die tyd reg is.” Steeds was Alex nie so seker
nie. In sy oë was die wiele die mees belangrikste deel. Met ywer het hy sy
gesin na die einde van die monterings lyn aangepor. Sophia en Alex het gevra
dat hulle altwee opgetel moes word om `n beter sig te hê oor die stewige
veiligheids-skans aan die einde. Daar is hulle! Mooi, blinkende karre het
letterlik van die monteringslyn afgerol … met wiele! “Wiele!” het Alex
uitgeroep. Hy was regtig verlig om dit eindelik te sien. “En raai wat?” het
hulle ouers glimlaggend gevra. “Daardie een is ons s`n!” Alex en Sophia het
gejil van vreugde! Wat `n opwinding om te sien hoe hulle nuwe kar eintlik
gemaak word! Hulle sal hierdie dag vir ewig onthou.
In hierdie verhaal sien ons hoedat Alex skepties was
om die ontwerpers te vertrou. Vir hom was dit nodig dat die wiele eerste
aangesit moes word; maar, die ontwerpers het `n duidelike plan en orde gehad in
die ontwerp van die kar. As aardse ingenieurs `n kar doeltreffend kan ontwerp
en monteer, hoeveel te meer kan ons, ons Hemelse Vader vertou in Sy plan en
ontwerp wat uitgelê is in die Skeppings week?
Daar is `n gewilde argument teenoor die Skepper se
Lunar-Solar Kalender wat voorstel dat sedert die Maan nie ontwerp, of ten
minste ingestel 1 was op
die 4 de dag van die Skepping nie, kan dit nie `n belangrike rol in
die Skepper se Kalender speel nie, veral nie in verband met die weeklikse
siklus nie. Hoewel skeptici vinnig is om hierdie veronderstelling as “bewys”
teen die Lunar-Solar Kalender te plaas, sal `n noukeriger ondersoek die
valsheid van hierdie redenasie toon.
Onse Hemelse Vader is die Skepper van orde, rede, en
die heersende wette van ons ongelooflike Heelal. Ons sien die wysheid wat in
die patroon uitgesit is in die Skeppings week van Genesis. Hy het met niks
begin en alles geskep in die regte tyd en in die regte volgorde. Hy sou nie vir
Adam en Eva op die eerste dag geskape het nie, omdat hulle moes: “Wees vrugbaar,
vermeerder en vul die aarde, onderwerp dit en heers oor die visse van die see
en die voëls van die hemel en oor al die diere wat oor die aarde kruip.” Daar
was niks vir hulle om oor te heers op die eerste dag nie, die Aarde was woes en
leeg. Daarom was hulle natuurlik na
hul woonplek vir hulle ontwerp was, geskape, so ook met die plante en diere wat
ook moes groei en vermeerder. Laat ons die orde deur Yahuwah geskep, ondersoek
soos in Dae 1, 2, en 3 om te sien hoe hulle verwant is aan Dae 4, 5, en 6.
Dit is baie duidelik dat Yahuwah die Aardse woning
geskape en verfyn het, en daarna het Hy dit laat bewoon. Yahuwah …
Dag 1:
Het Lig Gemaak-duisternis geskei. Eerste Dag en Nag.
Dag 2:
Het die waters geskei wat die Aarde bedek (het die uitspansel gemaak)
Dag 3:
Het die waters van die Aarde in een plek versamel, deur droë land te skep; het
die land van gras en vrug-draende plante en bome voorsien.
In hierdie tydstip van die Skepping, het dit voorgekom
dat die Aarde gereed was om diere lewe te kan onderhou. In Sy oneindige
wysheid, het Yahuwah voortgegaan om ons wonderlike planeet verder te verfyn.
Dag 4:
Die twee groot Ligte, die Son en die Maan, was ingestel en die Sterre in hul
perfekte lokaliteite geplaas. Hul vasgestelde doel as tydhouers en vasstelling
van aanbiddingstye word so verduidelik:
“ … en laat hulle dien as
tekens sowel vir vaste tye [H4150], asook vir dae sowel as jare.” (Genesis
1:14)
H4150: “Mo’ed word in `n
breë sin gebruik vir alle godsdienstige byeenkomste. Dit was nou geassosieer met
die tabernakel feeste self. . . [Yahuwah] het Israel op spesifieke tye daar ontmoet
vir die doel om Sy wil te openbaar. Dit is `n algemene term vir die aanbiddings
byeenkomste vir [Yahuwah] se volk.”
(Lexical Aids to the Old Testament,” Hebrew-Greek Word Study Bible, bl.
1626.)
Dit was hier waar die Skepper die fyner instellinge
van die vasgestelde tyd-houers in die hemele, gedoen het. Met die vasstelling
van aanbiddingtye saam, moet notisie geneem word dat Moses verslag gedoen het
dat die hemelse liggame was :
“om te heers oor die dag en
oor die nag en om skeiding te maak
tussen die lig en die duisternis.”
(Genesis 1:18)
Dit is `n duidelike herverklaring en fynere instelling
van wat oorspronklik op Dag 1 gedoen was – `n skeiding van Lig en Duisternis. Dít is `n tamaaie stelling. Dit is waar
Hy die “wiele aan die kar” van Sy Kalender aansit, as jy dit so wil stel. Dit
is bewys dat die Son en die Maan, inderwaarheid reeds al ontwerp was en die
Meester se doel gedien het, deur lig en duisternis te skei, die dag van die nag
(in wat reeds die drie letterlike 24-uur dae was wat Dag 4 voorafgegaan het);
maar, hulle goddelik vasgestelde doel, was verder verduidelik en fyner ingestel
saammet die Sterre op Dag 4. Dit word selfs meer opvallend wanneer mens die
Hebreeuse woorde en sinsnedes in oënskyn neem wat deur Moses gebruik was met
die aantekening van hierdie gedeeltes. (H6213). (Meer oor hierdie baie
belangrike stelling in `n oomblik.)
Dag 5:
Hy het die seë in oorvloed van lewe voorsien, en die hemele met elke gevleuelde
voël gevul. Neem notisie hoe Hy in Dag 5 laat bewoon dit wat Hy in Dag 2 van
die Skepping van mekaar geskei het.
Dag 6:
Op die finale dag van die Skepping, het Yahuwah die droë land met lewende
wesens gevul en toe het Hy die Man en die Vrou geskape. Hulle moes vrugbaar
wees en vermeerder en sorg neem vir Sy Skepping. Neem notisie hoe Hy op Dag 6
die uitspansel wat Hy op Dag 3 geskep het, bewoonbaar gemaak het.
Ter
opsomming. . .
Op Dae 1, 2 en 3, lê die Skepper
die grondslag.
Op Dae 4, 5 en 6, vul Hy die
grondslag met lewende wesens in dieselfde volgorde waarin Hy dit ingestel het.
Dag 1
Dag 4
Dag 2
Dag 5
Dag 3
Dag 6
Is dit nie interessant dat die enigste iets wat op Dag
4 geskape is, tyd was? Op Dag 4, volgens Genesis 1:14, was die Hemel liggame
ingestel vir die doel van tyd en kalenderberekening. Daarby, kan ons notisie
neem dat niks, (as dit reg verstaan word) geskape was eerdat die
kalenderberekenings beginsels vasgestel was nie. Moses het nie die week van die
maand in Genesis 1 aangeteken nie, maar ons kan voorstel dat dit so moes gelyk
het:
Nuwe
Maan Dag is verwant aan Genesis 1:1-2
WerksDag
1 word verbind met Genesis 1:3-5
Werks
Dag 2 word verbind met Genesis 1:6-8
Werks
Dag 3 word verbind met Genesis 1:9-13
Werks
Dag 4 word verbind met Genesis 1:14-19
Werks
Dag 5 word verbind met Genesis 1:20-23
Werks
Dag 6 word verbind met Genesis 1:24-31
Sabbbat
Dag word verbind met Genesis 2:1-3
Om
die patroon verder uit te lê wat in die Skeppings Week uiteengesit is, soos
voorheen vermeld, (alles in die hemele was) eintlik in Genesis 1:1 gemaak.
Hierdie geloofsoortuiging was onlangs verder versterk met die ondersoek van die
Skeppings verslag. Hier is dit waarin WLK glo die Skrifte sê:
“In die begin het Elohim die hemel
en die aarde geskape.” (Genesis 1:1) (die son en die maan en die sterre,
wat in die hemele voorkom).
Die
woord wat hier vir “gemaak” gebruik word is bara (H1254). Die gebruik daarvan in Genesis 1 blyk om aan te dui dat om iets te
maak in `n algehele sin, asof uit niks.
Hierdie woord is slegs 5 keer in Genesis 1: (1) gebruik “ . . .die hemel en die aarde geskape.”
2 “. . .die groot seediere geskape.” 3 “. . . die mens geskape na
Sy beeld.” 4 “. . . het Hy hom geskape. 5 “ . . .man en vrou het Hy hulle geskape.”
Die
ander woord vertaal as “gemaak” regdeur Genesis is asah (H6213). Hierdie woord beteken om te doen of te maak, in die
breedste sin en die wydste toepassing: – bereik, verbeter, vasstel, . . .”2
Volgens die eerste vers in Genesis, lyk dit asof hierdie woord dui op die
verbetering van iets wat alreeds geskape, of om op die vasstelling van iets. Soos byvoorbeeld: Yahuwah het die uitspansel
“gemaak” (H6213) deur die waters te verdeel wat alreeds daar was; Hy het die
twee groot ligte “gemaak” (H62143).” Psalm 104, wat weereens staaf wat `n
kronologiese verslag is van die Skeppings week, gebruik presies dieselfde
woorde deur Moses in Genesis 1:16; maar hier word dit gebruik as “ingestel”
U het die maan gemaak (H6123)
om vaste tye [mo`ed] mee aan te gee.” Psalm 104:19, NV
Insig
hierin werp lig op Genesis 1:1 en die eerste dag van die Skepping (woordspeling
bedoel) “Laat daar lig wees” op “Dag 1” was die lig verskaffing aan die son,
wat verklaar waarom daar letterlike dae was (lig/duisternis siklus) voor “Dag
4” Die son aan wie lig verskaf was op “Dag 1” verduidelik hoe daar dag (H3117-vorm: om warm te
wees: `n warm dag”) en nag reeds voor “Dag 4” kan wees. Die son, maan en
sterre was eenvoudig net “gemaak om hul goddelik kalendasie rol op “Dag 4” “aan
te gee”. Maar, was in die begin “gemaak” (bara – H1254) waar dit aangedui
word: “In die begin het Elohim die hemel en aarde geskape.” (Genesis 1:1)
Om
te dink dat Yahuwah nog nie die Son en die Maan op die eerste dag reeds al
verorden het nie dat hulle nie gebruik kan word vir Sy Kalender nie, maak totaal en al nie sin nie. Hy het duidelik
gemaak dat die Son en die Maan, dien as tekens sowel as vir vaste tye, asook
vir dae sowel as jare.” (Genesis 1:14) en selfs nog sterker bewyse vir die Maan
in Psalm 104:19, “Hy het die maan gemaak vir die vaste tye [mo`ed]; die son ken
sy tyd om onder te gaan.” Nuwe Maan Dag is sonder weerga `n Skriftelike
aanbiddingsdag. Sien Númeri 29:6, 2 Konings 4:23, Psalm 81:4, Jesaja 66:23,
Esegiël 46:1-6, en Amos 8:5.3
Ironies
dat mense geen probleem het deur `n son kalender te gebruik om selfs as die son
nie voor die 4de dag verorden was nie. Waarom moes die maan enigsins minder
funksioneel wees as `n kalender, veral in die lig van Psalm 104:19?
Hy het die maan gemaak vir vaste
tye; die son ken sy tyd om onder te gaan.
Hierdie
argument is niks meer as net skynheiligheid nie, die pot wat die kettel swart
noem, as jy dit so wil beskou. Die hele dispuut verloor selfs meer geloofwaardigheid
soos dit in die Skrifte aangedui word dat beide die Son en die Maan reeds in
Genesis 1:1 al gemaak is.
In
die eerste oogopslag sal sommige verdienste sien in die argument dat die Maan
nie verorden was op die eerste dag nie en kan dus nie vir Sy Kalender gebruik
word nie. Maar die Skrifte illustreer iets heeltemal anders. Die Maan was en is
steeds duidelik vasgestel vir die gebruik in Sy Gewyde Byeenkomste, aanbiddings
tye, en is dus `n essensiële deel in Sy Kalender. Die Maan, met sy presiese
uurwerk fases, staan uit as `n onbeweeglike kalender in die hemel. Loof
Yahuwah, nou en vir alle ewigheid, vir Sy perfekte plan, Sy wysheid, Sy
Voorsiengheid, en vir Sy beeldskone ewige Kalender in die hemel!
1 Ons het die invoeging “of ingestel het” bygevoeg, omdat daar
ruimte in die Hebreeuse teks beide kontekstueel en taalkundig is om vasbeslote
aan te neem dat die Son en Maan ingesluit was in die uitspraak om Lig op dag 1
van die Skepping te verskaf en dat hulle
eerder op dag 4 van die Skeppings week ingestel was in hul spesifieke rol.
2
Strong`s Dictionary
3 Núm. 29:6 Behalwe die brandoffer van die Nuwe Maan en die spysoffer wat
daarby behoort, en die voortdurende brandoffer en die spysoffer wat daarby
behoort, en hulle drankoffers volgens die daarvoor geldende voorskrif – tot die
lieflike geur, `n vuuroffer aan Yahuwah.
2
Konings 4:23 En hy sê: Waarom gaan jy vandag na hom? Dit is geen
Nuwe Maan of Sabbat nie. En sy antwoord: Wees maar gerus!
Psalm
81:4 Blaas die basuin op Nuwe Maan; op Volmaan vir ons
feesdag.
Jesaja
66:23 En elke maand op die Nuwe Maan en elke week op die Sabbat sal alle vlees
kom om te aanbid voor my aangesig, sê Yahuwah.
Esegiël 46:1 ‘So sê Yahuwah Elohim: Die
poort van die binneste voorhof wat na die ooste kyk, moet gedurende die ses
werksdae gesluit wees; maar op die Sabbatdag moet dit oopgemaak word; ook moet
dit op die dag van die Nuwe Maan oopgemaak word.
Esegiël
46:6 Maar op die dag van die Nuwe Maan: `n jong bul sonder
gebrek en ses lammers en `n ram – sonder gebrek moet hulle wees.
Hoséa
5:7 Hulle het troueloos gehandel teen Yahuwah, want hulle het
onegte kinders verwek; nou sal die Nuwe Maan hulle met hul velde verteer.
Amos
8:5 Deur te sê: “Wanneer is die Nuwe Maan verby, sodat ons
kan koring verkoop, en die Sabbat, sodat ons die graanskuur kan oopsluit – om die efa te verklein en die sikkel te
vergroot en bedrieglik te handel met `n valse weegskaal.
Die “70 weke” profesie van Daniël 9 is een van die merkwaardigste profesië in die ganse Skrifte, omdat dit onweerlegbaar die presiese jaar van die Verlosser se doop en kruisiging identifiseer. Jammer dat baie hierdie magtige profesie óf misverstaan1 óf die groter implikasies daarvan misgekyk het. `n Noukerige ondersoek van Daniël se “70 weke” weerlê sonder twyfel `n “Vrydag Kruisiging” en die idee dat die moderne 7-dae week voortdurend sonder onderbreking sedert die Skepping gesirkuleer het!
Die 70 Weke Profesie (Daniël 9:24-27)
In die 9de hoofstuk van Daniël, vind ons dat die profeet `n sterk emosionele versoek aan Yahuwah rig in die onthalwe van Jerusalem en die banneling kinders van Israel, want so pas het hy `n baie ontstellende visioen (Daniël 8) ontvang, die betekenis daarvan kon hy nie ten volle verstaan nie. Terwyl Daniël besig was om te bid, het die engel Gabriël aan hom verskyn en aan hom begin verduidelik in die fynste besonderheid die tyd van die gebeurtenisse wat die profetiese reiniging van die heiligdom2 in die Hemel sou voorafgaan. Dit is hierdie verduideliking wat die presiese jaar van die Verlosser se doop en kruisiging onweerlegbaar duidelik maak. Gabriël begin deur Daniël mee te deel dat:
Sewentig sewetalle is oor jou volk en die heilige stad bepaal, om die goddeloosheid te voleindig en om die maat van die sondes vol te maak en om die ongeregtigheid te versoen en om ewige geregtigheid aan te bring en om gesig en profeet te beseël en om wat hoogheilig is, te salf. (Daniël 9:24)
Hier maak die Hemel dit duidelik dat die 70 weke profesie vasgestel was vir die volksgenote van Daniël (die Jode) en vir die heilige stad (Jerusalem) waarin die volgende tot vervulling moes kom:
om die goddeloosheid te voleindig
om die maat van sondes vol te maak
om die geregtigheid te versoen
om ewige geregtigheid aan te bring
om gesig en profeet te beseël
om wat hoog heilig is te salf
Voordat verder gevorder word, is dit dringend dat ons die waarde van `n profetiese week verstaan. Wanneer ons profesie studeer, moet ons altyd die Bybel toelaat om homself te verduidelik. In Sy woord het Yahuwah die verduideliking verskaf vir die simbole deur die profete gebruik. In die Skrifte is een profetiese dag = een letterlike jaar.
. . . vir elke jaar lê Ek jou een dag op. (Esegiël 4:6)
Volgens die getal dae dat julle die land verken het, veertig dae, vir elke dag een jaar, moet julle jul ongeregtigheid dra . . . (Sien Númeri 14:34.)
Hieruit moet ons die volgende gevolgtrekking maak:
Een profetiese week = 7 profetiese dae = 7 letterlike jare
Laat ons dan nou na die volgende vers van die profesie gaan. In vers 25 begin Gabriël met die verduideliking van die aard van gebeure in fyn besonderhede wat sou ontvou tydens die 70 profetiese weke. Hier begin Yahuwah se boodskapper deur die begin-en-eind punt vir die eerste 69 profetiese weke van die berekening te gee.
Nou moet jy weet en verstaan: van die uitgang van die woord af om Jerusalem te herstel en op te bou tot op `n Gesalfde, `n Vors, is sewe sewetalle; en twee-en-sestig sewetalle lank sal dit herstel en opgebou word, met pleine en slote, maar in tye van benoudheid. (Daniël 9:25)
Hier leer ons dat vanaf die “dekreet om Jerusalem te herstel en op te bou” tot die koms van die Messias sal 69 profetiese weke wees (7 weke + 62 weke). Dit is gelykstaande aan 483 letterlike jare.
69 profetiese weke = 483 profetiese dae (69 weke x 7 dae) = 483 letterlike jare
Daar is vier gebeurtenisse wat as antwoorde geneem word in “bevel om Jerusalem te herstel en op te bou.” Hulle is:
Die dekreet van Kores om die huis van Yahuwah op te bou in 536 v.C. (Esra 1:1-4)
Die dekreet van Darius om die werk voort te sit wat verhinder was in 519 v.C. (Esra 6:1-12)
Die dekreet deur Artasásta uitgevaardig aan Esra in 457 v.C. (Esra 7)
Nehemia se kommissie van Artasásta in 444 v.C. (Nehemia 2)
Drie van hierdie vier dekrete kan ons onmiddelik verwerp.
Die dekreet van Kores in 536 v.C. en die dekreet van Darius in 519 v.C. moet uit die staanspoor verwerp word omdat die berekening vir die 483 jaar van beide die dekrete eindig voor die koms van die Messias wat die spesifieke afsluitingspunte was van die eerste 69 profetiese weke. Om 69 profetiese weke van die dekreet van Kores te bereken, sou ons bring na 53 v.C. Berekening van die dekreet van Darius sal ons bring tot by 36 v.C. Weereens skiet albei te kort en moet dus verwerp word.
Die derde opdrag wat ons kan verwerp is die een aan Artasásta gegee in 444 v.C. Alhoewel die koning Nehemia toegelaat het om na Jerusalem terug te keer, kom dit voor of daar geen amptelike dekreet daarvoor was nie. Artasásta het maar net aan Nehemia se persoonlike versoek ingestem om na Jerusalem terug te keer vir `n spesifieke tyd. Met Nehemia se aankoms in Jerusalem, het hy die volk alreeds besig gevind om die stad te herbou. Hulle het klaarblyklik volgens die dekreet wat dertien jaar te vore aan Esra gegee is, opgetree. Nehemia het die werk wat hy in Jerusalem wou doen na slegs twee-en-vyftig dae voltooi. (Nehemia 6:15).
Dit maak duidelik watter dekreet die beginpunt vir die 70 weke profesie was, die eerste 69 daarvan sou strek tot by die koms van die Messias: Die dekreet aan Esra gegee in 457 v.C.
Artasásta, die koning van die konings, aan die priester Esra, skrifgeleerde van die [Eloah] van die hemel, volkome vrede! En nou – deur my is die bevel gegee dat elkeen van die volk van Israel en van sy priesters en die Leviete wat in my koninkryk gewillig is om na Jerusalem te trek, met jou mag saamtrek. (Sien Esra 7: 12-13.)
Nou, dat ons met sekerheid vasgestel het wanneer die 70 profetiese weke begin het, laat ons 69 weke (483 jaar) daarby voeg om te sien of dít ons neem na die tyd van die Messias nes die engel voorspel het.
Deur 483 jaar vorentoe te tel van 457 v.C., bring ons uit by AD. 27.
-457 + 487 = 26 AD.
Daarby moet ons een jaar voeg omdat daar geen 0 jaar is nie.
26 AD + 1 Jaar = 27 AD
Wat het in 27 AD gebeur? Yahushua die Messias was gedoop! “Wat HoogHeilig is” was gesalf. (Daniël 9:24) op die presiese tyd aangedui deur Gabriël.
Julle weet van die saak . . . ná die doop wat Johannes gepreek het, met betrekking van Yahushua van Násaret, hoe Yahuwah Hom gesalf het met die Heilige Gees en met krag . . . (Sien Handelinge 10:37-38.)
Yahushua het goed geweet dat die 69 weke van Daniël se profesie tydens Sy doop vervul was, want dit was net daarna dat Hy begin het om mense tot bekering aan te roep, deur te sê “Die tyd is vervul”, en die koninkryk van Yahuwah het naby gekom.” (Markus 1:15)
Ons kan versekerd wees dat AD 27 die jaar van Yahushua se doop was omdat Lukas sê dat dit in die vyftiende jaar van keiser Tibérius plaasgevind het.
En in die vyftiende jaar van die regering van die keiser Tibérius . . . (Lukas 3:1)
En toe die hele volk gedoop en Yahushua gedoop is, en Hy besig was om te bid, het die hemel oopgegaan; en die Heilige Gees het in liggaamlike gedaante soos `n duif op Hom neergedaal; en `n stem het uit die hemel gekom wat sê: U is My geliefde Seun; in U het Ek `n welbehae. (Sien Lukas 3: 21-22.)
Tibérius het amptelik begin regeer as mede – bewindhebber in AD 12 en as Keiser in AD 14.4 Deur 15 jaar by AD 12 te voeg, die eerste jaar van Tibérius se bewind, bring ons na AD 27. Dit is in perfekte harmonie met dit wat die engel byna 600 jaar vroeër aan Daniël openbaar het!
Ons roep die engel se woorde in herinnering aangaande die stad Jerusalem self:
. . . sal dit herstel en opgebou word, met pleine en slote, maar in tye van benoudheid. (Daniël 9: 25)
Die muur van Jerusalem was herbou tydens die eerste sewe profetiese weke (49 letterlike jare) wat op die dekreet van Artasásta in 457 v.C. gevolg het. Dít was inderdaad “tye van benoudheid. ” Nehemia deel ons mee weens die aanhoudende dreigende aanvalle, het die lasdraers hulle werk so gedoen dat hulle met die een hand die werk verrig het, terwyl die ander hand die werpspies vashou.” (Nehemia 4: 17) In 408 v.C. was die herstelling van Jerusalem en die oprigting van die tempel voltooi.
-457 + 49 = -408 (408 v.C.)
Ongelooflik is dit níe! Die profesie eindig nie hier nie. Laat ons nou na die volgende vers gaan.
En ná die twee-en-sestig sewetalle sal `n Gesalfde uitgeroei word, maar sonder iets vir Hom; en die volk van `n vors wat sal kom, sal die stad en die heiligdom verwoes, maar sy einde sal met `n oorstroming wees, en tot aan die einde toe sal dit oorlog wees, vasbeslote verwoestings. (Daniël 9: 26)
Hier word ons meegedeel dat iewers ná die 69 profetiese weke in vervulling gegaan het, die Messias “afgesny word” en dan sal die stad verwoes word. Deur na die laaste gedeelte van die profesie te gaan, sien ons dat Gabriël lig werp op die besonderhede van die 70ste profetiese week:
En Hy sal een week lank met baie `n verbond sluit, en gedurende die helfte van die week sal Hy slagoffer en spysoffer laat ophou; en op die vleuel van gruwels sal daar `n verwoester wees, en wel tot aan die einde; en wat vas besluit is, sal oor wat woes is, uitgestort word. (Daniël 9: 27)
Hier sê die engel dat vir die tydsduur van die 70ste profetiese week, sal Hy (die Messias) `n verbond met baie sluit. Hy gaan verder deur te sê dat die Messias sal maak dat die slagoffers en die spysoffers ophou in die middel van hierdie finale profetiese week.
Laat ons eerstens ondersoek instel van wat plaasgevind het in die middel van die 70ste profetiese week. Deur 7 jaar (een profetiese week) vorentoe te tel vanaf Yahushua se doop in die herfs van AD 27 bring ons na AD 34. Dit sal die middel van die 70ste profetiese week in die lente van AD 31, plaas. Wat het dan in AD 31 plaasgevind wat veroorsaak het dat die slagoffers en die spysoffers opgehou het? Die Messias was gekruisig in die tyd van die Pasga, en die voorhangsel van die tempel waarin die offerdienste uitgevoer was, is deur Yahuwah Self van bo na onder geskeur!
Daarop het Yahushua weer met `n groot stem geroep en die gees gegee. En kyk, die voorhangels van die tempel het in twee geskeur, van bo tot onder, en die aarde het gebewe en die rotse het geskeur. (Sien Matthéüs 27: 50-51.)
Yahushua, ons Messias, was die eintlike sondoffer waarna alle slagofferandes in die wet voorgeskryf verwys het. Hy was “uitgeroei, maar sonder iets vir Hom” (Daniel 9:26); Hy was gekruisig, nie vir wat Hy gedoen het nie, maar vir wat ek en jy gedoen het.
Want Hy het Hom wat geen sonde geken het nie, sonde vir ons gemaak, sodat ons kan word geregtigheid van Yahuwah in Hom. (Sien 2 Korinthiërs 5:21.)
Na Sy Kruisiging, was die tempel offer vir ewig nie meer nodig nie.
Want die bloed van stiere en bokke kon onmoontlik die sonde wegneem. Daarom sê Hy, as Hy in die wêreld inkom: “Slagoffer en spysoffer wou U nie hê nie, maar U het vir My `n liggaam berei. Brandoffers en sondoffers het U nie behaag nie. Toe het Ek gesê: Kyk Ek kom – in die boekrol is dit van My geskrywe – om u wil te doen, o Yahuwah.’” . . . Hy neem die eerste weg om die tweede te stel. Deur hierdie wil is ons geheilig deur die offer van die liggaam van Yahushua die Gesalfde, net eenmaal. (Sien Hebreërs 10: 4 -10.)
Ons weet vandag met sekerheid dat Yahushua in AD 31 gekruisig was, maar Gabriël het gesê dat die Messias “`n verbond met baie vir een week sluit” (die tydsduur van die 70ste week wat sou eindig in die herfs van AD 34). Hoe is dít moontlik? Die nuwe verbond wat Yahushua die Messias regdeur Sy 31/2 jaar bediening verkondig het, was deur die apostels verder verkondig na afloop van Sy kruisiging! Die uitnodiging om die Nuwe Verbond te aanvaar was aan die Joodse nasie voorgelê tot en met die herfs van AD 34, toe in `n finale optrede van rebellie teen die Hemel, die Sanhedrin Stefanus vermoor het, die eerste Christen martelaar (Handelinge 7). Na die lewering van `n merkwaardige magtige toespraak aan die Sanhedrin, waarin hy die skuld van die Joodse nasie blootlê in die verwerping van Yahuwah se profete en die verwerping van die Messias, was Stefanus deur die raadslede geneem en gestenig.
Die goddelike inspirasie van Stefanus se finale pleitrede was bevestig deur Yahuwah toe die Hemele aan hom geopen was en Hy Yahushua sien staan aan die regterhand van die Vader.
Maar hy was vol van die Heilige Gees en het die oë na die hemel gehou en het die heerlikheid van Yahuwah gesien en Yahushua wat staan aan die regterhand van Yahuwah. En hy het gesê, “Kyk, ek sien die hemele geopend en die Seun van die mens aan die regterhand van Yahuwah staan.” (Sien Handelinge 7: 55-56.)
Die lede van die Sanhedrin het uitermate kwaad geword en geweier om te luister, eerder as om te bekeer. Hulle het hardnekkig die finale geleentheid om die verbond van Yahuwah te aanvaar, verwerp.
Maar hulle het met `n groot stem geskreeu en hulle ore toegestop en soos een man op hom aangestorm. En hulle het hom buitekant die stad uitgewerp en hom gestenig; en die getuies het hulle klere neergelê by die voete van `n jongman met die naam van Saulus. (Sien Handelinge 7:57-58)
(Nota: Die lede van die raad het hulle klere hier aan die voete van Saul neergelê, die einste man wie kort hierna sy naam verander sal hê na Paulus en deur die Hemel verorden om die evangelie na die heidene te bring.)
Soos die Hemelse finale bevestiging dat die 70 profetiese weke uitgesit vir die Joodse nasie en die aardse Jerusalem vervul is, was die stad en die tempel in AD 70 vernietig nes die engel voorspel het.
. . . En die volk van `n vors wat sal kom, sal die stad en die heiligdom verwoes, maar sy einde sal met `n oorstroming wees, en tot die einde toe sal dit oorlog wees, vasbeslote verwoestings. (Daniël 9:26)
Nota: “Die volk van die vors wat sal kom” dui daarop dat Rome die Hemelse oordeel uitgevoer het in die vernietiging van die aardse stad en tempel. “Maar sy einde sal met `n oorstroming wees.” Gee `n idee van hoe vinnig die vonnis sal wees. “En tot die einde toe sal dit oorlog wees, vasbeslote verwoestings”: (1) voorspel die vinnige verwoestings van Jerusalem, wat in vervulling gegaan het in AD 70; (2) voorspel die feit dat vanaf die tyd van die verwoesting van die tempel tot aan die einde van tyd [bv. die Wederkoms van Yahushua], sal die land deur antieke Israel bewoon, nooit weer vrede en voorspoed sien nie. Dit word tans bevestig deur die eindelose oorloë tussen Israel en haar buurstate. Daniël 9:27 sinspeel ook op hierdie verwoestinge.
So was die 70 profetiese weke in die fynste besonderheid voltooi en alles wat die Hemel verklaar het sou gebeur, was voltooi.
om die goddeloosheid te voleindig: sinspeel op die Joodse nasie se geleentheid om hul oortredinge/rebellie te eindig en Yahushua se oorwinning oor oortredinge (sonde)
om die maat van sonde vol te maak: sinspeel op die Joodse volk se geleentheid om van sonde te bekeer en Yahushua se oorwinning oor sonde
om die geregtigheid te versoen: sinspeel op die versoening van Yahushua vir sonde aan die kruis.
om ewige geregtigheid aan te bring: sinspeel op die ewige geregtigheid wat beskikbaar gestel is deur geloof in Yahushua en Sy offer.
om gesig en profeet te beseël: sinspeel op die perfekte vervulling van elkeen van die profetiese besonderhede van die visioen.
omwat Hoog Heilig is te salf: sinspeel op die salwing van Yahushua deur die Heilige Gees.
Die tyd wat vir die Joodse nasie uitgesit was, was nou vervul, die evangelie moes nou na die heidene gebring word. (Sien Matthéüs 21: 33-43 vir `n merkwaardige gelykenis wat vooruitwys na die tyd waarin “die koninkryk van Yahuwah” van die Joodse nasie weggeneem word en aan `n ander gegee word.)
Ter Samevatting…
Nou dat ons met sekerheid bevestig het dat ANNO DOMINI 31 volgens die Skrifte die jaar van Yahushua se kruisiging was, laat ons nou die breër aspek van hierdie feit ondersoek, naamlik dat die weeklikse 7-dae siklus wat ons op hede onderhou het nie aaneenlopend sonder onderbreking gesirkuleer het sedert die Skepping nie! Die moderne Gregoriaanse kalender is `n vervalsing.
Die Kruisiging
Volgens die Skrifte, was Yahushua gekruisig op die Pasga, wat altyd op die veertiende dag van die eerste lunar maand val. Die geestelik georkestreerde tydvak van die kruisiging lewer getuienis dat Yahushua van Nasaret inderdaad die Pasga “lam van Yahuwah was wat die sonde van die wêreld sou wegneem.” (Johannes 1:29)
In die eerste maand, op die veertiende van die maand, teen die aand, is die Pasga van Yahuwah. (Sien Levítikus 23:5.)
Skrifte deel ons ook mee dat dit die “die voorbereiding was” wat die sesde dag van die week was.
En toe die hoofman oor honderd wat reg voor Hom staan, sien dat Hy so uitgeroep en die laaste asem uitgeblaas het: sê hy: Waarlik, Hy was die Seun van Elohim. En toe dit aand geword het, omdat dit die voorbereiding was, dit is die voorsabbat,kom daar `n vername raadslid, Josef van Arimathéa, . . . en hy waag dit om na Pilatus in te gaan en die liggaam van Yahushua te vra. (Sien Markus 15:39-43.)
Sommige het met die voorstelling gekom dat die “Sabbat” waarna in die bogenoemde gedeelte verwys word `n verwysing is na die eerste dag van Ongesuurde Brode, wat volgens hulle op enige dag van die week kon val. Die onjuistheid van hierdie voorstelling kan maklik gedemonstreer word dat die dag wat op hierdie “Sabbat” gevolg het “die eerste dag van die week was.”
“En laat na die Sabbat toe dit begin lig word, teen die eerste dag van die week,
kom Maria Magdaléna en die ander Maria om na die graf te gaan kyk. (Matthéüs 28:1)
Sommige Saterdag Sabbatariërs maak daarop aanspraak dat die Heiland op `n Gregoriaanse Woensdag gekruisig is, dat Vrydag die eerste dag van die Fees van Ongesuurde Brode was (`n fees “Sabbat”), en dat die “Sabbat” vermeld in bogenoemde gedeelte `n Saterdag was. Maar die onjuistheid van hierdie geloofsoortuiging kan gesien word in die feit dat hierdie scenario Abib 10 sou plaas op `n Gegoriaanse Saterdag, die dag wat ironies genoeg deur Saterdag Sabbatariërs geglo word as die Bybelse Sabbat.
Hierdie scenario kon nie reg wees nie omdat die Israeliete geleer was om hul lam op die tiende dag van hierdie maand (Exodus 12:3) uit te soek; as hulle nie die nodige lewende hawe besit het waarvan hulle `n lam kon uitkies nie, kon hulle een aankoop. Handel was natuurlik nie op die Sewende-dag Sabbat toegelaat nie, die wat daarom dan foutiewelik vaskleef aan Saterdag as die Sabbat, moet maar net die onjuistheid van hierdie scenario erken.5
Ons weet nou die volgende uit die Skrifte omtrent Yahushua se kruisiging:
op die sesde dag van die week
op die 14de dag van die eerste lunar maand
in die jaar, AD 31
Nou moet ons al hierdie besonderhede byeen voeg. Hieronder is `n kaart met die fases van die maan in AD 31, die Kruisigings jaar. (Nota: Die Astronomiese “Nuwe Maan” kolom dui die lunar-solar konjunksie tye aan.)
Daar is verkillende leerskole van wanneer `n Bybelse maand en `n Bybelse Jaar begin. Dit is WLK se nagevorsde oortuiging dat Nuwe Maan Dag met die dagbreek begin wat volg op die lunar-solar konjunksie en die Nuwe Jaar wat begin met die Nuwe Maan die naaste aan die herfs eweninge.8Ons sal die jaar van die kruisiging uit alle hoeke bereken om uit te vind of dit hoegenaamd moontlik was om `n “Vrydag Kruisiging” te hê.
Eerstens moet ons die tyd van die konjunksie vir beide Maart en April in die jaar 31 in aanmerking neem, want die Nuwe Jaar kon nie in een van hierdie maande begin het, indien alle berekening metodes gelykmatig in ag geneem is nie.
Konjunksie:
Maart 11 @ 10:20 VM (UTK)
April 10 @11:33 NM (UTK)
Wanneer ons Nuwe Maan Dag (dag een van die lunar maand) bereken as die dag na konjunksie, vind ons dat die Pasga (die veertiende van die Lunar Maand) op die 25ste Maart geval het (die ekwivalent wat die Gregoriaanse kalender vandag as “Sondag” beskou) of op 24 April (die ekwivalent vir die Gregoriaanse kalender deesdae as “Dinsdag” bekend). U kan die AD 31 planetêre weeksdae kalender6 hier vind: http://www.timeanddate.com/calendar/?year=31&country=34
Laat ons nou die eerste sigbare sekel vir die begin van die maand probeer, soos baie tradisioneles aanbeveel. Volgens die geleerdes en astronome, word die vroegste sekel maan oor die algemeen sigbaar omtrent 17- 23 ure na konjunksie, terwyl sommige verslag gedoen het dat dit vroeër al gesien was “tot so vroeg as 15.5 ure na Nuwe Maan [konjunksie]” (United States Naval Observatory)
“In 1855, het Sir G. B. Airy astronomiese berekeninge . . . . voorberei . . . in verwantskap met A.D. 29 tot 34. . . . Hy het in aanmerking geneem dat veral in Maart en April en die klimaat van Judaea, 18 ure na konjunksie voldoende sou wees vir sigbaarheid. Maar om veiligheidshalwe het hy dit ook vir 23 uur uitgewerk.” (“The Moon`s visibility and the date of the Crucifixion,” Courtenay R., The Observatory, Deel 34, bl. 228-232 (1911))
Volgens die Historiese Navorsings Kommissie van die Algemene Konferensie van die Sewende-Dag Adventiste, word die eerste sigbare sekel in die Nabye Ooste opgemerk in minder as 42 uur na konjunksie:
“In die Nabye Ooste neem dit 16.5 tot 42 uur na konjunksie, afhangende daarvan of haar bewegings relatief tot haar afstand van die aarde vinnig of stadig is- voor dat die maan weer sigbaar word in die vorm van `n dun sekel, wat voller en voller raak tot met die tyd van die volmaan.” (The Chronology of Ezra 7, `n Verslag van die Historiese Navorsings Kommissie Van die Algemene Konferensie van die Sewende-Dag Adventiste, bl. 11)
Ter opsomming, die vroegste sekel:
Kan oor die algemeen 17-23 uur na konjunksie gesien word.
Kan somtyds tot 42 ure na konjunksie neem voordat dit in die Nabye Ooste (bv. Jerusalem) sigbaar word.
Dit beteken dat ons kan verwag dat die eerste sigbare sekel beginselgetrou in Jerusalem sal verskyn tussen 17-42 ure na konjunksie.
Noudat ons duidelike gedefinieerde parameters het vir die identifikasie van die eerste sigbare sekel maan (bv. 17-42 ure na konjunksie), laat ons die maand van Maart in 31 AD ondersoek om te sien of dit moontlik is om uit te kom by `n “Vrydag Kruisiging” deur die eerste sigbare sekel te gebruik om die maand te begin.
Konjunksie = Maart 11 @ 10:20 NM (UTK) = Maart 12 @ 12:20 VM (Jerusalem tyd, UTK +2.) Hieronder is die beraamde tyd tussen konjunksie en sonsondergang van die gegewe tyd. (Sonsondergang vir Jerusalem vind omtrent 5:45 VM in mid-Maart plaas)
Maart 12 @ 5:45 VM = 17.5 ure (moontlik sigbaar) = sal die Pasga plaas op 26 Maart, die ekwivalent van die moderne “Maandag.” (Nota: Die maan met sy 1% beligting gaan omtrent 6:15 NM onder, min of meer .5 ure na die son.9)
Maart 13 @5:45 NM = 41.5 ure (definitief sigbaar) = sou Pasga plaas op 27 Maart, die ekwivalent van die moderne “Dinsdag.” (Nota: Die maan met 3% beligting gaan omtrent 7:15 NM onder, omtrent 1.5 ure na die son.)
Maart 14 @5:45 NM = 65.5 ure (definitief sigbaar) = sou die Pasga plaas op 28 Maart, die ekwivalent van die moderne “Woensdag.” (Nota: Die maan met sy 8% beligting gaan omtrent 8:15 NM onder, omtrent 2.5 ure na die son.)
Dit was duidelik nie moontlik om `n “Vrydag Kruisiging” in die Maand van Maart 31 AD te hê nie. Kom, laat ons nou die maand van April ondersoek om te sien of dit moontlik is om uit te kom by `n “Vrydag Kruisiging” deur die eerste sigbare sekel te gebruik as die begin van die maand.
Konjunksie = April 10 @ 11:33 VM (UTK) = APRIL 10@2:33 VM (Jerusalem – Sonlig Ure, UTK +3). Hieronder is die geraamde tyd tussen konjunksie en sonsondergang van die voorgestelde tabel. Sonsondergang in Jerusalem het omtrent 7 VM in mid-April plaasgevind.)
April 10 @7 VM = 4.5 ure (onmoontlik om te sien)
April 11@7 VM = 28.5 ure (moontlik sigbaar) = sou die Pasga op 25 April, die ekwivalent van die moderne “Woensdag” plaas. (Nota: Die maan met 1% sigbaarheid gaan omtrent 8 NM onder, omtrent een uur na die son.)
April 12 @7 VM = 52.5 ure (definitief sigbaar) = sou die Pasga op 26 April plaas, die ekwivalent van die moderne “Donderdag.” (Nota: Die maan met 5% sigbaarheid gaan omtrent 9 NM onder, omtrent 2 ure na die son.)
April 13 @7 VM = 76.5 ure (`n 76.5 uur oue maan is vér oor die redelike aanvaarbare parameters vir die sekel se eerste sigbaarheid, veral vir Jerusalem, maar dit moet behoue bly as die vroegste moontlike waarneming om by `n “Vrydag Kruisiging” vir 27 April, uit te kom.) Nota: Die maan met `n 10% illuminasie gaan omtrent 10 NM onder, omtrent 3 ure na die son.
Hier sien ons weereens dat dit nie moontlik was om by `n “Vrydag Kruisiging” uit te kom nie. Vir tradisioneel gesindes om te kan sê dat die Kruisiging van AD 31 op `n Vrydag plaasgevind het, moet hulle kan bewys dat die eerste sekel nie sigbaar was tot dit 76.5 ure oud was nie met `n beligting van10% nie! Dít is vér buite die aanvaarbare parameters van 17 – 42 ure.
Ons herinner jou weer daaraan dat die vroegste sekel:
Oor die algemeen 17-23 ure na konjunksie gesien kan word
Kan soms tot soveel as 42 ure na konjunksie neem voordat dit in die Naby Ooste (bv. Jereusalem) sigbaar word.
Die maan sou heel moontlik waarneembaar wees op 11 April toe dit 28.5 ure oud was. As, dit hoe ookal sy nie waarneembaar was nie, sou dit beslis op 12 April wanneer dit byna 2 ure na die sonsondergang teen die ouderdom van 52.5 ure oud is met `n 5% beligting gesien word.
Om voor te stel dat die maan 76.5 ure oud was voordat dit gesien was, is eenvoudig nie redelik nie. Selfs as só `n abnormaliteit moontlik was, dra hierdie veronderstelling onversoenbare reaksies met hom saam wat onweerlegbaar getuig van die absurditeit daarvan:
Deur vas te hou aan `n “Vrydag Kruisiging” in AD 31 April sou beteken dat vir vyf agtereenvolgende maande (Februarie-Junie), die maan vér van die erkende parameters vir die vasstelling van sigbaarheid (17-42 ure na konjunksie) afgewyk het. Indien mens sou aanvoer dat die Kruisiging plaasgevind het op Vrydag, 27 April in 31 AD, moet hulle daarvan oortuig wees dat die jongste maan wat gesien kon word tussen Februarie en Junie van daardie jaar 47.75 ure oud was.
Konjunksie = Februarie 10 @12:15 VM (Jerusalem tyd, UTK +2)
Februarie 10 @5:30 VM (Sonsondergang) = 5.25 ure = onmoontlik om te sien
Februarie 11@5:30 VM = 29.25 ure = moontlik sigbaar Verligting 2%, Maansondergang 6:24 VM (omtrent 1 uur na die son)
Februarie 12@5:30 VM = 53.25 ure = definitief sigbaar! Verligting = 6%, Maansondergang: 7:29 VM (omtrent 2 ure na die son)
Tradisioneelgesindes wie kleef aan `n Vrydag, 27 April Kruisiging in 31 AD moet 13 Februarie as Nuwe Maan Dag aanvaar, omdat `n maan maand nie meer as 30 dae het nie. Deur terugwerkend 30 dae vanaf Nuwe Maan Dag te tel bring ons by Februarie 13 uit. Dit beteken dat diegene wie kleef aan hierdie paradigmamoet glo dat die maan nie gesien kon word voor 12 Februarie nie, toe dit 53:25 ure oud was nie. (Nota: Hierdie maan het omtrent 2 ure na die son ondergegaan met `n verligting van 6%.) Die maan sou heel waarskynlik sigbaar gewees het op 11 Februarie toe dit omtrent 1 uur na die son teen die ouderdom van 29.25 ure met `n verligting van 2% ondergegaan het.
Konjunksie = 12 Maart @12:20 NM (Jerusalem tyd, UTK+2)
12 Maart @5:45 VM (Sonsondergang) = 17.5 ure moontlik sigbare Beligting = 1%, Maansondergang: 6:14 VM (0mtrent .5 ure na die son)
13 Maart @ 5:45 VM = 41.5 = definitief sigbaar! Beligting = 3%, Maansondergang: 7:14 VM (omtrent 1.5 ure na die son)
14 Maart @5:45 VM = 65.5 ure = definitief sigbaar! Beligting =8%, Maansondergang: 8:12 VM (omtrent 2.5 ure na die son)
Tradisioneelgesindes wie kleef aan `n Vrydag, April 27 Kruisiging in AD 31 moet 15 Maart as Nuwe Maan Dag aanvaar omdat die maan maand nooit meer as 30 dae het nie. Deur 30 dae terugwerkend te tel vanaf Nuwe Maan Dag in April bring ons uit by 15 Maart. Dit beteken dat diegene wie aanhangers van hiedie paradigma is moet glo dat die maan nie gesien kan word tot en met Maart 14 toe dit 65.5 ure oud was nie. Neem notisie: Hierdie maan gaan byna 2.5 ure na die son onder met 8% verligting.) Die maan sou definitief sigbaar gewees het op 13 Maart toe dit byna 2 ure na die son onder gegaan het met die ouderdom van 41.5 ure met 3% beligting.
Konjunksie = April 10 @2:33 VM (Jerusalem – Sonlig Besparings Tyd, UTK +3).
April 10 @7 VM (Sonsondergang) = 4.5 ure = onmoontlik om gesien te word
April 11 @7 VM = 28.5 ure = waarskynlik sigbaar Verligting = 1%, Maansondergang: 7:59 VM (byna 1 uur na die son)
April 12 @7 VM = 52.5 ure = definitief sigbaar! Beligting = 5%, Maansondergang: 8:57 VM (byna 2 ure na die son)
April 13 @7 VM = 76.5 ure = definitief sigbaar! Verligting 10%, Maansondergang: 9:55 (byna 3 ure na die son)
Tradisioneelgesindes wie `n Vrydag, 27 April Kruisiging in AD 31 aanhang, moet April 14 as Nuwe Maan Dag aanvaar. Dit beteken dat diegene wie vashou aan hierdie paradigm moet glo dat die maan nie gesien kon word tot en met 13 April toe dit 76.5 ure oud was nie. (Nota: Hierdie maan het byna 3 ure na die son onder gegaan met `n verligting van 10%) Weereens sou die maan heel waarskynlik waargeneem wees op 11 April toe dit 28.5 ure oud was. As dit hoegenaamd nie sigbaar was nie, sou dit beslis te siene gewees het op 12 April toe dit byna 2 ure na die son op die ouderdom van 52.5 ure met `n verligting van 5%, onder gegaan het.
Mei 10 = @7:30 VM Sonsondergang = 14.5 ure = onmoontlik om te sien
Mei 11 @7:30 VM = 38.5 ure definitief waarneembaar! Verligting = 2%, Maansondergang: 8:44 VM (byna 1.25 ure na die son)
Mei 12 @7:30 VM = 62,5 ure = definitief waarneembaar! Verligting = 6%, Maansondergang: 9:42 VM (byna 2.25 ure na die son)
Tradisioneelgesindes wat `n Vrydag, April 27 Kruisiging in 31 AD aanhang moet 13 Mei as Nuwe Maan Dag aanvaar, Dit is die beste scenario vir hierdie paradigma omdat die inrekening van `n ekstra dag om die vorige maand `n 30-dae maand te maak verplig in die geval die aanvaarding van selfs `n ouer maan as die eerste sigbare sekel. Dit beteken dat diegene wie aanhangers is van hierdie paradigma moet glo dat die maan nie sigbaar was tot en met 12 Mei nie, toe dit 62.5 ure oud was nie. Nota: (Die maan gaan omtrent 2.25 ure na die son onder met `n verligting van 6%.) Die maan sou definitief sigbaar wees op 11 Mei wanneer dit omtrent 1.25 ure na die son sak met die ouderdom van 38.5 ure met `n verligting van 2%.
Junie 9 = @7:45 VM (Sonsondergang) = 23.75 ure = waarskynlik sigbaar Verligting = 1%, Maansondergang: 8:31 VM (omtrent .75 ure na die son)
Junie 10 @7:45 VM = 47.75 ure = definitief sigbaar! Verligting = 3%, Maansondergang: 9:24 VM (omtrent 1.75 ure na die son)
Tradisioneelgesindes wie kleef aan `n Vrydag Kruisiging in AD 31 moet Junie 11 as Nuwe Maan Dag aanvaar. Dit is die beste voorstellings scenario vir hierdie paradigma omdat die inrekening van `n ekstra dag om die vorige maansomwenteling `n 30-dae maand te maak verplig in die geval die aanvaarding van selfs `n ouer maan vir die eerste sigbare sekel. Dit beteken dat diegene wie vashou aan hierdie paradigma moet glo dat die maan nie gesien kon word tot met 10 Junie nie toe dit 47.75 ure oud was. (Nota: Hierdie maan het omtrent 1.75 ure na die son onder gegaan met `n verligting van 3 %.)Die maan sou waarskynlik sigbaar wees op 9 Junie toe dit omtrent .45 ure na die son onder gegaan het teen die ouderdom van 23.75 ure met 1 % verligting.)
Verdedigers van bogenoemde model moet glo dat die jongste sigbare maan tussen Februarie en Junie van AD 31, 47.75 ure oud moes wees. Die ouderdomme van die vroegste sigbare sekel wat onderskeidelik aanvaar behoort te word, is: 53:25 ure, 76.5 ure, 62.5 ure, en 47.75 ure. Elkeen hiervan, sonder uitsondering, gaan vér verby die bepaalde parameters van die vasgestelde sigbaarheid.
Onthou weereens die vroegste sekel:
Kan oor die algemeen 17-23 ure na konjunksie gesien word
Kan soms tot 42 ure na konjunksie neem voordat dit sigbaar word in die Nabye Ooste (bv. Jerusalem.)
(Nota: Bogenoemde model is die beste moontlike voorstellings scenario vir diegene wie verdedigers is vir `n “Vrydag Kruisiging” in AD 31. Om selfs net een verskuiwing te maak in die getal dae in hierdie lunar maande sal die nodigheid verpligtend maak in die aanvaarding van selfs `n ouer maan as die eerste sigbare sekel. Alles moet bereken word van die onbeweeglike Nuwe Maan Dag ankerpunt van April 14, omdat dit van hierdie dag af is dat die 14 de dag van die lunar maand (Pasga/Kruisiging) bereken is. Deur hierdie dag te verander sal tot gevolg hê dat dag 14 van die lunar maand nie val op `n “Vrydag” nie. Deur terugwerking van die punt van (April 14) te tel, kan jy nie meer as 30 dae bereken nie, omdat lunar maande nooit meer as 30 dae het nie. Deur vorentoe te tel vanaf hierdie punt (April 14), moet jy ten minste 29 dae tel omdat lunar maande nooit minder as 29 dae het nie.
Dit beteken dat om `n “Vrydag”, April 27 kruisiging in AD 31 te hê, moet mens nie net een anomalie (onverklaarbare onreëlmatigheid) aanvaar nie, maar 5 in `n ry! Hoe kan enigeen, in goeie gewete, só `n beledigende voorstel aanvaar? Eerlikheid vereis dat ons die bewyse volg waar dit ookal mag lei, selfs as dit nie ooreenstem met ons tradisies en geliefkoosde veronderstellings nie.
Die feit dat daar nie `n “Vrydag Kruisiging” in AD 31 kon wees nie, was deur vele geleerdes erken, selfs die afgestorwe Sir Isaac Newton (die man wat deur baie beskou word as die “vader van die moderne fisika”).
“Hy [Newton] het dus AD 31, 32, en 35 uitgesluit omdat 14 Nisan nie `n Vrydag kon wees nie, wat deur alle hedendaagse navorsers bevestig is.” (“Newton se Datum vir die Kruisiging.” Pratt, J.P., Quarterly Journal of the Royal Astronomical Society, Deel 32, NO. 3/SEP, P.301, 1991)
Tenslotte:
Die Skrifte maak dit duidelik deur middel van Daniël se merkwaardige “70 weke” profesie dat die Heiland in 31 AD gekruisig was. Skrifte maak dit ook duidelik dat die kruisiging plaasgevind het op die 6de dag van die week, en op die 14de van die eerste lunar maand. Wanneer al die kalendriese besonderhede bymekaar gebring word, is dit onweerlegbaarlik duidelik dat die Israeliete `n anderste kalender gebruik het as wat die wêreld vandag onderhou. Hulle het nie die Juliaanse kalender, wat die voorloper is vir die moderne pouslike Gregoriaanse kalender met haar ononderbroke weeklikse siklus, gebruik nie.
Deur vas te klou aan `n “Vrydag Kruisiging” in AD 31 is hoegenaamd nie die gevolgtrekking van eerlike logiese uitleg daarvan nie. Maar ten gevolge van koestering van tradisie en hardnekkige verwerping van die magdom van bewyse.
Baie opregte Christene glo dat Saterdag die Bybelse Sabbat is, vir geen ander rede dat dit die dag is wat deur die moderne “Jode” gevier was nie. Hoewel dit waar was dat die Jode van vandag op Saterdag aanbid, was dit nie altyd die geval nie. Joodse geleerdes is baie duidelik dat die oorspronklike metode van kalender berekening verskil het van die moderne kalender en dat onder intense Romeinse vervolging tydens die vierde eeu A.D., het die Jode die oorspronklike lunar-solar kalender opgegee.
“Onder die heerskappy van Konstantius (337-362) het die vervolging van die Jode só erg geraak dat . . . die berekening van die kalender verbied [was] met die hoogste vorm van straf.” (“Kalender,” The Jewish Encyclopedia)
“Die Nuwe Maan is steeds, en die Sabbat oorspronklik, afhanklik van die maansiklus.” (Universal Jewish Encyclopedia, bl. 410)
Diegene wie leer dat Saterdag die Sabbat is baseer hierdie geloofsoortuiging uitsluitlik op veronderstelling en tradisie. Niemand kan `n Romeins-Gregoriaanse Saterdag Sabbat alleenlik op die Skrifte regverdig nie. Almal wie vaskleef aan Saterdag baseer hul gewoonte op die tradisie van diegene wie, as `n nasie, die Messias verwerp het en op die moderne kalender wat deur hulle versprei is wie Hom gekruisig het.
In teenstelling met gewilde veronderstelling, word daar nêrens in die Skrifte aangevoer dat die Sabbat “elke sewende dag” gevier moet word nie. Maar dit sê dat die sewende dag die Sabbat is wat kom na ses dae van werk.
Gedenk die Sabbat dag dat jy dit heilig. Ses dae moet jy arbei en al jou werk doen, maar die sewende dag is die Sabbat, dan mag jy geen werk doen nie; maar die sewende dag is die Sabbat van Yahuwah jou Elohim.”(Sien Eksodus 20:8-10.)
Sien ook: Ex. 16:26, 23:12, 31:15, 34:21,35:2; Lev.23:3; Deut.5:13-14
Dit is slegs wanneer `n aaneenlopende weeklikse siklus die veronderstelling is dat mens tot die slotsom kom dat die Sabbat moet val op elke sewende dag. Wanneer die Skrifte aanvaar word vir wat dit presies sê en al die tekste van toepassing op die kalender en die feesdae (insluitende die Sabbat) noukerig nagevors word, word dit baie duidelik dat die Bybelse kalender luni-solar is en dat die hoegenaamd nie sinoniem is met die moderne pouslike Gregoriaanse kalender en haar voorganger [die Juliaanse kalender] nie.
In die Skrifte, begin elke maanmaand met die viering van `n spesiale dag van aanbidding: Nuwe Maan Dag.10 Ses werksdae volg en dan `n sewende-dag Sabbat op die agste van die maand. Dan volg nog drie weke, wat op die 29ste eindig. Die weeklikse siklus begin weereens op die volgende Nuwe Maan Dag. (Nie een maand het óóit meer as 30 dae nie.)
Elke keer wanneer `n sewende-dag Sabbat in die Skrifte `n datum toegesê
word val dit altyd op die 8ste, 15de, 22ste en 29ste dae van die maand.
Oorspronklik was alle antieke kalenders luni-solar van aard met die weeklikse siklus (van verskeie lengtes) wat weer met elke nuwe maan begin. Chronoloë dateer die eerste kalender met `n aaneenlopende weeklikse siklus terug na Babilon omtrent 600 v.C. Vóór daardie tyd het nie een kalender gebruik gemaak van `n weeklikse siklus wat geen onderbrekings het nie. Die weeklikse siklus begin weer óf aan die begin van die maand/maansomwenteling óf aan die begin van die jaar wat volg op die vyf interberekenende dae wat die vorige jaar afgesluit het, maar nie deel was van enige weeklikse siklus nie.11
“Ons smeek jou geliefde van Yahuwah, om nie ons woord daarvoor te neem nie. Ondersoek asseblief tog hierdie dinge vir jouself. Baie besware teen die lunar Sabbat, wat aan die oppervlak geldig voorkom, misluk ongelukkig onder noukerige ondersoek. ”
Die feit is dat die moderne pouslike Gregoriaanse Saterdag Sabbat nie deur die Skrifte of die kalender geskiedenis gestaaf kan word nie.12 Die dwaalleer van `n aaneenlopende weeklikse siklus is op niks meer as net `n veronderstelling gebaseer nie. Dit is hoog tyd dat Yahuwah se getroues vry wegstap van hierdie misleiding en Skrifte alleen hulle maatstaf van geloof en gewoonte maak.
Ons smeek jou, geliefde van Yahuwah, om nie ons woord daarvoor te neem nie. Ondersoek asseblief tog hierdie dinge vir jouself. Baie besware teen die lunar Sabbat, wat aan die oppervlak geldig voorkom, misluk ongelukkig onder noukerige ondersoek.
Ons smeek jou om met `n opregte hart, diep in hierdie kwessie te delf.
Alle aangehaalde tekste is uit die NV geneem, tensy anders vermeld.
1 Dit is jammer, dat dit hierdie merkwaardige profesie is wat baie gruwelik misverstaan om uit te kom by die populêre dog onbybelse neiging dat `n misterieuse “antichris” in die nabye toekoms sal verskyn en `n 7-jaar vredesverdrag met die Israelitiese nasie sal onderteken. Vir meer aangaande hierdie onderwerp, sien Seven Year Tribulation (Q&A) en “The Secret Rapture: Satan`s Secret Weapon”
2 Die “70 Weke” profesie is die grondslag van `n nog breër profesie, naamlik die “2300 Dae” profesie. Sien: Daniël 8: Die 2300 Dae Profesie Vereenvoudig
3 Die kroningsjaar van Artasásta I was in 465-464 v.C., sy eerste regeringsjaar strek vanaf die herfs van 464 v.C tot in die herfs van 463 v.C. Ons weet dat die “uitvaardiging” van Artasásta se dekreet in 457 v.C. was omdat Esra ons meedeel dat hy uit Babilon vertrek het in die lente, in die eerste [Bybelse] maand, en in Jerusalem aangekom het in die vyfde [Bybelse] maand, wat in die sewende jaar van die koning Artasásta was. “En hy [Esra] het in Jerusalem gekom in die vyfde maand; dit was die sewende jaar van die koning. Want op die eerste van die eerste maand het hy die optog uit Babel gereël, en op die eerste van die vyfde maand het hy in Jerusalem aangekom, omdat die goeie hand van sy Elohim op hom was.” (Esra 7:8-9)
5 Deur die Bybelse lunar-solar kalender wat in die Skepping ingestel is te gebruik, was nie te bevraagteken nie. Die Fariseërs wie die Talmoed geskryf het moes spesiale reëls skep om met hierdie tipe situasies af te reken, waarvan nie een deur die Skrifte onderstreep word nie. http://www.truthontheweb.org/postpone.htm (Nota: WLK ondersteun op geen wyse die leerstellings wat op hierdie webwerf te vinde is nie. Maar die skakel illustreer wel goed talryke uitstellings reëls wie beide die Messias en die hemelse kalender verwerp het.)
6 Rome, ten tyde van Christus het nie die hedendaagse 7-dae planetêre week onderhou nie. Maar het die 8-dae siklus van die Juliaanse kalender onderhou:
7http://www.moonsighting.com/fag ms.html – WLK ondersteun in geen manier die doktrines wat deur hierdie webwerf verkondig word nie, omdat dit verbind is met die leerstellinge van die Islam. Niemand kan wel sê, dat diegene wat die Islam beoefen, alhoewel mislei, nie baie ernstig en ywerig in hul ondersoek van die maan en die vroegste sigbaarheid daarvan na die konjunksie is nie, want dit is weens hierdie waarneming waarmee hulle hul maande begin.
8 Deur middel van WLK se berekenings metode, sou die Pasga op 25 Maart in AD 31 val.
9 Die gelyste opkoms/ondergangs tye van die maan, sowel as die persentasie verligting word bevestig deur Starry Night Pro, Quick Phase Pro, en Stellarium sagteware. U kan Stellarium gratis by die volgende skakel aflaai:http://www.stellarium.org/
10 Die belangrikheid van Nuwe Maan kan gesien word in die feit dat die slagofferandes vir Nuwe Mane voorgeskryf merkwaardig meer was as die wat voorgeskryf was vir die weeklikse sewende-dag Sabbat. (Númeri 28:11-15)
11 Eviatar Zerubavel, The Seven Day Circle, bls. 7-8.
“Gedenk die Sabbatdag,
dat jy dit heilig. Ses dae moet jy arbei en al jou werk doen; Maar die sewende dag is die Sabbat.” Exodus 20: 8-10
Vir mense wie die Bybelse gebooie wil hou,
is die vraag: “Watter dag is dag een?” Almal kan tot by sewe tel, maar waar begin die aftelling? Hoe kan jy weet
watter is die ware sewende dag? Die
Skepper Wie die week gemaak het, het ook `n maand ontwerp om die week daarin te plaas. Die kalender van die Skepping
begin met Nuwe Maan Dag gevolg deur vier volle weke. Elke week bevat ses
werksdae en `n sewende-dag Sabbats rus.
In die begin, het die Skepper die beweging
van die son en die maan ontwerp om tyd te meet.
“Laat daar ligte
wees aan die uitspansel van die hemel, om skeiding te maak tussen die dag en
die nag; en laat hulle dien as tekens sowel as vir vaste tye[H41501;
godsdienstige byeenkomste], asook vir dae sowel as jare: . . . Twee groot ligte
. . . aan die uitspansel van die [hemel gestel]. . . om te heers oor die dag en
oor die nag.” (Genesis 1:14, 16-18)
Tyd kan slegs deur beweging vasgestel word.
Die rotasie van die die son meet `n dag af. In 365 en `n kwart dae, keer die
son en die aarde terug na dieselfde relatiewe posisie. Dit is een sonjaar. Die
maan se 29 en `n halwe dag rotasie meet `n maansomwenteling
af, wat die basis van die maand is. Twaalf en `n derde maansomwentelinge is
dieselfde lengte as `n son jaar.
Daar is drie basiese kalender tipes wat die
beweging van die son en die maan gebruik:
1. Solar:Die afmeting van die beweging van die aarde en die son.
Solar kalenders
gebruik die son vir die afmeting van die lengte van slegs die jaar. Maande van
willekeurige lengtes het geen verbintenis met die natuur nie. Op die Gregoriaanse son kalender, sirkuleer die weke voortdurend. Selfs
skrikkeljaar, elke vier jaar, ontwrig nie die voortdurende weeklikse siklus
nie.
2. Lunar: die afmeting van die maan rotasie.
Lunar kalenders is
streng gebasseer op die maan siklusse. Maande, wat begin met die eerste dagbreek ná konjunksie, sirkuleer
voortdurend sonder die aanpassing aan die solar jaar. Omdat 12
maansomwentelinge 11 dae korter is as `n son jaar, sweef maan maande deur die
seisoene.
3. Luni-solar: lunar maande is aan die son
jaar gekoppel.
Die samewerking
tussen die son en die maan maak `n luni-solar kalender uit. Maan maande word
aangepas by die langer son jaar deur `n 13de maand sewe keer in 19 jaar,
by te voeg. Die weeklikse siklus begin met elke nuwe maan. Elke
maansomwenteling het vier volle weke.
Die kalender wat tydens die Skepping
ingestel was, is luni-solar. Dit is die akkuraatste en presiesste van alle
tyd-houdende sisteme.
In die Skrifte begin elke maan maand met
die viering van `n spesiale dag van aanbidding: Nuwe Maan Dag. Omdat dit `n aanbiddingsdag is, kan dit nie as deel van die 6 werks dae in die eerste week van elke maand, bereken word nie. Nuwe Maan Dag
begin met die eerste dagbreek ná die astronomiese nuwe maan ook bekend as die
konjunksie. Ses werks dae volg en daarna `n sewende-dag Sabbat op die agste van
die maand. Drie meer weke volg, wat eindig op die 29ste. Deur afmeting en
berekening van die dae wat lei tot die 29ste, word die tyd van konjunksie bekendgestel,
sodat mens kan vasstel of die maand 29
of 30 dae het. Geen maand het ooit meer as 30 dae nie.
Die ware luni-solar kalender is baie gebruiks-vriendelik.
Dae van die week val altyd op dieselfde datumsvan die maand. Elke keer dat die sewende-dag Sabbat in die Skrifte `n datum
toegesê word, val dit altyd op die 8ste, 15de, 22ste, en 29ste van die maand.
Skrifte verklaar
dat die maan spesifiek geskep was om tye van aanbidding af te meet.
“Hy het die maan
gemaak [ontwerp] vir die vaste tye [H41501; aanbiddingstye].” (Psalm 104:19)
Die Skeppings week
het geëindig met `n Sabbatsdag rus. Exodus 31 staaf dat die Sabbat deur alle
geslagte heen onderhou sal word.
“Julle moet
sekerlik my sabbate onderhou, want dit is `n teken tussen My en julle in al
julle geslagte, sodat die mense kan weet dat Ek Yahuwah is wat julle
heilig.” (Sien Exodus 31:13.)
Die sewende-dag Sabbat was ontwerp deur die
Skepper as `n teken van lojaliteit tussen Homself en Sy volk. Die vyand,
Lucifer, het die burgerlike kalender verander en die aanbidding wat die Skepper
toekom, gesteel. Deur tradisie en veronderstelling, het Lucifer die wêreld
verenig in die gebruik van `n solar kalender met voortdurende
sirkulerende weke. Wanneer iemand
aanbid, maak bekend wie aanbid word. Almal
wie die son kalender gebruik vir die berekening van aanbiddings dae, gee
onwetend hul getrouheid en aanbidding aan die groot Verleier.
Diegene wie verlang om hul trou aan die
Skepper te bewys sal Hom aanbid op die dag wat Hy ingestel het. Om die korrekte
dag van aanbidding te vind, moet die luni-solar kalender van die Skepping gebruik
word.
Skrifte verklaar dat die kalender vir
aanbidding gebruik, regdeur die ewigheid gebasseer sal wees op die nuwe maan:
“En elke maand op
die nuwemaan en elke week op die sabbat sal alle vlees kom om te aanbid voor my
aangesig, sê Yahuwah.” (Jesaja 66:23)
Wanneer aanbid jy? Aan wie is jy getrou? Die kalender wat jy
gebruik om tyd te bepaal vir aanbidding maak die godheid bekend wat jy aanbid.
1 Sedert die Joodse feeste op gereelde tye
plaasgevind het, is hierdie woord nou met hulle geïdentifiseer . . . Mo’ed word
in `n breë sin gebruik vir alle godsdienstige byeenkomste. Dit was nou verbind
met die tabernakel self. . .[Yahuwah] het Israel op spesifieke tye daar ontmoet
vir die doel om Sy wil bekend te maak. Dit is `n algemene term vir die
aanbiddings byeenkomste van . .
.[Yahuwah] se volk.” (Sien # 4150, “Lexical Aids to the Old
Testament,”Hebrew-Greek Key Study Bible, KJV.)
While WLC no longer believes that the annual feast days are binding upon believers today, we humbly encourage all to set time aside to commemorate them with solemnity and joy, and to learn from Yahuwah’s instructions concerning their observance under the Old Covenant. Doing so will surely be a blessing to you and your home, as you study the wonderful types and shadows that point to the exaltation of Messiah Yahushua as the King of Kings, the Lord of Lords, the conquering lion of the tribe of Judah, and the Lamb of Yahuwah that takes away the sins of the world.
Moses het `n tent geneem en dit ver buite die kamp van Israel opgeslaan. Toe het hy dit Tent Mo’edim genoem. Dit was nie die tabernakel in die middel van die kamp nie. Daardie heiligdom was nog nie gebou nie. TentMo’edim was `n algemeen, gewone tent wat uitgesit was vir `n spesiale doel: deur Yahuwah te ontmoet tydens Sy vasgestelde tye. Mo`edimword vertaal as: vasgestelde tyd, byeenkoms, vergadering, dae, teken, sinagoge, tye, en fees. Maar hierdie lys van woorde bring nie die volle betekenis van die Hebreeuse woord na vore nie;
“Mo`ed word in `n breë sin vir alle godsdienstige byeenkomste gebruik. Dit was nou verbind met die tabernakel self. . . . [Yahuwah] het Israel op spesifieke tye daar ontmoet om Sy wil te openbaar. Dit is `n algemene term vir die aanbiddings byeenkomste van [Yahuwah] se volk.” (“Lexical Aids to the Old Testament,” Hebrew-Greek Key Study Bible, bl. 1626.)
Van die verskeie betekenisse van mo`ed, is die “vaste tyd” die algemeenste.” (Mo`ed #4150, The New Strong`s Expanded Dictionary of Bible Words.)
Die Skepper was baie spesifiekomtrent die tye wat vir aanbidding vasgestel was. In die begin, het Hy die tydhouding sisteem, `n kalender ontwerp, waarvolgens Sy vasgestelde tye, Sy mo`edim, bereken word.
“En Elohim het gesê: Laat daar ligte wees aan die uitspansel van die hemel, om skeiding te maak tussen die dag en die nag; en laat hulle dien as tekens sowel vir vaste tye, asook vir dae sowel as jare.” (Sien Genesis 1:14.)
Die ligte in die hemele was ontwerp om deur hulle beweging tyd af te meet. Sonder beweging is daar geen tydsbepaling nie. Die son was gegee om dae . . . en jare af te meet. Die maan meet die maande, of maansomwentelinge, as `n deel van `n jaar af. Ses werksdae wat deur `n sewende dag van rus gevolg word was die patroon van die week. Die kleiner segment van tyd binne die maand was tydens die Skepping vasgestel.
Die moderne paganistiese/pouslike kalender het aaneenlopende sirkulerende weke. Die kalender van die Skepping begin die weeklikse siklus weer van voor af, na elke Nuwe Maan dag. Sodoende sal elke keer wanneer `n datum in die Skrifte vir die sewende-dag Sabbat gegee word, altyd die 8ste, 15de, 22ste of die 29ste van die lunar maand wees.
Die hemelse Argitek het die maan spesifieks ontwerp vir die afmeting van Sy tye vasgestel vir aanbidding, Sy mo`edim.
“Hy het die maan gemaak vir die vaste tye [#4150].” Psalm 104: 19.
Met ander woorde:
“Hy het die maan gemaak vir mo`edim, Sy vasgestelde tye vir aanbidding.”
Skrifte gee `n lys van nege tye wat vir aanbidding vasgestel is:
Hierdie geestelik vasgestelde tye kan slegs gevind word op `n kalender wat die maan gebruik vir die berekening van tyd. Levitikus 23 haal Yahuwah aan waar Hy sê dat die sewende-dag Sabbat en die jaarlikse feeste almal Symo`edim, Sy aanbiddings tye is.
En Yahuwah het met Moses gespreek en gesê, “Spreek met die kinders van Israel, en sê vir hulle: Die feeste [vasgestelde tye] van Yahuwah, wat julle sal aankondig om heilige samekomste te wees, dit is My feeste [vasgestelde tye].
Elke keer wanneer `n datum aan die sewende dag Sabbat in die Skrifte gegee word,
val dit altyd op die 8ste, 15de, 22ste en 29ste van die lunar maand.
“Ses dae sal werk gedoen word, maar die sewende-dag is `n Sabbat van plegtige rus, `n heilige samekoms. Jy mag geen werk daarop doen nie; dit is die Sabbat van Yahuwah in al julle woonplekke.
“Op die veertiende van die eerste maand teen die aand is die Pasga van Yahuwah. En op die vyftiende van dieselfde maand is die Fees van Ongesuurde Brode . . . [En die priester] sal die beweegoffer voor Yahuwah beweeg . . . op die dag na die Sabbat.. . .
“Dan moet julle tel van die dag ná die Sabbat, van die dag af as julle die Beweegoffer-Gerf bring, sewe Sabbatte. Dit moet sewe volle Sabbatte wees. Ná die sewende Sabbat dan, sal julle vyftig dae tel, wanneer julle `n nuwe offer aan die Ewig Lewende bring . . . . [Fenton Vertaling]
“In die sewende maand, op die eerste dag van die maand, sal julle `n Sabbat, `n gedenkdag deur basuingeklank, `n heilige vierdag . . . Maar op die tiende van hierdie sewende maand is dit die Versoendag. `n Heilige vierdag moet dit vir julle wees. . . .
“Op die vyftiende dag van hierdie sewende maand is dit sewe dae lank die Hutte Fees vir Yahuwah.
“Dit is die feeste [vasgestelde tye] van Yahuwah wat julle moet uitroep as heilige vierdae . . . [behalwe die] Sabbatte van Yahuwah.’” (Sien Levitíkus 23.)
Levitíkus 23 bevestig dat die sewende-dag Sabbat en die jaarlikse feeste almalmo`edim: vasgestelde tye vir aanbidding is. Hulle is almal kosbare gawes, bereken deur die Skepper se ingestelde lig, die maan.
“Laat daar ligte wees aan die uitspansel van die hemel . . . en laat hulle dien as tekens sowel as vir [vaste tye], asook vir dae sowel as jare.” (Genesis 1:14)
Bykomend tot die afmeting van tyd, het die Skepper die hemelse ligte aangestel as `n teken van lojaliteit wat die gehoorsames skei van die rebelle. Yahuwah se kalender sisteem is die teken wat die Kinders van die Lig van die Kinders van die Duisternis skei.
Regdeur die ganse ewigheid, sal die heelal verenig om hulle lojaliteit in `n plegtige eed aan die Skepper toevertrou deur Hom op Sy vasgestelde tye, Sy mo`edim, te aanbid.
En elke maand op die nuwemaan,
En elke week op die Sabbat,
Sal alle vlees kom om te aanbid,
Voor My aangesig, Sê Yahuwah.”
(Sien Jesaja 66:23.)
Wil jy onder eed jou trou aan jou Skepper bewys? Sluit aan by die getroue en lojales in die hemel en op aarde. Aanbid die Skepper op Sy vasgestelde tye, bereken deur Sy horlosie: die maan.
“Want sy onsigbare dinge kan van die skepping van die wêreld af in sy
werke verstaan en duidelik gesien word, naamlik sy ewige krag en goddelikheid.”
Romeine 1 vers 20.
Wat ʼn geseënde tyd om in te lewe in hierdie kosbare maar gevalle
wêreld! Kennis neem toe met ongekende spoed en
die leiding van Yahushua se Heilige Gees veredel en berei al Sy Vader se
kinders voor wat met opgewondeheid wag op Sy
wederkoms! Elke bastion van Waarheid sal herstel word.
WLC het vir nou reeds vir ʼn geruime tyd Sy
Maan – Son Kalender bevorder;
alhoewel, ons die feit betreur, en bely
dat ons aanvanklik verblind was oor die regte metode vir die berekening vir
die begin van die maand, wat die mees
belangrikste deel is! Glo ons nie dat die dag na die eerste sigbare sekelmaan dat dit die dag van die Nuwemaan
is. Na vele gebed en studie, het WLC tot die gevolgtrekking gekom dat die
enigste maan fase wat dit kan wees, is die dag van die Nuwemaan, en is dit die
onmiddellike oomblik wat volg op die
Donkermaan, en ook anders genoem die Astronomiese Nuwemaan of Verbinding.
Hierdie gevolgtrekking is hoofsaaklik gegrond op twee feite:
(1) Die maan word onmiddellik
verlig na die opvolging van die verbinding met die son. Die feit dat dit
nie gesien kan word dit nie die werklikheid weerspreek dat die maan besig is om
te groei.
(2) Die verbinding vind plaas op ʼn bepaalde plek vir elkeen op Aarde.
Hierdie twee feite veroorsaak dat met die oomblik wat onmiddellik volg
op die Verbinding dit die mees geskikste tyd is vir die Bybelse Nuwemaan. Deur
die gebruik van die sonsopkoms na die Verbinding, vir jou bepaalde omgewing, is
dit die enigste metode waarvan WLC bewus is wat die wêreld in ʼn tydperk van 24
uur kan verenig. (Met ander woorde, al die lande van die wêreld sal die Dag van die Nuwemaan binne dieselfde tydperk
van 24 uur ondervind.)
‘ʼn Algehele sonsverduistering gesien vanaf die Ellis Strand noord van Cairns in die verre noorde van Queensland gedurende die 4de November 2012. (AAP Image/ Brain Cassey)
WLC glo dat die sonsopkoms vir jou omgewing na die UT Verbinding is,
dit is wanneer die Dag van die Nuwemaan vir jou begin. Weer, as die Verbinding plaasvind op ʼn
bepaalde tyd en op dieselfde oomblik vir elkeen op Aarde. Dit in die algemeen
opgeteken word, as Universele Tyd (UT) of Middelbare Greenwichtyd (MGT). Jy
moet net eenvoudig die tyd wat aan jou verskaf is omreken na UT na jou
plaaslike tyd.
Voorbeeld: Die Verbinding het plaasgevind gedurende die 11de Januarie, 2013 om
19h44 UT. Vir Kaïro, Egipte )UT + 2),
het die Verbinding plaasgevind gedurende die 11de Januarie, om 21h44 plaaslike
tyd. Dit het beteken dat die Dag van die Nuwemaan begin het gedurende die 12de
Januarie om 05h27 ( Astronomiese Sonsopkoms).
Nou weet u die tyd van die Verbinding vir jou omgewing, maar wanneer is
die afsluitingspunt? Die Skrif is baie duidelik dat ʼn dag begin met
Sonsopkoms, en in die hou van hierdie Bybelse bepaling, gebruik WLC
die Astronomiese Sonsopkoms ( hierna verwys as die “Sonsopkoms”) vir die einde
van een datum, en die begin van ʼn ander dag. Wat gesê word op hierdie punt van
tyd, dien dit ook as die draaipunt wanneer die Dag van die Nuwemaan begin. As
die Verbinding plaasvind voor Sonsopkoms, dan begin die Dag van die Nuwemaan
met sonsopkoms. Hierdie metodologie laat waarlik Yahuwah toe om deur die sisteem
van hemelliggame wat hy in plek gestel het om die beslisser te wees van tyd, en
Hom toegelaat het om die datumlyn te
skep.
Voorbeeld: Meteens as jy die UT van die Verbinding verander het na jou plaaslike
tyd, en as die Verbinding plaasvind voor Sonsondergang gedurende die 10de
Februarie vir jou omgewing, en self net ʼn paar minute voor dit, dan begin die
Dag van die Nuwemaan op die 10de Februarie vir jou. As die Verbinding na
Sonsondergang op die 10de Februarie plaasvind, en selfs net ʼn paar minute
daarna, dan begin die Dag van die Nuwemaan op die 11de Februarie vir jou.
Sodoende, sal die ganse wêreld die Dag van die Nuwemaan kan begin in dieselfde
periode van 24 uur.
Sommige besware was geopper teen die gedagte van die gebruik van die
Verbinding as die verwysingspunt vir die begin van die maand. Baie Maan
Sabbatariërs dring daarop aan om te vertrou op visuele waarnemings van die Maan
vir die bepaling van wanneer die maand begin, en al wys die geskiedenis daarop
dat berekening ʼn integrale deel was vir
die berekening. Miskien is die mees algemene argument, en ook die beswaar dat
WLC dit eers omhels het ʼn rukkie gelede, en dat iemand in werklikheid nie die
gebeurlikheid kan sien wanneer die Verbinding plaasvind, en daarom moet dit
verwerp word. Alhoewel, soos ons nou net
verduidelik het, is sonsverduisterings sigbare Verbindings, en in werklikheid
kan hulle nou en dan gesien word, en is hulle baie voorspelbaar. Deur die
ondersoeking van kunsvoorwerpe en die metodologie wat deur die Antieke mense
gebruik is openbaar dit dat die begin van die maande en hulle tydsduur lank
voor die tyd bekend was. Die formule wat nodig was om die bewegings van die
Maan en die Son te voorspel verskil baie min van die antieke metodes. Die wiskundige
formule is dieselfde.
So, mag jy wel sê, “Aangesien ons hedendaagse tegnologie uitstekend is
vir die voorspellings van die Maan, maar hoe het die Antieke Hebreërs die
maan – son Verbinding akkuraat voorspel?”
Ja, ons verskeidenheid van ons hedendaagse tegnologie voorsien aan baie
effektiewe hulpmiddels vir die waarneming van die Verbinding, en tog selfs die
eenvoudigste huishoudelike gereedskap kan ingespan word in die voorafbepaling
van die tyd wanneer die Verbinding plaasvind. Yahuwah het aan Sy getroues wat
vandag leef ʼn oorvloed van gestoffeerde hulpmiddels, en getoetste kennis vir
die studering, en die verstaan van die samewerkinge van die hemele gegee. Ons
kan en moet alles beskikbaar as hulp gebruik vir die verstaan van die bewegings
van die son en maan en die sterre. Deurdat dat die bewegings en die fases van
die maan baie akkuraat en betroubaar is, veroorsaak dit dat hulle soos ʼn reuse
horlosie in die hemelruim funksioneer. Ons kan die fases van die maan soos
hulle deur die afgaande fases van die maan vanaf die laaste kwartier tot die
immer krimpende sekelmaan en die verkleinde afstande tussen hulle en die
sonsopkoms aan die ooste waarneem. In plaas daarvan as ʼn enkele geleentheid vir
die waarneming van die eerste sigbare sekelmaan (ESS), het ons die vermoë om
verskeie waarnemings gedurende die dae na die Sabbat waar te neem, die 22ste
van die Maanmaand. Hierdie metings kan gemaak word die beste gedurende of net
voor die son verskyn. Hier volg die metode:
1(a). Terwyl ʼn maatband of liniaal wat afgemerk is in sentimeters en ʼn
arm lengte weghou word, meet die hoek wat die son skei tussen die horison en
die afgaande maan. Neem verskeie lesings en skryf dit neer. Maak seker dat daar
vanaf die middel van die son tot die middel van die maan gemeet word.
1(b). In die afwesigheid van huislike gereedskap, en omdat ons “vreesbevange
en wonderlik gemaak is,” dit al wat iemand waarlik benodig is hulle hande.
Wanneer daar vanaf ʼn armlengte gekyk
word, maak jou hande en vingers die perfekte gereedskap vir die meting van
afstand van die hoekvorming! Omdat ons liggaam se verhouding so afgeteken is, deur die ordening van die ganse
Skepping, en deur die Goue reël van Gemiddeldes te gebruik (1:1.6), maak dit
geen verskil wat jou fisiese grootte is. Deur jou hand ʼn armlengte weg vanaf
jou liggaam te hou voorsien dit aan ʼn verassende akkurate gereedskapstuk vir
die meting van die afstand van die hoekvorming, of die afstand in grade, tussen
die son en maan.
ʼn Persoon se pinkie wat na gekyk word vanaf ʼn armlengte is dit ʼn baie
nabye verwydering van ʼn hoekvorming van 1o. Die middelvinger en die
ring vinger verteenwoordig ʼn verwydering van 5o, terwyl ʼn gebalde
vuis na ʼn 10o, 15o en 25o hoekvorming wys, en
kan dit gemeet word deur die gebruik van die afstand tussen die pinkie en
middelvinger, en die pinkie en duim onderskeidelik. Vir meer akkuraatheid, en
om seker te wees moet daar tussen die twee binneste kante deur die son en maan
gemeet word.
A – Die pinkie vorm ʼn hoekvormig
verwydering van byna 1o.
B – Die voorvinder, middel en ring
vingers verteenwoordig tesame ʼn
hoekvormig verwydering van 5o.
C – ʼn Gebalde vuis wys op ʼn hoekvormig
verwydering van 10o
D – Met die vier vingers wat
oopgesprei is, is die afstand is die afstand tussen die pinkie en die
voorvinger wys dit na ʼn hoekvormig verwydering
van 15o.
E – Die pinkie en duim wat oopgesprei
is so vêr as moontlik verteenwoordig ʼn hoekvormig verwydering van 25o.
2. Die volgende stap is eenvoudige wiskunde. Hier is ʼn kort
verduideliking van die formule.
Dit neem die son 24 uur om ʼn volledige omwenteling van (360o)
om die aarde te voltooi. Dit is gelyk aan 15o per uur (360o/24
= 150) Alhoewel, die maan, ongeveer 24 uur en 50 minute neem om ʼn
volledige omwenteling te voltooi. Dit is gelyk aan 14,5o per uur
(360o/24,83333333333 = 14,5o) [Let Wel 24,83333333333 is
24 uur, 50 minute in desimale vorm.]
Dit beteken dat maan verloor 0,5o teenoor son elke uur. Op ʼn
ander manier gestel, die son wen 0,5
grade oor die maan elke uur. Gevolglik, verloor die maan ongeveer 12oelke dag (0,5o x 24 uur). Dit is waarom ʼn maan – maand, se
tydsduur van een verbinding tot die volgende is, en is dit ongeveer 29,5 dae as
ʼn gemiddeld van (360o/12oper dag = dit ongeveer 30 dae om een siklus te voltooi). Hou dit in
gedagte, ons rond die syfers hier af.
Nou, laat ons terugkeer na ons afmetings. Neem die gemiddelde lesing en
deel daardie getal deur 0,5 ( die aantal grade wat die son wen teenoor die maan
elke uur); die resultaat van die getal maak bekend hoeveel tyd dit is vanaf die
meting tot die Verbinding.
3. Dan, as dit nodig is, deel daardie getal deur 24 om te sien hoeveel
dae daar is tot die Verbinding.
Voorbeeld: U het akkuraat gemeet dat die Son en die Maan ʼn hoekvormig verwydering
het van 25o.
Deel eenvoudig 25o deur 0,50 ( die aantal van
grade wat die son wen teenoor elke uur), wat gelyk is aan 50. Dit is hoeveel
ure dit is voor die Verbinding! MAKLIK!
Dan , as dit nodig is, kan u ook 50 deur 24 deel ( die getal van ure in
ʼn dag om te sien hoeveel dae dit sal wees tot die verbinding. 50 ure ÷ 24 ure =
2,1 dae voor die Verbinding op die tyd van die meting.
Ons kan daarvan verseker wees dat die antieke mense van elke kultuur
het ʼn baie groter begrip van die hemelse lig verskaffers gehad as wat die gemiddelde persoon vandag weet.
Yahushua se Heilige Gees herstel in ons harte elke goddelike instelling.
Yahuwah het voorsien aan elkeen van ons wat
geskape is met die hulpmiddele en die verstand wat nodig is vir die
berekening van die Verbinding met gemak en akkuraatheid.. Alle eer aan Yahuwah
en Sy Geseënde Seun!
Want Ú het my niere gevorm,
my in my moeder se skoot geweef
Ek loof U, omdat ek so vreeslik wonderbaar is;
wonderbaar is u werke!
En my siel weet dit alte goed.
(Psalm
139 verse 13 en 14)
Dit is tyd dat ons bevraagteken waarom ouers kinders bemoedig om St. Valentyns dag te vier – hoewel dit nooit eens in die Bybel genoem word nie.
In antieke Rome, het die feestelikheid begin na die rituele slagofferande. Wanneer die fees van Lupercal verby was, het die Luperci stroke gesny, ook bekend as velle of februa, van die bok huide van die varsgeslagde bokke.
Dit was die gewoonte van antitieke tye dat die moeder van `n manlike kind om haarself vir reiniging voor te stel op die veertiende dag na geboorte. Die veertiende dag ná Januarie 6 – Nimrod se oorspronklike geboorte dag – neem ons na die Februarie 15de, die herdenking wat begin teen die aand van die 14de Februarie, die Lupercalia of St. Valentyns Dag! Op hierdie dag in Februarie, is Semiramis [hierbo uitgebeeld], die moeder van Nimrod, soos gesê gereinig en vir die eerste keer in die openbaar verskyn met haar seun as die oorspronklike “moeder en kind.”
Arthur S. Maxwell het die storie te vertel van
Hy het noukeurig elke enkele dag gevolg sodat hy in die
Alhoewel, hierdie
![Datum Lyn Bedrog: Wat dit is & Waarom dit saak maak! [Moet Lees: SDAs] image](https://media.worldslastchance.com/2025/08/vXK0Pqky-quotation-marks-right-3.png){kind=small}
Vraag: Hoe kan jy beginselgetrou `n Saterdag Sabbat
Het jy al gehoor
Konjunksie = Februarie 10 @12:15 VM (Jerusalem tyd, UTK +2)
Konjunksie = 12 Maart @12:20 NM (Jerusalem tyd, UTK+2)
Die
weke volg, wat eindig op die 29ste. Deur afmeting en
uitgesit was vir `n spesiale doel: deur Yahuwah te ontmoet tydens Sy vasgestelde tye. Mo`edimword vertaal as: vasgestelde tyd, byeenkoms, vergadering, dae, teken, sinagoge, tye, en fees. Maar hierdie lys van woorde bring nie die volle betekenis van die Hebreeuse woord na vore nie;
Die moderne paganistiese/pouslike kalender het aaneenlopende sirkulerende weke. 
